| Lingua que me fala | ||
![]() |
on eu senón a lingua que me fala alén dun silencio de palabras cegas ou valo de sombras ou espello de pedra non eu senón este pan novo de ovo este pan de beixos e sangue de morangos este atallo de apertas á engolemia do teu corpo non eu senón o sabor a améndoas na boca cando che digo quérote na lingua que me fala cando o orballo é mesto pero morno como folerpas de herba na noite erma da lingua que me fala a lingua que me fala deixou de ser cábala ou memoria o froito do marmelo sabe doce |
|
| Jorge Gende | Volver a Mil Primaveras | |