Dentro dos ataques que nestes meses se veñen facendo contra o galego por parte da dereita e especialmente do PP, destaca un informe sobre a política estandarizadora e normalizadora do galego que se desenvolveu nestes últimos trinta anos, da autoría de Andrés Freire, presentado como filólogo clásico e profesor de lingua e literatura españolas, e que viu a luz en FAES, a sociedade de estudos do PP, que preside Aznar.
O devandito artigo comeza por sinalar que o monolingüismo é o habitual no mundo, onde unha lingua ou variedade máis culta, mellor, máis apropiada aos tempos… se estende á conta das linguas que non foron quen de adaptarse á modernidade. Descoñece o devandito autor que o normal no mundo non é a uniformidade lingüística, senón a variedade e que cómpre loitar por manter esta variedade lingüística, que non é excluínte coa existencia dunha lingua universal de comunicación. Por aí van as novas tendencias, que alguén nomeou ecoloxismo lingüístico. Se non odiase tanto o galego, D. Andrés Freire podería informarse sobre isto lendo os marabillosos ensaios e estudos que acerca do tema publicaron filólogos galegos como Xosé Henrique Costas ou Teresa Moure.
A seguir, caracteriza o galego estándar como neolingua, que foi inventada polos filólogos do ILGa e ata di, usando de xeito tramposo unha cita, que é obra dos filólogos Antón Santamarina e Manuel González. Segundo o autor, do galego, antes desta neolingua inventada, só existía un feixe de variantes dialectais e mesmo sociais. Aquí si que amosa a súa ignorancia, tanto o autor, como os que admitiron este artigo. Unha das características do galego (subliñada precisamente por membros da escola lingüística española, nada favorables por certo á normalización do galego, como García de Diego ou Zamora Vicente) é a súa fundamental unidade, que se ve case como un milagre, despois de séculos de ser unha lingua sen norma, gramáticas nin dicionarios. Por outra banda, se D. Andrés Freire lese a Dialectoloxía de Fernández Rei comprobaría isto que estamos a dicir. Por certo, segundo o gran dialectólogo e filólogo español e españolista, Zamora Vicente, os estudos da dialectoxía galega resultan modélicos no ámbito románico…
Xa botando a lingua a pacer, Freire asegura que, antes do actual proceso normativizador e normalizador, o galego só sobrevivía como lingua rural e propia dos analfabetos. Descoñece así todo o pasado literario medieval, o Rexurdimento ou mesmo o labor modernizador da época Irmandades-Nós e para el non existen nin a revista Nós nin o Seminario de Estudos Galegas ou o labor que se desenvolve despois da Guerra Civil por Galaxia, Castrelos, Nova Narrativa Galega etc., en canto á modernización da lingua galega.
Menos desperdicio ten o exame da elaboración das NOMIG. Seica son obra de gabinete dos dous filólogos do ILGa, xa citados. Evidentemente, o Vocabulario Ortográfico da Lingua Galega vén asinado por estes dous filólogos, mais, como eles mesmos contan, vai precedido dun labor colectivo de moitas persoas, andou en versión non venal durante varios anos, desde o 98 ata o 2004, en que se publica en libro, coas achegas e cambios que a realidade e as opinións dos usuarios aconsellaron. Foi, ademais, examinado e autorizado pola institución que. segundo a vixente Lei de Normalización Lingüística, é responsable da normativización do galego, a RAG.
Falar de laboratorio nas NOMIG é, así mesmo, ignorancia supina. As NOMIG non xorden do nada en 1982. Aínda que cativa, hai unha tradición lingüística galega, iniciada xa no XVIII por Sarmiento e outros ilustrados, continuada por Pintos en La gaita gallega e que ten a súa mellor expresión, no Rexurdimento, na gramática de Saco e Arce. Esta tradición estandarizadora, coas súas disputas e todo (como, por outra parte, aconteceu no propio castelán ata que a RAE estableceu as súas normas), vai callar en certa medida nas Normas do SEG, dos anos trinta. Herdeiras delas serán as normas internas de Galaxia ou as da RAG de 1971. A definitiva estandarización do galego, gústenos ou non, acadarase grazas ao labor do ILGa a partir dos manuais Galego 1, 2, 3, de 1972-1974. Debe informarse Freire de que as NOMIG de 1982 son produto das famosas Bases de 1976, en que estiveron implicados practicamente todos os sectores relacionados co galego. Claro que houbo disputas sobre o modelo estándar, pero iso aconteceu e acontece en todas as linguas, mesmo nas que teñen máis tradición normativizadora. O propio castelán, se lemos, o seu Diccionario Panhispánico de Dúbidas, propón agora como normativas solucións impensadas hai poucos anos, precisamente como resultado das polémicas suscitadas polo modelo de castelán que se desexa.
En canto a que o galego estándar sexa unha neolingua inventada no ILGa cómpre dicir que todas as linguas estándar son de laboratorio en certa forma, pois os estandarizadores elixen entre as diferentes posiblidades as que lles parecen mellores de acordo cuns criterios previamente establecidos. Iso tamén o fixo a Real Academia Española, que, por exemplo, no XVIII fronte a pronuncia vulgar dino, dotor…, defendida por Valdés ou usada polos clásicos do Século de Ouro, optou polo latinismo digno, doctor…, proposta polos defensores do etimoloxismo latinizante. Un falante de Andalucía non realiza en moitos aspectos a variante estándar, pois non ve reflectido o seseo, a perda do –s, a nova oposición de plural pola perda do –s entre vogais abertas e pechadas… Como ben sinalou alguén tan pouco sospeitosos para os españolistas como Gregorio Salvador, a Real Academia Española elixiu a variante norteña para estandarizar, aínda que fose máis extensa xeográfica e demograficamente a meridional, porque gozaba de máis prestixio social a norteña. Os falantes de Madrid sen instrución formal abonda din la ha pegao una bofetá ou chámanlle taruguete ao normativo supositorio. Se seguimos a Freire, o castelán estándar é, xa que logo, un invento da Española, pois amplos sectores do pobo castelanfalante, da Penínxula e de América, non o empregan.
Volvendo ás escollas das NOMIG, esteamos ou non de acordo con elas, apóianse no coñecemento do galego vivo a partir das investigacións e enquisas que sobre o galego realmente falado fixo o ILGa para elaborar unha obra considerada modélica no ámbito da filoloxía románica, o Atlas Lingüístico de Galicia.
Como parvada suprema engade Freire que o galego do Rexurdimento é un galego poético algo artificioso. Que o obriguen canto antes a ler os textos de Rosalía e Curros e algún estudo sobre a lingua destes autores!
En canto á imposición do galego no Ensino non universitario, repite que se está a botar fóra das aulas. No mellor dos casos, só un 50% das materias se imparte en galego… Por outra banda, se lese o informe da Universidade de Vigo sobre o galego nas aulas vería que este decreto do 50%, só se cumpre nun 25% de centros. Tamén debería ler a actualización do Mapa Sociolingüístico de Galicia, para decatarse de que se algunha lingua está en perigo é o galego e non o castelán.
Para rematar, eu que non son sospeitosos de botarlles gabanzas ao ILGa e á RAG (ao día de hoxe non contamos aínda cunha ortoloxía nin gramática académicas, os dicionarios son incompletos, abundan as inconsecuencias –agora andamos ás voltas co uso da coma antes de etc., pois as NOMIG suprimen no seu texto esta coma, mentres se usa no último dicionario publicado pola RAG…), teño que sinalar que o ataque que lles fai, sobre todo ao ILGa, é totalmente inxusto e desinformado. Con todas as eivas que queiramos, o ILGa e a RAG proporcionáronnos unha normativa que se basea no galego real, a partir das enquisas do Atlas e do baleirado de centos de obras literarias medievais e contemporáneas, feitos en moitas ocasións de forma case heroica por investigadores do ILGa, como o propio González, Álvarez Blanco ou Fernández Rei para o Atlas.
Malia o cativo dos dicionarios académicos e das tachas que lle poidamos apoñer ao VOLGa ou ás NOMIG, non serían posibles a edición de libros de texto e materiais para o ensino, o xornalismo en galego, a Administración en galego, en definitiva, o uso do galego nos rexistros considerados elevados, sen estes instrumentos.
En canto ás liortas entre diferentes tendencias estandarizadoras, non hai tal. As discusións sobre o modelo de lingua ou lingua estándar, existen en todas as linguas, así como as críticas ao labor das academias (a Española recibe non poucas).
Aínda coas críticas que poidan existir ás institucións estandarizadoras e normalizadoras, ninguén do ámbito profesional da filoloxía profesional galega pon en dúbida desde o comezo dos anos setenta do pasado século a necesidade da normalización do galego para evitar a súa desaparición e tamén existe no ámbito non só da filoloxía, senón en todos os medios onde a lingua é un instrumento de traballo, un consenso sobre o modelo de galego desexado para o estándar, que parece ben definir como galego identificado. A discusión sobre este modelo enriquece a lingua.
A opción lusista ou reintegracionista non supón ningún problema, pois, á parte de superminoritaria, non propón de feito unha nova normativa, senón simplemente a adopción da do portugués, á que calquera galego accede sen realizar un grande esforzo, como pode pasar coa de calquera outra lingua romance. Aconsellamos a lectura de Teresa Moure sobre o interlingüismo e o seu desenvolvemento no Ensino.
Desde aquí, sinalo que xa está ben de que o galego reciba ataques de persoas e institucións indocumentadas e sen unha mínima formación en filoloxía galega. O Consello de Cultura Galega, a propia RAG, o ILGa, as facultades de filoloxía galegas… debían expresar a súa opinión e pór no seu sitio a estes filológos afeccionados que só presentan falsidades científicas co obxectivo de que o galego desapareza de Galicia e que o castelán sexa lingua única. Cumpriría un congreso a prol do galego para desmitificar estas falacias lingüísticas, que, de tanto repetilas a dereita indocumentada, pseudolingüistas e os seus medios xornalísticos afíns, de Galicia e de fóra de Galicia, chegan a pasar por verdades e son consideradas como tales por quen non é filólogo profesional, sobre todo polo silencio de institucións, como as citadas anteriormente, que se debían implicar máis na defensa do galego, pois para iso existen e viven dos nosos impostos e teñen como principal obxectivo a defensa, protección e dignificación de linga galega e da cultura que nela se expresa.
Lamento dissentir em grande medida. Mas explico-me:
1.- Tenho de reconhecer que o PP (= GB) e FAES ou através de FAES estão não contra o Galego, mas tão a favor do "castellano" que, a teor disso, não há lugar para o Galego nem para o "galego" sequer.
2.- Mas em grande medida esta situação tem origem em duas causas:
2.1.- Uma, geral, que é o próprio nacionalismo espaÑol, em que o PP e o PSOE militam acerrimamente: Uma língua, um território, um exército. As "línguas autonómicas" não têm cabimento no projeto nacionalista espaÑol e no processo, já avançado, por que o projeto está a verificar-se.
2.2.- Outra causa é a adaptação ou acomodação desse nacionlaismo espaÑol neste país: Forte em prol do "castellano"; fraquíssima, contra o Galego.
3.- A começar pela própria "normativización" ou elaboração de um instrumento adequado para os usos institucionais e para-institucionais do Galego. Está a comprovar-se que as NOMIGa, todas, 1982a (as aprovadas naquela reunião anti-estatutária ILGa.RAGa), 1982b (as publicadas, que não se correspondem literalmente com as aprovadas), 1995 (reeditadas, mas com mudanças não aprovadas pelas mesmas vias que as anteriores), 2003 (ou "reformiña", que mal praticou a "Xunta" do bipartido e menos ainda praticará esta), todas essas NOMIGa não foram instrumento adequado para a recuperação do Galego; antes promoveram ou deram escusa para não o recuperar... ou "normalizar".
4.- Ainda mais, as NOMIGa sim foram e são ótimo instrumento de eliminação do Galego como língua "extensa e útil", que dizia Castelão. Lembra? Por que o digo?
4.1.- As NOMIGa castelhanizam impunemente as falas galegas ao impor-lhes um modelo mais cada vez próximo do "castellano" dominante onde quer nesta Galiza. Os elaboradores aplicaram uns critérios contrários à recuperação do Galego e, a continuação, seguiram um procedimento altamente discutível, que é, justamente, não aplicar os critérios estabelecidos.
4.2.- Mas é que era o (único) que se podia aguardar das entidades que elaboraram as NOMIGa: São instituições do "Reino de España"; portanto, obedientes ao projeto nacionalista espaÑol que a "Constitución española de 1978" marca. Estavam obrigados, "por imperativo constitucional", a elaborar um Galego que não pudesse ser considerado língua nacional de nenhum modo. A única "lengua nacional" do "Reino de España" é a castelhana, segundo a define (mascaradamente) o art. 3.1 da citada CE 1978: Não só por ser "oficial del estado", mas sobretudo por ser objeto de "deber" de conhecimento. Esse "todos los españoles tienen el deber de conocerlo [o castelhano]", deve entender-se como "todos los nacionales tienen el deber de conocer la lengua de su nación, la única existente en el reino".
4.3.- O "deber de conocerlo" corresponde-se com, apenas, o "derecho a conocer" o Galego. Mas esse "conocer" o Galego tem de ser precário, subsidiário do "conocer" o "castellano". Está proibido ("por imperativo constitucional") que "las demás lenguas españolas" sejam "língua nacional". Um Galego bem elaborado, respeitoso com a sua melhor tradição e sobretudo com aplicação dos critérios que regem na elaboração das línguas de cultura, acabaria sendo Português, quer dizer, língua nacional... fora do Reino, enquanto no Reino mal seria o que é, "lengua regional" ou, do ponto de vista administrativo, simples dialeto. Isso não podia permitir-lho o Reino aos elaboradores das NOMIGa, todas, e estes, bons funcionários do Reino, obedeceram cegamente e submeteram a "ciência linguística" aos imperativos da política nacionalista espaÑola.
5.- Lamento dissentir, mas o PP (como o PSOE no governo bipartido, ao reservar-se os estamentos diretamente implicados na "normalización" da "lingua galega") é coerente com o projeto nacionalista espaÑol relativamente tanto aos usos, quanto à forma de "galego".
6.- Que para isso se serve de falácias? Sem dúvida, mas estamos não no campo (mais do que eido) da Filologia, senão nos âmbitos da Política Nacional espaÑola. E desde aí é que temos de focar todo o relativo ao Galego e ao castelhano, na CAG e fora dela, em todo o Reino. Então talvez comecemos a procurar vias de entendimento e a praticá-las...
Vejo que devo explicar o ponto «4.1.- As NOMIGa castelhanizam impunemente as falas galegas ao impor-lhes um modelo mais cada vez próximo do "castellano" dominante onde quer nesta Galiza. Os elaboradores aplicaram uns critérios contrários à recuperação do Galego e, a continuação, seguiram um procedimento altamente discutível, que é, justamente, não aplicar os critérios estabelecidos.»
QUERO dizer: Os "principios" e "esixencias" expostos na "Introdución" às NOMIGa são "de seu" contraditórios. Nessa (hipó) tese não conduziriam a uma elaboração coerente e, portanto, correta desde uma perspetiva "científica".
Mas é que, a seguir, são aplicados um pouco ao chou, segundo convém. Há explicações de escolhas, como a de "dicir", que provocam o riso, ou o assombro, pelas voltas e reviravoltas que os elaboradores dão para ocultar que "dicir" é simples e brutal castelhanismo. Se foi escolhido "isto" (na série "este", "esta", "isto"), apesar de ser minoritário, por que não optaram por "dizer" (à castelhana "dicer" ou, se preferem "decer"), também minoritário? Mais ainda, se observamos que a conjugação de "dicir" difere não sei se em quatro ou cinco formas da de "dizer".
Por outro lado, nessa "Introdución" não exprimem o critério ou "principio" da etimologia, mormente latina (classica) que aplicam (quase) inexoravelmente.
E o quarto "principio", o da harmonização sobretudo com as escolhas portuguesas, é esquecido quando interessa e aplicado quando convém. Sem coerência. Porque na realidade a harmonização é com o castelhano e não com o português.
É pelo que opino que a "normalización" (não) levada adiante pelos diferentes governos "autonómicos" (também não por este) é filha legítima da "normativización", como esta é filha legítima do projeto nacionalista espaÑol.
Varias consideracións:
-O Think Tank da ultradereita españolista difama que algo queda.
-Cre alguén que a RAG, o ILG, etc, responder a algo?, van defender a lingua da que maman?. Para min son institucións parasitarias que non moveron nin moveran un dedo a favor da lingua. Un reintegracionismo didáctico e non túzaro, utilitarista e non integrista e baseado na lexitimidade etimolóxica é a resposta.
http://www.converxencia.eu/gal...
-Onde esta o Think Tank do nacionalismo galego para xerar ideas en defensa do idioma?.
Amigo Tudenese, tudo bem
mas define por favor o que é "un reintegracionismo didáctico e non túzaro, utilitarista e non integrista e baseado na lexitimidade etimolóxica", porque lendo o que pões aí seica o reintegracionismo é "anti-didáctico, túçaro, nom-ultiltarista, integrista e sem base etimológica" .. (??!)
E desculpa, se alguém se definiu por isso neste país por essas "características" foi precisamente o isolacionismo, que cuspiu na mão PERMANENTEMENTE tendida do reintegracionismo e mijou sempre por cima da etimologia e de todas quantas teses nom coincidissem com os seus planteamentos (resumidos apenas na vontade de três ou quatro académicos que "libremente" decidiam aleatoriamente que era 'galego' e que nom).
De verdade que lendo algumas cousas por vezes me parece que nom vivimos no mesmo país.
Saúde.
Leio na ligação a que nos envia Tudense:
«Este é un caso comparable a outros dous, o do valenciano co catalán, onde por motivos políticos e xamais lingüísticos, os provincianos valencianos (que non só hai provincianos en Galicia) negan que o valenciano sexa o mesmo idioma que o catalán. Outro caso é o do flamengo e o holandés. Os flamengos non tiveron dificultade en admitir que o seu idioma era unha variante do holandés. O profesor Lôpez Suevos afirma que se Portugal fose Holanda nos defenderiamos a reintegración no tronco lingüístico galego-portugués, pero que Portugal é, para nós, un referente negativo por ser un país mais atrasado, polo que tendemos a evitar todo o que nos poida identificar con el. Ben, isto funciona así, pero temos que evitar que este complexo de superioridade continúe a prexudicarnos na cuestión lingüística.»
...
COMento: Estou de acordo nas semelhanças entre a situação valenciana e a galega, não tanto no filológico, quanto no político, como aí se diz. Mas não estou de acordo na qualificação genérica e não particularizada de "provincianos". Particularizemos: Quem são os "provincianos"? Não os catalanistas, mas os blaveros; não os reintegracionistas, mas os isoladores. E por que é que são blaveros e isoladores? Também está apontado no texto: Porque chucham da língua... Digamos com maior precisão: Porque, como bons nacionalistas espaÑoles ou, simplesmente, como bons funcionários do "Reino de EspaÑa", estão a servir à efetivação do projeto nacional/ista espaÑol, que é a "universaliser" o castelhano, como língua nacional, e "annéantir" "las demás lenguas españolas", que não são nacionais, mas "regionales".
Fica por esclarecer em que sentido deve fazer-se a "aproximação do Português. Acho que, ratificado o Acordo Ortográfico por Portugal e o Brasil, não há muito a discutir... Por essa via vai a AGLP.
Que significa un reintegracionismo didáctico e non túzaro, utilitarista e non integrista e baseado na lexitimidade etimolóxica?
Didáctico significa explicar sen dixomes dixomes o que significa o reintegracionismo, Túzaro significa que eran reintegracionistas os que foron rebentar a manifa de Galicia Bilingue, utilitarista significa focar no útil que é termos como propia a lingua do Brasil, etc, integrista é o que pretende impor non o que pretende persuadir.
Eu a título persoal teño claro que a via é a que marca a AGLP ainda que non concordo no nome que se da a institución, se galego é portugués son a mesma lingua porque non chamarlle galego ou galego-portugues?
AGLP é un nome pensado para fora, para a lusofonia, pero para dentro é desastroso, o nome mais anticomercial que me poda imaxinar para vender o reintegracionismo en Galicia, porque o reintegracionismo é unha idea que hai que vender á sociedade galega en clave didactica, positiva, constructiva, utilitarista, etc. O grande inimigo da popularización do reintegracionismo é que o pobo galego non quere achegar a sua identidade á portuguesa polo que compre deseñar unha estratexia de marketing que teña isto en conta, para comezar hai que desterrar o termo lusismo.
Tu chama-lhe como quiseres. Mas os outros terão que decidir também. De momento, no Brasil a língua nossa chama-se português. Se conseguimos convencer os brasileiros de que mudem, então tudo bem.
Mas para convencer há primeiro que existir e depois, insistir.
Ou que?
o da FAES som impresentáveis mas nom dam perdem de dar pontada. inventam um novo termo frente ao castrapo o do castegalego....do que devemos sentir-nos orgulhosos.
COUSAS QUE ACHO CLARAS NO DOCUMENTO FAES.
1-O DA IMPOSIÇOM (do galego)É UM ALIBI NO QUE NOM ACREDITAM (é conto), SALVO A. FEIJÓO.
2- O GALEGO ESTÁ DIALECTALIZADO A RESPEITO DO CASTELHANO, E ISSO É BOM.
3- O FUTURO É PRETO, E NOM PPODEMOS DEIXAR QUE O PORTUGUÊS LHE TIRE O AR REGIOAL AO CASTEGALEGO E FAÇA ASSIM QUE O GALEGO SEJA O QUE É, UMA LÍNGUA INTERNACIONAL.
O Bom do assunto, é que no terceiro ponto coincidem os normalizadores: RAG, Conselho da Cultura, Ilga e FAES. por isso ficam calados que se nom vem-se-lhe as cores.
Eis o texto parte derradeira do documento FAES. Paga a pena a sua leitura sobre todo polos aliados inconscientes FAES
Isolanos frente a reintegratas
Pero la gran batalla intergalaica, aquella que señorea cualquier discusión sobre la lengua y hace estallar en insultos los foros internos del nacionalismo, es la que disputa las grafías de la neo-
lengua. Los isolacionistas defienden la existencia de una norma lingüística propiamente gallega.
Los reintegracionistas luchan por acercar (reintegrar) esta
norma a la del portugués. Los más radicales de estos últimos van más lejos y acaban de formar la Academia Galega a Lingua Portuguesa, que intenta que el gallego se sume al pacto ortográfico
que buscan portugueses y brasileños.
Para ellos, el gallego ya no es lengua, sino simple dialecto portugués.
Dos razones destacan los reintegracionistas, una teórica, otra práctica:
La teoría nos recuerda que el portugués nació de la escisión del gallego, de ahí que sean dialectos de una misma lengua. De orden práctico, es la idea de que el acercamiento al portugués permitiría a los gallegos el dominio de una lengua que hablan casi
200 millones de personas, con las ventajas que ello conlleva.
No es éste el lugar para discutir esos argumentos. Notamos, sólo, que el esencialismo nacionalista, con su cosmovisión de identidades estancas y suprahistóricas, alcanza a la lingüística. La historia de Galicia ha unido castellano y gallego, mientras el portugués –hijo pródigo– desarrollaba otros caminos. En consecuencia, una grafía con las soluciones lusas implicaría una lengua a la que costaría reconocer como gallega, es decir española.
Pero el debate sobre la norma sigue siendo la cuestión palpitante del neogallego. Éste ha conocido ya tres normas ortográficas distintas (1982, 1995, 2003), sin que la última de ellas, la llamada “normativa de la concordia”, haya abatido la polémica. De ahí esta curiosa paradoja: quien quiera encontrar ataques al gallego, habrá de buscarlos no en los foros del movimiento de liberación lingüística, sino en los del nacionalismo gallego.
Algunas destas críticas son razonadas: Esta lingua planificada ‘in vitro’ por Antón Santamarina e Manuel González é um magnifico exemplo de erratismo, incoerencia e falta de jerarquizaçom de
criterios, onde o TODO VALE é a norma simplesmente porque o digo eu.
Otros son simples insultos que preferimos no reproducir. Invito al lector curioso a visitar foros como www. viei-ros.com y http://www.arroutadanoticias.c.... cualquier debate acaba degenerando en una fiera discusión sobre la norma.
Esta radicalidad no es anecdótica: el reintegracionismo es dominante entre la minoría juvenil comprometida con el idioma. Su idea se ha ido infiltrando en las élites normativizadoras.
Por último, son maioritarias as opinións que sinalan que os responsábeis lingüísticos deberan apostar de forma máis decidida por achegar o galego á área lingüística luso-brasileira,
e mesmo, aínda que máis morna (tibia), a que considera que a nosa posición no Eixo Atlántico e o maior intercambio con Portugal debe conducir a unha maior vinculación entre as formas galegas e portuguesas. (Monteagudo y Bouzada (coord.).
El propio Anxo Quintana legitimaba, incluso alababa, esta corriente en declaraciones recientes:
E o feito (hecho) de que exista o reintegracionismo, que nos coloca sempre no horizonte, o camiño para onde o
galego debe de camiñar, paréceme moi interesante e un movemento moi
positivo para o país (Quin.tv. Videoblog abandona una vez que las cámaras del 3/12/2008).
No es aventurado afirmar que, tarde o temprano, el neogallego revisará sus normas para abrazar al portugués. Los
estudiantes gallegos, que apenas estudian hoy en castellano, que llevan años esforzándose en dominar su ortografía y léxico, se encontrarán con que las formas lingüísticas en las que han estudiado desaparecerán algún día.
EL CASTELEGO
Y tras tanto dinero tanto esfuerzo ¿qué se ha conseguido? El gallego sigue perdiendo hablantes. En algunas ciudades, su uso no pasa de ser anecdótico, al tiempo que el castellano entra en ámbitos –las aldeas– a los que apenas había rozado. Crece,
en cambio, el uso litúrgico del gallego. Lengua usada para las ceremonias y los actos públicos, pero que se abandona una vez que las cámaras no enfocan.
Gallego y castellano ya no son (nunca lo fueron) lenguas aparte, fáciles de extricar. Entre ellas hay un conti nuo que gradúa el paso entre el gallego puro y el castellano estándar. El gallego
de aldea, cerrado y difícil de entender (el parecido foneticamente al portugués), se extingue hoy al tiempo que se extingue el mundo que lo vio nacer. Triunfa el “castelego” (I. M. Roca), el gallego
apenas discernible en su estructura y léxico del castellano, el gallego que los medios de comunicación nacionales ya no se molestan en traducir.
Tudense, as palavras tem poder taumatúrgico, se levaramos já anos chamando às falas da Galiza português da Galiza, muito trabalho estaria feito, muito teria melhorado a consciência do que é a língua. Muito bem enytenderiamos a afirmaçom galeguista de sempre de galego e português som a mesma língua.
Som tam mágicas as palavras e resolvem tantas cousas que é por isso que nas asturias ao galego nom lhe deixam chamar galego de asturias e inventam-lhe nomes e é polo mesmo polo que a Conselharia de Educaçom de Castela Leom anda a ver de inventar um nome para a modalidade linguística ocidental, e nom chamar-lhe galego.... puro marketing.
Na Galiza tecessitamos AGLP (Deu Gratiae), sofrer um shock para abrirmos os olhos.
boa exposición! a verdade é que temos un futuro linguístico canto menos difícil se frijolito non deixa a xunta en 4 anos..cómpre unha unión de tódas as orginacións a prol do galego para loitaren contra as mentiras que queren destruír o noso patrimonio milenario, a nosa lingua, as nosas costrumbres e o noso territorio..
Viva Galiza Ceibe!!
Fóra a opresión colonialista espanhola!!
logo de ler o artigo, e.....non tenho palabras para describir a minha faciana de rabia, impotencia, e incredulidade...non so nos chama analfabetos de aldea aos que falamos a lingua..senón que fala do 'castelego' como dialecto que vai aparecer en galiza..fala de que colhemos palabras do portugues por non semelharnos ao castelán..que o galego o non se independizar de portugal mezclouse co castelán e só sobreviviu polo ilhamento dun grupo de analfabetos de aldea..co galeguismo baséase en mitos históricos..e que a lingua galega é unha neolengua ou neogallego..buff...
convidovos a lelo..e a pasalo a todas as persoas que poidades.. para que lexan o que pensan de nós os falanxistas do século XXI, eses que defenden que espanha naceu como nación cos visigodos e todas esas parvadas inventadas polo réxime..
http://documentos.fundacionfae...
meu deus...que futuro temos por diante...
temos que loitar contra os analfabetos que falan ser ler, ingnorantes que falan de folclore-falanxista e inda porriba din que o castlán era a língua culta na idade media...meu deus..se eran o occitano e o galego-portugués...meu deus...
hai que contestar con feitos ante xente ultra-dereitista que pretende privarnos do noso patrimonio!!
