A Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica localizou outras dúas foxas onde habería até once corpos de persoas asasinadas en 1936.
O 20 de agosto de 1936 unha ducia de persoas detidas, entre eles nove concelleiros de Boimorto, foron divididas en dous grupos e trasladados a varios lugares onde os executaron extraxudicialmente.
A Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica localizou dous foxos. O primeiro na zona d'O Amenal, no Concello do Pino, moi preto do aeroporto compostelán de Lavacolla. Aló agardan recuperar os corpos de Isidro Filloi López (de Parabico), Andrés Filloi López (de Andabar), Ramón Vázquez Garea (de Cheda), Ramón Sánchez Rapela (de Orros) e Caitán das Quintas (de As Quintas).
A continuación, o equipo de arqueólogos dirixido por Javier Ortiz vaise trasladar até Ames, onde tamén coa axuda de voluntarios pasarán a exhumar os corpos de Manuel Espiñeira (de Bertomil), Ramón Enjamio Pombo (de Gándara), Antonio Felpete Budiño (de Os Curras), Juan Martínez Bao (de Boimorto), Xosé Tojo (de Cardeiro) e Xosé Barreiro Pérez (de Cardeiro).
Parabéns para a ARMH e para eses voluntarios!!!
Co permiso de Pedro Guerra,
HUESOS
Podrían ser, a simple vista, sólo huesos,
desvencijados huesos
enterrados al borde del camino.
Abandonados huesos, no acariciados huesos
de un dolor no amortajado.
Pero no son, a simple vista, sólo huesos,
desvencijados huesos.
En el calcio del hueso hay una historia:
desesperada historia, desmadejada historia
de terror premeditado.
Y habrá que contar,
desenterrar, emparejar,
sacar el hueso al aire puro de vivir.
Pendiente abrazo,
despedida, beso, flor,
en el lugar preciso
de la cicatriz.
Podrían ser, a simple vista, sólo huesos,
amoratados huesos,
olvidados sin fecha, en el camino.
Abaratados huesos, invertebrados huesos
de un adiós no reclamado.
Pero no son, a simple vista, sólo huesos,
amoratados huesos.
En el calcio del hueso hay una historia:
acaudillada historia, desmemoriada historia;
el horror no solventado.
Y habrá que contar,
desenterrar, emparejar,
sacar el hueso al aire puro de vivir.
Pendiente abrazo,
despedida, beso, flor,
en el lugar preciso
de la cicatriz.
PEDRO GUERRA