Vieiros

#1 10/Setembro/2007 Cesare

Dios, se os ten interiorizados daquela a única solución é o exorcismo...

#2 10/Setembro/2007 OBSERVADOR

haha, agora fizeste-me rir, Cesare. Pois é.

EXORCIZAÇÃO JÁ!!

#3 10/Setembro/2007 El_pastorrr

Que medo me mete o valedor, iste tipo acojona máis que as xans..

#4 10/Setembro/2007 manelon

Falemos, logo, de prexuízos

1. ¿Que queren aqueles que pretenden ter o dereito a vivir en galego/castelán?

2. Este dereito exércese falando e escribindo en galego/castelán, uníndose a grupos culturais que desenvolvan actividades en galego/castelán, escoitan radios en galego/castelán, mercando xornais en galego/castelán, etc.

3. Pero este dereito non consiste, nin pode consistir, EN OBRIGAR A TERCEIROS A FALAR EN GALEGO/CASTELÁN.

4. En Galicia hai dúas linguas oficias, o galego e o castelán, e os galegofalantes teñen DEREITO A EMPREGAR ELES a súa lingua e os castelanfalantes teñen DEREITO A EMPREGAR ELES a súa lingua neste territorio e a vivir en galego ou en castelán dentro de Galicia.

5. Aqueles que defenden que os galegofalantes teñen uns dereitos lingüísticos de RANGO SUPERIOR, porque a súa lingua está vinculada a un territorio e a unha tradición cultural, porque son GALEGOS PUROS que poden impoñer a súa lingua e a súa cultura neste territorio por un dereito natural, defenden

6. No plano político un TOTALITARISMO LINGÜÍSTICO.

7. No plano científico unha tese CARENTE DE TODA BASE CIENTÍFICA:

7. 1. Dous idiomas poden vivir man a man nun mesmo lugar e coexistir sen confundirse (Saussure, Cours de linguistique générale, páx. 235). Poderiamos admitir que na Antigüidade, no Mediterráneo, os países unilingües eran excepción (ibid., 237).

7.2. Non se poden establecer fronteiras entre linguas mellor ca entre dialectos, a extensión do territorio é indiferente (ibid., 248).

7.3. O límite que se cre separa dúas linguas só pode ser convencional (ibid., 249).

7.4. A lingüística sincrónica non admite máis ca unha soa perspectiva, a dos suxeitos falantes (ibid., 258).

7.5. A consanguinidade (raza, etnia) e a comunidade lingüística non parecen ter ningunha conexión necesaria, e é imposible deducir unha da outra (ibid., 269).

#5 10/Setembro/2007 LOIS_DE_SILAN

O Parlamento que nomeou para Valedor un manifestamente incapaz debe sen dilación declarar esa incapacidade manifesta, declarar nulo o seu acto de nomeamento e designar persoa idónea para o cargo de Valedor de todos os galegos.

Se así non o fai haberá que pensar que escolleron a quen realmente querían escoller e concluir que o galego e os galegos lles importanm menos que nada a BNG, PSOE e PP.

#6 10/Setembro/2007 Cesare

#5. Tamén podemos concluír que os galegos (e pola súa voz PP, PSOE, BNG) non entenden que a opinión sobre a lingua sexa determinante para exercer o cargo de Valedor.

Alguén pode informar de cantas cuestións de carácter lingüístico tramitou o Valedor nos últimos cinco anos anteriores?

#7 10/Setembro/2007 BonKarallan

2 metros de longo, 0,5 de ancho e 0,5 de alto. Xa están tomadas as medidas para o cadaleito.

#8 10/Setembro/2007 Gaviotero

http://www.elcorreogallego...

Dios salve al valedor
Carlos Luis Rodríguez

Recién estrenado en el cargo de valedor, don Benigno López hizo un par de declaraciones que demostraron dos cosas: que su elección fue acertada, y que sigue viva esa poco santa Inquisición empeñada en buscar herejes idiomáticos. Resumiendo, nuestro hombre alerta en primer lugar sobre el peligro de que algunas medidas destinadas a galleguizar la enseñanza tengan un efecto adverso en los chavales.