Viva Galiza Ceibe!!
As ideias FAES estão entre nós. No foros próximos a GB toeorizam há tempo sobre o castelhano como língua própria da Galiza e o galego como falas importadas de Portugal na Idade Média.
Quase como o protagonista da novela de Orwell "1984", que trabalha para o Grande Irmão mudando nas hemerotecas o passado para assim seguir dominando no futuro.
Voltemos ao texto do Manuel Rodríguez Alonso. Diz nas alíneas finais do texto:
«A opción lusista ou reintegracionista non supón ningún problema, pois, á parte de superminoritaria, non propón de feito unha nova normativa, senón simplemente a adopción da do portugués, á que calquera galego accede sen realizar un grande esforzo, como pode pasar coa de calquera outra lingua romance. Aconsellamos a lectura de Teresa Moure sobre o interlingüismo e o seu desenvolvemento no Ensino.»
...
COM.- Cumpre comentar por partes:
a) Afirma que «opción lusista ou reintegracionista non supón ningún problema». Vale, de acordo. Mas acontece que as NOMIGa estão "feitas" contra o português, de modo os alfabetizados (???) nelas sejam incompetentes em português ou o sejam com maiores dificuldades: primeira, a de as esquecer e, segunda, a de se alfabetizar em português (escrito, of course!). Mas ainda assim, de acordo: Para os galegos, mesmo os castelhanizados não é nenhum problema nem aprender a escrever bem a língua "propia" (apesar de tudo, própria) nem a exprimir-se oralmente bem nela.
b) Surpreende-me que a seguir afirme, talvez desde Madrid (?) também e com impropriedade, que a opção reintegracionista é «superminoritaria». Serão poucos os reintegracionistas na Galiza, na CAG e fora dela, entre os galegos; mas a opção, se é português o objeto da opção, tem como 250.000.000 de utentes, muito superminoritária não é... Contudo, quantos isoladores há realmente convencidos da sua "opción"? Em que condições mantêm essa "opción"? Tristemente, caro Manuel, a situação das falas galegas é precária porque não há muitos "partidários" delas, as que forem e como se escreverem; tanto tem. Acontece que os mais entusiastas em prol do Galego são os reintegracionistas e alguns alfabetizados nas NOMIGa, por aquilo do currículo escolar, enquanto os próprios isoladores... Lá por volta de 1980 Antón Santamarina sincerou-se com vários que falávamos com ele no seu gabinete a respeito da Programação de Galego ("galego") para BUP. Não lhe dava ao Galego mais de dez anos... Com esses entusiasmos a desfeita do Galego está servida.
Caro, o cidadão espaÑol nado na CAG (Galiza) tem mais facilidade (supõe-se) para entender e mesmo aprender português do que qualquer outra língua romance, salvo o que acima disse: Se está alfabetizado nas NOMIGa, padecerá interferências gráficas, e não só, em abundância totalmente desnecessária.
======
«Desde aquí, sinalo que xa está ben de que o galego reciba ataques de persoas e institucións indocumentadas e sen unha mínima formación en filoloxía galega. O Consello de Cultura Galega, a propia RAG, o ILGa, as facultades de filoloxía galegas… debían expresar a súa opinión e pór no seu sitio a estes filológos afeccionados que só presentan falsidades científicas co obxectivo de que o galego desapareza de Galicia e que o castelán sexa lingua única.»
...
COM.- Bom, pois sentemo-nos e esperemos sentados que essas graves instituições (RAG, ILG, acrescentemos o CiLiLi Ramón Piñeiro) ou, pelo menos, algum dos seus membros diga algo com algum sentido.
Quanto às Faculdades, imagino que o senhor não ignora que nelas há pessoas reintegracionistas e não reintegracionistas e mesmo radicalmente isolacionistas. Portanto, como organismos dificilmente dirão nada.
Enfim...
O informe FAES non hai por onde collelo. É unha suma de despropósitos, prexuízos lingüísticos, adornado por citas quitadas de contexto, que non son quen de lle dar un mínimo de credibilidade científica.
As ideas que sinala #13 placidinho teñen o seu público. Aconteceu o mesmo coa pallasada de "tres ao caldeiro". Hai sempre xente disposta a crer iso.
Tamén penso que é unha trapallada o traballiño deste tipiño, que o fixo nun par de horas e que para cumplir os seus obxectivos puido esforzarse un pouquiño máis.
Tampouco entendo que o ILG e a RAG estean tan caladiñas. Cando El-rei dixo que o castelán era a lingua de non sei cantos millóns de persoas, sen ningunha imposición, o escándalo foi maiúsculo tivo que rectificar. E aquí, non pasa nada. Calquera facha pode insultar a todo un pobo, sen que ninguén diga nada.
Maragota, não esperes que o ILGa-RAGa, agora tanto tem ("monta tanto, tanto monta"), menos ainda o ConCulGa e menos ainda o CiLiLi R.P., digam nada. De que orçamentos "comem"? Quem lhos concederá? Ah, não foi Castelão quem disse que alguns "pensam" e "falam" com o bandulho? E que vozes produz o bandulho?...
Quanto ao insulto contra o Povo da Galiza... O nacionalismo espaÑol (que habita tanto no PP quanto no PSOE e mesmo em IU, apesar de tudo) dá por dominados os nacionalismos não espaÑoles, sobretudo, desde que decidiu julgar e condenar como delito de terrorismo o que é atividade cívica, mormente cultural. A lei antipartido (iniciativa do PSOE do Zapatero, lembremos) serve para isso e pode servir ainda para mais: Depende das interpretações dos juízes da AN (continuadora do TOP franquista, tenhamo-lo em conta).
A única esperança que nos resta é o Tribunal de Estrasburgo, que já condenou o reino de espaÑa em bastantes procedimentos. Mas com que resultado? Se nem sequer conhecemos as sentenças condenatórias! Os média do reino estão bem ordenados... Apenas por GARA podemos conhecer, mas só no referente a Euskal Herria (esses também não sabem olhar para além do seu umbigo...)
Copio um artigo publicado em GARA a respeito do processo 18/98, na realidade, processo contra a euskaldunização de Euskal Herria:
...
2009 abril 27.- GARA > Idatzia > Iritzia > Jo puntua
Alvaro Reizabal (Abogado): Impresiones subjetivas sobre el recurso del sumario 18/98
Creo que la exacerbación de las penas en la sentencia recurrida ha quedado archidemostrada e incluso el fiscal se ha adherido a nuestros recursos proponiendo la rebaja de penas, si bien es cierto que tímidamente y en cuantía muy inferior a lo que el canon de lo razonable hubiera aconsejado
En estos días se ha celebrado en el Tribunal Supremo de Madrid la vista del recurso de casación contra la sentencia dictada en el sumario 18/98. Hay que precisar que la posición de la Fiscalía no vincula necesariamente al Tribunal, pero lo normal es que tenga en cuenta su criterio. Dicho esto, hemos de analizar lo ocurrido, y pienso que hay razones para un moderado optimismo. La primera deriva de la propia sentencia de la Audiencia Nacional, de tan baja calidad técnica en muchos aspectos que hemos puesto de relieve, que si el Tribunal actúa con arreglo a criterios de estricta técnica jurídica, necesariamente ha de casar la sentencia.
Además, puede afirmarse que se ha puesto de manifiesto la vulneración de derechos fundamentales por la absoluta desproporción de las penas. El código penal ya establece graves penas de prisión para los delitos de pertenencia o colaboración con banda armada y al mismo tiempo introduce una serie de reglas por las que cualquier infracción que se lleve a cabo en favorecimiento de los fines de esas organizaciones armadas se castiga aplicando la pena en su mitad superior.
La Audiencia Nacional no sólo hizo uso de esas normas, sino que aplicó las penas en su grado máximo, lamentando incluso en algún caso el no poder imponer pena superior al no haberlo solicitado las acusaciones e impedírselo el principio acusatorio. Se llegó así al despropósito de penar con 24 años de cárcel a una persona cuya conducta consiste en haber sido miembro de dos consejos de administración. Téngase en cuenta que la pena establecida para el homicidio es de 10 a 15 años.
Creo que la exacerbación de las penas en la sentencia recurrida ha quedado archidemostrada e incluso el fiscal se ha adherido a nuestros recursos proponiendo la rebaja de penas, si bien es cierto que tímidamente y en cuantía muy inferior a lo que el canon de lo razonable hubiera aconsejado. Ha apoyado también parcialmente el recurso de la defensa de varios de los acusados de colaborar con la Fundación Joxemi Zumalabe, y aunque en su escrito solicitaba la confirmación de la sentencia respecto de otros, en la vista dulcificó su discurso dejando la puerta abierta a la posibilidad de que si el tribunal entiende que sus conductas no son constitutivas de delito pueda aplicárseles el mismo criterio. Creo que esta posición puede interpretarse como una dejada al ancho.
En algún otro caso el Ministerio Público se refirió a que realmente la sentencia no explicita suficientemente en su texto las razones para imponer una pena de 11 años de prisión, forma más o menos encubierta de solicitar la absolución.
Visto lo visto, es probable, y así lo deseo ardientemente, que pesquemos algo en este río revuelto. A veces pienso que estoy afectado por el «síndrome prehostia», pero creo que la sentencia recurrida es tan aberrante y nuestros argumentos tan rotundos que no queda otra solución que estimar los recursos ¡Suerte para todos!
...
http://www.gara.net/paperezkoa...
Nós estamóslles dando voltas ás mesmas cousas, pero tamén eles(os antigalegos) están utilizando as mesmas e múltiples mentiras. E o caso é que nós non gañamos ningún terreo, pero as súas mentiras si que funcionan: convencen á súa xente e a nós toléannos. Por iso eu creo que cumpría unha estratexia de oposición ás súas falacias. Non sei que se podería facer. O autor do artigo fala da toma de postura das institucións galegas, pero estas non se rebaixan, xa o dixo na entrevista con Maragoto o presidente da RAG, que non esperen comunicados, ou algo así. Evidentemente que non lles van dar tantas explicacións coma AGIL, pero eu creo que si serían necesarias. Hai moita xente con ganas de crer todo o que vaia en contra do galego.
A min polo menos alégrame que cada vez que haxa unha mentira súa vós ides estar aí para descubrila e rexeitala.
A min estes peperos que van agora de "bilingues" e "defensores da liberdade" pero todalas medidas que defenden van contra o galego, nunca o reves, non me enganan.
¿Alguen pode nomear unha soa medida a prol do galego de Feijoo?. Avances do castelan nos ambitos de presenza do galego (ensino, administracions,etc) pero non o reves (xustiza, medios de comunicacion, empresas,cinema,etc)
O NEOhumano neocóm Andrés FRAILE non debera verse tan loubado por tanta resposta contraria á sua bazofia ultrapepeira, que como todo o que fan as faes-falange española é caduco, decimonónico e sin pizca algunha de cencaia nin intelixencia.
Coido que se lle dá un valor e se lle supón demasiada sona inmerecida e predicamento nulo. Non debera ser contestado nin nomeado siquiera.
Saúde.
Eu estou de acordo con #22 ecoe: xa se lle prestamos moita atención ó panfleto de oito folios.
O problema está, e por iso non me parece mal seguirlla prestando, en todo o que representa e todo o que hai detrás. Creo que os entendidos deben plantarlles cara como fai no seu artigo Manuel Rodríguez Alonso e os outros nos comentarios. É o camiño.
No meu comentario anterior quería dicir "xa lle prestamos".
Quen é o autor do libelo este?
http://www.anosaterra.org/nova...
Lin por internet adiante falar del como "de uno de los más importantes y rigurosos filólogos". É a síndrome 3 ao caldeiro.
Pois, eu non sei até que punto temos que ignorar un panfleto que publicaron o día que o publicaron e non sería casual.
Cando o tipo este fundou "Tan gallego como el gallego" sempre houbo voces que dicían que non había que darlle publicidade. E déronlla El Mundo, a Voz, o Faro, o Correo e toda a nosa marabillosa prensa. Non caiamos nos mesmos erros unha e outra vez.
Se vos fixades a mesma prensa deulle moi pouca publicidade ás folliñas estas. Iso é sinal de que nós temos que lla dar.
O ideólogo de Tan gallego como el gallego, hoxe Galicia Bilingüe, publica 8 folios de insultos aos galegos e idioma. Que máis queremos para desacreditar o movemento dos tangas?
A uns cantos profesores, con moito autoodio enriba, que hai por algúns institutos, había que levarlles ó filólogo clásico, para ver se espabilaban dunha vez ó escoitar as súas científicas explicacións. Pero claro, corremos o risco de que, en vez de rebotarse, os convenza.
Quería dicir "levarlles o filólogo", non "levarlles ó filólogo".
o autor na ANT
En calquera caso, o artigo representa unha crítica á normalización, “a última extravagancia que atravesa a historia de España”. É dicir, non se trata da reivindicación duns dereitos subxectivamente lesionados, senón de poñer en cuestión a vixencia do galego. “Non tiña mala intención nin pretendo insultar a ninguén”, recalca o autor.
http://www.anosaterra.org/nova...
e o ILG cala......e o Conselho da Cultura e os que vivem...
ESPECTACULAR O FINAL
"Desde aquí, sinalo que xa está ben de que o galego reciba ataques de persoas e institucións indocumentadas e sen unha mínima formación en filoloxía galega. O Consello de Cultura Galega, a propia RAG, o ILGa, as facultades de filoloxía galegas… debían expresar a súa opinión e pór no seu sitio a estes filológos afeccionados que só presentan falsidades científicas co obxectivo de que o galego desapareza de Galicia e que o castelán sexa lingua única. Cumpriría un congreso a prol do galego para desmitificar estas falacias lingüísticas, que, de tanto repetilas a dereita indocumentada, pseudolingüistas e os seus medios xornalísticos afíns, de Galicia e de fóra de Galicia, chegan a pasar por verdades e son consideradas como tales por quen non é filólogo profesional, sobre todo polo silencio de institucións, como as citadas anteriormente, que se debían implicar máis na defensa do galego, pois para iso existen e viven dos nosos impostos e teñen como principal obxectivo a defensa, protección e dignificación de linga galega e da cultura que nela se expresa."
Máis deste tipo:
"Han conseguido que todos consideren "normalización" a una de las políticas lingüísticas más extravagantes de las que se tiene noticia: coger unas hablas campesinas sin apenas uso escrito, depurarlas y unificarlas, darles una normativa, inventar un sinnúmero de palabras (por ser tantas las situaciones en las que nunca se había usado el gallego) e imponer la neolingua recién sacada del magín en la administración y la enseñanza. Los precedentes existen, pero hay que buscarlos en las regiones del planeta recién incorporadas a la cultura escrita. No en un sitio donde ésta se remonta por siglos, y existe una lengua común y estandarizada accesible para toda la población."
Tirado de aquí:
http://www.libertaddigital.com...
Está claro, por que carallo, pensa el, reiventamos o galego se existía xa o castelán para esa función.
E o resto dos documentos de FAES terán a mesma altura intelctual cá do filólogo clásico?
Quen é Andrés Freire?
Ilustre alumno dos xesuítas en Vigo pertence a unha familia de armadores de Bouzas de lonxeva tradición fascista. Defensor do darwinismo social e lingüístico é un furibundo nacionalista español de ideoloxía ultraliberal como demostra a súa relación con Libertad Digital e FAES. Non é filólogo, si licenciado en filoloxía, xa que non ten nada publicado no eido científico. Imparte conferencias sobre unha nova historia sociolingüística de Galiza en círculos ultras de Vigo e La Coruña. Membro de Galicia Bilingüe e asesor nos seus tempos de Corina "Perli" Porro. Un miña xoia.Por certo, o máis grave é que é funcionario de carreira da Xunta de Galiza impartindo aulas nun instituto de secundaria da provincia de Pontevedra onde fai alarde do seu odio de clase.
Creo que o personaxe non merece máis comentario nin perda de tempo. Xa deixa o artigo ben claro que o que di non se sostén nin con papel de fumar.
Eu será porque son de vila, será que falei galego(?) cos meus pais, que o falo con meu fillos,no meu traballo, cando saio de viños e de esmorga,non por autoafirmar a miña identidade senón porque é o que se fala, será que xa son vello e non mo aprenderon na escola, que non entendo cousas como preguntarse pola utilidade do galego,que non entendo que agora preto sexa negro e non próximo, que cando me pase miña muller o pan teña que dicirlle obrigado. Si lle pregunto o meu sogro polo seu caro dirame que o vendeu cando se veu para a vila para mercar un coche. Eu quería ser culto, estudei unha carreira, lin, observei, vivín, mais todo foi inútil. Para ser algo máis que un parviño tería que impostar o acento e falar en castelán, e sobre de todo usar moito o pretérito perfecto, ou dicir cando chego o bar tudo bem? meus caros. Pero é que deixaría de ser eu, e ademais a xente escarallaríase. así que nin por fa(e)s nin por nefás nunca deixarei de ser un tontiño. Estes filólogos...
Em (#29) lixeiro lança assertos que merecem comentário:
1.- «... O que me asombra é que a FAES e o reintegracionismo coincidan tanto á hora de criticar ó ILG e á RAG (e tamén coinciden con La Coz, para quen Real Academia só hai unha: a Española -véxase o artigo de Ferrín hoxe no Faro-).»
...
COM.- Generalizações desse tipo, caro lixeiro (lixeiro?: de lixo?) estão a ser utilizadas pela Audiencia Nacional do Reino bourbónico para acusar de terrorismo os que nada têm a ver com o terrorismo e sim com a ação cívica. E são não só acusados falsamente, mas realmente condenados.
Em particular, nos foros do PGL criticamos o texto faesoso, sem necessidade de citar a RAG (que o faesoso não cita) nem outras instituições espanholas "entendidas" no "galego".
Vê-se que não se lê bem o que outros ("outros"!) escrevem.
Mais nada: Eu e imagino que outros reintegracionistas nada temos a ver nem com o faesoso nem com Ferrín. Mas é que também em nada coincidimos com as críticas que o faesoso faz às (suas) instituições espanholas, como as acima citadas.
Se alguma crítica "radical" deva faze-se ao ILG e à sua "longa manus" atual, a RAG, ao CCG, ao CiLiLi Ramón Piñeiro..., é justamente essa, a de ser muito pouco radicais: Não vão à raiz, mas ficam ns polas.
O faesoso? Esse sim vai à raiz do nacionalismo espaÑol até o deixar em coiros: Essa é não só a espaÑa sua, mas, infelizmente, a espaÑa dominante hoje do Ebro para abaixo sobretudo.
:::
«Algúns aínda non se decataron onde está o inimigo; o Sr. Feijoo "y sus muchachos" estarán encantados de contar con aliados reintegracionistas como moitos dos que escriben aquí para axudalo a liquidar o galego,...»
...
COM.- Apenas repito o que o senhor diz (com cenreira?): O senhor ignora quem é e onde está o inimigo do Galego, seja mesmo este o "galego" que promove a instituição espaÑola que chamamos "Xunta de Galicia". Promove para removê-lo melhor! É a denúncia que desde muito tempo atrás uns e outros reintegracionistas fizemos e fazemos. Mas sem que pessoas como o senhor nos tomassem em consideração e agora, já vê, toparam com o que realmente é o reino bourbónico de espaÑa... E, ainda assim, a culpa é nossa, dos reintegracionistas. Por favor, faça o esforço (ímprobo, sem dúvida, para o senhor) de ler sem mais os comentários que coloquei ao início. Despois falamos... (Prescindo do que diz a continuação sobre a sua teima, que é a da maior parte dos seus correligionários, sobre o ç e o z e o b e o v e o nh e o lh...)
::::
«... ¡Como se nota que moitos non teñen outra cousa que facer que escribir en foros! Se estivesen en contacto cos falantes preocuparíalles máis a sobrevivencia do galego nestes momentos de perigo.»
...
COM.- Bom, vale. Tem toda a razão. Por isso o senhor não escreve nestes foros...
::::
«Tan colonizado é o que quere impór o castelán en Galicia como o que quere comparar o galego co valenciano: en todo caso, os valencianos serían os portugueses, pois o idioma común -o galego- naceu no norte -na Gallaecia (e non na Lusitania)- e espallousa cara ó sur pola (re)conquista. Se non está ao tanto da Historia de Galicia que lean "O reino medieval de Galicia" de Anselmo López Carreira. ¡Hai que infdormarse antes para non parecernos ao indocumentado ese do Andrés Freira!»
...
COM.- Bom, vale: Concedo-lho umpatacão por tão luminoso esclarecimento. Continue sem comparar nada e fitando para o seu umbigo.
#29 lixeiro,
pois fai logo as comparações bem, machinho:
- antes do que os catalães, os galegos seríamos entom os ocitanos (com a língua escarranchada e mui interferida pola Língua-teito estadual),
- os catalães seriam os portugueses (com a sua língua convertida de facto em Língua Nacional ..)
- e os valencianos seriam já quase nesta altura um 'pidgin' ou um crioulo de base portuguesa interferido polo castelám em Curação ou por aí ..
PD: por certo, o teu nick .. nom derivara de lixo -> "lixeiro", nom é?
Desculpas, sei que é moi pesado as corrección, pero eu levo uns días...
no comentario #33 quería dicir "có do filólogo, non "cá do filólogo"
Xenial dandolle a razon o señor Freire. Nada como discutir sobre a norma cando a lingua estase a extinguir. Pois nada que vos preste.
Em (#35) tranqui diz cousas, certas, mas não acertadas. E desculpe: Quando propomos (não podemos fazer mais, nem com certeza faríamos mais do que propor) que para os usos institucionais (sic) se use um Galego correto, o Galego correto que ao nosso ver é o Português galego, não dizemos que seu sogro deixe de dizer o que diz e como o diz; também não impedimos que o senhor continue a dizer o que diz e como o diz nem, menos ainda, que esqueça os seus títulos.
O que propomos (insisto) é que nos âmbitos institucionais se use o Galego correto e corretamente, bem escrito seguindo o Galego universal, que é o Português, galego, e bem falado, à galega. Como sabe, as línguas «extensas e úteis» escrevem-se unificadamente e falam-se como cada um as fala, salvo nos âmbitos institucionais, em que os "pessoeiros" procuram exprimir-se com correção.
Portanto, faça o favor de não confundir, porque duvido que o senhor esteja tão confundido como a sua mensagem dá a entender. Considero-o inteligente, já que é capaz de se expressar com humor.
Xarope (#37), não sei se observaste: Os que tanto insistem em que o Galego está em perigo mesmo de desaparição quase imediata, fogem de tratar as circunstâncias e condições que levaram o Galego e os galegos a essa situação.
Nós dizemos que o contexto e situação ATUAIS do "valenciano" ou catalão de València é muito semelhante da galega (nunca dissemos que fosse igual, idêntica), mas eles remontam-se aos tempos já idos da origem das línguas; quer dizer, levam-nos, pretendem levar-nos a TEMPOS PASSADOS e a uma imaginada pureza original das línguas.
Nós olhamos para o futuro, porque vemos que o presente é muito dificultoso, e oferecemos um futuro digno.
Eles olham para o passado (fugirão do presente?), insistem em que o presente é o que é e que futuro nos oferecem? Caro, a morte definitiva do Galego: Porque, se o Galego não é reconhecido como Português (Galego!), acabará diluído, definhado, esfianhado no castelhano (= espaÑol).
Bom, pois que continuem assim: Serão os que colaborem eficazmente com os Fijós e outros pEpEs... (Para isso nos acusam, aos reintegracionistas, de colaboradores pEpEiros, para agachar a realidade da sua colaboração com o que o pEpE procura...)
Un dos mellores artigos que lin en Vieiros. E hai anos que o veño lendo. Parabéns ao autor.
para AGIL,co mesmo respecto, porqué é o portugués o galego correcto? porqué os nosos lideres teñen que expresarse en portugués? sinto mais non o entendo. A lingua por definición é unha convención, un acordo da sociedade por iso non se pode impor por decreto, por iso non se pode matar, nin en séculos, si a sociedade non quer. Non entro na grafía, pódese convir que se escriba ñ ou nh, pero cando vexo os vosos escritos cheo de verbas, de expresións que aquí non significan nada ou teñen un significado distinto ó portugués, non podo concordar que iso sexa o galego e o que falaron meus pais e os teus e os pais dos nosos pais, sexa castrapo ou un galego incorrecto, por que non é o que se fala en Lisboa. E que un dirixente desta terra para ser culto e falar ben teña que renegar da lingua da xente e usar o portugués. Cando os precursores (xente da burguesía que sabían expresarse moi ben en castelán)decidiron escribir nun idioma sen normas e marxinado é porque sabían que si querían reivindicarse galegos tiñan que escribir como se escribía a vida de Galicia, como falaba a nai o seu fillo no berce, como se amaba como se loitaba e se sufría na Galicia. Cando os precursores decidiron reivindicarse, nunha época con moitos máis atrancos, demostraron que para ser correctos non hai que escribir como en Madrid o en Lisboa, para ser correctos hai que ser fiel a un e os teus, non sentir vergoña de ser quen es. A filoloxía estuda as linguas, nin as crea nin as desfai, despois podemos convir, podemos pulir, pero ninguén máis que os galegos serán donos da lingua galega. Quero falar castelán, falar portugués, inglés, máis nunca esquecerme da lingua dos avós que temos mortos.
43. Nom se trata de renunciar a nada. Trata-se de explicar tanto desprezo por nós próprios. Olha o que di Camilo Nogueira:
Entretanto, as instituicións políticas e culturais de Galiza desprezan a realidade histórica de Brasil ter o galego-portugués como língua propria. En lugar de defenderen a evidencia de que alí se fala un idioma nacido en Galiza, toman ao brasileiro como unha língua estranxeira. Se en Madrid alentan a “infinita variedade” do castelán, as instituicións oficiais galegas non salientan o fundamental que nos une, agrandando diferenzas internas do galego-portugués que non constituen un obstáculo para a unidade, como non o supoñen no caso de linguas como o inglés ou o castelán. Magnifican diferenzas non determinantes -que naturalmente deben ser conservadas no léxico, na fonética ou na prosodia- para xustificaren unha deriva expresamente separadora.
Responden a un pensamento que da por galego as variantes do galego-portugués que se falan no Estado español, incluidas as da Asturias ocidental, o Bierzo, a Seabra e os pequenos vales fronteirizos de Extremadura, mais non as praticadas máis alá das fronteiras do Estado, ao Sur do Miño e da Raia Seca ou alén do mar, que non poderían formar parte da mesma lingua.
O galego ten diferenzas coa forma do portugués imposta polas instituicións de Lisboa contra outras variantes, nen a língua nacional de Galiza ten porqué asumir para ela o nome de portugués. Porén, é a mesma língua que o portugués e particularmente que as variantes do Brasil, Angola ou Moçambique. Ben lonxe do tipo de debates que son aquí habituais, non é preciso mais que estar neses paises comprobar que vivimos no mesmo espazo lingüistico, que a xente deses paises fala como a de Mondoñedo ou Fisterra.
Para companheiradometal. A min gústame a variedade, penso que nos enriquece, por iso non meto a todo o mundo no mesmo saco. Aquí oes de todo, estou canso de oír chamar castrapo o galego real que se fala en Galicia, e a eses ía adicado o meu primeiro comentario. Respóndeme AGIL que pódese utilizar o galego que se fala na Galicia como lingua coloquial, vamos que non teño por que falar de outra forma con meu sogro, pero que a lingua culta debe ser o portugués, entendo que na escrita, na universidade etc hai (deberíase) que falar e escribir en portugués, despois na casa podemos falar como o fixemos sempre (a min isto sonéame a algo que xa vivín)e contesto. E respóndesme ti dicindo que non é iso que do que se trata e de recoñecer no portugués de Portugal, de Brasil, de Angola, etc un tronco común variacións do mesmo idioma. O problema non é que eu recoñeza iso a cuestión e que os portugueses recoñezan que o galego o real o que se fala e se escrebe na Galicia forma parte do mesmo idioma, polo de pronto, estes novos académicos de aquí, para ser aceptados, ou mellor dito, recibidos empezan por chamarlle a Academia, Academia galega da lingua portuguesa, e seguen dicindo, que os galegos falamos portugués mais unha setecentas palabra propias. Eu non sei si para ti en iso consiste apreciarse a nos "próprios".
