aínda así as suas ponlas feas e remexidas ameazan
con pel manchada.
Fai frío, hai humidade.
O seu corpo ten unha impaciencia embrullada nos poros.
Agardo. Miro.
Agora vexo parches nuos, vulnerabeis
expostos a unha tímida primavera
agachada aínda nas follas mudadas
de novembro.
Enrugas irrigan a columna acastañada
e aquela lepra palida, verde, irregular
invade fendas fraxeis.
Esto o teño estudiado,
coa esperanza de saber a lección
coa esperanza de poder descobrir
como eu, como savia, poderei xurdir poderei
ascender pola sua madeira empapada,
crear mañans de maio con
pequenas lanzas tenras que reaxan ante o tacto
na matriz que só teñen os salgueiros
sentindo
que este pequeno nacimento
ha de ser perda miña
ha de ser sangue meu.
Organization: University of Maine