Los resultados cantan. La misma Inquisición lo reconoce, cuando se queja de lo poco que utilizan el gallego jóvenes y adolescentes que ya fueron escolarizados en esa lengua. Estamos ante un evidente fracaso que nadie se preocupa de analizar por miedo a las conclusiones. Como en tantas otras ocasiones, se opta por imitar al avestruz, o por exigir que la ortopedia lingüística que se aplica sea más estricta.

El nuevo valedor constata lo que está a la vista de todo el mundo y nadie quiere ver. Como diría Al Gore, es una verdad incómoda, ante la que se soliviantan los defensores de la mentira, convirtiendo a don Benigno en enemigo del idioma. Enemigos serán los que han colaborado a que muchos niños gallegos repudien una de sus lenguas, y los que siguen empeñados en asociar gallego con imposición y malhumor.

La otra afirmación del valedor se relaciona con la galleguización de la Justicia, y con ella no hace más que establecer un orden de prioridades en el que está por encima de todo la seguridad jurídica de los que la imparten y la reciben. No hay nada de reprochable, en decir, que sólo con las nuevas generaciones de juristas se logrará normalizar el gallego en los estrados, sin que sufra por ello la precisión y la comprensión.

Pero de nuevo los censores se soliviantan. Con el mismo entusiasmo que aquellos de sus predecesores que perseguían brujas, protestantes y marranos, apilan la leña en la plaza para organizar un nuevo auto de fe. Si antes era la libertad religiosa la víctima de sus iras, ahora lo es la lingüística. Si antes era un fuego literal, ahora las llamas consisten en la descalificación sin argumentos, de claro sabor autoritario.

Por fortuna, en la actualidad no hay problemas si se es judío, ateo o si se practica algún rito mágico. No es tan fácil sin embargo, no ya estar en contra de la normalización lingüística, sino cuestionar tan solo algunas medidas. Por una extraña razón, inquisidores obsesivos como los que dirigen la Mesa gozan de privilegios en la Administración autonómica, mientras que asociaciones que reclaman ¡el bilingüismo! son tratadas como leprosos medievales.

Pensándolo bien, la razón no es extraña. Se teme más al mesazo, que a las educadas protestas de los otros. Unos boicotean, gritan y te colocan el clásico distintivo, mientras que los otros, poco expertos en las artes del activismo social, sólo realizan acciones conmovedoramente ingenuas.

Don Benigno López no ha topado con la Iglesia, sino con la nueva Inquisición y sus acólitos. Se engañaría a sí mismo si pensara que esta paranoica cofradía persigue la normalización idiomática tranquila que la gran mayoría del país desea. Si así fuera, sería fácil hablar y entenderse, pero su auténtico objetivo es mantener a toda costa vivo el conflicto, buscando pecadores, denunciando a ésta tienda o a aquél hospital, como hicieran antes los defensores franquistas de la lengua del Imperio.

En aquellos tiempos, sin embargo, las víctimas del totalitarismo idiomático no tenían un Valedor que velara por sus derechos. Quizás ahora sí.

#9 10/Setembro/2007 Gaviotero

http://www.lavozdegalicia.es/o...