Para AGIL (aproveitando que o Pisuerga pasa por Valladolid): eu escribou unha vez no foro e non o hipoteco con discursos interminábeis que só debe ler quen os escribe; eu non, desde logo, polo menos ao completo. Eu teño máis que facer: loitar pola lingua de Galicia, por exemplo, mentres outros se unen co inimigo para atacala (mesmo parecen quintacolumnistas "castellanos"). Seguide así, a ver se son galgos ou podencos, mentres a Xunta desmantela todo e impón o "castellano" nas clases das escolas e institutos. ¡A min que me importa que perviva o portugués en Portugal ou no Brasil! O que quero é que perviva o galego en Galicia.
Sobre o que nos quere facer "valencianos " á forza, nada que dicir, pois o colonizado nunca recoñecerá a súa colonización... Polo pouco que un sabe, o galego-portugués naceu na Gallaecia (e non na Lusitania) e foise logo espallando cara ao sur polo Occidente peninsular.Sendo estritos, debéraselle chamar galego como se lle chama castelán ao que despois deron en chamar español e inglés ao que despois se espallou por toda Gran Bretaña, polos EE.UU. e polo mundo enteiro. Pero, que lle imos facer, a mentalidade colonizada debe estar ben inmersa nos galegos, non só nos castelán falantes...
A tod@s @s discutintes ;-):
Vai haver uma mobilizaçäo em favor do galego em 17 de maio em Compostela. Deveria ser amplíssima. Aí estará, evidentemente, o reintegracionismo, e näo o FAESismo, nem o espanholismo. Esses säo os factos. Deixem de alimentar a pobre trapaça divisória do panfleto dum ignorante. Há outros discursos contra o galego muito mais preocupantes.
É que a realidade vai ter que unirnos. A realidade son os nosos gobernantes que día tras día vannos dando malas noticias para a nosa lingua.
ai si, estes lusistas que escriben tanto rollo e en portugués (como se non houveran aprendido a escribir coma dios manda na escola) me dan dolor de cachucha, menos mal que son unha superminoría!
Viva Galicia e o ghallego! Bueno, todos a manifa!
ademais, neste fío o interesante é o que escriben os gallegos de verdade, os de pueblo, que son os de verdade, e non eses profesores lusistas que falan con acento de Valladolid (porque astra son de alí, e se permeten vir a Galicia a dar leziós aos que falan o gallego de toda a vida, coma o piugo o ligheiro ou o tranqui) e nom se lles entende nada agás que deben ser medio pro-etarras inda por riba de ser lusistas en vezes de galeguistas e escreben non sei que andrómenas filosóficas que non hai quen as entenda ...
gho tiooo que fueeeerte!!! Osea, que os reintegratas andan mandando mails para apoderarse da manifa...pois eu non vou, tio!...antes bilingue que reintegrata!!
E ademais, o ano pasado na RTP dixeron que era unha manifa na defensa do português...gho tiooo que fueeerte!!!
ten razón acarondosil,a realidade é teimuda e teremos que unirnos, escribamos na norma que escribamos . O meu respecto para D. Celso e a súa opinión, mui atinada
Eu dos dous reintegratas destacados do meu pobo (algún académico)os dous pertencen a familias ben e os dous na súa mocidade falaban castelán, cando aquí fala galego tododios. Podedes cambiar de idioma pero do que nos vos desprendedes é do tufo elitista. A xente a xentiña que nojo!! (con eses aires pijos só vos burlades do que erades vosoutros non fai tantos anos).
Depois de 30 anos de desfeita depois da desfeita, depois de 25 anos de RAG e de ILG, depois de centos de anos de Fraguismo, quem critica a AGLP ou é um bilinguo disfarçado ou tem inveja do sucesso de outros. Em qualquer das duas opções, muito galeguista não é.
Ti toleas meu... vaia mentalidade tes. Eu sintome galego mais non portugues.
vai con deus
E logo! Galeguista, galego e só galego. E punto. Un reintegrata máis galego ca os galegos, vós perdedes a noción da realidade, 'superminoría'. Amais, para comentar xa está o artigo. Nin unha rifa de comentarios dun xornal dixitais merecedes. De feito, é diso do que vivides, da rede, da nada da rede, do anonimato da rede. Sodes aburrídisimos, catro gatos.
Isso é o que diz um espaÑol: «Galego é só galego». E remata: «E para serdes galegos antes tendes que ser espaÑoles»
Por certo, para os desavisados: o que se acaba de demonstrar no dia 14 de abril é que o chamado por nós "galego" é uma variante da língua portuguesa. Acaba de ser reconhecido ACADEMICAMENTE diante das instâncias OFICIAIS de três dos países implicados, entre eles a Espanha. Assim que isso de "galego es solo gallego" vo-lo meteis por onde vos couber. Com perdão.
Olha, Brath, eu sinto-me timorense. Membro dum povo ocupado pelos indonésios de Madri e com um grave problema de analfabetismo. A maioria dos meus compatriotas não sabe escrever a sua língua, e dentro dos capazes, a maioria fazem-no com uma ortografia extrangeira.
Onde se inventaria o Português? Talvez no Brasil? Ou foi em Angola?
A mentalidade tua igual tinhas de mirá-la, porque um inglés não se sente ianqui por escrever correctamente dous dialectos da mesma língua.
Unha variante da lingua portuguesa! meu deus o que temos q ler...
Pois deixa-o em o português uma variante da língua galega. A ordem dos factores não altera o producto.
Lê o que escreve Observador.
Uns trabalham (e conquistam) reconhecimento nas instituções para a nossa língua, reconhecimento internacional e direitos linguísticos para os galegos (na UE, por exemplo).
Outros choromicam subsídios para enterrar melhor a pobrinha língua, minorizadinha ela.
Uns enchem os dicionários de palavras da Galiza. Outros enchem os seus de palavras alheias para substituir as nossas.
Compara, meu neno, apenas um ano de AGLP com 25 anos de RAG-ILG. Volta a ler o artigo. Esta gente acha que o galego se conserva e normaliza por obra e arte desse teu deus que tanto invocas.
Oh my God!!
Agora saes con deus! sodes un pouco radicais penso eu... que a xente que non gusta dos vosos roios reintegracionistas nin son españolistas nin do PP oh! abride os ollos.
saudos
Menos brincadeira, hai xente moi queimada porque os mesmos de sempre rebenten as manifas dende dentro. Por exemplo, mentres outras universidades do estado e europeas están facendo piña contra Boloña, nas nosas, cando empezou o movemento, foi rebentado dende dentro por pequenos grupos que a querían capitalizar e agora está como está.
Por outra parte, concordo convosco cando dicides que compartillar argumentos co FAES non é identificarse con eles. E aplaudo a explicación coa comparación entre ETA e o independentismo vasco que non apoia os métodos de ETA, isto é, compartillan argumentos e fins, mais non medios ou métodos, e, polo tanto, non se debe xulgar da mesma maneira. Así mesmo, FAES e algúns reintegracionistas (non todos) pequeno-burgueses compartillan os mesmos argumentos e fins pero non os métodos: uns operan dende dentro e outros dende fora. Como di Anxo Angueira, todos eles “odian o idioma e odian a súa procedencia o seu cheiro a leira e a mar, a andamio e fábrica”.
Já homem, isso já o sabemos. Os espanholistas e os do PP a ortografia do galego tanto lhes faz. Mas manipulam à rapazada que logo sai com os teus argumentos.
Confundem-vos com "reintegracionismo=ser português".
Eles escrevem os livros, igual que os de história, os de língua. Neles o galego escreveu-se sempre com ñ, só tem 7 vogais, e os pronomes são misteriosos, ainda que não tanto como esse infinitivo pessoal (infinitivo conxugado) que seica ninguém usa.
Eu não nasci reintegrata, filhinho, a mim ensinaram-me a escrever com Ñ, que a minha língua não tem codialectos nem subdialectos, é só correcto o TVGalho e o resto está mal. Tambem que os reintegratas eram os terroristas que faziam as pintadas do EGPGC.
Mas logo entendi o reintegracionismo, porque tinha a mente ABERTA, e andei um bocadinho de mundo, e descubri que em muitos paises se fala exactamente a minha língua com outros sotaques.
Abre os olhos ti, Brath. Eu só te pido que te informes. Que saias do "asi me lo sé yo porque así me lo han contado" e tenhas uma opinião própria, que sinto dizer que neste momento não tens. Usarias outros razoamentos.
Saúde e sorte!
PS: Em galego diz-se "rolos", mas não com o significado que tu pretendes. "Roios" é um castelanismo, acima mal escrito. Saúde e amor à Língua!
O galego e o portugués son dúas variantes dunha mesma lingua, aínda que cada vez máis o galego se vai perdendo pola abafante presión do castelán. Vai chegar un momento no que xa non poidamos dicir que o galego forma parte da mesma lingua que o portugués porque na práctica, na realidade, non vai ser así. De feito, xa comeza a non selo. Tamén o podemos dicir doutra forma: o galego vai deixando de ser galego, vai desaparecendo e vai integrándose no castelán. Esa é a realidade dun pobo que se deixou roubar a lingua e aceptou a doutros. Aceptouno sumisa e acomplexadamente.
O proceso aínda non é irreversible, mais é arrasador, esmagador e constante. E nese proceso está a FAES, unha "fundación" que, pola súa existencia e polas súas obras, por ser o que é, degrada o partido que a sostén e todos os seus voceiros, comezando polos galegos que no seu seo vomitan a súa estupidez e as súas manipulacións.
Bertus, vamos por partes:
1º.- Bolonha. Os estudantes, o mesminho que os professionais afectados pela nova reordenação das categorias laborais, com caracter retroactivo, e que seica a ninguém lhe afectam, ficam imóveis por três motivos: DESINFORMAÇÃO, ALIENAÇÃO e MANIPULAÇÃO desde as próprias organizações estudiantis.
Dos estudantes hoje não se pode aguardar nada, estão demasiado preocupados em converter-se em amos pequeno-burgueses. O que Guy Debord bem escrevem em 1966 no texto "Da miséria do meio estudantil" (http://www.geocities.com/jneve..., só que agora ainda pior, por até serem escasos os estudantes "revolucionarios".
2º.- O reintegracionismo reconhece plenamente a distinção entre FALA e ORTOGRAFIA, e afirma a existência de codialectos, dialectos e subdialectos dentro da língua comum, aos que se pretende dar cobertura A TODOS num mesmo sistema ortográfico.
Nele entra o "elitista seseio lisboeta" de Malpica, também "põem aos quatro papões" da Galiza oriental dentro da "legalidade" enquanto fornecem as palavras necessárias para um médico escrever seu informe em galego, porque talvez está usando "osíxeno" por não conhecer o oxigênio.
O tufo elitista, em tal caso é o vosso, porque qualquer não neofalante, que tem a riqueza de uma variedade dialectal concreta, com cheiro a leira e a mar automaticamente tem quando menos que questionar uma normativa que estirpa esse arume.
Outro tema é k escrebir kon tdo tipo de erros sexa "bravu" e que o galego não tenha direito a ter registros cultos ou poéticos. Isso é exactamente o que querem.
O galego simplesmente como língua vulgar, que nem chega a ser, porque até nos registros mais vulgares é pisado pelo castelhano. Mintiendes, neeno? Mola mazo privar mogollón.
E Xeonllo vem de dar-vos o motivo das nossas eternas liortas.
mceleiro, esstiven dentro do movemento contra Boloña, sei do que falo.
Os rexistros cultos e poéticos, a boa literatura pódese compatibilizar co cheiro a mar (De catro a catro) e andamio (A esmorga), de feito niso consiste a Poesía propiamente: romper a linguaxe pra ir á fonte, ás orixes, a milagre que aloumiña á flor da boca. Eis o propio Anxo Angueira e a maior parte dos escritores galegos.
Anxo Angueria. Cuestión de clase.
http://www.redesescarlata.org/...
E os reintegracionistas somos elitistas e Manuel António não?
Não duvido que saibas do que falas, nem de que lutas contra bolonha. Tampouco da duvido da tua boa vontade com a língua.
Só ponho em causa os meios, não os fins. As energias mal gastadas são frustrantes. Tanto as das últimas décadas de RAG & Cia. como os grupúsculos de estudantes pseudorevolucionarios.
A ligação de antes não vai, é esta http://www.geocities.com/jneve... , se não conhecias o texto, seguro que o acharás interessante.
Saúde, e como diria Brath, "bom roio"...:-)
Bertus, hai que pasar. Os reintegracionistas son unha rapazada superminoritaria cos cables cruzados. Reintrepetan o que lles dis para poder sentirse especiais. Paso, paso, paso. Sodes aburridísimos e estades todos xuntos nunha manchea de páxinas web. Saíndo diso, non existides. A vosa intolerancia mátavos. Veña, dádevos de hostias, pero ao 99% deixádenos en paz, carallo.
A rañala a Valença do Minho.
A intolerância de quem?
http://www.agal-gz.org/modules...
Fai-vos boa falta um bocadinho de informaçom sobre o reintegracionismo. Acho este resumo de 17 páginas mui didáctico e que responde a toda esta série de tópicos do argumentário populista e esencialista dalguns defesores do standard galego ILG-RAG http://issuu.com/gentalha/docs...
Eu nom vos compreendo muito bem isso do galego simplesmente como uma questom de classe. As galegas e galegos temos o direito e o dever de aprender a nossa língua e mesmo de a melhorar, polo menos, os que amamos Galiza é o que fazemos. Eu desconfio profundamente desse discurso simplom e sentimental que reproduze a mesma ideologia do nacionalismo espanhol: o galego facil si, com o galego pouco esforço, sem incomodar, umas horinhas fora do horário escolar e já bem chega, porque nós que o mamamos já se sabe...
Ave María purísima.
Amadísimos hermanos en Cristo:
Alabemos como se merece a la benemérita FAES, esa fundación tan ejemplarmente dirigida por don Josemari Ánsar, alias "estamos trabajando en ello", dicho con impecable acento gilitejano, grato a los ojos del ex emperador de Occidente, don Jorge Argusto, nuestro querido presidente del bigote, ese bigote que tanto nos recuerda al inolvidable don Adolfo, que tan decisivamente ayudó a nuestro Caudillo en la Cruzada contra las hordas rojo-separatistas y masónicas.
Este obispo quiere aprovechar la ocasión para recordaros que mañana, 1º de mayo, es el día de San José Obrero, ese día que en tiempos de nuestro llorado Caudillo por la coña de Dios se celebraban en el estadio Santiago Bernabéu aquellas imponentes y patrióticas demostraciones sindicales bajo la presidencia de aquel hombre elegido por el Todopoderoso para que con pulso firme dirigiera durante casi 40 años los destinos de la patria.
Ese es el primero de mayor que hay que celebrar, y no el que hoy en día convocan sindicatos marxistas, anarquistas y separatistas que no buscan otra cosa que entregar España a Satanás, a sus pompas y sus obras. Es día de San José obrero porque nuestra Santa Madre Iglesia sabe que san José nunca jamás fue un carpintero subversivo ni hizo una huelga ni quería saber nada de la masonería y el marxismo-leninismo, antes bien, toda su vida fue defensor de los principios fundamentales del Movimiento y de sus cauces naturales de participación política, que son la familia, el municipio y el sindicato (vertical, por supuesto). Y todo ello a pesar de que el malvado Judas, aliado con el demonio, no cesaba de tentarlo ofreciéndole el Manifiesto Comunista y otras lecturas gravemente peligrosas y que figuran en el Índice de Libros Prohibidos que hasta hace años, hasta que la relajación de costumbres llegó también a la Santa Sede, había establecido la Iglesia católica, apostólica y romana.
Por tanto, hermanos, no olvidéis de marcar la casilla de la Iglesia católica en la declaración de la renta.
Palabra de Dios.
A ver si nos entendemos, eu comprendo que hai moito da Coruña (bueno moito non, algún)que vai os xesuítas e na adolescencia volvese nacionalista e decide falar galego e nunha decisión persoal, lexitima,ideolóxica,e comeza a falar e a escribir en reintegrado, elixe total terá que aprender un ou outro galego igual. Todo o meu respecto. Pero tendes que entender que para os que falamos galego toda a vida non podemos chegar a casa e empezar a falar en reintegrado, diranme: ti toléache, e como si teño que falar cá miña muller en castelán (aínda por pura cortesía cando hai amigos de fora de Galicia) sinto, pero non teño esa capacidade para disfrazarme. Podo concordar que o galego e o portugués teñen un tronco común (por certo o galego de Gallecia)e que incluso pódese recuperar a súa unidade, pero todos teremos que percorrer un camiño para chegar a esa unión para que todos podamos recoñecernos nela non adherirnos a unha, e só unha, forma dialectal, que non recoñecemos como o noso idioma. Así que por esa banda, como xa dixen, ide convencendo os portugueses, a ver que tal vos vai. En canto que o portugués fálase en Brasil, Angola, ata en Timor, pois si, xa vedes, non só o castelán se impuxo sobre a base do imperialismo, menos mal que non fomos os deste lado da raia os donos de tal pecado, mais creo que non é para estar orgullosos. En canto o galego "coloquial" para a fala coloquial e o portugués para os domingos e a escrita digo o que Unamuno: Amo os libros que falan coma os homes, mais non os homes que falan coma os libros
#55
Bem falado tranqui! Os reintegratas son pijos que se as dan de galegos pero nom poden falar tan ben o galego coma nós, que somos os que o falamos de verdá e de toda a vida!
No fondo son señoritos de toda a vida que queren ser portugueses pra ser mais galegos que nós.
Que se vaian pra Portugal!
Galicia española e para os gallegos!
#59 #77
Piugo, temos que mandar a estes lusistas pra o Algarve, que collen nun autocar todos!
Que nos deixen en paz aos gallegos e a Galicia!
#81
Tes toda a razón tranqui, eu que falo ghallego de toda a vida coma ti non vou empezar a dicir "obrigado" e "tudo bem" e "onde fica esto ou aquelo", era só o que me faltava! E inda por riba estes neofalantes señoritos da Coruña a dicirme como temos que falar o galego, A NOS!
Anda xa! Que vaian a rañala ao algarve!
Viva o Gallego de verdá!
tranqui, tal e como escreves nom podo identificar muito bem a micro-sub-area na qual supostamente estas instalado e da que nom saiche, felizmente porque assim nom comtaminache o teu galego puro-detodavida-mamado-dosmeusaboelos-desempre.
Por exemplo: como é si/se? entendemos/comprendemos/percebemos? hai/há? moito/muito/muto/mutio? bueno/boeno/bo/bon/ben? vólvese/torna/converte-se/vira? comezar/empezar/principiar? elixe/elexe/elege/escolhe? respecto/respeito/respeto? Pero/mais/mas? tendes/tedes/teis?
Tendo em conta o teu domínio de galego ILG-RAG e o acceso que tes às novas tecnologia podo afirmar com certeza que nom es nenhum probinho analfabeto. Lamento imenso.
Tampouco entendo muito bem que significa isso de falar reintegrado? Usar infinitivos conjugados? Tentar nom empregar
castelanismos?
Já dicia Castelao que há que falar galego por galeguismo e nom por ruralismo
Hispánico xa dixen que todo o meu respecto. a ver si tomades nota (e aplicádela).
Compaheira do metal, Recoñezo o meu descoñecemento e que os meus comentarios tan cheos de erros,por iso non imos discutir. Eu non pretendo erguerme no guardés das esencias, eu non. Si é niso en todo o que discrepamos, por unha vez estamos de acordo.
O galego e o portugués son dúas variantes dunha mesma lingua, aínda que cada vez máis o galego se vai perdendo pola abafante presión do castelán.
Vai chegar un momento no que xa non poidamos dicir que o galego forma parte da mesma lingua que o portugués porque na práctica, na realidade, non vai ser así. De feito, xa comeza a non selo. Tamén o podemos dicir doutra forma: o galego vai deixando de ser galego, vai desaparecendo e vai integrándose no castelán.
Esa é a realidade dun pobo que se deixou roubar a lingua e aceptou a doutros. Aceptouno sumisa e acomplexadamente.
O proceso aínda non é irreversible, mais é arrasador, esmagador e constante.
Que unha persoa sen estudios diga cousas como que el fala "o galego de toda a vida", inzado de castelanismos, cada vez máis disparatados porque o castelán está acabando co galego, que unha persoa así o faga é normal. Que quen tales cousas diga sexa alguén con estudios e coñecedor da historia da nosa lingua é inaceptable. Non ten ningún dereito a facelo. Sábese por estudios serios cal é a historia da lingua, como foi o idioma cedendo progresivamente ante a presión do castelán. E non se sabe só por estudios senón incluso na cortísima experiencia -historicamente falando- da nosa vida. Cada vez se fala menos galego e máis castelanizado o que se fala. ¿Cando se oíra dicir en galego "ahora", "entonces", "suelo"? Pois así non falaba ninguén antes dos anos 70 e masivamente non se facía ata os 80-90. Bo, iso de "masivamente" pode que non tanto a nivel rural, onde sempre se conserva moito mellor a lingua. O caso é que quen queira sabelo sábeo: o castelán inflúe tremendamente no galego e vai acabando con el pouco a pouco. Se hai "neofalantes" que queren falar ben o galego, non só non merecen crítica senón que merecen eloxios, e os que sabendo o que dixen queren imitar o falar dos analfetos funcionais (non pola súa culpa) colaboran falando galego ao estilo que quere o castelán exterminador, aceptando e utilizando todas as formas que o castelán introduce ilexitimamente no galego, eses o que están a facer é colaborar conscientemente á morte total do galego a medio prazo.
#85
Como que respeto!? Acaso falo eu portugues?! Chamarnos portugueses e inda por riba pidir respeto! Por eiquí, meu!
Que aprendan a respetar a Galicia e si non lles gusta que marchen para Valencia do Minho!
Onde digo "analfetos funcionais" quero dicir, obviamente, "analfabetos funcionais".
sobre falar reintegrado explícacho o meu primeiro comentario. #35
#90
di que si meu, que non nos fagan dicir "obrigado", xa abonda co que se rin de nós os da Coruña cando falamos galego (o de verdade)
Para Xeonllo, non sei si vai por min, eu non dixen que falo o galego de toda a vida, se non que sempre falei galego (cheo de erros e na escrita máis) que é distinto. Sei que es listo e recoñeces o matiz.Volvo a repetir todo os meus respectos para os neofalantes (aínda que xa esta no comentario o non vai con retranca). En canto o que importa, que é o que dis no teu comentario, as linguas evolucionan, están vivas coma a xente que as fala e reciben influencias. Que despois de séculos de dominación oficial do castelán, este ten influído moito sobre o galego é obvio, que debemos conservalo e todos e cada un intentar falalo cada dia mellor, tamén. Agora as linguas evolucionan debemos loitar por conservalas pero tendo moi presente a realidade, non se pode levar o conservadorismo ata o punto de que non a recoñeza a sociedade que a fala. Por último como reflexión e sen gusto pola polémica. O galego o catalán o castelán o francés...creáronos os analfabetos funcionais. Os intelectuais, os alfabetizados, os da elite ou chámalle como queiras, falaban e escribían en Latín (e sen faltas).
De novo e de renovo para o tranqui, que seica seja capaz de ler, repito o que disse acima:
Em (#35) tranqui diz cousas, certas, mas não acertadas. E desculpe: Quando propomos (não podemos fazer mais, nem com certeza faríamos mais do que propor) que para os usos institucionais (sic) se use um Galego correto, o Galego correto que ao nosso ver é o Português galego, não dizemos que seu sogro deixe de dizer o que diz e como o diz; também não impedimos que o senhor continue a dizer o que diz e como o diz nem, menos ainda, que esqueça os seus títulos.
O que propomos (insisto) é que nos âmbitos institucionais se use o Galego correto e corretamente, bem escrito seguindo o Galego universal, que é o Português, galego, e bem falado, à galega. Como sabe, as línguas «extensas e úteis» escrevem-se unificadamente e falam-se como cada um as fala, salvo nos âmbitos institucionais, em que os "pessoeiros" procuram exprimir-se com correção.
Portanto, faça o favor de não confundir, porque duvido que o senhor esteja tão confundido como a sua mensagem dá a entender. Considero-o inteligente, já que é capaz de se expressar com humor.
::::
Disse que o senhor ou qualquer outro tenha de FALAR PORTUGUÊS? Diga se entendeu que disse isso e onde o disse eu.
Eu disse e DIGO que o galego ESCRITO CORRETO é o PORTUGUÊS ESCRITO, como o andaluz correto ou o venezuelano correto ou o cubano correto ESCRITOS são o castelhano ou ESPAÑOL ESCRITO.
Quando, deuses clementes, serão capazes de entender esta simpleza os partidários do Galego!!!
Diz (ia escrever outro verbo, mas...) em (#52) Hispanico: «ademais, neste fío o interesante é o que escriben os gallegos de verdade, os de pueblo, que son os de verdade, e non eses profesores lusistas que falan con acento de Valladolid (porque astra son de alí, e se permeten vir a Galicia a dar leziós aos que falan o gallego de toda a vida, coma o piugo o ligheiro ou o tranqui) e nom se lles entende nada agás que deben ser medio pro-etarras inda por riba de ser lusistas en vezes de galeguistas e escreben non sei que andrómenas filosóficas que non hai quen as entenda ...»
...
CONTESTO yo, que soy de Valladolid y hablo castellano o español, como prefieras, ricura:
Parece que prefieres que los que hablan gallego sean los "castizos" (= enxebres).
Pues ya ves a lo que está conduciendo el casticismo de las normas de uso, que el Reino de España os ha impuesto a los gallegos: A la deserción em pelotón de esos castizos en los descendientes.
Rehúsa que los nuevos hablantes y los "extranjeros" nos incorporemos al gallego. Adónde crees que llegaréis los castizos (= enxebres).
Aos que não são tão puros como Hispánico (saberá este o que significa e acarreta esse sobrenome?), digo-lhes que o seu galego é necessário, que continuem transmitindo-o, como costumam falá-lo, aos seus filhos E NETOS... (Não advertiu o Hispánico que são os avôs os que com maior frequência "castelhanizam" os netos, os filhos de seus filhos? Tão cego está o senhor?)
Y a Hispánico y a los otros como él les digo que, si me hubiese movido en castellano en esta su "Galicia", hubiera tenido ningún problema y hasta me hubieran alabado gentes como esos. Pero, como ya he dicho en otras ocasiones, porque soy castellano y, antes que castellano, humano, procuro cumplir en mi comportamiento linguístico el refrán de mi tierra: «No donde naces, sino donde paces.»
Creí, ingenuo de mí, que en Galiza abundaban más los gallegos que estiman su tierra, sus gentes, su paisaje, SU LENGUA, SU CULTURA, pero, "parvo", estoy comprobando que abundan más los desertores de su nacimiento... Parece como si se considerasen bastardos, al advertir que los han nacido no en Madrid, sino en estos lugares de la periferia.
Não obstante, caros, deixemo-los que se alimentem da sua miséria: Eu estou convosco com tudo o que posso e sei, a começar pelo uso correto da vossa língua, que, insisto, é o conservado por Portugal e trasnmitido ao Brasil. Por que renunciais ao que vos faz grandes não em número, que também, mas em culturas, em valores, em fraternidade mesmo. Deveríeis ler autores como Agostinho da Silva, português, ou Guerra da Cal, galego, e vos sentiríeis orgulhosos de serdes galegos universais e não encerrados no refúgio carcerário em que o Reino de España se emperra (sic) em fechar-vos. Adiante os que tenhais alguma frangulha de orgulho! Deixais que os mortos enterrem os seus mortos! Vós tendes de vos sentir vivos, porque a galeguidade pervive para a lém das fronteiras estreitas da España triste que o PP pregoa. Vivi e não morrais, que a cousa pior que pode fazer uma pessoa é deixar-se morrer sem mais nem mais (conselho que dá Sancho a Dom Quixote no último capítulo da obra do galego Cervantes Saavedra).
