There is a voice

Traducción ó inglés dun poema de Luz Pozo Garza


here is a voice
in Galician time.

There is a voice without words.
The one we all hear through the silence.
Remembering names so the maize might grow.

Its name is death or suffering.
Oath of anguish.
Solitude.
Stone thought.
Its name is outcry, water,
vulnerability.

Its name is oblivion.
And its name is yearning.
Oh life or liberty or friendship that is ours.
Its name is dream, death, hearth, nostalgia.
Its name is rain; it ripens fruit.

There is a voice.
Its name is Rosalma.
Seven suffering letters.
Nostalgia
of the wounded word.
Hope for a world
that is still but an outcry
in search of freedom.
There is a voice.
Hers.
Blessed.



Hai unha voz

Hai unha voz
no tempo de Galicia.

Hai unha voz sen verbas.
A que todos ouvimos no silencio.
Lembrando nomes pra que naza o millo.

Chámase morte ou mágoa.
Xuramento de pedra.
Chámase berro, auga,
desarrimo.

Chámase olvido.
E chámase arelanza.
Ou vida ou libertade ou compaña dos nosos.
Chámase soño, morte, lar, saudade.
Chámase choiva que lourea os froitos.

Hai unha voz.
Chámase Rosalma.
Sete letras de laio.
Saudade
dunha fala ferida.Esperanza dun mundo
que inda fica nun berro
de libertade.
Hai unha voz.
A súa.
Benzoada.

Luz Pozo Garza
De Concerto de outono (Ediciós do Castro, 1981)





Traducción ó galego dun poema de Yiannis Ritsos do libro
Soño dun mediodía de verán


mundo encheu de flores e paxaros.
O campo repinica coas suas voces ledas.
Campás nas gorxas dos burros.
Campáss nas orellas do sol.
Campás na ponta das follas.
Campás nas trenzas das rapazas.
Todos bailan na luz e repinican.
E o abó saiu ao sol agarimoso a tecer pequenos
cestos con ponlas verdes, a xuntar piñas e ovos de pomba. Fixemos nós un balón daquela esfera que tiña o mestre
para a clase de xeografía e fixémol rodar polo verde
campo de camomila nova.
De noite escalamos á agachadelas, aí no cimiterio da aldea,
apañamos cráneos xa valeiros e enchémolos de palla e flores.
Nos buracos dos ollos valeiros puxemos duas rosas.
Agora son resplandecentes e rosados.
Sabemos dende hai tempo qu eaxiña ha de chegar o verán
aínda non o indique o calendario.




Candeas

Traducción ó galego dun poema de Konstantinos Kavafis


o porvir o día ergue-se diante de nós
nunha fileira candeíñas encendidas
-candeíñas douradas, quentes e cheas de vida-.

Os días pasados fican atrás,
unha tristeliña de candeas extintas;
as máis pertas producen fumo aínda,
frías candeas, derretidas, dobregadas.

Non as quero ver; entristéceme a sua apariencia
e entristéceme lembrar a sua primeira luz.
Diante vexo as miñas candeas encendidas.

Non as quero ver de novo e tremo
do rápido que medra a fileira escura,
do rápido que crecen as candeas apagadas.

[1899]





Lighthouse Poems. I

Traducción ó inglés dun poema de Manoel Antonio


here is a lighthouse
Knocking on the shadows
with sleepy thought
three lightning flashes
Silence.

There is a lighthouse
Through the dead night
it marks wakes upon the sea
their shipwreck is eternal
Silence.

There is a lighthouse
And it waits for no one
who will interpret the call
of the inevitable submerged distance.

There is a lighthouse
On the other side.



Poemas d'o Faro. I

Hai un faro
Petando n-as trebas
c'un matinar sonambulo tres lóstregos
Silenzo.
Hai un faro
Por antre a noite morta
fai ronseles n-o mar
que naufragan decote
Silenzo.

Hai un faro
E agarda pol-o ninguén
que adiviñe a chamada
do irremediabel solagado lonxe.

Hai un faro
Alén.

De Poemas I (Galaxia, 1972).
Kathleen March
Profesora de Español, University of Maine		Volver a Mil Primaveras