Lo local y lo universal
Pedro Arias

En sus diversas versiones, desde el nacionalismo duro al canon políticamente correcto, el galleguismo no arraiga en los ámbitos culturales libres y competitivos. Su desprestigio práctico entre los jóvenes es progresivo; sin esfuerzo voluntarista, obligatoriedad institucionalizada o incentivo pecuniario, sería ya testimonial. Es realidad socialmente perceptible. El castellano es hoy idioma emergente por el dinamismo hispano, y el inglés se afianza como referencia lingüística en el nuevo mundo sin fronteras. Mientras que el gallego adolece de una nueva y muy peligrosa escisión: idioma dulce, sonoro y querido en uso por los mayores y criados en el mundo rural; frente a su evocación áspera, impositiva y artificiosa de los ámbitos oficiales y los sobrevenidos del mundo urbano. Ahora es vehículo de etiqueta oficial y norma para los deberes escolares, requisito de subvención autonómica y vitola encubridora de posibles carencias.
Los niños intuyen ya desde la escuela -idioma vehicular aparte- que la cultura es salir de las limitaciones de la familia, del localismo del lugar y del provincianismo del ambiente. Que ser culto y prepararse exige salir y viajar por la historia y por el mundo. Nos pasa como a la gran mayoría de los habitantes del planeta, nunca fuimos centro de nada, ni élite egipcia ni polis griega; tampoco ciudadanos de la metrópoli romana ni ingleses de la revolución industrial, alemanes del romanticismo musical ni parisinos de la Revolución francesa. Tuvimos algunos momentos de esplendor comparativo con el siglo de oro y el liberalismo español; pero en general nuestra vida ha sido un subsistir de logros limitados. Lo que no significa que no fuera afectiva y vitalmente profunda, sentida y de cada cual.
Siempre hemos aprendido saliendo, fuese por emigración forzosa, fuese por viajar voluntario, físico o intelectual, para adentrarnos en lo más dinámico, interesante y creativo de cualquier lugar del mundo. Los que han sabido levantar la vista del terruño han sido los que han tirado del carro del progreso. En definitiva, los que han sabido hacer del galleguismo -del ser concreto en el lugar y en el tiempo- un humanismo sin fronteras, una búsqueda de la calidad y el valor objetivos, para incorporarlos como si fueran nuestros. El verdadero galleguismo, como todos los nacionalismos y demás ismos, sólo puede realizarse cuando está dispuesto a cuestionarse a sí mismo, a someterse a la prueba de la libertad, de la competencia de otros pensamientos, comportamientos y alternativas. Al hacerse proteccionista y al buscar el sistemático amparo, la obligatoriedad oficial y la subvención, el galleguismo actual está cavando la fosa de su propia decadencia. Terminará ciego de tanto mirar su propio espejo y tan poco la luz de las realidades ajenas.

#10 10/Setembro/2007 teixugo

Ta gueule!!!!!!

#11 10/Setembro/2007 teixugo

Ferme-a!!!!

#12 10/Setembro/2007 teixugo

Ta gueule!!!!

Fermela!!!

#13 10/Setembro/2007 BonKarallan

#8 ¡N R!

#14 10/Setembro/2007 teixugo

Correto: Ninhada de Ratos!!!!!!!

#15 10/Setembro/2007 bandua83

"7.5. A consanguinidade (raza, etnia) e a comunidade lingüística non parecen ter ningunha conexión necesaria, e é imposible deducir unha da outra (ibid., 269)."

Rotundamente falso, comeze a ler Luca Cavalli Sforza (http://en.wikipedia.org/wiki/L... e logo se quere recomendolle algúns outros artículos realmente científicos (que é algo diferente da pseudociencia, que é o practican por desgracia sociólogos, psicólogos e moitos lingüistas que proceden do campo das humanidades. Resulta que inda non descubriron a Descartes)

Os galegos somos a comunidade europea que menos diversidade xenética ten, e iso ten unha razón: a historia da nosa migración a Europa e o illamento xenético doutros poboadores europeos posteriores. Isto foi o que configurou unha poboación culturalmente diferente, e consecuentemente, lingüísticamente diferente. Fómolo sempre e hai que recoñecelo: o Castelán en Galicia é unha lingua foránea de menos de 500 anos de implantación (o galego ten 1300 anos). Esa é a única lingua imposta.Necesita que cite textos históricos sobre de Isabel La Católica e a "doma e castración" de Galicia?

Logo o resto é opinable.