Agil, con agarimo e de verdade, sen retranca, imaxinemos (aínda que é inimaxinable)que feijoo faise galeguista e por riba reintegracionista e escribe os seus discursos no galego correcto, para entendernos en portugués,cando os lea terá que dicir nao ou non?
institución ou instituÇao? por que estará falando. Non sei si me explico, porque polo que eu oio (que pode ser só na miña micro area, ollo) en Galicia dise non e institucións. Si estou nun erro non teñas ningún reparo en corrixirme.(a min gústame aprender).
#93
Academíssimo Agil,
O PORTUGUÊS ESCRITO (e FALADO!) é assim:
eu fiz, tu fizeste, ele fez
eu soube, tu soubeste, ele soube
eu quis, tu quiseste, ele quis
eu trouxe, tu trouxeste, ele trouxe
eu estive, tu estiveste, ele esteve
eu coube, tu coubeste, ele coube
eu pude, tu pudeste, ele pôde
eu pus, tu puseste, ele pôs
eu tive, tu tiveste, ele teve
eu vim, tu vieste, ele veio
eu disse, tu disseste, ele disse
Poderá porventura Vossa Senhoria informar-me de se alguma destas formas (simples exemplos esparsos, entre centenas) não coincide com o Galego CORRECTO? E também (mal ouso pedir-lho) quais as formas galegas INCORRECTAS, embora normativizadas, correspondentes?
Um português curioso e obrigado
Hombre, el que faltaba! Aloquete querido, qué alegría verle por aquí corrigiendo al que procura escribir su lengua y alabando a los la deturpan. Que Dios se ampare su caridad infinita!
Tranquilo, tranqui. No se preocupe, con gallegos como Vd. el Feijó (en castellano "frijol", más o menos) tiene casi todo su camino hecho. Avancen a la retaguardia, que llegará la victoria.
#94 AGIL:
Pero, por favor, ti non podes responder en castelán porque te ataquen, porque senón estamos co eu digo sempre, o problema da credibilidade. Iso recórdame o que fan algúns que din que falan en castelán porque lles queren impoñer o galego. O amor á lingua galega ten que estar libre de toda sospeita e no teu caso claro que é así. Pero con estas cousas eu nunca ironizaría.
Agil,
Deixe-se lá de praxes louvaminhas, e responda à minha pergunta.
Felizmente "español" (que não hispánico) se declarou no que é em (#82): «Galicia española e para os gallegos!»
Não se preocupe, meu, já é española avondo. Ainda mais: Os "gallegos" tendes a "sorte" de serdes "madrileños" sem vos moverdes do vosso território.
mas por que tendes a teima de fazer com que todos os habitantes da Terra acabem sendo "madrileños" como vós?
Aloquete, caríssimo, aplique-se este conto: Se «Os reintegratas son pijos que se as dan de galegos pero nom poden falar tan ben o galego coma nós, que somos os que o falamos de verdá e de toda a vida!», que serão para os indivíduos como o que isto diz os "portugueses"? Só "portugas"? Pior, meu Aloquete, muito pior. Os indivíduos que denigrem os "reintegratas" são de um racismo nada oculto, que desprezam, como bons "españoles", tudo o que é português. Tenha-o por certo.
Já vê o que diz o gajo: «No fondo son señoritos de toda a vida que queren ser portugueses pra ser mais galegos que nós.
Que se vaian pra Portugal!» Sabe o que quer dizer: «Que não somos "señoritos", mas pobres pailães que não chegamos a ser nem sequer como os "galegos pailães" de verdade. O plural "nós" que utiliza o moço, apenas serve para aparentar que diz o que não diz. Leia, leia o resto das intervenções deste e doutros como este: Verá que ressumam desprezo para o português, porque ao fim e ao cabo desprezam tudo o galego.
Agil,
Acabe lá com o paleio e as lérias. Eu fiz-lhe uma pergunta.
uniéndome a la pergunta del HONESTO amigo portugués (azoquete #96) aproveito pra perguntar a AGIL, que parece que é de Valladolid e por tanto debe coñocer ben o castelán, quales son as formas correctas del castelán:
hize / hise
hiciste / hisihteih
haceis / hasés
cantais / cantás
... /...
e tamén, para o "curioso" amigo portugues errante, xa que se interessa (tan HONESTA E DESINTERESSADAMENTE) polo galego, quales son as formas correctas en galego:
fixesteis? / fixéchedes? / fixestes?
apartai? / apartade? / apartande?
... / ... / ...
todas elas escritas (E FALADAS) en Galicia (malia a aparente e falsa unanimidade amosada nos medios de comunicación oficiais) hoxe
se cuadra o loquete vai dicir aos galegos o que o que é e o que nom é o galego, que semella que niso está moi entendido ...
Não, caro acarondosil (#99). Eu respondo em "castellano" decente a quem me increpa em mal castelhano e sobretudo a quem me ofende porque utilizo o Galego. Quereria que essa gentinha deixasse de usar o que pensa que é galego e é mau castelhano, e passasse a utilizar a minha língua (materna!): Coporvaríamos que também ignoram o castelhano. Eu me zangaria muito mais do que o Aloquete, intruso nestas lérias ou leiras, porque não gosto que esbanjem a minha língua, justamente alardeando de que a respeitam e mesmo usam com alguma dignidade.
Entendo, acarondosil, que quem defende como eles defendem o "galego coloquial" ou mesmo o "galego das NOMIGa", está na realidade a defender o castelhano. Fazem como o Feijó, que se declara galeguista para exterminar mais rapidamente o Galego.
Por outro lado, não respondo a quem não me interessa responder. E também não tenho interesse em contestar. Diga o que disser e ajude o Henrique trastamarino que ajudar.
Desculpa, entendo o que dizes, mas entende que já estou farto de inúteis que, sabendo (talvez por ordem superior!) ou sem saber (mas interesseriamente) reduzem o Galego a "galeguiño", uma minha "xoia" sem passado, com presente miserento e mormente sem futuro. Sei que, bem ou mal, são incapazes de me seguir em castelhano... E até desfruto evidenciando, não a sua miséria, mas a sua incapacidade: Apenas repetem e repetem lugares comuns.
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::
#94 AGIL: «Pero, por favor, ti non podes responder en castelán porque te ataquen, porque senón estamos co eu digo sempre, o problema da credibilidade. Iso recórdame o que fan algúns que din que falan en castelán porque lles queren impoñer o galego. O amor á lingua galega ten que estar libre de toda sospeita e no teu caso claro que é así. Pero con estas cousas eu nunca ironizaría.»
Estou feliz de que xustamente nun artigo en que se fala do informe FAES, se dean estes interesantes debates. Así me gusta dándolle a razón ao señor Freire.
Nunca entrei nestes debates en Vieiros, mais chega un punto que enche.
Querido Hispanico,
Que felicidade ver-te de novo, homem! Sempre rijo, sempre espevitado! Ora escrevendo em português, ora escrevendo em galego!
Mas está enganado, mais uma vez. Eu NÃO SEI o que é GALEGO CORRECTO. E por isso perguntei ao Academíssimo Agil se as minhas formas verbais nativas eram, ou se não eram, galego correcto. E quais então as formas erradas, ainda que normativizadas.
Matenhamo-nos, pois, à espera. Ansiosos. Borbulhantes de impaciência. Ele responderá? Não responderá?
"español", perguntas em (103) pelas formas castelhanas. E escreves (mal) umas: Responde-te tu mesmo. Consulta os livros de primária ou de EGB em que estudante as conjugações verbais Ali tens a resposta.
Em (#105) maragota diz: «Estou feliz de que xustamente nun artigo en que se fala do informe FAES, se dean estes interesantes debates. Así me gusta dándolle a razón ao señor Freire. Nunca entrei nestes debates en Vieiros, mais chega un punto que enche.»
::::
PERGUNTO: Poderias explicar-te melhor? Que "enche" e até onde? Obrigado, "grazas", "gracias", como preferires.
Enquanto responde a outros (também filhos de Deus, caramba!), e em preparação da resposta que sabe dever-me a mim, Agil vai febrilmente revirando cartapácios, consultando sites, telefonando a amigos, prometendo à Virgem de Guadalupe, ou de Fátima, ou às duas, uma peregrinação. Tudo em troca dum pouco de luz nas suas trevas gramaticais.
Rezemos também, irmãos.
#108: Até onde non sei, porque son de carácter cambiante.
Do que estou chea é da violencia destas discusións sobre a norma e de tanto insulto.
#106
Pero aloquete, hom!, eu non é que escriba as vezes en portugués e as vezes en galego, simplesmente, como m'adeprenderon en español, cando non poño atención no que escribo sáeme "en galego". Pra escreber "en portugues", ese dialeto que goza de status oficial e que foi e é praticado por grandes xénios (o que non quere dicir que o dialecto mixto que emprega o tranqui -ou eu mesmo cando me sae do carallo -e xa sabe moi ben que un carallo da boca dun galego nem é obsceno- outra cousa seria na sua boca, claro- sexa inferior ao seu querido, que tan ben axudou a crear o galego Camóns, proba está o Ferrin, por exemplo, que lle da mil voltas ao Eza de Queirués) hai que esquenzer o español, senon sáenos o galego. Pero claro, como tampouco sei ben o español, asegún dice o AGIL, pois entonces escribo (e falo) en galego, que aí "todo vale"
Por tanto, carissimo aloquete, nem precisa que o AGIL lhe resposte: no galego calquera forma é posíble, senon, de que valeu tanto estudar as sacrosantas isoglosas?
Mas en caso de duda, a isoglosa mais orixinal e diferente do portugués será a mais axeitada, que non nos acusen de traicioeros aportuguesados (o aloquete o primeiro) ...
Respondo eu ao aloquete, non se impaciente ho!:
eu fiz, tu fizeste, ele fez: EU FIXEN, TU FIXECHES, IL FIXO
eu soube, tu soubeste, ele soube: EU SUPEN, TI SUPECHES, IL SUPO
eu quis, tu quiseste, ele quis: EU QUIXEN, TU QUIXECHES, IL QUIXO
eu trouxe, tu trouxeste, ele trouxe: EU TROUXEN, TU TROUXECHES, IL TROUXO
eu estive, tu estiveste, ele esteve: EU ESTUVEN, TU ESTUVECHES, IL ESTUVO
eu coube, tu coubeste, ele coube: EU CABIN, TU CABICHES, IL CABIU
eu pude, tu pudeste, ele pôde: EU PUIDEN, TI PUIDECHES, IL PUIDO
eu pus, tu puseste, ele pôs: EU PUXEN, TI PUXECHES, IL PUXO
eu tive, tu tiveste, ele teve: EU TUVEN, TU TUVECHES, IL TUVO
eu vim, tu vieste, ele veio: EU VIÑEN, TU VIÑECHES, IL VEU
eu disse, tu disseste, ele disse: EU DIXEN, TU DIXECHES, IL OU ELA DIXO
O que diga un académico (e ainda por riba de valladolid!) ou un portugues "curioso" tanto me ten! Asi e como se diz no meu pueblo, que carallo!
Viva o gallegho de verdá! Ni lusistas nin carallos! O que queira portugues que marche pra Valencia do Miño a dar a vara!
Pero bueno, aloquetillo, que che vou dicir eu, non sexas modesto ho, que sabes mais galego que todos nos xuntos, pra algo levas tanto tempo (e o que che queda) a estudalo ... pero o millor de todo, o mais loable, é o teu altruismo, o teu desinteresado amor pola "lingua" galega, vindo de ti, que tiñas mais razós pra amar a tua lingua nai, a alentexana (e non digas que é un sotaque, non sexas modesto ho, que sabes que tendes por alí abaixo milleiros de palabras que non existen en portugués http://acll.home.sapo.pt/portu... )
Por certo, é verdade o que dicen por aí que vostede e o alema son "namorados"?
Que quere que che diga, coido que fan unha boa parexa, polo menos coinciden na sua "grande" visión do galego! Un español e un portugués unidos na sua galleguidade!
Reparem o que renegado alentejano azoquete vem de escrever no blogue do seu namorado alema:
"O Estraviz é um bom dicionário. E como repertório (!) do LÉXICO GALEGO é mesmo excelente.
Mas é, também, um dicionário que visa um estado FUTURO da língua da Galiza (com escolhas acertadas, ou não). O que o Estraviz faz, no caso, é afirmar: NUM ESTADO DESEJÁVEL DA LÍNGUA NA GALIZA, DIZ-SE ‘”SUÍNO”.
Simplesmente, essa palavra, na Galiza, fora do Estraviz, AINDA NÃO EXISTE. Isto, porque o bom do Estraviz não é legislador. Poderá, um dia, sê-lo.
Mas para isso, meus caros reintegracionistas, vós tendes primeiro que conquistar o poder. Ou que convencer os outros galegos. Com pedagogia. Com capacidade de diálogo. Não com atitudes do tipo: É assim, e pronto."
COMENTO EU: imos lá ver ho!, quem é que está a debater nestes e noutros foros, DIARIAMENTE, sobre qualquer asunto da norma galega? A ILG-RAG, os seus académicos? Quem é que IMPOM as escolhas sobre a língua? Som os lusistas desvairados, essa superminoría? Quem é que faz o mais da mobilizaçom social em qualquer eido?
Aliás, quem é que tem o monopólio dos media na Galiza e impom as suas escolhas, sem debatê-las nos foros públicos, sejam da internet ou nom?
VAI RANHA-LA HO VAI RANHA-LA, HIPOCRITA DO CARALHO
Estám aqui tantos e tantos galegos a acordar e aprender a tirarmo-nos a venda que nos puxeram nos olhos e tem que vir um ruim e podre português deshonesto a confundir e dar falsos argumentos aos inimigos do galego. Olha que es podre caralho, vergonha de docente, que te nutres da ignoráncia e dos preconceitos dos asobalhadores.
VERGONHA!
Deixai o aloquete, que não temos chave dele. Vai haver que abri-lo à espada mosqueteira... ;-)
http://www.galicia-hoxe...
Vamos ver se nos entendemos: O ISOLACIONISMO ESTÁ ACABADO.
A-C-A-B-O-U
A Academia Galega acaba de ser reconhecida pelas máximas instâncias académicas portuguesas e brasileiras DIANTE DOS ORGANISMOS OFICIAIS DE TRÊS PAÍSES (Portugal, Brasil e Espanha).
A norminha da RAG não é oficial nem sequer na Galiza. Porém, a escrita Comum internacional sim é oficial, tanto em Portugal quanto no Brasil. E agora as falas galegas, e portanto, OS FALANTES GALEGOS ESTÃO INCLUÍDOS nesse conjunto.
Os galegos ACABAMOS DE SER CONSIDERADOS FALANTES LUSÓFONOS.
Acabou a RAG. RIP. Kaputt. K.O. C'est fini. Acabou-se.
Percebem?
Em #114 queria dizer " ... que te nutres da ignoráncia e dos preconceitos dos ASOBALHADOS" nom dos "asobalhadores", naturalmente ...
A lusitania :) http://upload.wikimedia.org/wi...
erache boa!
Marcho unhas horas, volvo e vexo que estades peor ca nunca. Os reintegrata co mesmo lixo superminoritariao e os tal Hispánico dicindo parvadas ((#82): «Galicia española e para os gallegos!»
).
A min non me metas nas túas tolemias, rapaz. Que non me gusten os energúmenos dos iluminados reintegracionistas non quere dicir que sexa español. Vai rañala ti tamén. Elese a Lisboa, ti a Madrid. Bueno, home, bueno, o que hai que ver.
#118
u r just a pept out bellend, if u r not spanish why u right with them writing u fucking idiot
#112
Hispanico,
Estive a ver as corrigir as tuas respostas. Tens um 8- como nota (nada mauzinho!). Aqui vão as soluções do teu exercício.
eu fiz, tu fizeste, ele fez - EU FIXEN, TU FIXECHES, EL FIXO
eu soube, tu soubeste, ele soube - EU SOUBEN, TU SUBECHES, EL SOUBO
eu quis, tu quiseste, ele quis - EU QUIXEN, TU QUIXECHES, EL QUIXO
eu trouxe, tu trouxeste, ele trouxe - EU TROUXEN, TU TROUXECHES, EL TROUXO
eu estive, tu estiveste, ele esteve - EU ESTIVEN, TU ESTIVECHES, EL ESTIVO
eu coube, tu coubeste, ele coube - EU COUBEN, TU COUBECHES, EL COUBO
eu pude, tu pudeste, ele pôde - EU PUIDEN, TU PUIDECHES, EL PUIDO
eu pus, tu puseste, ele pôs - EU PUXEN, TU PUXECHES, EL PUXO
eu tive, tu tiveste, ele teve - EU TIVEN, TU TIVECHES, EL TIVO
eu vim, tu vieste, ele veio - EU VIÑEN, TU VIÑECHES, EL VEU
eu disse, tu disseste, ele disse - EU DIXEN, TU DIXECHES, EL DIXO
Gostaria de dar-te as correcções também em Norma Agal, mas é tarde, e até um professor tem que descansar.
Já agora: achas que o Academíssimo Antonio Gil Hernández ainda me vai dizer quais destas formas são CORRECTAS e quais INCORRECTAS em Galego?
E pensando bem: eu também já ficaria contente com uma resposta do OBSERVADOR - que não é académico, mas lá há-de chegar.
P.S.
Auto-corrijo-me: «Estive a ver E corrigir as tuas respostas»
Tu > Ti.
#119. Ti perdiches o norte? Eu son galego e xa é abondo. Contra os españois teña algunhas cousas, pero nada que sobrepasa o respecto, non coma ti e os teus coleguiñas de insituto. Vai rañala a Cambridge despois de que te boten de Lisboa, paspán.
E deixe de escribir sms's, petapouco.
#118
Entom se nom es espanhol por que escreves com a ortografia espanhola? Por que escreves "bueno", e nom "bom" ou "well" ou "bene"? Tampouco tens um pasaporte espanhol? Nom estás suxeito às leis espanholas? Nom tens governantes que falam espanhol, mesmo que sejam tam galegos coma ti? Nom som os espanhois os que estám a asobalhar a tua língua e cultura? Nom home nom, es ti quem tem que ir a ranhá-la, e a Madrid, e bem contentinho que lhes podes falar no teu espanhol que che aprenderom bem para poder comunicar-te com mais de 300 milhões de falantes, que o teu galeguinho das quatro provincias espanholas passadas as Portelas nom che serve pra rem.
No entanto eu posso ir a Lisboa, se eu quiser, ou a Maputo ou a Rio, sem ter
que mudar a minha fala, seguirei a falar (e a escrever) o galego ... podes ti fazer o mesmo? Segue chamando galego a esse crioulo que falandes ho, has chegar bem lonxe ... la onde querem que chegues os teus (nossos) amos espanhois e os seus sequaces ... ti fai-lhes o jogo!
#120
Imos ver aloquete, e logo por que a forma correcta é "couben" e nom "cabin", por exemplo? Por que lhes saiu do caralho aos da RAG-ILG? É que o aloquete é tam ingénuo para pensar que a norma oficial nom está formada de arbitrariedades, que bem poderiam ter sido outras segundo as condições meteorológicas do dia em que foram decididas?
Pode enfiar essas notas por aí ho, que a mim o que diga a académia galenhola tanto me tem, pra a Galiza chega o espanhol, que é uma língua a sério. O "gallego" está moi bem pra fazer blogues e viver do conto e pouco mais.
Pra que perder o tempo em inventar uma norma culta quando já há uma moi bem feitinha? Aliás, por que nom apossar-se dela para veicular a cultura galega? Porque ofende em Madrid e até em Lisboa?
Aloquete: já lhe respondo eu polo AGIL e polo Observador: dessas formas apontadas acima, as que forem corretas em português, som também em galego. As divergencias, forem galegas, alentejanas, cariocas ou o que forem, som simples dialectalismos. Nom tem mais para rilhar.
É bem doado de compreender, pra quem tiver uma mente aberta e nom podre, claro.
Caro Aloquete:
Os portugueses acho que não sabem nada dos dialectos da Galiza, nada grave, tendo em conta que essa ignorância é normal entre os próprios galegos, alguns reintegracionistas incluidos.
Basta com ler um texto sobre "A nova classificação dos dialectos do Português" disponível na web do prestigioso Instituto Camões, onde trata também os dialectos na Galiza dividindo-a em duas áreas, uma com gheada e seseio e outra com ceceio. Científico 100%, como os seus comentários, argumentados baixo a visão do Menéndez Pidal e algum outro erudito da RAG.
Eu sou do bloque dialectal oriental e gostaria aclarar mais uma coisa:
eu fiz, tu fizeste, ele fez - EU FIZEM/FIZE, TU FIZESCHE/FIZECHE, ELE FIZO
eu soube, tu soubeste, ele soube - EU SOUBEM/SOUBE, TU SOUBESCHE/SOUBECHE, ELE SOUBO
eu quis, tu quiseste, ele quis - EU QUIXEM, TU QUIXESCHE/QUIXECHE, ELE QUIXO
eu trouxe, tu trouxeste, ele trouxe - EU TROUGUEM/TROUGUE, TU TROUGUESCHE/TROUGUECHE, ELE TROUGUO/TROUGUE (Trazer para nós é Traguer)
eu estive, tu estiveste, ele esteve - EU ESTIVEM/ESTIVE, TU ESTIVESCHE/ESTIVECHE, ELE ESTIVO
eu coube, tu coubeste, ele coube - EU COUBEM/COUBE, TU COUBESCHE/COUBECHE, EL COUBO
eu pude, tu pudeste, ele pôde - EU PUDEM/PUDE, TU PUIDESCHE/PUDECHE, ELE PUDO
eu pus, tu puseste, ele pôs - EU PUS/PUXEM, TU PUXESCHE/PUXECHE, ELE PUXO/PUS
eu tive, tu tiveste, ele teve - EU TIVE/TIVEM, TU TIVESCHE/TIVECHE, ELE TIVO
eu vim, tu vieste, ele veio - EU VIM/VINHEM, TU VIESCHE/VINHESCHE/VINHECHE, ELE VEO/VEU
eu disse, tu disseste, ele disse - EU DIXEM, TU DIXESCHE/DIXESCHE, ELE DIXO
e poderia acrescentar EU PONHO, TU PÕES, ELE PÕE....Também você sabiamente não escreve formas dialectais do plural (FALAMOS, FALAIS, FALAM)
Notas:
1º.- "Ele" é lido ELE/EL/IL segundo corresponda por posição na frase, tom e significado. Quase sempre ELE perde o E final excepto quando se quere fortalecer o valor que substitui ou vai no final duma frase. EL/IL é uma variação de apertura segundo o contexto. Tende a fechar-se normalmente para IL, mas outras abre-se e muito: "il dixo que a torta é pr'él" "Onde estão as moças, sempre anda rondando ele?"
2º.- "Tu cantasche muito? Sim, abofé que tu catache(s) muito" (diferente entonação) vira para um sempre "ti cantaches moito" graças a 30 anos de RAG e TVG. De facto, os alunos galegofalantes da minha área tiveram sempre a confusão se o "-che" é um pronome ou forma parte do verbo.
3º- A fala dialectal está cheia de nasalidades. A dos velhos, pois os jovens estão cada vez mais neutralizados pela "neolíngua". Assim nós distinguimos claramente grão/grau, mães/mais, pões/pois, a lá/ a lã.
Bom, aclarado isto, você pode observar que eu graficamente me sinto mais próximo das formas "portuguesas" que das próprias "galegas". Porém, não comprendo nunca a sua postura, o que você nos quere dizer.
Que defende exactamente? Que escrevamos não escolhamos uma forma para a escrita e que grafemos "Eu faigo/eu fago/eu faço/eu faso" e assim tenhamos 30.000 normativas inoperativas ou fixemos um padrão gráfico?
Sabemos você odeia o Acordo, que a AGLP o apoia e então é um inimigo.
Sabemos que nos trata como crianças. A boas horas se lembra dos galegos, e quando o faz é para infantilmente defender o isolacionismo. Ou directamente ou chamando aos simpatizantes da AGAL a fazer força contra o Acordo num cenário onde a Galiza, Portugal e Brasil têm ortografias diferenciadas.
Você é livre de opinar o que queira. De facto eu também desconfio de muitos critérios do Acordo, mas são insignificantes quanto ao fortalecimento da nossa língua (sua e minha, mas não em propriedade).
Saudações.
Uma ligação a uma formosa metáfora nos deixou OBSERVADOR no #115, um texto da escritora talvez mais comprometida com a Galiza a dia de hoje.
A "superminoria" luta contra as máscaras de ferro enquanto os que as forjaram não permitem libertar-se delas para ocultar o seu criminoso pecado.
Fora as máscaras!
#126
Madrugador MCeleiro,
As formas que apontei são as que vejo escritas em literatura galega, e as mesmas que (adaptadas à Norma Agal) amigos reintegracionistas me escrevem. Que a par delas haja toda uma variedade regional, e que pessoas como você insistam nessa variedade para desclassificar uma norma galega, já o sei e já estou a isso habituado.
Sabe, também a norma portuguesa se formou a partir de variedades regionais, e mais exactamente por rejeição das formas nortenhas (por exemplo, abolindo as formas do pronome VÓS). Também o Brasil vai formando a sua norma verbal, por sua vez rejeitando formas correntíssimas em Portugal (por exemplo, abolindo as formas do pronome TU). Não existe, acredite, uma norma comum de formas verbais à "Lusofonia" (uso aspas, pois a vejo como tradução actual do Império Português).
Se me permite alguma autobiografia: quando, há meio século, emigrei para Braga, vindo de Lisboa, ouvi pela primeira vez (e maravilhado) essas belas formas "vós ides", "vós tendes", "vós sois", "vós falais". Eu não sabia que elas existiam fora dos livros. Pois é. E hoje quase desapareceram no uso da gente nova, substituídas pela norma que Lisboa impôe: "vocês vão", "vocês têm", "vocês são", "vocês falam" [pron. fálão].
E não se engane: se houver galegos que lhe abram a fronteira, a norma verbal de Lisboa tem ainda fôlego para chegar à Corunha. E quando você for a Lisboa e disser (como 'falante de português') "Vós quando ides?", há-de vê-los pensar "Este é da província". E é. DA PROVÍNCIA GALEGA DA LÍNGUA DE LISBOA. É este o futuro que você quer construir?
Conto-lhe mais uma história. Durante a revolução de 25 de Abril, houve uma tentativa para ressuscitar o pronome VÓS. Sim, o povo tinha de ser tratado de maneira peculiar, não quotidiana. Simplesmente, os inflamados oradores já tinham esquecidos as formas verbais correspondentes, e o que ouvíamos era uma curiosíssima salgalhada.
Moral da história inteira: a intervenção voluntarista no idioma é de viabilidade sempre duvidosa. E eu veria com bons olhos um galego a aproximar-se do português, mas ciente e cioso de manter o próprio.
Quando acima se lê que o Galego Correcto é o Português Escrito (aquele que Lisboa criou, e hoje não há outro), eu sinto, como cidadão português, um autêntico calafrio. Aí está por que essa Academia Galega da Língua Portugesa (de que AGIL é força motora e guru científico) não a posso tomar a sério.
A "AGLP" andou por Lisboa mostrando um galego muito limpinho de galego. Reuniu as tais 700 palavras galegas próprias (óptimo!), mas quando fala connosco não usa uma só delas.
#128 P.S.
Digo-lhe mais uma coisa. A si, e ao triunfalista OBSERVADOR (#115).
A Academia das Ciências de Lisboa (a tal que "reconheceu" a língua dos galegos como "lusófona") quase nada disse acerca do galego, e nem uma única palavra acerca do Reintegracionismo.
Não admira. A ACL nunca teve a mais mínima tomada de posição acerca do Galego e da Galiza, nem jamais deles se ocupou. Porquê então esse namorico com a "AGLP". Simples. A ACL acordou certo dia deliciada com o galego, porque viu nele uma forma de "português arcaico". Muito romântico, não é?
Se alguma coisa transpirou da ida da "AGLP" a Lisboa, foi um artigo (um só) de jornal onde se dizia que o galego "deriva do português". O texto foi retomado por outros jornais e por vários blogues.
Está a ver: um português tende a ver o galego ou como "resíduo" ou como "emanação" do seu próprio idioma. São lendas urbanas, muito aconchegantes do nosso ego, e muito parvas.