#16 11/Setembro/2007 spider

Hai quen di que "fueron escolarizados en gallego"... onde? en Galicia? Se aquí o único que hai é unha imposición lingüística en castelán que funcionou moi ben por certo.

#17 11/Setembro/2007 Cuchicuchi100

Esta-che ben a cousa. Sí, o Valedor é tremendo e ten interiorizados non sabemos ben cántos prexuizos. E o grupo parlamentar do BNG, cántos ten, interiorizados ou externalizados, dado que o BNG votou a prol deste señor?.
Houbo ou non houbo un troco de cromos do estilo "eu voto por este paisano e vos votades polo noso candidadto a un alto cargo institucional autonómico". A solución, dentro dus días ou semanas.

#18 11/Setembro/2007 galicecos

Desde que foi ratificada a Ley de Normalización Lingüistica no ano 1988, pouco ou nada fixeron os governos galegos para que a administración se fora adaptando á nosa língua, por iso o Valedor ten algo de razón a pensar que na Xustiza é unha descoñecida. Se a isto lle engadimos que moitos políticos afastaron o galego incluso nas actividades institucionais, moito terán que facer os loitadores para que o galego teña a consideración que históricamente lle pertence.

#19 11/Setembro/2007 outrolector

Só faltaba que o proselitista delegado en Vieiros copiase artigos de opinión de La Voz, do señor Pedro Arias, caracterizado polos seus razonamentos nada revirados, preclaros e antítese do siloxismo. O fuel do Prestige está a piques de solidificarse, señor Arias; só necesita algo máis de tempo. Xa o albiscaba tamén, coa súa agudeza, "el señor de los hilillos".

#20 11/Setembro/2007 outrolector

Memorandum y poesía, a la atención del Sr. Valedor:

Ley orgánica 1/1981, de 6 de abril, Estatuto de Autonomía de Galicia. Artículo 5:

1. La lengua propia de Galicia es el gallego.

2. Los idiomas gallego y castellano son oficiales en Galicia y todos tienen el derecho de conocerlos y usarlos.

3. Los poderes públicos de Galicia garantizarán el uso normal y oficial de los dos idiomas y potenciarán la utilización del gallego en todos los órdenes de la vida pública, cultural e informativa, y dispondrán los medios necesarios para facilitar su conocimiento.

4. Nadie podrá ser discriminado por razón de la lengua.

----

Escolma poética - Manuel María (do libro "Canciós para lusco ó fusco")

CANCIÓN PRA CANTAR TODOS OS DÍAS

Hai que defender o idioma como sexa:
con rabia, con furor, a metrallazos.
Hai que defender a fala en loita rexa
con tanques, avións e a puñetazos.

Hai que ser duros, peleóns, intransixentes
cos que teñen vocación de señoritos,
cos porcos desertores repelentes,
cos cabras, cos castróns e cos cabritos.

Temos que pelexar cos renegados,
cos que intentan borrar a nosa fala.
Temos que loitar cos desleigados
que desexan matala e enterrala.

Seríamos, sen fala, unhos ninguén,
unhas cantas galiñas desplumadas.
Os nosos inimigos saben ben
que as palabras vencen ás espadas.

O idioma somos nós, povo comun,
vencello que nos xungue e ten en pé,
herencia secular de cada un,
fogar no que arde acesa a nosa fe.

#21 11/Setembro/2007 manelon

RESPOSTA A bandua83

1. “A verdade é que na especie humana o concepto de raza non sirve para nada” (véxase Cavalli-Sforza, Quiénes somos. Historia de la diversidad humana. Barcelona, Crítica, 1994, páx. 254).