Tudo será diferente quando os galegos mostrarem a Portugal um idioma de que se orgulham e não servilmente vergado a Lisboa. É esse idioma, MCeleiro, que eu e outros portugueses estamos dispostos a mostrar como língua nobre e viva - nem "português arcaico", nem "derivado do português", mas forma do nosso idioma comum que conseguiu escapar à acção niveladora lisboeta. E que, por isso, merece obter (se assim o desejar) todo o apoio de Portugal.
#129 P.S.
Não se preocupe a reunir artigos de jornais portugueses sobre a visita da "AGLP". Repare que se trata sempre de textos duma agência, e nenhum deles (afora o que citei) assinado. Por outras palavras, a "AGLP" não é tema em Portugal. Nem como informação, nem como opinião. E ainda bem.
Reintegracionistas: estades enfermísimos.
Ten razón Maragota, estas discusións non son boas na actual situación. As críticas dun bando ó outro, se se pode falar así, só teñen sentido se un está convencido de que a postura do outro quere acabar co galego. Tamén teñen sentido como discusión para pasar o rato, eu rocoñezo que o paso ben. Pero sempre penso que estades de broma, porque vós non sodes inimigos. Os inimigos da nosa lingua son outros.
Por desgraza o principal enemigo da lingua galega é o propio gallego, a nosa lingua ten o enemigo na casa e ademais ten moita forza ese enemigo xa que por enriba de todo estivo no poder de xeito ininterrumpido dende 1936 ata 2005, e agora de novo. Non serve de nada discutir se somos incapaces de loitar polo noso e preferimos ser ovellas e adoptar unha lingua allea que nos foi imposta por seculos.
Diz em (#132) acarondosil: «Ten razón Maragota, estas discusións non son boas na actual situación. As críticas dun bando ó outro, se se pode falar así, só teñen sentido se un está convencido de que a postura do outro quere acabar co galego. Tamén teñen sentido como discusión para pasar o rato, eu rocoñezo que o paso ben. Pero sempre penso que estades de broma, porque vós non sodes inimigos. Os inimigos da nosa lingua son outros.»
:::
COM.- Tenho, com grata necessidade, de vos dar (quase) toda a razão: A grande maioria dos que andamos por livre nos processos de normalização /normalizaçom / normalización e naturalização / naturalizaçom / naturalización da «língua própria da Galiza» (aproveito o sintagma estatutário), a maioria, digo, poderíamos conversar com mais ou menos intensidade, mas conversar.
Mas observai, mesmo nestes foros há intromissões de elementos que nos acirram e lançam a discussões estéreis e, como indicais, contraproducentes.
Eis a necessidade de criar centros sociais de reunião, de conversa, de cuncas ou cerveijas, junto doutras atividades. Não se trata de andar todo o tempo discutindo sobre a língua; trata-se de conversar nessa língua, que das conversas possam surgir atos e atividades que recobrem os usos do Galego ou Português da Galiza (tanto tem o nome), de modo que os cidadãos destas partes da Europa se sintam orgulhosos das suas falas, dos seus costumes, mas também das falas e dos costumes que têm os seus "filhos" pelo mundo adiante.
Portanto, caros, conversemos e deixemos que os outros "ladrem": Se "ladram" estão a reconhecer que cavalgamos.
Em (#118) afirma piugo: «Marcho unhas horas, volvo e vexo que estades peor ca nunca. Os reintegrata co mesmo lixo superminoritariao e os tal Hispánico dicindo parvadas ((#82): "Galicia española e para os gallegos!" A min non me metas nas túas tolemias, rapaz. Que non me gusten os energúmenos dos iluminados reintegracionistas non quere dicir que sexa español. Vai rañala ti tamén. Elese a Lisboa, ti a Madrid. Bueno, home, bueno, o que hai que ver.»
:::
COM.- Curioso "razoamento": «No soy español, aunque lo escriba... Pero, boeno, lo escribo mal: Así destruyo el español. Tampoco soy portushés... No voy a caer en otra escrvitú para librarme de una. Prefiero segir como hastra agora... ni chicha ni limoná, nin carne nin peixe...»
Porque esse é o "razoamento", prático ou praticado, dos "isolatas" "antirreintegratas". Odeiam o português (há também algum "embude", a aplicar a sua lei quando lhe peta...) muito mais do que o "espaÑol" (sic) que os abafa. Por que?
Quereria conhecer alguma explicação minimamente racional ao caso: Parece indiscutível que a desfeita do Galego está a ser causada pela pressão do "espaÑol" (língua), mas sobretudo do reino bourbónico da "espaÑa", enquanto Portugal e o Brasil para nada premem contra a Galiza e, para além, a sua língua nas suas falas e mesmo na sua escrita (acordada ou não) está a evidenciar que são Galegas, mas galegas antes da desfeita do Galego da Galiza causada pela "espaÑa".
Sinceramente, como "espaÑol" que sou e, apesar de tudo, me sinto e a isso não renuncio, ... sinceramente, não vos entendo:
Que fez o reino bourbónico em prol e a bem da Galiza? Emigração, desindustrialização, rapina da flora, eliminação da fauna, empobrecimento secular das gentes, do campo, da produção leiteira e gandeira... E, apesar de tudo, preferis continuar a ser "espaÑoles", dessa maneira, raivando contra o reino bourbónico, mas "espaÑoles". Nem sequer na língua quereis libertar-vos da marca do escravo: Ñ, o Ñ... tão "espaÑol" ele! (Vejam nestes sítios os logótipos: http://www.cervantes.es/ , http://diplomas.cervantes.es/i... )... Que signo paira sobre o resto? Curiosamente o til de nasalidade (~), que é mais representativo do Português, inçado, como dizem, de vogais nasais. Até nisso o reino invade territórios estranhos. Não, caros, a letra espaÑola por excelência, a compendiar as essências da "lengua espaÑola" é a letra Ñ...
Enfim...
Este xa é, seriamente, o derradeiro comentario:
Son galego. Eu síntome galego, falo galego e escribo galego. Para a escrita tiro proveito da RAG, do VOLGA e de moitas outras cousas, mesmo deste Vieiros. Iso, per se, non ten porque enfastiar a ninguén, nin sequera ao 0,05 que sodes os reintegracionistas.
Español non son. A miña nacionalidade é outra, de feito. Ou vistes vós o meu pasaporte, reintegracionistas queridiños?
Leo por aí que escribo galego-español ou españolizado ou non sei que parvadas. Pero, por favor, un respecto. Escribo (e falo!) un galego de categoría. Ídesme dicir vós, que non sodes máis ca catro amigos, cal é o galego real. Até aí poderiamos chegar, recontra.
Máis:
A FAES, Galicia Bilingüe, os Reintegracionistas, os Animais que buscan a confrontación seguido, non merecedes toda a cancha que se vos dá. Se ben é mínima, sóbravos. Enviciádevos a comentarios e crede que sodes un tropel cando non sodes máis ca unha ínfima parte dos que perdemos o acougo pola situación do galego.
Pero nada, vós seguide co pique nos comentarios das webs, que de aí non ides saír a non ser que sexa porque arrebolastes un bo día catro botellos contra un policía represor, españolista e malvadísimo.
Volvendo ao galego: deixade de molestar a ese 99% que os considera un grupo marxinal de actividade extraescolar nun recunchiño do patio da escola e aceptade que a norma común ofrece mil posibilidades. Un pode falar coa liña máis castelanizada, que non deixa de ser galego, ou pode tirar por enxebrizalo. Fódevos que o galego da inmensísima maioría sexa tan aberto, seino, e máis aínda dende que a reforma de 2003 entrou en vigor e as vosas queixas perderon o pouco valor que tiñan. Con todo, haberá, supoño, mudanzas (non antes dunha década ao meu ver), e o galego será aínda máis amplo do que xa é, pero dende logo vós aí non ides estar, porque ficaredes na páxina web de moda esbardallando verbo do males malísimos do mundo e do burros que somos os que engrosamos ese 99'9% da poboación galegofalante.
Así as cousas, as portas tédelas abertas: estades a tempo de vos unir á cordura e xuntar -de modo proporcional, non queirades máis do que vos toca- a vosa voz coas do resto de amantes da lingua de Galiza.
Por último e isto é fundamental: deixémonos de batallas. Cómpre que cheguemos a un consenso, isto non nos leva a nada. Ninguén se anima a argallar un manifesto de respecto mutuo reintegracionistas resto do mundo? Eu asínoo encantado. Mesmo se parte da banda do 0,05%.
Saúdiños.
Deica máis ver, reintegratas.
Não pensamos que os galegofalantes sejam burros. Nada disso. Os galegofalantes somos nós, quer dizer, todos nós. Eu sou galegofalante e galegoescrevente, e tão bom como tu.
Acabou-se o debate sobre a norma. Galego é português agora e sempre. O debate está sobre os usos da língua na Galiza. E aí estamos de acordo. Todos contra o PP.
Em (#137) OBSERVADOR convida: «... Acabou-se o debate sobre a norma. Galego é português agora e sempre. O debate está sobre os usos da língua na Galiza. E aí estamos de acordo. Todos contra o PP.»
::::
COM.- Com efeito, o combate, mais do que debate, está sobre os usos e não tanto sobre a norma. Mas os usos precisam de uma forma escrita (e oral) que acabará impondo-se ao 60% de habitantes da Galiza hoje utentes habituais, mais ou menos, de Galego. Utentes do Galego oral. E do Galego escrito? Quantos são os que têm alguma competência não muito interferida pelo castelhano "normativo"? Demos por boas as NOMIGa e imaginemos que não se acham castelhanizadas em grande medida. Quantos são hoje os capazes de escrever com alguma correção o Galego, em quaisquer das normas?
Não se acham esse entre os funcionários ou parecidos redatores dos textos legais, nem no bipartido nem, com toda a certeza, no "gobiernícolo" atual. Não se acham entre os deputados e nem sequer entre os dirigentes de partidos, quaisquer.
Caro, piugo, os que usam um Galego menos incorreto... diga o senhor onde estão e que norma utilizam? Dentre os que escrevem galego com alguma correção, pensa o senhor que os reintegracionistas somos apenas o 0,05%, segundo um cômputo seu, ou o 1.00%, segundo outro cômputo atmbém seu?
Mas, deixando de lado a norma, que pede OBSERVADOR, que me diz do que acima escrevi?: «Quereria conhecer alguma explicação minimamente racional ao caso: Parece indiscutível que a desfeita do Galego está a ser causada pela pressão do "espaÑol" (língua), mas sobretudo do reino bourbónico da "espaÑa", enquanto Portugal e o Brasil para nada premem contra a Galiza e, para além, a sua língua nas suas falas e mesmo na sua escrita (acordada ou não) está a evidenciar que são Galegas, mas galegas antes da desfeita do Galego da Galiza causada pela "espaÑa".»
E também: «Que fez o reino bourbónico em prol e a bem da Galiza? Emigração, desindustrialização, rapina da flora, eliminação da fauna, empobrecimento secular das gentes, do campo, da produção leiteira e gandeira...»
Bem, deixemos então o eterno debate. Total, a melhor ortografia para o galego é o Código Braille, o mais apropriado para esta nação de cegos. So alguma breve consideração para voltar ao artigo:
PARA QUE ESCREVE A FAES ESSE ARTIGO?
A.- Porque lhe preocupa o galego.
B.- Porque lhe preocupa que os galegos comecem a se preocupar polo galego.
Que efeitos produz tal artigo? Porque não o escriviram por casualidade. Leiam ao autor do artigo de Vieiros. Leiam os comentários.
Num momento no que a sociedade galega é ultra-crítica com a camarilha RAG-ILG e faz-se cada vez mais visível a AGLP como alternativa, há um chamamento de apoio cego àquelas instituições.
À defensa do mesmo modelo normativo, normalizador e cultural.
Como uma lousa, vem este informe de fechar qualquer dúvida ou crítica à "oficialidade linguística", fazendo ver aos que o fazemos como traidores.
Há uma vontade de criar enfrontamentos entre isolinos e reintegratas, até deixando cair sabiamente argumentos do reintegracionismo para que aquí venha gente comentando "reintegracionismo=FAES=PP=inimigo"
Há uma vontade de encabronar ao pessoal cara os castelhanofalantes, avivar o conflito para que os que têm a cabeça quente perdam os papeis e eles podam exercer o que tão bem sabem, esse victimismo de "nosotros los demócratas".
Quando falam de "...un vocabulario cambiante y artificioso, repleto de palabras jamás pronunciadas por un gallego" e "...inventarse todo un vocabulario y a acudir al portugués o a cualquier variante lingüística local que difiera de la lengua castellana" têm a vontade de NEGAR PARA O GALEGO um vocabulário culto, extenso e útil que permita prescindir do castelhano. O galego como só o "gallego do pobo" é seu desejo. E muitos vós entrais ao saco.
RAG e amigos são um cadáver. Não o digo eu, olhai os resultados: a única academia (com a valenciã) que reduziu o número de falantes e a qualidade linguística dos que ainda ficam.
Se desconfiais da "superminoria de elitistas colonizados por lisboa inimigos da língua do povo", refundai a RAG. Trabalhai, caralho!
Deixai-vos de escrever na mesma normativa que a língua que nos mata e criai outra se o padrão português vos provoca cortocircuitos mentais.
Se a fazeis etimológica chegareis a algo similar a da AGAL.
Se a fazeis fonética, bádes/ídes topar konh unha/ua inphinidáde de problèmas pra/para nonh matár moitas/muitas bariedádes da phala.
Ou fechai os olhos e continuai a converter a língua num novo bable, dialecto castellano.
Vaites vaites, vexo que censurastes a citación textual que fixen do email deAlexandre Banhos. Lóxico, estás cousas só se poden dicir en petit comité.
Cortóuseme onte internet cando ía responder a mcleiro en #72 e #75 e vexo que agora a cousa xa está no 140. De todas formas puiden copiar e conservar a resposta:
mceleiro,
1) A literatura do independentista Manuel Antonio tamén é elite, mais noutro sentido: é elite artística, intelectual e poética, mais non é un elitismo clasista e imperialista no ideolóxico. Tampouco ten nada de populista aínda que no “Máis alá” se diga que a lingua do artista ten que estar aberta tódalas “posibilidás” e “novedás”. Anglicismos, formas coma “paipa”, iso é a linguaxe que Manuel Antonio escoita dos mariñeiros do Berbés e do que fai alta poesía. Tampouco é populista cando di que escribe “sen pretensións de suficiencia doutoral, nin de ningún outro xeito somellante”, senón que aquí o que trata de destacar é o que lle molesta a pedantería. Do mesmo xeito, non hai que confundir o feito de pertencer á clase da burguesía (como Marx e Engels e a maioría dos intelectuais e artistas) co de ter prexuizos clasistas.
Dicir, coma dis, que non pode haber lingua culta con cheiro a leira, mar ou andamio descubre a existencia dun prexuizo clasista en ti. Poñamos por caso: se, como fala o artigo, o castelán optase por unha ortografía que representase máis aproximadamente as falas do sul con cheiro a xornaleiro andaluz (menos elitista polo tanto, xa que se vinculaba á xente máis pobre), “Poeta en Nova York” de García Lorca seguiría sendo unha obra de alta calidade coesas modificacións ortográficas.
2) Respecto do tópico xa manido, tan repetido mecanicamente como autómatas así coma falaz, do que fala Xeonllo, i. e., a reducción de toda diferenza entre galego e portugués á castelanización daquel, atopa a súa mellor refutación, tamén nestes subterráneos de Vieiros, porparte dun lingüista portugués, Fernanado Venancio, cuxo nick é Aloquete.
3) Outro tema tamén bastante redundante e aburrido é o da diferenciación entre fala e escrita, onde, ao parecer, no portugués a ortografía non representa de ningún xeito a unha fonética ideal ou correcta da fala. Tal conclusión dise seguirse de que a representación é sempre inexacta. Mais do feito real que supón a non existencia empírica dun triángulo equilátero en toda a súa perfección e exactitude non se conclúe que os planos e edificios non se constrúan sen correspondencias coas representacións xeométricas.
4)O texto que me pos de Debord está contextualizado nun occidente capitalista, polo que atinxe tanto a un estudante de Paris coma un de Barcelona. E eu o que digo é que o movemento anti-Boloña nas universidades galegas está máis desmobilizado ca en Paris, Atenas, Valencia, Barcelona ou Madrid. Aí non cadra a teoría de Debord.
De Debord lin "A Sociedade do espectáculo" e de Vaneiger, “Tratado do saber vivir para uso das novas xeracións”. Tamén asistín a unha conferencia de Daniel Blanchard, membro de “Socialismo ou barbarie”, presentada por Amador Fernández-Savater (o seu pai -Fernando Savater- coa súa idade andaba nas mesmas e mira onde acabou, coma moitos do maio do 68 que, de tan radicaliños, non querían tomar o poder) e ao bo de López Petit (ao que tamén lle teño aturado as crónicas das súas batalliñas e os seus desvaríos de exquisito superradical de fachada sempre coas costas ben cubertas). Coñezo algo o situacionismo, non digo que non teñan algunhas ideas interesantes (ou que non aproveiten cousas boas de Luckács ou da escola de Frankfurt), pero non comparto moitas delas coma o seu anti-leninismo (pra eles Lenin é un pseudo-revolucinario así coma os seus distintos seguidores, tanto Trosky coma Stalin) ou o seu espontáneismo por dicir algunhas. Do situacionismo fico coa súa vindicación do Conde de Lautréamont. Mais isto e outras moitas cousas que vindican os situacionistas xa o fixeran moito antes os surrealistas, quen si militaban no comunismo: Aragón, Bretón ou Buñuel.
Bertus,
1) Eu nego que o reintegracionismo seja elitista, como também nego da poesia de Manuel António o seja. Poupa em acrobácias dialécticas, e já que tudo o levas ao discurso da luta de classes, que saibas que eu estou nas antípodas do elitismo, e bem livre de poder ser considerado pequeno-burguês, assim que não venhas com andrómenas do elitismo do reintegracionismo. Como também te digo que a língua não é propriedade de nenhuma classe, e converter a defensa do galego na bandeira da luta proletária um GRANDÍSSIMO ERRO.
2) Sinceramente, bertus, és capaz de negar a CASTELHANIZAÇÃO MASSIVA E FLAGRANTE do galego, especialmente nas últimas décadas e considerá-lo "evolução natural"?
3) Aqui perdi-me. Tu que fumas, colega? Não mo tomes a mal, é só que gostaria experimentar...
4) Claro, e o teu contexto, o contexto de Bolonha não é o OCCIDENTE CAPITALISTA. Qual é então? A República Soviética da Tua Casa? As diferenças que deixam o texto um bocadinho desfasado são os 54 anos de avance do capitalismo, mas o fundo essencial do porquê entrará Bolonha é o mesmo.
Ainda que tu e mais eu discutimos e discrepamos muito, agradece-se sempre que leias os comentários e debatas com argumentos, bem mais difíceis que o simples insulto.
Quanto ao teu último parágrafo:
Concordarás em que não se pode nem comparar os pseudo-progres do 68 reconvertidos a socialistos tipo Savater (os dous) com um Luckács ou Debord.
Do situacionismo a gente conoce o seu lado artístico radical, mas poucas vezes os verdadeiros obuses ideológicos que deixaram, e menos ainda as influências em outros movimentos teóricos e reais (arquitectura, por exemplo).
«A sociedade do espectáculo» é «O capital» do século XX, e precisamente por isso tão negado, marginado e criticado. Por todos, especialmente pola esquerda estalinista (que diz ser leninista), normal quando critica brutalmente os regimes falsamente "comunistas" e deixa ao descuberto a incapacidade dos Partidos Comunistas clássicos. Na FPG seguro que não gostais.
Escuta bertus, na língua e na política há que posicionar-se, queiramos ou não, porque o não fazê-lo já é um posicionamento. Não se pode estar décadas perdendo sem rectificar, nem encerrar-nos em lutas estrictamente simbólicas.
O fascismo espanhol tal como neutralizou à esquerda nisso que chamam "transição" está neutralizando a pluralidade linguística, e do mesmo jeito, parte da responsabilidade é dos que querendo ou sem querê-lo, colaboram.
Espero ser capaz de darme explicado e que ninguén se moleste:
A verdade é que teño escoitado varias veces a opinión de que os reintegracionistas eran, no fondo, uns acomplexados que querían falar galego, pero non un galego como o pobo, senón, digamos, "puentealo" e pasar directamente ó portugués. Coincide que poida que algúns sexan neofalantes e outros que non naceran aquí. A xente fala de "pijos" e "elitistas". Pero todo o que acabo de dicir, ten, para ser certo, unha dificultade:
Galicia non é un país moi desenvolvido. Se viaxamos por Portugal vemos as mesmas carencias, ou aínda máis, ca na nosa terra. Se os reintegracionistas quixesen ser "pijos" e "elitistas" máis ca parecerse ós portugueses, quererían parecerse ós españois. Tíñano moito máis fácil para triunfar na vida.
Moi boas a exposicións de moitos no foro. O Freire este está claro que non é un analfabeto, sabe ben o que quer transmitir porque é filólogo. Quere que analfabetos "gallegos" crean esa boralla. Canto máis mal falan da nosa língua estes tipos, mellor. Ésto é que a FAES cagha por sí. Malas palabras deles son loubanzas e publicidade pra nós.
Lamentábel algún reintegracionista que quere xunguirse ao carro da ALP. Eu faríao pero con moitas condicións: 1) mantendo unha Academia Galega, 2) que eles recoñezan o galego como língua materna do portugués ou cando menos o feito de ter sido a mesma nas orixes, e non un dialecto. 3) Basear a nosa grafía a partires das cantigas medievais e non ser exactamente portuguesa (terminacións en -on e moitas outras cousas coma o vocabulario).
O galego está claro que non ten futuro se a RAG fica espreitada pola RAE. Hai que se poñer no traballo
A min parécenme acertadas as palabras de OBSERVADOR, en137, cando di que "os galegofalantes somos nós" e remacha "todos nós".
A ver, mceleiro que se che ve moi alterado e que tes problemas na comprensión. Polo que se ve, madrugaches e inda continúas aí, o cal debe enervar moito e dificultar a comprensión racional. Mais penso que son claro. Vexamos.
1) Estou dacordo con que é un erro converter o galego na bandeira da loita de clases, tal como fai a reacción FAES ( ao que se suman certos iluminados dende dentro) contra esa clase que lles apetrea a lingua proletaria. Niso concordo con Anxo Angueira cando di que pra eles “o galego e as capas sociais a el asociadas, mesmo a clase política actualmente no goberno autonómico [os de antes], poñen en perigo o seu desexo inconfeso de eles seren os únicos aspirantes a emular o amo, o patrón, o capital”.
Eu non trato de facer bandeira de nada senón de dicir o que hai. E tamén creo que a mellor estratexia non é que un só grupo, fronte ou partido queira capitalizar e controlar a resistencia na defensa do galego.
2) Eu non nego (se ben dende que o galego está na escola non foi todo un fracaso) o proceso castelanizador que se está producindo na fala. A ver onde me dis que eu dixen tal cousa. Eu só dixen que a diferenza entre o galego e o portugués NON SE REDUCE á presión do castelán ou á castelanización do galego, porque, como moi claramente ten explicado e exemplificado Aloquete neste subterráneo, mesmo no portugués, entre outras cousas, atopamos castelanismos alleos ao galego.
Así mesmo, absurdo considero esa empanada mental que alimenta toda esperanza de salvación do galego nunha fe relixiosa exacerbadamente monoteísta consistente en agardar a chegada do mesías da Sacrosantísima e Omnipoderosa Ortografía. Pódese dar o caso de chegar ese momento e se esa Teolóxica Ortografía descese dos ceos metropolitáns da soñada Lisboa ben puidese non cumprir coas espectativas de resistir o empuxe castelán, o cal xeraría unha moito amarga frustración e decepción. Porque, como moi ben di acarondosil, pra moita xente na nosa Galicia o portugués, por moito que algúns soñen nel como lingua metropolitán e imperial, non se presta moito mellor pra emular ao amo ca o actual galego. Os chistes sobre portugueses, coñecidos máis que por visitar as súas academias por ser compañeiros de andamio na emigración (inclusive na emigración a Galicia), din algo sobre este asunto. E a cousa dependerá sempre dos galegos, sexa máis ou menos Ortograficamente internacional.
3) Se non entendes isto, que lle imos facer. Eu xa me teño explicado abondo outras veces. Así como que hai xente que sabe máis ca min e tamén se tes explicado moi claro sobre isto nestes baixos vieiráns.
4)Claro que o que di o Debord remite ao occidente capitalista, iso é precisamente o que che estou dicindo, por iso digo que aí tanto entran universidades galegas como as gregas ou cataláns. E eu o que facía era un contraste entre as manifestacións e encerros do estudantado grego, catalán ou madrileño e o galego. Por moito que ditas loitas fiquen en fume coma o maio do 68 do teu querido Debord é obvio que no caso galego, polo de agora, hai un inmobilismo (que de momento vai a menos desque comezou) que non se ve noutras universidades (onde de momento vai a máis) tamén occidentais. Ese inmobilismo non é igual acó ca acolá. Por iso digo que Debord nin ti non explicades esta diferenza da que falo. Está claro.
Luckács foi un filósofo, comprometido co comunismo e está moito máis esquencido e apartado das institucións capitalistas ca Debord, quen, moi ben recibido en sectores posmodernos, nin é un filósofo nin nunca lle interesou o leninismo, nin troskista, nin stalinista, nin os partidos políticos. Acusa a Lenin da “burocratización” porque lle atribúe a el a creación do partido, cando o partido, a concepción moderna del, foi un invento do propio Marx.
Talvez piugo teña razón e non sexa posible o debate convosco porque facedes lecturas equivocadas da textualidade dos nosos textos. Talvez só vos leades a vós mesmos. En fin.
Acarondosil, caro, depende: Portugal anda onde anda e como anda. Mas a nós, os reintegracionistas, posso afirmá-lo, não nos interessa Portugal nem como sociedade nem como república, em que os galegos devam "integrar-se". Essa é outra questão.
O que nos interessa, aqui e agora, como reintegracionistas, é a Lusofonia, que é bastante mais do que Portugal, felizmente. (Conste que tenho trato com portugueses e portuguesasbem "majos").
De facto a ACADEMIA GALEGA DA LÍNGUA PORTUGUESA assistiu nestes dous meses em Lisboa a dous atos diferentes:
1.- Num levamos a nossa proposta de introduzir no Vocabulário Comum da Língua Portuguesa léxico usado na Galiza e não recolhido no Dicionário da Academia das Ciências de Lisboa. Fomos recebidos pelo Presidente e pelo Vicepresidente da classe de Letras, junto com outros três académicos. Eles eram cinco e nóa quatro. Depois do ato formalmente académico fomos convidados a jantar (ou almoçar, como quiserem dizer): a comida foi cordial a assemade protocolária, em fácil equilíbrio.
2.- Neste mês de abril a AGLP foi recebida, em pé de igualdade, pela ACL e a Academia Brasileira de Letras, na apresentação do Vocabulário Ortográfico da Língua Portuguesa, preparado na brasileira. Apresentamos de novo, corrigido e levemente aumentado, o Léxico da Galiza, citado. Na presidência, como evidenciam as fotos, estavam os três presidentes, o português, o brasileiro e o galego.
Também esteve um representante qualificado da embaixada do reino de España, assim como o segundo do ministério da Cultura português, entre outras pessoas importantes.
E os galegos, os sete galegos da nossa AGLP, entre eles. Por sinal, o embaixador do reino na república portuguesa acaba de agradecer a deferência que tivemos de o informar da nossa presença nesse ato e no anterior. Não temos nada que ocultar, caro. Temos de der corretos e procuramos sê-lo.
Que mais podem pedir ou reclamar os galegos, as pessoas galegas?
Porque lá todos conheciam, mesmo o representante do reino, que fazemos parte de uma instituição não pública, mas de direito privado, como é a Academia Brasileira de Letras (ou como são as academias de la lengua española, incluída a RAE, de Madrid). Porém, a ACL é oficial, depende organizamente de três ministérios.
Não houve nunca nestes atos nenhum representante da "Xunta de Galicia", embora sempre foram informados previamente do que íamos fazer. Não vos parece curioso?
Reincorporo-me neste fio, despois de me ocupar de mais mundanos assuntos, pra ler ao "grande aloquete". Disse, entre outras joias, o aloquete, linguista nacionalista portugues:
“E quando você for a Lisboa e disser (como 'falante de português') "Vós quando ides?", há-de vê-los pensar "Este é da província". E é. DA PROVÍNCIA GALEGA DA LÍNGUA DE LISBOA. É este o futuro que você quer construir?”
E COMENTO EU:
Som os flamengos habitantes da provincia da língua de Amsterdam? Som os quebequoises da provincia da língua de París? Som os argentinos ou os mexicanos da provincia da língua de Madrid?
Teriam essas "provincias" construido um futuro melhor se tivessem renunciado a um padrom nacional de fora das suas fronteiras e criado um outro pra eles, por exemplo um flamengo com ortografia francesa e inzado de gaulismos ou um quebequois com ortografia inglesa e anglicismos a cachom?
O aloquete, grande pedante arrogante onde os houver, pensa que todos os galegos somos estúpidos (alguns certamente som) ou simplesmente nom pode é viver sem insultar a inteligência alheia?
Mais:
“Moral da história inteira: a intervenção voluntarista no idioma é de viabilidade sempre duvidosa. E eu veria com bons olhos um galego a aproximar-se do português, mas ciente e cioso de manter o próprio.”
“Quando acima se lê que o Galego Correcto é o Português Escrito (aquele que Lisboa criou, e hoje não há outro), eu sinto, como cidadão português, um autêntico calafrio”
E COMENTO EU:
Primeiro, o galego precissa tanto de observadores ou estudosos tam preconceituosos e racistas coma o aloquete quanto de antropólogos ávidos de descobrir peculiaridades da nossa cultura para meter num museo.
Segundo, o calafrio que o aloquete sente , e nom duvido que o senta, nom o sinte en quanto cidadam português, falabarato hipócrita, senom enquanto nacionalista ráncio português. O aloquete é um desses portuguesinhos obcecados com Espanha, e o seu ódio anti-espanhol, mesmo xenófobo, é a outra cara da moeda na que figuram os galenholes antilusistas como o piugo e outros que ombreiam por estes foros. Para o mamalóm alentejano (vaia estudando essa verba moi galega, que lha lim ao Ferrim, e nom sei se ele a tiraria dalgures ou a inventaria) os únicos que tenhem o direito de preservar-se do embate castelã som os portugueses, os galegos nom, os galegos somos espanhois e por tanto poluídos demais para riscarmos de poluír o seu português de Portugal. A Galiza, melhor dito, Galicia, é "buffer zone". E ele vem pra no-lo lembrar, prepotente do caralho. Vem à casa dos reintegracionistas galegos a cuspir-lhes (nom aqui, digo noutros foros, reintegracionistas, coma o PGL). Há que ser filho de. Felizmente, a maioria dos portugueses nom se vam importar com os galegos falando galego-portugues, espanhol ou checo. Fala por ti parvo da cona!
Em (146) diz zombante ou brincadeiro bertus: «Así mesmo, absurdo considero esa empanada mental que alimenta toda esperanza de salvación do galego nunha fe relixiosa exacerbadamente monoteísta consistente en agardar a chegada do mesías da Sacrosantísima e Omnipoderosa Ortografía. Pódese dar o caso de chegar ese momento e se esa Teolóxica Ortografía descese dos ceos metropolitáns da soñada Lisboa ben puidese non cumprir coas espectativas de resistir o empuxe castelán, o cal xeraría unha moito amarga frustración e decepción.»
...
COM.- Duas "coisinhinhas":
1.- A maioria dos reintegracionistas que eu conheço são ateus ou agnósticos ou muito reticentes com as transcendências tanto divinas do céu, quanto nacionalistas da terra. Por aí, caro, não nos adiantas.
2.- Contudo, explica-me, se podes, como é possível usar POR ESCRITO (insisto: POR ESCRITO) uma língua, sem ter em conta uma "ortografia", a que for e como for.
Para além, explica-me, se podes, como, usando essa "ortografia", o usuário não acaba sendo minimamente experto nela e bastante afeito a ela.
Por que recusais a Ortografia do Galego português ou Português galego? Porque vos habituaram a ler e escrever na ortografia do castelhano e, desde ela, na que vos apresentaram como galega "enxebre".
Tendes duplo trabalhom, se também por esse lado quereis salvar o galego: Esquecer a castelhanizada e aprender a galega.
Sim, sei que a ortografia não o é tudo; mas, insisto, nos escritos que pretenderem ser corretos e nos institucionais sempre deve ser usada uma ortografia. Não podes escrever sem nenhuma norma, ao chou, como se cultivasses o surrealismo continuamente...
Enfim...
A ver apalambrado de AGIL, que moi ben dixeches que FAES e ti compartides argumentos pro non métodos como agora demostras.
Entre ti e FAES dase a mesma relación ca entre teu colegui o Banhos e a Voz de Galicia, tamén ambos negan que a RAG sexa unha Academia da lingua.
Como saberá, surrealismo, do francés "surréalisme", quere dicir, máis ou menos, super-realidade. Sentido da realidade é o que che falta. Conscientemente dis que na secta hai moito ateo, mais o ateísmo tamén é cuestión de fe (como diría Sartre). Nin o ateísmo nin moito menos o agnosticismo é sempre unha vacina contra o fanatismo como ben demostra o señor. Escriba galego e déixese de andrómenas pequenoburguesas.
Caro AGIL (que seica nom atingiu à minha retranca em anteriores mensagens), o teu didactismo e disposiçom ao debate parece que nom dá para ser percebido por mentes espanholas. Afinal o aloquete vai ter razom, e os galegos teimam em escrever à espanhola (agás uma "superminoria") porque som espanhois dos pes à cabeça, e nem se dam de conta do seu antilusismo.
Ou igual som mais inteligentes ca nós, tal coma os escoceses, que quando se independizarem seguramente irám criar uma norma "escocesa" da sua língua, nom for que pra conservar as suas inúmeras peculiaridades com respeito ao inglês padrom . Ou coma os galeses, que seguramente começarám a escrever a sua língua à inglesa, que assim é mais facilinho de aprender o galês. E também é mais facilinho se lhe metem o sotaque londrino e o "well" ... Seica som mais listos ca nós ...
Ora, os gaélicos da Escócia, esses seguramente vam mudar a escrita gaélica para a inglesa também, nom for os acusarem de irlandeses e dublineses, e também vam admitir todos os anglicismos que puderem, se achados na fala popular. Sim, som mais listos ca nós ...
#150
para o "apalambrado" (é esta umha verba de "evoluçom natural" do galego?) do Bertus que escreveu para o AGIL acima:
"Escriba galego e déixese de andrómenas pequenoburguesas."
"Sentido da realidade é o que che falta"
Pois isso, aplíque-se o conto.
A propósito, eu nom pertenço à "secta", mas eles tenhem todas as minhas simpatias, polo menos enquanto veja que nom hai outra opçom viavel para o galego. Defender o indefensível (o modelo oficial de galego) nom é opçom para mim.
Pergunta para os isolatas, incluido o Bertus e o piugo, que seica estám a ler e mesmo (duvido moito) a compreender o que se está a debater aqui:
Desde quando umha língua nom tem dialectos? Se o inglês tem inúmeros dialectos, e o mesmo se poderia dizer do espanhol ou do francés ou do português, como é que o galego nom tem dialectos (falo de dialectos nom de falares caracterizados por umhas poucas issoglosas e léxico)?
Deveriam os proletários andaluzes desbotar a norma espanhola, tam imperialista, e abraçar "a sua própria" Conferir aqui: http://www.andalucia.cc/adarve...
http://andalu.wikia.com/wiki/I...
Mas tal vez prefiram outro critério para definir uma língua, em contraposiçom a dialecto, nom for que pudesse ser mais ajeitada p'ro galego. Provem esta, moi de voga nos círculos filológicos: "uma língua é um dialecto c'um exército e uma armada". Entom, onde estám o exército e a armada dos galegos. Está o Bertus esperando que lhe caiam do ceu, ou já está fazendo qualquer cousa pra conseguê-los?
Hispaniquito de mi alma,
Fico a saber que sou “pedante arrogante”, “preconceituoso e racista”, “fala-barato hipócrita”, “nacionalista ráncio português”, “portuguesinho obcecado por Espanha”, “xenófbo”, “mamalón alentejano”, “prepotente do caralho”, “filho de”, “parvo da cona”. Tudo isto num único comentário. É obra, meu.
Pareces o AGIL. Também ele não discute ideias, não rebate afirmações, não desmente dados. Mas, como tem mais categoria que tu, faz meândricos juízos de intenção, embora num português melado e livresco, que fará muito efeito entre os seus discípulos, mas em que qualquer português reconhece um hispanohablante.
Falaste no caso flamengo e holandês. Por mais que eu tente explicar, não consegues entender que ele NÃO é paralelo do galego e português. Procura em coisas minhas no PGL, hás-de encontrar algo útil.
Só insisto num ponto. Praticamente toda a literatura flamenga é editada na Holanda (para quem não souber: o país onde habito e trabalho). Essa literatura traz um ‘sabor’ flamengo, não muito pronunciado, mas suficiente para a ‘cor local’.
Completamente outro é o caso dos tradutores de literaturas estrangeiras (inglesa, francesa, espanhola, alemã, etc.). A Flandres tem-nos, e óptimos. Tão bons que as editoras holandesas os trazem ao serviço. Mas – atenção – nessas traduções os redactores das editoras holandesas NÃO admitem um só traço flamengo (lexical, semântico, sintáctico). Tudo sai absolutamente à holandesa. É como se o flamengo não existisse.
Transponhamos agora para os nossos queridos países. Se jamais algum galego se tornar tradutor para uma editora portuguesa (ao fim e ao cabo, tendes aí óptimos estilistas), é impensável que essa editora admita o mínimo traço galego na escrita. Tudo sairá - garanto-te -tal e qual como os portugueses se exprimem: no nosso exacto léxico, na nossa exacta semântica, na nossa exacta sintaxe.
Não estou a extrapolar, infelizmente. Tens o claríssimo precedente do romance do Carlos Quiroga, editado na Galiza em norma Agal, e posteriormente em edição portuguesa, e completamente REESCRITO, de modo a que não cheire, nem de longe, a qualquer traço galego.
Ora bem, é nesse radiante futuro que AGIL y Su Comandita já hoje andam trabalhando. “O Galego Correcto é o Português Escrito”. Não foi o que o agilíssimo Académico acima escreveu?
Meus caros: se os galegos não salvarem o galego, ninguém o salvará.
#154
Eu pareço o AGIL? Nom, nom e nom. Nom mistures alhos com bugalhos, hipócrita portugués errante. Ele nem escreveu um só insulto, ele, o AGIL, a quem nom tenho o gosto de conhecer fora destes foros internauticos galegos, argumenta e explica, demostra, razoa e debate, desmonta falsos argumentos, tais coma os teus, por exemplo, o os das FAES essa. Ao invés de ti, ele expom as falsidades. Ti tergiversas e falseias os discursos, manipulas, e por que? A explicaçom, nos meus insultos, que aplicados a ti nom som tais, senom "qualificativos".
Que um galego escrevendo em português vai ser traduzido automaticamente ao português, coma no caso do Quiroga? E daí? Que tal se todos os galegos, nom um nem dous nem dez, TODOS, escrevessem em galego bem escrito, for este o da AGLP ou o da AGAL? Iam tamém andar a traduzí-los? A todos? E que tal a imprensa e os "média"? Se empregarem todos um modelo galego mais correcto, mesmo que fosse marcadamente dialectal, iam os portugueses a atarefar-se em traduzí-los, um por um? Ou iam mais bem lê-los ou escoitá-los (aqueles que tivessem qualidade e interesse para os portugueses) tal coma os atoparem nas lojas de Portugal ou nas do outro lado da raia, ou na internet?
Aliás, se os portugueses nom se interessassem neles, som eles os que iam perder, e nom os galegos, que, adoitados à uma norma lusófila, e expostos à Lusofonia em liberdade (nom como agora), beneficiariam desse património nas produções portuguesas, brasileiras, etc, sem ter de passar polo funil espanhol.
Mas ti nom enganas a ninguem, falso amigo, hipócrita podre, a tua cuita é precisamente que esse cenário se possa realizar algum dia. Esse cenário DE LIBERDADE PARA OS GALEGOS é o que ti mais temes falso e ruim aloquete. Porque entom o teu queridíssimo português de Portugal ficaria aberto às influências galego-espanholas que tanto odeias, e que até o AGIL, tam desvairadamente lusista embora seja castelám de origem, patenteia na sua cuidada escrita, para nom falar das prosódias espanholas dos galegos.
A tua visom purista e nacionalista ráncia da língua portuguesa é o correlato da espanhola e da (seudo)galega oficiais, e os que tendes interesse em manter o status sondes maioria, sim.
Mas já sabes, carissimo, cada vez que venhas cagar a tua ciência podre aos galegos sempre haverá mais a saberem te-ler e a mandar-te para onde tens que ir: PARA A MERDA.
P.S.
A propósito, creio (mas nem sei!) que o meu galego (ou português) está inzado de gralhas, e de todo tipo (ortográficas, sintácticas, semánticas, etc, etc, etc). Ora, pra quem nom se resigna a empregar o português para ignorantes, ou para galeguinhos, ou para espanhois, quer dizer, o galego oficial, acho que nom o faço nada mal. Despois de todo o esforço que tenho feito para ir adeprendendo a compreender, falar e escrever as falas portugalegas de todo tipo, cultas, regionais, sociais, etc, nom vai esperar o aloquete que me ponha eu, nestas alturas da minha vida, a aprender o "galego pra ignorantes (ou pra espanhois)", n'é?
Ora, se pensa o aloquete ou qualquer outro listo que salientando essas gralhas vou eu deixar o meu potente carro lusófono pra colher um carro de bois galeguinho, podem ir esperando. Podem colher essas gralhas e enfiá-las por aí, que eu vou seguir "reintegrando-me". Eu nom lhes tenho complexos, nom é a minha culpa que ao meu povo se lhe negasse uma norma culta e em troques se lhe quera vender uma merdice. Nom é a minha culpa. O que nom gostar do meu galego já sabe o que pode fazer.
AGIL:
No teu comentario 147, a que te refires co "depende" da primeira liña?
Non sei se quedou claro nos meus comentarios, pero eu cada vez teño menos prexuízos sobre os reintegracionistas. Todos temos a mesma loita, no demais, non hai nada insalvable. E senón, xa veredes.
Eu confórmome que durante os próximos 70 anos, que son os que coido que vivirei a bordo deste planeta case redondo, logremos que se fale galego en toda Galiza, e todos os ámbitos da sociedade e que os rapaces que sexan rapaces na década do 60 (do século XXI claro está)poidan falar co Presidente da 3ª República de España en galego. Porque para entón respetarannos, pola dependencia que terán de nós pola auga (entre outras cousas). Cando Galiza (a xente que a habitamos) crea en sí mesma, entón respectarannos -os españois- como respectan os españois aos franceses, alemáns e ingleses. Eu confórmome, con que o escaso 2% de galego falantes que habitan no Ferrol, o 6-7 que falan galego na Coruña ou en Vigo, por exemplo, sexan o 69 por cento para o ano 2.060, para que poidamos comer conas e pirolas uns aos outros na nosa lingua, que nas discotecas e nos chats poidamos facerlle as beiras e conquistar mozos e mozas no noso excelso idioma. Confórmome con ese galego sexa o "standard" (vaia préstamo máis integrado ;), o da RAG e o do ILG. Eu creo que poñer o carro antes cós bois, vainos arruinar como idioma. Non lles deixemos que estes renegados e españolistas que van humillarnos dende a Xunta, aos que por enriba lles pagaremos coa nosa suor transformada en diñeiro, sexan a segunda parte dos Reis Católicos. Que non nos españolicen máis. Antes de sermos ambiciosos, sexamos galegos. Antes de fregar, varramos! Sempre Galiza!
# 155
Hispanico,
O português formou-se mediante dois processos:
- REJEITANDO O GALEGO,
- ABSORVENDO O CASTELHANO.
Estes dois processos percorrem toda a história do idioma, mas tornaram-se decisivos entre 1400 e 1700. [Terás algumas luzes sobre isso num magnífico livro de Fernando Corredoira sobre estas questões].
O primeiro processo, o de rejeição das marcas galegas do idioma (não de todas, ainda hoje temos muitas, Deus louvado), foi na prática o da rejeição das marcas nortenhas. Em Portugal muito cedo se esqueceu a origem galega do idioma, e hoje praticamente ninguém se refere a ela. Isto é, são pouquíssimos os que dizem redondamente: "a nossa língua foi durante séculos o galego", e são ainda menos os que prosseguem: "e ainda o é, mas agora por nós chamada português". Concretamente, o meu idioma foi deixando pelo caminho numerosas características (fonéticas, lexicais, morfológicas, fraseológicas) que singularizavam os utentes das províncias do nosso norte, e que eram características galegas. Se estudares os métodos de "bom português" dos séculos XVI a XIX, verás tudo isso com os próprios olhos.
O segundo processo, o da assimilação de elementos castelhanos, esteve sempre presente, mas acelerou-se fortemente quando, por 1400, veio a paz com a Meseta. De “perigo”, que fora até aí, Castela tornou-se “moda”. Cerca de quatro quintos do léxico português desde então formado foram os meus tetravós buscá-lo ao castelhano, que foi durante mais de dois séculos a língua “chique” em Lisboa e Coimbra, e verdadeira “norma de correcção”. E, assim, os materiais primitivos, galegos, foram relegados para os usos informais. Até hoje. Sobrevivem em romances regionalistas ou históricos. Daí que, para os sábios da ALC (a Academia das Ciências de Lisboa), o galego lhes soe belamente “arcaico”. E é por isso (e não em nome de qualquer "reintegracionismo") que Malaca Casteleiro deseja introduzir galeguismos no seu dicionário.
Compreendes agora, ó Hispanico, porque é que toda a deriva lisboeta da “Academia Galega da Língua Portuguesa” é um contra-senso histórico de todo o tamanho? Ela visa completar esse processo de arcaização e regionalização das marcas galegas, estendendo o "Galego Correcto" (isto é, o "Português Escrito") agora de Tui até à Corunha.
Compreendes agora, ó Hispanico, porque é que os “académicos” da AGLP, quando comunicam connosco (e até com vocês), se exprimem num português limpo de galego? Eles tentam convencer os portugueses (e até conseguem, a alguns) de que há um "Português" da Corunha até Faro.
Ora bem: o projecto Reintegracionista galego, de que sou fervoroso adepto (e, quando posso, também divulgador) tem objectivos bem outros. Ele quer reavivar no galego a sua individualidade linguística, e nisso o idioma de Portugal pode ser útil, porque ele conserva bem vivas (apesar de tudo) bastantes características, e algumas delas fundamentais, do idioma nascido e mantido na Galiza.
Fernando Venâncio
Carissimo aloquete que nom há quem abra dado a ferrugem que o apodrece,
o teu contínuo insultar da inteligência alheia nom concede trégua, embora pretenda disfarzar-se de amável didatismo. Os dous processos a que aludes para a formaçom do dialecto padróm português som bem conhecidos, nada novo. Já se falou disso davondo em similares fios, nom dizes nada que nom saibamos os galegos que temos lido os escritos teus e d’outros. Que esse dialecto do que nos estamos a ocupar aqui (sim, DIALECTO), o português padrom, seja claramente distinto de qualquer outro dialecto dos que se formou (o mais importante deles o GALEGO) nom quer dizer que esses dialectos nom sejam TANTA LINGUA como o teu queridíssimo (e pretendido inmóvel) padrom. Mas isto tu já o sabes moi bem, nom vou insultar a tua inteligência (esse é o teu património), passa é que a gente da rua nom atinge aí, para o teu gozo de nacionalista ranço português, e aí é onde começas a argalhar as tuas trapaças.
O teu querido chamado português nom é mais do que umha forma culta duma língua vastíssima falada hoje polos cinco continentes. É um dialecto da língua dos galegos. A língua dos galegos está em farrapos, quer dizer, os galegos falam-na misturando-a com o espanhol. Isso nom quer dizer que essa mistura que os galegos falam seja uma outra língua. Isso nem é um dialecto arcaico castelanizado, os "galegos" (quer a norma oficial, quer os das diferentes bisbarras galegas) som uma mixórdia produto da mistura de dialetos galegos com o castelám padrom. Eu sei que ti es inteligente davondo pra atingir aí, por tanto o que está em questom aquí é a tua honestidade, e já sabes, querido colega docente, qual é a minha opiniom ao respecto.
O que esteja nas mentes dos Malacas Casteleiros pouco importa aos galegos com tal que os dialectalismos galegos sejam embutidos no padrom oficial da nossa língua, e assim reconhecida a nossa fala no lugar em que pertence. Que alguns galegos queiramos veicular a nossa língua e cultura empregando a forma padrom da NOSSA LINGUA (sim, tam nossa como tua, alentejano renegado) e deitando ao lixo as deturpações castelãs innecessárias (as dos dous últimos séculos, que já entom nom eram necessários por existir já um padrom de Lisboa) nom é o teu problema. Tu vai-te ocupando de como recuperar esse belo dialecto alentejano, polo qual tens bem pouco respecto, prova da tua arnagem ruim.
A nossa língua existe em moitissimas variedades e mais variedades xurdirám dela, por moito padrom que se faça. Ora, um padrom ajuda a intercompreensom entre os falantes dos diversos dialectos. Os árabes tenehm um dialecto culto padrom e inúmeros dialectos vernaculares. Vai o aloquete dizer aos falantes de qualquer desses dialectos que nom empreguem esse padrom (e a poder ser inzado de deturpações de línguas vizinhas) e que tenhem que inventar-se um pra eles sozinhos.
Que os galegos nom saibam falar a sua lingua e dialecto nom é devido a umha tara genética, é o resultado de vivirem submetidos a umha cultura alheia, a castelã, semelhante, sim, mas nom a deles. Que os galegos aprendam a empregar uma norma culta tam bem desenvolvida como a portuguesa é uma questom dos galegos e dos seus políticos. Tu aqui nom tens nada a rascar, português prepotente. Se cadra manhã vou fazer uma academia pr'o galego cirílico, se me sai daí.
Ваи про царалхо, алоqуете подре!
E pra antes que começes a retorquir os meus argumentos pra argalhar outra podredume das tuas, deixa-me dizer-te, aloquete mais galhego ca os galhegos, que já sei que o padrom português leva consigo uma carga histórica de significado nacional português. Já sabemos que a Galiza nom formou parte da formaçom dessa naçom e por tanto há moitos elementos no padrom português que som completamente alheios aos galegos. E daí? Nom tem o padrom inglés a mesma carga de formaçom da identidade política e cultural inglesa e ainda assim é adoptada sem complexos polos escoceses, que nom partilham moitos dos elementos inerentes a esse padrom? Sabia o pretendido reintegracionista ma non troppo que o bardo escocés Robert Burns, que escrevia num escocés já mais poluído de inglés do que o actual, está incluído no curriculo escolar da Inglaterra? Como podem aceitar essa deturpaçom da língua inglesa polos desvairados escoceses anglicistas? Nom terám aloquetes na Inglaterra pra velar pola virgindade da sua língua colonial, a qual pode incorporar inúmeros elementos de inúmeras línguas mas nom deveria aceitar elementos dos desvairados escoceses.
Espero que algum dia os portugueses se desprendam das mentes podres e retrógradas coma a tua e possam deliciar-se com as aportações que à sua língua fizeram os castelaos, rosalias, cunqueiros e até ferrins, transcritos numa ortografia minimamente decente e aclarada e explicitada a sua componente castelanizante. Mas se tal cousa nom acontecer, lá com eles, eu já tenho davondo com as cuitas galegas como pra preocupar-me das portuguesas.
Enquanto nom houver uma proposta normativa galega DECENTE a única escolha é a lusista, seja AGAL ou AGLP. Faço um cordial convite ao aloquete pra cerrar a boca que lhe fedem os folgos e se quiser abrí-la faça-o para denunciar a armadilha isolacionista. Mas já sabemos que isso nom vai acontecer, porque para o aloquete os galegos nom merecemos isso, nós somos os espanhois do norte que querem invadir Portugal sob qualquer pretexto. Ele é o melhor aliado dos inimigos do galego
Senhor Aloquete, quanta energia gasta você discutindo com reintegracionistas!
POR QUE?
Isso é o extravagante. Os portugueses coma você nunca olharam para Galiza nem para os nossos problemas. Por que agora tanta preocupação? Por que se importa tanto das nossas perigosas amizades? Por qué agora e não antes? É preocupante que o galego perda as suas particularidades por mor do lisboetês embora a absorver o castelhano não é perigoso?
Se quere um conselho, você tão perito em questões linguísticas, varra a sua casa, onde se estão a perder as segundas pessoas na conjugação verbal, TODA a fonética dialectal do rural, preocupe-se das meninas que dizem "obrigado" e dos meninos que escrevem 100=sem, da queda da qualidade do sistema educativo que os contra-revolucionários lhes impõem....E DEIXE-NOS A NÓS DECIDIR OS NOSSOS ASSUNTOS.
Eu achava os qualificativos de Hispanico para você, muito excessivos, mas estou a ver que não anda tão descaminhado.
VOCÊ DESPREZA A SOBERIANIA DOS GALEGOS, E TRATA-NOS DE PARVOS, DUAS FALTAS QUE NÃO LHE VAMOS PERMITIR, PORQUE DISSO JÁ LEVAMOS QUINHENTOS ANOS. NEM A VOCÊ NEM A NINGUÉM.
Duas coisinhas, Celeiro.
Não é "de repente" que me interesso pela Galiza e pelo galego. Se você descobriu isso agora, é porque deve ser bastante jovem. Ou bastante desatento.
E é verdade: sempre que um português se empenha (sem pedir licença, confesso) na problemática do galego, leva patada. Uma vez duns, outra vez doutros. Isso pode explicar porque há um só linguista português vivo que se interesse pelas vossas questões. Por simples esperteza, claro. Se calhar, sou mesmo parvo. Obrigado por você, tão simpaticamente, mo haver lembrado.
P.S.
Corrijo, Celeiro: NÃO há um só linguista português vivo etc.
Um deles conheço eu, que, há vinte e tantos anos, se declarou simpatizante do Reintegracionismo. Nunca mais o fez. E não recolheu o artigo em parte nenhuma. E assim vos ides isolando.
Diz o teimudo aloquete que embora esperto ainda nom aprendeu quando é que há que pechar a boca e liscar:
"sempre que um português se empenha (sem pedir licença, confesso) na problemática do galego, leva patada"
Nom hom, de facto há portugueses por estes foros com grande interesse no galego, e nom levam patada, levam a nossa gratitude. Mas o aloquete vem para insultar e humilhar. Ele vem para tergiversar e manipular, pra enganar. Mas nom, ele é um "grande docente", que ajuda a desvendar os preconceitos da gente, e fai-no com grande didactismo e delicadeza, sem ofender aos que estám mais empenhados na defessa da língua natural da Galiza!
Ele quando se exponhem as suas trapaças emprega a mesma argalhada barata sempre: ou som os outros a estar errados, a isolarem-se, a ser fanáticos, ou jovens, ou desatentos, ou radicais, ou espanhois, e a nom compreenderem o que ele queria dizer, porque precisamente estám cegos e ele é o que possui a verdade e os outros distorcem os seus (podres)argumentos!
Ou som os reintegracionistas desvairados a "isolarem-se eles"! (Será que tenhem vocaçom de mártires?!)
E inda por riva repite umha e outra ves a mesma cantilena, nom cansa.
Ele, pobrinho altruista estudoso da sua amada língua galega!
Olha, compadre, o que é que temos que fazer pra que cales a boca e lisques? Falamos disso?
Acarondosil, o "depende" depende do teu comentário em (#143). Copio o parágrafo que possa ser matizado ("depende"):
«... Galicia non é un país moi desenvolvido. Se viaxamos por Portugal vemos as mesmas carencias, ou aínda máis, ca na nosa terra...»
COM.- Em grande parte estou de acordo: As características sociais (e mesmo, nalgum aspeto, político-partidaristas) são bastante parecidas em Portugal e na Galiza. Facto, aliás, esperável e lógico: Os portugueses, dizia um glorioso escritor português lá, por volta de 1800 e muito, são galegos aperfeiçoados, nas "virtudes" e nos "vícios".
Contudo, há uma grande diferença entre os portugueses e os galegos: Estes são muito pouco nacionalistas, mesmo os nacioalistas, enquanto que dificilmente entre os portugueses pode achar-se pessoas não nacionalistas, mais ou menos, mas nacionalistas ou, se queres, orgulhosos da sua nação portuguesa. Evidenciam-no, por exemplo, com essa perda de sentido perante o Acordo Ortográfico: Não percebem que são menos da décima parte, em habitantes, do que o Brasil? Que hoje o fundamento da língua portuguesa se acha no Brasil? ... Mas erro: Nisso também se parecem com os galegos... E, se imos à potência económica, podemos comparar Portugal com Brasil, por muito não desenvolvido que este seja?
Esse, mais ou menos, é o sentido do meu "depende".
Quanto ao outro que dizes («Se os reintegracionistas quixesen ser "pijos" e "elitistas" máis ca parecerse ós portugueses, quererían parecerse ós españois. Tíñano moito máis fácil para triunfar na vida»), aí tens toda a razão. Já o disse, penso, aqui: Se eu, em vez de me passar ao Galego, nem sequer os "embudados" me reprovariam nada. E, quase com toda a segurança, continuaria de professor na Universidade e, com mais segurança, não me teriam aberto expediente (lá em 1993) por culpa de usar o Galego, ocasionalmente, nas aulas de castelhano, então ainda inconstitucionalmente, "lengua española" nos livros de texto e na progamação.
Hispanico,
Quando a Academia Galega da Língua Portuguesa se apresentou nos acetinados salões da academia lisboeta, citou vários nomes. Ei-los:
Manuel Rodrigues LAPA, português (m. 1989)
Celso Ferreira da CUNHA, brasileiro (m. 1989)
Ricardo CARVALHO CALERO, galego (m. 1990)
Luís Lindley CINTRA, português (m. 1991)
Ernesto GUERRA DA CAL, galego (m. 1994)
Agora diz-me: como se compreende que o último indivíduo que fez – efectivamente – a ponte entre a cultura da Galiza e a de Portugal já faleceu há 15 anos? Como consegue a AGLP não aduzir um único ser vivo?
Tenhas alguma ideia?
P.S.
Fundi "TENS alguma ideia?" e "Espero que TENHAS alguma ideia".
Mas, sinceramente, não espero grande coisa.
P.S. ao P.S.
Retiro a última afirmação. Tens sempre uma última chance de brilhar.
#167
aloquete aloquetinho, es incorrigível! mas nestes cordiais diálogos que temos nós dous estou aprendendo mais galego que qualquer estudante de filoloxía num ano inteiro! “Grazas”!
Vou responder eu, por alusões directas ao que seguramente é uma alusom indirecta (para o AGIL), à questom da falta de seres vivos galegos nas apresentações da AGLP em Portugal. E digo eu, poderia ser por qualquer destas razões?:
Porque a intelligentsia galega está vendida ao poder centralista espanhol, preferindo se converter em "notabiliños" antes do que perderem-se no “magma português”?
Porque essas elites intelectuais e políticas galegas som reféns do status quo peninsular, e a só maneira de existirem como seres vivos intelectuais e políticos é acatando esse status quo que asobalha todo nacionalismo que nom seja españolista?
Porque se algum quiser sair-se do rego acaba marginado, coma o AGIL explica acima em #166?
Porque a intelligentsia galega foi aculturada sistematicamente em espanhol e cresceu ignorante dum mundo lusófono que se lhe tornou alheio ou secundário?
Porque os galegos som seres vivos rudes e truculentos, incapazes de destacar no âmbito filológico, porém sim moi capacitados no filolóxico?
... ... ... ?
Acha o aloquete que tenho aproveitado a "última chance" que tam graciosamente me deu pra "brilhar", ou estou a esquecer algum facto chave e de grandíssimo e ineludível alcance que explique a questom?
"se pensa o aloquete ou qualquer outro listo que salientando essas gralhas vou eu deixar o meu potente carro lusófono pra colher um carro de bois galeguinho"
Esa si que foi boa Hispanico! ÑIEUUUUUUUMMMMMMM, hai vai o Hispanico a toda hostia no seu potente fórmula un adiantando veloz humillación e autoodio todo. Mais ten tino co angazo! Carallo co angazo! Que te espetaaaas!
É pra min unha satisfacción que demostres coa túa inxenuidade e ignorancia o que di Anxo Angueira, niso vese que es un discípulo avanzado do AGIL cando compara a relación do seu lusismo e FAES coa relación entre ETA e o nacionalismo vasco, que ambos comparten fins pro non medios.
#171
Bertus, remeto-me ao que escrevim para ti em #152 e #153
Ora, auto-odio por empregar uma norma internacional da nossa língua? Por empregá-la ao jeito galego? Por estar ainda a aperfeiçoá-la? Tal vez o Bertus já nasceu aprendido da norma galenhola que tam ingenuamente defende, mas claro, sabendo espanhol essa é bem facilinha de aprender, n'é?
É o bertus tam ingénuo ou obcecado para crer que os que defendemos o galego LINGUA DE SEU, e nom dialecto mixto a meio caminho entre espanhol e português, sofremos de auto-ódio? Auto-ódio por ousar pensar como galegos e nom como galeguinhos españoles?
Auto-ódio por querer veicular a nossa língua e cultura numa norma padrom estabelecida e internacional?
Mas, entende o Bertus a diferença entre norma e fala, entre norma padrom e dialecto?
Há que ler com atençom, reflectir, sair do país e ver o que se passa polo mundo adiante. Encastrado aí nessas quatro provincias do reino espanhol bourbónico nom se pode aprender hom!
Hispano,
Estás a brilhar. Mas só como meia-lua. Lançaste hipóteses quanto ao lado GALEGO. Mas, e o lado PORTUGUÊS? Porque - achas tu - não há um só vivo a dever ser aduzido?
***
Entretanto, avanço-te uns nomes de gente galega vivíssima (e reintegracionista) que teriam podido ser citados: José Luís Rodríguez, Carlos Quiroga, Elias Torres Feijó. E até uma alusão a Camilo Nogueira não estaria deslocada.
Achas que algum destes está vendido a Madrid?
#173
Este é o meu aloquete! A sementar cizânia no campo reintegracionista! Sementa aqui sementa lá, que algo tem de surgir da sementeira, n'é? (Já sabe o refram …)
Porém, lamento de novo e muito nom poder brilhar mais do que a meia-lua: das loitas intestinas do reintegracionistas som ignorante (como de quase todo o demais).
Tal vez esses vultos aí sejam os moderados e sendo a AGLP umha de desvairados, claro, ficaram de fora. O do Nogueira porém entendo que nom o nomearam, nom se pode estar a escrever ora em galego ora em galenhol e esperar ser nomeado como um vulto galego da língua portuguesa em Portugal. Digo eu.
Contudo, caro aloquete, porque nom esquencermos este triste affaire dos desvairados lusistas (opçom superminoritária, como no-lo fazem lembrar por todos os lados) e começamos a falar da RAG-ILG?
O que acha o aloquete, tam preocupado com o galego, com elas? E nom me venha agora o aloquetinho a dizer que esse é problema dos galegos e que eles tenhem que arranjá-lo, que agora que já somos amigos e temos a confiança para falarmos das cousas da nossa língua nom podemos berrar polo que passa à esquerda e calarmos polo que passa pola direita. Especialmente quando esso que passa é tam "inóbre". E desta qualidade o aloquete é experto, n'é?
Hispanico, a diferenza entre norma e fala non a entendedes vós na súa auténtica medida en tanto que hipostasiades a Ortografía.
"Potente carro lusófono", "carro de bois galeginho". Toda unha declaración de principios. Unha vez máis, os feitos demostran que no insulto, no desprezo e na súa "pars destruens", o lusismo pequenoburgués alíase con Galicia Bilingüe.
Remo e arado proa e rella sempre!
A norma será moi doada, mais vese que nin es capaz de escribir "talvez" todoxunto como non só recomenda a norma RAG.
#92 Tranqui: "Para Xeonllo, non sei si vai por min, eu non dixen que falo o galego de toda a vida, se non que sempre falei galego (cheo de erros e na escrita máis) que é distinto".
Iso díxeno non especificamente por ninguén mais en xeral. Claro que o matiz é diferente. Unha cousa é falar toda a vida galego e outra falar un suposto e falso galego de toda a vida, porque o galego non foi toda a vida (toda a historia) igual. Agora está sendo machacado polo castelán e ás veces cando se di que se fala galego o que se está a facer realmente é falar un híbrido entre galego e castelán, cada vez máis parecido ao castelán que ao auténtico galego.
E si, as linguas evolucionan, e canto peor se falen máis evolucionan en cambian. O galego está a evolucionar de maneira anormal porque o fai baixo a abafante presión do castelán e debido fundamentalmente a esa presión, e a súa evolución consiste en castelanizarse cada vez máis e con máis descaro, tanto é así que máis que "evolución" o do galego é INTEGRACIÓN noutra lingua.
#175
Oes que o teu discurso decimonónico é bem ranço, vas falar ti de pequeno burgués?!
Carrinho de bois é o modelo que defendes ti de galego escrito à castelã e criado pr'os que tenhem que aprender primeiro o castelám, como bons cidadáns do reino, nom o GALEGO. O galego nom é essa mixórida que tendes aí para os que vivendo em espanhol acusam aos que rejeitam o vosso modelo supeditado.
Responde as perguntas que te pus em #152 e #153 se tiveres recursos pra o fazer, o que verdadeiramente duvido.
Remo e arado proa e relha sempre!
Vou pór mellor o último párrafo da miña mensaxe 177:
E si, as linguas evolucionan, e canto peor se falen máis evolucionan e máis cambian. O galego está a evolucionar de maneira anormal porque o fai baixo a abafante presión do castelán e debido fundamentalmente a esa presión, e a súa evolución consiste en castelanizarse cada vez máis e con máis descaro. Tanto é así que, máis que "evolución", o que está a pasar co galego é INTEGRACIÓN noutra lingua.
#179
Xeonllo, essa é precissamente a conclusom a que eu cheguei, sozinho e sem ter que pertencer a nenguma "secta". É um facto ineludível que só os que nom querem abrir os olhos nom conseguem ver. Infelizmente a maioria dos galegos de boa fe nom podem ou querem vê-lo, e criam-se todo tipo de subterfúgios e escapes mentais pra seguir a defender o modelo actual. E o que subjaz aí? Possivelmente um antilusismo latente, que todos os galegos, coma moi bem sabemos todos aqui, levamos dentro e que custa desbotar. Às vezes é também o acomodarem-se à realidade, e à economía. Mas a realidade é bem mais prosaica e exemplos coma o galego abundam na história e no presente do mundo. A escolha isolacionista, que é a oficial, leva para a atrófia ou mesmo para a morte lenta ou integraçom total na cultura alheia. É uma escolha que pode dar dividendos, mas só a curto prazo. A escolha reintegracionista é a única que eu vejo pode salvar-nos. E por reintegracionista nem digo a escolha do padrom internacional português, senom a dum padrom que seja da mesma natureza ao das outras variedades da nossa lingua, e nom passado polo funil espanhol. Mas isto é demasiado para admitir p'ros que vivem num mundo pechadinho, o mundo que precissamente lhes embutiu nos miolos a aculturaçom espanholista. Moi galeguistas de palavra, mas por dentro som espanholistas. E nem o sabem.
Hispanico, rancio é o teu fundamentalismo Ortográfico. As preguntas están de sobra respondidas. Pro se queres respóndochas por derradeira vez.
O galego ten dialectos, claro que ten... Non nego que o portugués sexa dialecto do galego, mais nunca a inversa, tal como pensan e actúan algúns.
"Apalambrado" aparece na literautra galega, si ga-le-ga, do Rexurdimento deica hoxe. A que, aínda que o negue FAES e AGIL, mantén bastante unidade ortográfica de Rosalía, Curros e Pondal a Chus Pato pasando por Castelao, Otero-Pedrayo, Carlos Casares, Cunqueiro ou Ferrín.
Cal era a outra? ah, que fago eu por que Galicia teña un exército propio? Pois trato de estudar, aprender e participar alí onde sexa posible e útil prá creación dunha República Galega. Non agardo sentado autocomplacéndome porque Portugal é un país soberano e con exército propio, porque sei que esa esperanza que tendes algúns é unha va esperaza.
Pensar que a Ortografía portuguesa é a panacea que vai frear a presión do castelán sobre o galego é un grave erro que demostra o fanatismo e hipostatación teolóxica e fetichista ( pra nada incompatible coa sociedade capitalista que propicia o agnosticismo ou ateísmo no sentido da relixión tradicional) que se fai da norma. A presión do castelán non se frea coa Ortografía portuguesa. Como podemos ver, nin o voluntarioso Hispanico é capaz de escribir sen inzar de castelanismos (que non só non recomendan as academias portuguesas ou as pro-portuguesas-anti-galegas senón a propia RAG) a súa mecánica verborrea. Se a alfabetización do galego toda feita até o de agora caese en saco rachado, non se explicaría como xente galego-falante alfabetizada en castelán non saiba ler en galego RAG (con normas máis doadas cas portuguesas). Así mesmo, non se explicaría como é posible que algúns rapaces teñan máis faltas de Ortografía en castelán ca en galego.
Diz o bertus em #181:
"O galego ten dialectos, claro que ten... "
E digo eu: poderia o bertus, asisado filólogo se cadra, nomear um ou dous desses dialectos, e descrever as suas peculiaridades mais importantes e que fazem deles entidades tam diferenciadas como para ser considerados dialetos? Será o "mindoniense", será o "bloque orientalense" ...? Espero impaciente, talvez o bertus vai apresentar as suas achádegos num congreso de filoloxía, essa "ciência" tam espanhola.
"Non nego que o portugués sexa dialecto do galego ..."
E comento eu: bom, já e algo, polo menos o bertus admite a unidade galego portuguesa, algo do que eu nom estava seguro, dado o jeito com que o bertus emprega todas as letras exclusivas ao espanhol (e nom ao catalám, por exemplo) e dados os usos prosódicos oficiais e comuns na Galiza, que som um decalque para castelanófonos, e que o bertus parece nom ter problema em aceitar.
"que fago eu por que Galicia teña un exército propio? Pois trato de estudar, aprender e participar alí onde sexa posible e útil prá creación dunha República Galega"
Oes, berto, um exército e umha armada nom se arranjam lendo ou falando. Nom sei se terás formaçom militar, mas se a tiveres já seria algo. Tens já pensado no tipo de exército, nas armas, estratégias, equipamento bélico, recrutamento, etc, etc, etc ...?
E ti falas de perder o sentido da realidade? Eu coido que tens uma "empanada mental" que nom te aclaras, meu.
Repara: para a nossa naçom um dia acadar independência, há que criar primeiro as estructuras socio-económicas, e entanto essas tenham que passar por Madrid, como elas passam agora, e o modelo vigente da nossa língua e uma prova dessa dependencia, nom vai ser possível tal estado.
Se quiseres uma república galega polo menos terias que dar aos galegos a oportunidade de se desenvolver no mundo, a través duma língua, e nom duma mixórdia de duas que nom se sabe se rube ou se baixa. Umha norma que, mesmo sem ter que ser a portuguesa padrom - poderia ser umha tipo AGAL ou mesmo mais "galega"- nos abra as portas aos nossos vizinhos e irmãos portugueses e ao resto da Lusofonia. É isto tam dificil de compreender?
#182
Está claro que umha norma ortográfica de tipo galego-português nom vai bastar pra arranjar a nossa língua! Cumpre arranjar o léxico, limpá-lo de castelanismos, a fraseologia, a morfologia, etc, e também, moi importante, a PROSODIA. Com esse modelo oficial da CRTVG que está a martelar nos galegos, e que é uma simples transposiçom de elementos galegos num andaime castelám, nom imos a nengures. É um modelo PARA CASTELLANO HABLANTES, o galego facilinho para espanhois, e assim nom imos mais que cara a integraçom no castelám, como explica o xeonllo. Os portugueses nom serám quem de nos compreender, nem nós a eles, ficaremos de galeguinhos nas nossas quatro provincias (espanholas).
A propósito, o de mecánica verborrea aplicase-che bastante bem, sinto contradizer-te. Es um pouquinho maçador com esses termos filosóficos que botas por aí sem vir ao caso e c'o mesmo garbo que tem a fala dum galenhol
"Oes, berto, um exército e umha armada nom se arranjam lendo ou falando".
Españolico, vexo que ten razón piugo cando di que reinterpretades dun xeito moi peculiar o que nós dicimos. Eu non só non dixen lendo e falando, iso é o que fas ti. Ben, ti máis ben falas e esbardallas que ler e escribir ben se ve que non é o teu. Eu dixen que participo alí onde vexo sexa útil pra creación dunha República galega. Milito e participo nun partido político nacionalista, nun sindicato e así. Tamén fago moitas outras cousas con moito gosto coma foder e durmir. Queres saber máis? E ti que carallo fas aparte de estar o puto día todo sublimando a Ortografía portuguesa?
184# pra un fundamentalista dos soños teolóxicos da Ortografía todo o que non sexa Ortografía non vén ao caso.
#184
Hispanico,
Escreves: «O modelo vigente da nossa língua [na Galiza] é uma prova dessa dependencia [de Madrid]».
Tenho de dizer-te que, duma perspectiva portuguesa, alguns factos contradizem essa tua convicção.
Ouço contar que certas reuniões de negócios de galegos com portugueses decorrem EM CASTELHANO, porque os participantes portugueses não entendem suficientemente o galego.
E sei, de ciência certa, o que escreveu há tempos no Expresso um conhecido tradutor português de literatura castelhana: que nunca traduziria do galego porque simplesmente não o entende.
Um pouco menos de apriori ideológico (e de cartilha lusista radical) haveria de fazer-te bem! Pensa pela tua cabeça, homem.
A ti que caralho te importa o que eu faço ou deixo de fazer?! A mim que caralho me importa se fodes ou deixas de foder? Tu rapaz es mouco ou que? Como se pode ser tam pueril?!
Manda caralho c'o bertus este! Onde se viu semelhante pailam?!
Ah, já comprendim, tu o que fazes também é fazer perder o tempo aos outros, n'é, a mim já me fixeche perder bastante, apalambrado, vai agora foder por aí!
Españico, pois se che digo a verdade a túa vida e o pouco que debes foder non me importa un carallo. Eu só cho dicía porque ti insistiches teimudo en que eu respodese a unha pescuda túa sobre a miña tal que facía eu por construír un exército galego ou algo así. Respondinche amablemente a túa pertinaz petición, e ti atrevícheste a xulgar moi lixeiramente a miña resposta. Mais eu non vou ser tan teimudo coma ti, xa che digo, a túa vida nin me quita o sono nin as ganas de foder.
"Ouço contar que certas reuniões de negócios de galegos com portugueses decorrem EM CASTELHANO, porque os participantes portugueses não entendem suficientemente o galego."
Hombre, aloquete amigo mío! Yo mismo las presencié! Y los gallegos tampoco entienden el portugués, o qué pensabas! E daí? Umha minha amiga trasmontana que viviu desde os 14 anos fóra de Portugal, primeiro na França e logo numa aldeia galega da raia, moi perto da sua aldeia natal do outro lado, dizia-me que se encontara com um madeirense e nom lhe entendia nada! Poderá ter algo a ver o facto dela ter tido moi pouco contacto c'o dialecto (para agora mais sotaque do que dialecto) madeirense por se ter ausentado do mundo lusófono?
Precissamente, para entravar essa deriva, precissamos de incrementar os contactos entre galegos e todo tipo de dialectos e sotaques portugueses, mas se empregarmos a ortografia e a prosódias oficiais nom vai ajudar, a que nom? aloquetinho querido, temos é, nom é caríssimo aloquete, fazer com que haja ummha plataforma mínima para a intercomunicaçom, senom, caríssimo aloquete, nom é?, nom imos suceder, teremos que doblar os portugueses coma na TVG, nom é meu amigo, dobrar do portugués para o galego que fala o fulano de Vigo que aprendeu moi bem a falar o madrilenho e que tem um "acento neutro", nom é, caro aloquete?
Mas eu vou dar a razom ao aloquete, o reintegracionismo radical é de loucos e eu vou apostatar, vou renunciar ao padrom português (e de facto venho escrevendo numa espêcie de agálico), mas faça o favor, perdom faza (com ceceio) o favor, esquenza os lusistas desvairados e escreva sobre o galenhol, escreva, escreva, empregue a sua retórica portuguesa pra denunciar o modelo oficial, eu eu prométo-lhe que darei a minha vida se for necessário pra evitar que os galegos se apossessem do seu padrom, eu prométo-lho, dea-nos apenas o benefício da "nh", da "lh" e da "mh" agálica, as nossas sete vogais, aláguem-nos com "x" por toda a parte, tanto me tem, mas nom nos privem de ler e escoitar o português e de falar com os lusófonos, peço-lho, perdom, pído-lho de joenlhos, perdom de xeolhos, se for necessário apresénto-me eu aí em casa do senhor, mas lívre-nos da deriva galenhola, faza a sua contribuçom cara esse objectivo, e quando o acadarmos eu prometo-lhe delivrar todos os lusistas desvairados numa bandexa d'ouro.
#190
Es tam burro que nem comprendiche a minha questom, aprendiz de filósofo pueril : o do exército é um dito que se emprega nos contextos linguísticos pra salientar o facto de qualquer fala poder ser considerada uma língua, em virtude da arbitriaridade com que se fala de língua ou de dialecto segundo quem fale e a quem se refera. Afinal é todo uma questom de vontade e poder políticos, quem tiver exército e armada poderá criar um país e consequentemente proclamar como língua o que falam os seus habitantes, criando uma norma se for precisso, como parte da sua identidade nacional. Sem tais elementos militares essas falas tenderám ser consideradas dialectos duma outra língua, o que nom tira do facto de toda língua ser dialecto duma outra.
Se a Galiza tiver exército e armada, entom já estava todo arranjado, o galego é língua e pronto, tanto tem que se empregasse o padrom português, a norma AGAL, a da RAG, ou o castrapo do bloque oriental. Língua, e o que nom gostar métese-lhe um canhonazo!
Ti entendiche agora paifoco?
Pois hala, a foder por aí!
Españolico, véxote moi resentido, claro que o entendín o do exército, é unha frase de Chomsky: "a diferenza entre un dialécto e unha lingua é que a lingua ten un exército detrás", ou algo así. Ti preguntáchesme que facía eu persoalmente por ter ese exército, e eu contesteite moi amablemente e díxente que non acreditaba nesa salvación que agardades algúns veña dun novo cambio ortográfico.
Demostras outra vez que non entendes nada, eu respondinche sendo perfectamente consciente da frase de Chomsky que non deixa de ser unha provocodara alegoría acerca da importancia que ten a vontade dos pobos pra que unha lingua se recoñeza como tal.
#193
E dalhe ho! Eu nom te perguntei o que ti fazias pessoalmente, eu figem umha pergunta retórica para salientar a vacuidade do vosso discurso isolacionista de o galego ser umha língua. O galego, aparte de apresentar uma unidade tal em todos os seus falares como para nom poder marcar a existência de dialectos, em contraste com umha visom mais larga na que o galego sim é um dialecto mais entre os outros da lusofonia (embora o mais vizinho ao dialecto originário de todos eles), visom que é mais rigurosa desde o ponto de vista científico, e ademais nom tem o exército e a armada que lhe permitiraim erigir-se em língua. Assim de simples.
A vossa retórica fica moi patrióta, mas na prática nom val pra nada, já que nom existe o exército galego que defenda a naçom e a língua. Quando tivermos essa independência, entom poderemos falar A SERIO da língua galega. No entanto, falar de língua galega é fazer o jogo dos espanholistas, que som os que se inventaram o conceito de língua para o galego. Sim, lingua, mas LINGUA ESPANHOLA. Para manterem-nos bem atadinhos no seu reino.
Moito patriotismo e falar para o povo mas afinal o vosso fica num projecto baseado nas migalhas que nos deixam apanhar desde Madrid. Nom tem negum futuro, pra além de consagrar a submissom do galego ao espanhol
Tam cegos sodes que nem aí atingindes?
Ou é que detrás da vossa retórica se esconde um simples afã de poder, de serdes os amos duma parcelinha espanhola?
Non entendo os reintegratas, sempre queixándose, e mira que xa teñen o traballo feito; teñen unha normativa moi ben rematadiña e con séculos de vixencia. Pois nada, meus nenos, a espallala por aí, Quen o impide? está prohibido ensinar o portugués na Galicia? está prohibido dicir que iso é galego? Entón de que vos queixades? a xa!que non queredes que haxa unha norma propia do galego; pero vamos a ver, o portugués vai seguir a existir, con normativa galega ou sen ela, a! xa caín, que o que queredes é que o galego (normativo) deixe de existir por que, como lingua culta, para vos non existe, e un dialecto que se pode tolerar, incluso recoñecer, mais nunca fomentar, as academias están para manter unido o idioma, non para fomentar a disgregación dialectal. En fin que a vosa loita está en que o galego non sexa considerado unha lingua e menos unha lingua culta, a lingua culta é o portugués (normativo) do que o galego é un dialecto( como o andaluz é do castelán). Por certo que defendía o da FAES?.Falade no que queirades pero deixade os máis que fagamos o mesmo, e non insultedes home, que quedades moi mal.
Se fas preguntas retóricas, non sei logo de onde vén tanta obstinación pra que chas responda...
A independencia de Galicia sería boa pró idioma, mais iso non quer dicir que non exista nin que non estea recoñecido socialmente e xuridicamente anque FAES e algúns outros rancios insistades en negalo. E de isolacionista non teño nada. Coido que ti andabas polo medio nunha discusión sobre o tema na que expliquei que a RAG é tamén reintegracionista: a súa última reforma é inequivocamente reintegracionista.
Faime moita graza que un pechado fanático que non atende a razóns e que non sabe emitir máis ca discursos ideolóxicos mecanicamente me veña falando en nome da ciencia. Home, desde Kuhn e a acentuación del feyerabeniá, sabemos que na ciencia sempre entran compoñentes ideolóxicos, mais daí a que alcatree a pura ideoloxía hai moito treito.
Vexo que empregas moito a segunda persoa do plural. Cando dis iso da “vosa retórica” que oculta “afán de poder”, a quen te refires con “vosa”?
E agradézoche o de filósofo, pro non son filósofo. Pueril? Talvez falar de foder sexa pueril perante un tema como a Sacrosanta Ortografía. Pra min, en troques, pode ser moi entretido. Depende con quen, como tódolos temas hai xente coa que paga a pena falar e outra coa que non aprendes nada. Por que continúo dándoche bola? Quizais sexa demasiado egoista, confórtame ver que as túas opinións confirman os meus criterios.
O acto de foder, trebellar, ghichar é divertido e relaxa bastante. Deberías probar.
o anterior comentario ía dedicado a Hispanico en 194# e 192#
#195
ó tranqui, meu, eu som-che coma ti ho, eu che falo o ghalegho de pueblo de toda a vida, nom me metas na mesma ralé dos reintegratas, esses urbanitas que falam com sotaque de Valhadolid! E logo quem insultou eiquí? E logo nom temos já retranca, meu filho!? Venha ho, um vai a ranhá-la ou dous e um caralho em batendo a mão na mesa no fai mal caralho! A ver se agora com isso de teres estudado pra trepar imos esquencer o pueblo!
Viva a Ghalicia e viva o ghalego, lh'o que nom lhe guste que vaia p'ro caralho!
o bertus! e logo que fas eiquí a escrever a estas horas! Nom tes nada pra foder ou durmir?! Venha ho! A foder, que já som horas!
Sim, Hispánicus, eu careço de retranca e mesmo de tranca... Até a "socarronería" quase me abandonou entre tanta gente séria e estudiosa de quase todos os idiomas.
Pior ainda: Entendo mal o "andalú". E do cubano mal sei boleros de Machín, por sinal filho natural (e não artificial) de galego emigrado.
O lisboetês ... onde vai? Nem eles se entendem. Sim, melhor o "jayejo", bem escrito, bem pronunciado, com todos os caragos bem postos... como o novo "conserje de industria" de "la yunta de jalisia": http://www.elpais.com/articulo...
Tranqui, tranqui, sem "retranqui" afirmas em (#195) com muita "retrónica": «Non entendo os reintegratas, sempre queixándose,...»
COM.- Tienes todísima la razón y aún más. Son de lo que no hay..
...
«... e mira que xa teñen o traballo feito; teñen unha normativa moi ben rematadiña e con séculos de vixencia.»
COM.- Acertaste, moço. "Cráneo privilegiado el tuyo".
...
«Pois nada, meus nenos, a espallala por aí, Quen o impide? está prohibido ensinar o portugués na Galicia? está prohibido dicir que iso é galego?»
COM.- Vê-se que vives (bem) na GAGa: Se até LVG publica diariamente cursos de português galego. E nós queixando-nos. Para além, todos os professores de Galego, a começar por esses simpáticos que davam os "cursiños de la Yunta", lá nos tempos de Fraga, até esses diziam e convenciam a gente com que o português é galego. E nós queixando-nos como parvos.
Enfim, tio, que nos vemos um dia deste nos bares e o celebramos como corresponde. Abur!
Que curioso! Ganha o pEpE e volta a discussão pela ortografia... levantada (a discussão) por algum português extraviado na UE e por galegos extraviados da lógica... Curioso! Com certeza a Galiza virou para a direita. Divertido também, porque voltam e voltam ao mais do que ultrapassado. Enfim...
Ah, o de que os reintegracionistas temos a culpa da situação do galego, já o disse bastante anos há don Jesús Alonso Montero. Mesmo pediu que nos fusilassem (ou fuzilassem)... Mas é que agora temos a culpa da gripe mexicana, não sabiam?
que merluza que levo xa carallo, astra escribo em galeñol cona amarña bam me ter que recoller com paleadora
ala, a curtir!
http://www.youtube...
ei Españolico, vexo que sigues interesado pola miña vida persoal. Agradézocho, mais non te preocupes por min, hai tempo pra todo. Voume apañando.
#202
Lá está o AGIL dizendo, repetindo, como um moinho budista, que este "português extraviado na UE" se ocupa de... ORTOGRAFIA.
A cachola, claramente, não lhe dá para mais. Mas ah!, é esta gente que funda «Academias». O mundo está louco? Pudera!
AGIL, non sexas mentireiro que a discusión non volta co PP dos etimolóxicos Rajoys e Feijoos senón que leva aí moito tempo. Xa o teño dito: dividindo dende dentro levas moito tempo teimudamnte sen ter outro tema. E sempre cos mesmos falaces argumentos de sempre, que como moi ben dixo máis enriba son coincidentes cos da reaccion española (o de FAES non é tampouco nada novo.)
#202
"Mas ah!, é esta gente que funda «Academias». O mundo está louco? Pudera!"
Mad?, my loyal companion Padlock ... No, my friend, mad is not word enough, for this wicked folk bear the mark of Satan in their writings, in their speech ... and they will not rest until we will stop them. Nay, allow me to take course and make haste to their putrid den, where i will pass them all through my sword, and restore our honour and with it that of your nation, the kingdom of the sons of the salty sea
Aye, captain, the time is ripe for justice, for measure, for reason. Let's rejoice in their slaughter, let's lock madness in their lair, let's wipe out malady, let's make your nation greater and deliver it of any northern peril! Death to AGIL and his diabolical comrades! It is us ... or them. And I promise, friend, under oath to those olympic Gods that so well have guided us in our noble and human endeavour through all the salty seas of the Earth, that your Holy Nation will resurface as Phoenix free for ever from the northern depraved threat. I will be the guardian of your border, sir, for it is my border too, and I don't want traitors amid my own.
Aloquete, eu digo-lhe que me molesta o seu DESPREZO, e você logo diz que só há um linguista vivo que se interesse pelo reintegracionismo (você).
Muito obrigado, ó nosso herói!
Você em absuluto é parvo. É muito inteligente, tanto como demagógico.
Quer dizer, que ninguém em Portugal fora de você é linguista? Ou pode ser que os linguistas de Portugal lhe fecham a porta à AGLP, como se vem demonstrando?
Muito obrigado, estimado senhor Venancio. Também a FAES se interessa por nós.
PS: Ainda não respostou nenhuma das minhas perguntas. Deixe a retórica e fale com clareza. POR QUE seus comentários? Poderia expressar brevemente a sua messiânica mensagem para os galegos?
Por favor, resposte a estas perguntas claramente:
1.- Segundo você, que ortografia devemos utilizar e por que?
2.- Devemos consentir a crioulização (aka "evolución natural") do galego ou agir contundentemente?
3.- Como perito linguista tão conhecedor da Galiza, das falas dialectais galegas, e da nossa sociolinguística e dos meios disponíveis; que medidas normalizadoras nos propõe?
4.- Acha você correcto que os negócios entre galegos e portugueses decorram em castelhano?
PS questão 4.
Por qué será que os "galician bussinessmem" falam com vocês em castelhano? Por eleição ou por desconhecimento da língua da Galiza?
Eu uma vez ouvi contar a uma rapariga da Crunha à volta dum ano de Erasmus que «los portugueses, osea, te entienden mejor si les hablas en castellano que en gallego». Havia dez anos que eu conhecia a dita rapariga, e NUNCA eu lhe ouvira nem lhe ouvi ainda falar galego.
Eu só lhe contestei, que J.M. Aznar também fora há tempo pronunciar um discurso no parlamento alemão em alemão, e que os alemães lhe disseram que por favor lhes falara em espanhol, que o entendiam melhor que o alemão...
E por se você ou o bertus têm a tentação de desviar o debate, saibam vocês que ando eu comentando em vieiros a tão extranhas horas, porque venho justo de botar um par de foguetes e estou a me recuperar para o seguinte;-)
Paz e amor!
Estimável Celeiro,
1. O galego, escrito em qualquer ortografia, é uma forma do idioma que em Portugal recebeu o nome de “português”. Não posso condenar nenhuma ortografia do meu idioma, porque eu próprio considero esta mesma ortografia em que escrevo muito deficiente (escrevi em tempos sobre isso um longo artigo, numa publicação de Lisboa). Dito isto, confesso que gostaria de ver os meus compatriotas terem acesso directo à interessantíssima literatura galega. De momento, só o conseguem quando “traduzida para português”.
2. Você, como bastantes reintegracionistas, parece pensar que, grafando o galego à portuguesa, fica tudo resolvido. Ora, isso é só uma parte do problema, e nem a mais importante. O léxico de galegos e portugueses (o léxico autêntico, patrimonial) é já diferente. Além disso, uns e outros foram castelhanizados, mas em épocas muito diferentes, e por isso as nossas “castelhanizações” não coincidem. Depois, há todo um mundo de diferenças semânticas, também elas, num caso e no outro, grandemente devedoras à castelhanização. [Há-de aparecer, um dia, um livrinho sobre estes assuntos]. Em suma: uma coisa é aproveitar o português (onde útil) para fortalecer o galego contra o castelhano, outra é aportuguesar o galego sem fundamentados e discutidos critérios.
3. Os galegos são bilingues. O monolinguismo em galego poderia ser um cenário desejável, mas, para todos os galegos hoje vivos, o castelhano continuará a ser uma fonte de interferência semântica. A certos textos de reintegracionistas, essa interferência castelhana consegue torná-los praticamente ilegíveis para um português. Além disso, o voluntarismo linguístico leva a exacerbar marcas portuguesas (com curiosíssimas hipercorrecções), o que só aumenta a incompreensão.
4. Na prática, existe uma elite reintegracionista, que se exprime por vezes num português culto bastante aceitável (limpo de qualquer sombra galega, mas não castelhana). E há todo um séquito de escreventes que denunciam a cada passo a sua origem galega (e ainda bem) e a sua condição de utentes do castelhano.
5. Sobre a interferência do castelhano, existe, no campo reintegracionista, um único estudo: está na “Gramática Galega” de Maurício Castro. Quanto às relações semânticas e fraseológicas de galego e português, existem estudos (alguns excelentes), mas todos de estudiosos “oficialistas”. Ora, parece-me que deixar na sombra problemas de interferência é sempre uma forma de elitismo, ou de cobardia.
6. Por último: se você lê os fóruns o PGL, terá verificado que os académicos da AGLP se atiraram como exegetas ao texto de Andrés Freire, pesando cada palavra, esmiuçando cada conceito, ponderando cada alusão. E porquê? Porque ele fala da AGLP, e não da RAG. Sim, este relatório da FAES foi o seu primeiro momento de glória, a sua entrada triunfal nos “mentideros” madrilenos. Carago, Madrid reparou neles! Pois é, em Lisboa, fora dos salões da Academia local, ninguém na opinião pública portuguesa lhes ligou ainda puto.
Um bom domingo.
(continuação, e remate, da última mensagem em #213)
7. Conclusão: é demasiado tarde para a reintegração do galego no português, a deriva das duas variedades da língua já nom se pode entravar. O facto de os galegos serem castelhano falantes, todos eles, e de o castelhano ser língua bem estabelecida na Galiza, imposibilitaria a adopção adequada do padrão português. Conformem-se os galegos com uma norma distinta à portuguesa e vám vivendo como puderem. Nom venham poluir-nos. Boa sorte. Sejam positivos porra, não sejam choromicas, deixem de queixar-se das deturpações castelhanas, que nós também tivemos uma cheia delas e aqui estamos, porra, pensem nesses traços arcaicos que tam bem souberam preservar, nesse léxico que os trasmontanos perderam há muito tempo já, e talvez um dia serão o centro de atenção etnológico-linguística da Romania, e receberão louveres pela sua lavor tam nobre de preservação do património lusófono mais arcaico. Um dia os vossos netos terão a grande honra de poder ouvir de voces lusófonas, referíndo-se aos galegos, olhem, que bonito, sabiam que em certa parte da Espanha se fala ainda uma espêcie de português antigo! É mesmo português, ainda que pareça espanhol, quem o diria! Esta é a sua misão, galegos, e não outra, não tentem elevar-se por cima das suas próprias forças e do seu destino modesto mas igualmente glorioso, de um jeito especial. Pensem: sem vocês Portugal não poderia existir, seria uma outra comunidade autónoma do Reino! Não e esse motivo suficiente para existir?!
Deixo-vos, caros galegos, com uma frase na língua de todos odiada, que é a que afinal causou a nossa separação irreparável: "a mí por las buenas lo que quieras, ahora, por las malas ...!"
Tenham um sóbrio e realista domingo
P.S.
Desculpem, esquecí assinar acima a minha mensagem em #214 ...
Dom Fernão de Amsterdão, Aloquete e Guardião das Portas do Norte, Martelo dos galegos desvairados e Peneirador oficial da Puríssima e Sacrosanta Língua Portuguesa de Portugal
Há um parágrafo neste artigo do Manuel Rodríguez Alonso que merece especial atenção e que só ele desautoriza as babosadas do Freire (será certo que este senhor tem formação em línguas clássicas, latina ou grega?; será certo que o indivíduo habita na província espanhola [?] de Ponte Vedra e não nos biosbardos?). Vamos ao prágrafo:
«En canto a que o galego estándar sexa unha neolingua inventada no ILGa cómpre dicir que todas as linguas estándar son de laboratorio en certa forma, pois os estandarizadores elixen entre as diferentes posiblidades as que lles parecen mellores de acordo cuns criterios previamente establecidos. Iso tamén o fixo a Real Academia Española, que, por exemplo, no XVIII fronte a pronuncia vulgar dino, dotor…, defendida por Valdés ou usada polos clásicos do Século de Ouro, optou polo latinismo digno, doctor…, proposta polos defensores do etimoloxismo latinizante.»
Com efeito, nesta parte do Ocidente mais ou menos culto e produzida desde o Renascimento humanista, movimento prolongado desde o séc. XIII (na Toscana) até ao séc. XVIII e ainda mais, a padronização (ou estandadização) das línguas (italiana, francesa, inglesa, castelhana, portuguesa...) foi filha legítima de duas tendências, nem sempre concordantes ou convergentes:
1.- A pretendida recuperação da estirpe clássica latina, face ou mesmo contra a latinização derivada do Missal. Antes de mais, as "línguas vulgares", as que (só) falava o Povo, foram transcritas, com mais ou menos acerto, pelo alfabeto latino do Missal, ou o utilizado nos âmbitos da Igreja, que era a secção culta da sociedade.
Contudo, o Humanismo, o reencontro com a Antiguidade clássica, unido à invenção da imprensa, favoreceu que a re-elaboração das "línguas vulgares", já suficientemente transcritas, seguisse o padrão do latim (e do grego) clássicos.
2.- A segunda tendência, menor em intensidade, foi concomitante com a acima indicada. Contudo, é desde o séc. XIX (ou desde 1789), quando os governantes do "novo regime" decidem suprimir o ensino do latim, universalizar o conhecimento (gramatical) das "línguas nacionais", quer dizer, estender a alfabetização a todas as camadas populares, que procuram, portanto, aproximar do Povo a língua escrita. Será a simplificação (?) da Ortografia. Neste reino bourbónico, paradoxalmente, a reforma ortográfica coincide quase com a reinstauração do absolutismo de Fernando VII (1815). Em Portugal segue à supressão da monarquia e instauração da República (1910). E assim por diante.
...
A "normativización" "moderna" do galego é muito serôdia (NOMIGa 1982; houve uma anterior de 1909, parcial, mas reintegracionista, e outra quase completa de 1970-1971); é também e sobretudo produto da "transición democrática" (1975...) no reino bourbónico. Foi executada pela RAGa, mas sob patrocínio do ILGa, constituído em entidade excludentemente sabidora das variedades de galego faladas na CAGa.
Teoricamente essa "normativización" procurava dous objetivos principais ou talvez únicos:
1.º Fornecer aos estudantes não universitários um objeto de estudo básico e suficiente.
2.º Dar à Administração (espanhola!) na CAGa um instrumento, também suficiente, para ser usado em dupla coluna junto do castelhano. Lembremos que, constitucionalmente, a CAGa (que não a Galiza) é país bilingue, administrativamente bilingue.
...
Mas que é o que aconteceu?
Que o ILGa, na sequência do pragmatismo anterior da RAGa (1970-1971), privilegiou a ortografia castelhanizada para, em expressão de Ramón Lorenzo, por ex., evitar conflitos aos estudantes: "Não é bom que nas aulas de castelhano aprendam que "día" se acentua, enquanto nas de galego tenham de aprender que "dia" não se acentua".
Decidira o ILGa, e assim está recolhido nas NOMIGa todas, fazer a ortografia do galego, não tanto fiel às falas (às falas!) e menos ainda à etimologia (salvo, acaso, ao b/v latinos), mas subsidiária da ortografia do castelhano, "lengua nacional del reino bourbónico". Porque a subsidiaridade não é só na ortografia estrita, mas na morfologia sobretudo: -ble e não -vel; -ería e não -aria...
Enfim... Vale a pena continuar?
#166 AGIL:
Comprendín a túa aclaración do "depende". Estou de acordo co que dis.
mceleiro, moi boas contestacións che deu Aloquete.
Ben, como vexo que che interesa seguir desviando o debate o asunto Ortográfico, permíteme dicirche que a anécdota que contas en 211# non é moi aclaratoria: a esa rapaza non lle ouviches o galego ou tes certeza de que non o sabía falar?
Agora vouche contar eu as miñas experiencias cun erasmus portugués na USC. O seu interlocutor non é unha pija da Cruña castelán-falante (o que tampouco quere dicir necesariamente que non saiba expresarse en galego), senón un reintegracionista co que me levo ben, aínda que discutiramos de cando vez, mais é dos que non fala en xerga como moitos dos reintegratas, –había unha rapaza que nas asembleas lle chamabamos “o bonbón”, non porque estivera boa, que o estaba, senón porque de cada tres palabras que pronunciaba unha sempre era “bon”: “bon, eu acho que..., bon, debemos facer... bom, facer uns cartaces bons, bon, mas cuanto mellor comprensón...,bon, quer dicer, será muito bon”. E esta rapaciña incapaz de artellar unha frase completa en galego semellaba fachendear, darse moito autobombo polo feito de non dicir nunca “bueno”, petando no bombo arritmicamente e cunha reiteratividade que facía da maior parte dos futbolistas uns virtuosos da lingua.- Mais, este rapaz reintegrata falaba galego auténtico con cheiro a leira. Pois ben, pedímoslle ao portugués que viñese a unha asemblea das nosas pra que nos contase como asimilaron o plano de Boloña en Portugal. Cando meu amigo se dirixía ao portugués en galego, este lle pediu “que me hables en castellano que no te entiendo”. Púxoo rubio. Este mesmo estudante pediu que un profesor cambiase pró castelán nunha asignatura pola mesma razón. O cal o profesor accedeu e tivémola clase en castelán. Teño tido compañeiros italianos, estonianos, checos, franceses ou alemáns e non se lles deu por reclamar nada disto.
Un caso aillado? Semella que non. Agás escasísimas excepcións, a Portugal pouco lle importa o galego. A maioría dos portugueses son españolistas. Coma Saramago.
Con tanto insulto até me entran as ganas de insultar Eu tamén. Cos meus 29 estou máis próximo á puberdade que á madurez que se lle atribúe aos 50 ou 55. Eu daquela imitaba o que vía, ás veces; por exemplo imitaba a Songoku, e dicía xogando ás pelexas e guerras cos meus amigos e/ou veciños: >. Lendo isto lembro o ambiente de crispacíón que Aznar puxo de moda hai uns anos;con Zaplana e Aceves, de escuadrilla. Trocando de tema, algo sei de que os portugueses, hai moito tempo (séculos) non quixeron saber de nós. A día de hoxe e segundo as enquisas, moitos portugueses aceptarían pertencer e España, ou sexa, que todo for un mesmo país. Eu non estou de acordo, pois quero ser galego e non español. Tampouco quero ser portugués, aínda que historicamente teña máis que ver con Lusitania que coa Hispania. Os touros, o flamenco, o turismo masivo de praias semi-artificiais, do castelán falado coma o carallo, peor que en calquera parte do norte do Estado español, NON O QUERO. Quero ser galego. Ter soberanía, tamén sobre o idioma; autodeterminación, Selección de Galiza -sen "medo" a poñer o topónimo en lugar do descafeinado xentilicio que nada máis tranquiliza a pusilánimes potencialmente servos do imperialismo lingüístico-, república e non reino, ETC. EU AMO GRAZAS. Encántame que se diferencie do castelán, e se o fai do portugués paralelamente, mellor que mellor. Galiza is not Spain, e Galiza is not Portugal. Galiza ceibe, dunha vez e para sempre. Lingüísticamente tamén!. En portugués din "fazem" e en Galiza dise "fan". Diferénzase máis da palabra castelán "hacen": o noso fan rima con "teño un plan": Varramos todos e todas xuntos/as a nosa Galiza, e dentro dunhas décadas poderemos fregar cos ollos pechados. Amor por Galiza, iso é o que teño, porque meus pais educáronme en galego e crieime en galego -ou jallejo, que para Min ven sendo o mesmo-. Por iso, porque sinto amor pola miña terra. Galiza.
#218 bertus:
Dis que os portugueses prefiren que lles falemos castelán cá galego. Pode ser. Pero iso tamén che é o que din moitos galegos(o de que te entenden mellor en castelán), e non por iso deixamos de falar en galego.
P.P.: O que se mete entre os símbolos > non aparece. Pois o que dicía xogando ás pelexas imitando a Songoku era "¡Oon-daa-vii-taal-¡xaaa!!
No meu comentario #220 quería dicir "ca galego".
Claro, acarondosil, falamos galego. Mais cales son as ventataxes de asimilar o galego ao portugués lisboeta? O divisionismo Ortográfico debilita co seu deslexitimamento da maioría dos que falamos e escribimos galego, e faino cos mesmos argumentos (eufemismo, cando a palabra correcta sería "insultos", eis o Banhos dicindo que a RAG non é unha Academia da lingua ou dicindo que os da Mesa defenden o que eles chaman "castrapo") que FAES (como recoñeceu o propio AGIL), aparte de xerar falsas espectativas... Sublímase a Ortografía dunha maneira fundamentalista cando o enimigo está as portas.
#223 bertus:
Como ti ben dis o inimigo está ás portas. Eu creo que debemos estar todos unidos para ter máis forza. Sen ningunha dúbida. Pero esas divisións das que falas ti non creo que teñan tanta transcendencia. Os inimigos do galego sono tanto dos reintegrados como dos non reintegrados. Esa polémica a eles dálles igual, se se fixan nela, como no caso do filólogo clásico, é para facer burla da desunión. Pero eles estanche en contra de calquera tipo de galego.
Cantas máis liortas teñamos entre nos, mellor para os de galicia-bifida.
#214
Hispaniquito,
Tiraste a conclusão errada do que acima expus. Vou-te explicar por miúdos.
1. O contacto com o português é altamente proveitoso para os galegofalantes. O português (já o lembrei acima) conservou e desenvolveu algumas das características originais do nosso idioma. Basta pensares no uso correntíssimo que a sul da fronteira fazemos do Infinito Flexionado e do Futuro do Conjuntivo. Os galegos também os usam, mas já não é habitual o seu domínio. Além disso, os portugueses conservaram uma quantidade razoável do nosso léxico original, que poderia vir a substituir castelhanismos desnecessários.
2. Deveria haver alguém na Galiza (um grupo de estudiosos, por exemplo) que avaliasse e seguidamente mostrasse essas vantagens, desenvolvendo também a pedagogia adequada. Isso seria uma boa tarefa para os reintegracionistas, incluindo os reintegracionistas no campo "oficialista". Fariam trabalho directamente útil, isto é, de aplicação imediata. E a cidadania galega veria assim, com os próprios olhos, as vantagens do aproveitamento do português.
3. Quando isso se fosse fazendo, e o contacto com o português aumentasse, a própria cidadania galega teria a inteligência suficiente para se perguntar se uma ortografia mais próxima do português não teria, ela também, nítidas vantagens.
Em suma: enquanto os lusistas radicais escolhem o método da enxurrada, eu proporia o da chuva miudinha. Que não arrasta o solo, antes o mantém e vivifica.
Que tal se começásseis amanhã de manhã?
223#, claro, acarondosil, falamos galego. Mais cales son as ventataxes de asimilar totalmente o galego ao portugués lisboeta? O divisionismo Ortográfico debilita co seu deslexitimamento e negación da maioría dos que falamos e escribimos galego, e faino cos mesmos argumentos (eufemismo, cando a palabra correcta sería "insultos", eis o Banhos dicindo que a RAG non é unha Academia da lingua ou dicindo que os da Mesa defenden o que eles chaman "castrapo") ca FAES, como recoñeceu o propio AGIL. Aparte xera falsas espectativas. Sublímase a Ortografía dunha maneira fundamentalista cando o enimigo está as portas.
Como di Beiras, a historia do noso nacionalismo é coma o mito de Sísifo: chegar co petouto ó cume pra que torne descer e tornar comezar de novo outra vez todo. Un paso adiante e outro atrás. Esa é a nosa historia, tamén a historia da nosa lingua neste século. Como proba vou citar aquí o reitegracionista Johán Carbalheira nun artigo titulado "Unificación", en "El pueblo gallego”, 5-XI-1932, ao respecto dunhas normas ortográficas, nas que participou Carballo Calero na elaboración, que foron impresas nun folleto en 1933 polo Seminario de Estudo Galegos :
"Eu son o mesmo que en 1927 propugnaba pola unificación da lingua galega na grafía sobre bases etimolóxicas. É a miña convinción de hoxe e de sempre. Pro chegou un intre pra Galiza no que o instrumento lingüístico é tamén un delicado instrumento político -delicado i enorme- e non é cousa, entre outras razóns, de lle mellar o fío cun cisma que non é oportuno atravesarlle agora coma un bache".
Eu non podería estar máis dacordo, mais, non é cismar andar chamando castrapo, co mesmo desprezo que FAES, ao galego no que escribe Fernán Vello ou Caneiro?
E non é tanto o debate Ortográfico, porque aquí temos, por unha banda, a Aloquete, lingüista de profesión e declarado simpatizante da norma AGAL, dando razóns aos lusistas radicais. E como lle responden estes? Preguntándolle con retranca: “e ti con quen estás?” Iso non é debate racional senón simple fa
#227 bertus:
Pois eu entón xa non me aclaro. Se empezamos con pseudónimos e heterónimos,...as opinións quedan moi confusas.
A ultima palabra "fa" que aparece comida é "fanático"
Volvín a reescribir o meu comentario (e incluso o correxín), querendo copiar o teu texto, na primeira frase. Desculpas.
Empezara responder fai tres horas e agora teño que liscar rápido outra vez.
Mais a idea é que claro que non ten tanta importancia. Pro quen lla dá? Quen sublima a Ortografía e a pon nos altares máis Sagrados? Non creo que nos foros en euskera os IÑakis os sinalen como españolistas cun Ñ maiúsculo como fai infantilmente o AGIL.
228#, perdón? que pseudónimos?
Hai moitos reintegracionistas que non dou entendido.
Din que a norma RAG está morta, que pasou á historia. Que dende agora o galego escrito vai ir canda o portugués.
Por outra banda eses mesmos adícanse a descalificar e atacar sen descanso ós que empregamos un galego escrito máis semellante á norma RAG que á norma portuguesa. Non só no eido lingüístico senón tamén no político (deixando caer que somos españois, que defendemos o españolismo, etc.).
Se a norma RAG está morta e os que a escribimos somos uns paletos españolistas, quen (unha vez estea a RAG definitivamente soterrada) escribirá en portugués na Galiza? Os que o fan actualmente (menos 1000)? Os que escriben en castelán agora (jajaja)? Logo o galego está morto?
O que deberiades facer os reintegracionistas se de verdade vos importara o galego non pasa pola agresiva confrontación co "isolacionismo", senon pola moderación das vosas opinións e o diálogo cos "isolacionistas" para acadar algunha solución intermedia.
#230 bertus:
Refírome a que moita xente nos comentarios utiliza a ironía e adopta papeis que logo resulta que non son. Como cando Hispánico escribe e opina de distintas maneiras,...ou o que dis de Aloquete(de que é reintegracionista, pero que estes o atacan) . Para os non iniciados coma min, causa algo de confusión, pero é cuestión de adaptarse.
En #232, en vez de moita xente, quería dicir algunha xente.
Escreve o aloquete em #226:
"Em suma: enquanto os lusistas radicais escolhem o método da enxurrada, eu proporia o da chuva miudinha. Que não arrasta o solo, antes o mantém e vivifica."
Aloquete aloquetinho, que teima a tua com os radicais. Os radicais serám sempre radicais, nom vam mudar porque ti queiras. De que val demonizá-los? Os radicais sempre se farám sentir nas situações críticas, é a maneira que um organismo tem de manifestar a sua malaise. Tampouco se lhe pode pedir à enxurrada que se transforme em caudal sereno, é uma simples questom de leis físicas. Eu aplaudo a tua proposta da chuva miudinha, mas cumpre apresentá-la àqueles que tenhem o poder dos meteoros, nom aos que se vem arrastados sob esses poderosos. Está o aloquete polo lavor?
Que tal se começásse amanhã de manhã?
Para o acarondosil, a vida e así, nin branca nin negra, é mellor fixarse nos argumentos e non en quen nos da, o que nos leva a un continuo cuestionar e cuestionarnos as afirmacións que se fan, chámanlle pensar, como ti dis é cuestión de adaptarse. Para algúns, parece imposible e prefiren vivir no mundo dos arquetipos: hai o galego paspam (coma min)o portugués nacionalista disfrazado como aloquete (claro paspam non llo poden chamar)e todo un submundo de xente, unhas alienadas e outras cheas das peores intencións, por iso non rebaten, insultan. Non lle lo hai que tomara a mal, cando a un non lle gusta ser quen é busca o disfrace como refuxio, si llo quitan fican espidos e iso é "jodido". Xa digo, e normal, só chegando a certas idades empeza a ser preocupante. En canto o do integracionismo de uns e outros, en todo hai grados.
lamentable ver como os comentarios que inclúen insultos levan votos positivos, e os que rebaten as teses reintegracionistas son afundidos a negativos.
empezo a crer que o tema do reintegracionismo non ten solución posible: son coma 'criançinhas', sempre queren máis. dáslles un dedo e ao día seguinte piden o brazo enteiro. son minoría pero actúan coma se fosen a voz do pobo galego no seu conxunto. son os que veñen salvarnos.
felizmente, cada vez hai máis xente que non queda calada. e polo que se ve por estes foros, os simpáticos reintegratas de antano empezan a caer gordos...
o reintegracionismo necesita unha reciclaxe urxente
ah! esquecíao
aloquete, chapeau
coma sempre ;-)