2. Todas as diferencias xenéticas poboacionais son relativamente recentes, resultado de adaptacións a condicións ecosistémicas e climáticas; da deriva xenética espontánea e a recombinación; e do mestizaxe entre poboacións. NUNCA HOUBO “RAZAS PURAS”. Non é posible trazar fronteiras xenéticas netas entre poboacións humanas e outras. As poboacións chamadas “brancas” resultaron de mesturas entre poboacións asiáticas e africanas (véxase Cavalli-Sforza, Genes, pueblos y lenguas. Barcelona, Crítica 1997).

3. É verdade que dáse unha correlación, en liñas xerais, entre a filoxénese das linguas e a expansión das poboacións humanas, pero “a correlación entre linguas e xenes non é perfecta, porque as conquistas rápidas das grandes rexións pode ocasionar que unhas linguas sexan substituídas por outras non emparentadas entre si” (Cavalli-Sforza, Genes, pueblos y lenguas. Barcelona, Crítica 1997, páx. 167) .

4. De sermos consecuentes con este criterio, en non poucas situación chegariamos á absurdo: segundo o “marcador” lingüístico, só son irlandeses o 2% dos habitantes da illa, que falan gaélico irlandés; só son da “etnia vasca” o 7% que ten o vasco como lingua materna; non son de “etnia catalana” a metade da poboación catalana, mentres que si o serían os valencianos e baleares que falan dialectos da lingua catalana; e son de “etnia francesa” todos os francófonos, e de “etnia española” todos os hispanofalantes vernáculos do mundo; etcétera. Ao revés, “etnias” violentamente enfrontadas resulta que falan a mesma lingua materna: servos, croatas e bosníacos, tamén hutus e tutsis, etc.

5. Na humanidade fálanse entre 6000 e 9000 linguas: ¿Serán outras tantas “etnias”? ¿Serán o fundamento para outras tantas “nacións”? ¿Postularemos o seu dereito a formar nove mil estados soberanos?

6. Por outra banda, unha lingua que xa case que ninguén fala nin é socialmente funcional transportase entón como os seudoxenes (xenes inactivos e innecesarios). Quizais, pervertendo o sentido do que é unha lingua, un instrumento para comunicarse, a lingua étnica resucitase para incomunicarse cos demais, para illarse nunha comunidade aparte no seo da propia sociedade, onde xa se compartía unha lingua común con todos os demais.

7. A cultura é translingüística. As linguas, traducibles.

"Compadezcan a la nación cuyo estadista es un zorro, cuyo filósofo es un prestidigitador, y cuyo arte es un arte de remiendos y gesticulaciones imitadoras.
Compadezcan a la nación dividida en fragmentos, cada uno de los cuales se considera una nación".
Khalil Gibran, El jardín del profeta

#22 11/Setembro/2007 ecoe

Como din na miña aldeia: deus nos valga de este valedor!

Tranquilos todos que xa temos unha mostra máis de confianza nas institucións!

#23 11/Setembro/2007 O_Castrexo

O punto 6 do teu último texto, manelon, é un tanto discutible.

A principal función dunha lingua é como medio de comunicación interna no teu entorno inmediato. A lingua étnica non se resucita para incomunicarse cos demais. Resucítase como medio de comunicación interna dentro do noso entorno inmediato.

#24 11/Setembro/2007 Gaviotero

"Una nación, una lengua"..."una nación, una raza"...y mientras los de la Mesiña por la Falsificación Lingüística llevándose el dinero de nuestros impuestos bien calentito.

Espero que cuando llegue el PP al Gobierno ELIMINE las subvenciones a estos caraduras y subvencione asociaciones como Galicia Bilingüe o Tan gallego como el gallego.

#25 11/Setembro/2007 teixugo

NINHADA DE RATOS!!!!!!!!!!

#26 11/Setembro/2007 bandua83

A manelon,

Loable a cultura que mostras ó respecto, pero discrepo das aseveracións que fas.

Antes de nada, creo que citas a Cavalli-Sforza fillo, que non é Biólogo, así que toma esas lecturas coma introdución nun tema complexo. De feito unha das citas ou da túa 'recompilación' carece por completo de sentido. Refírome a isto:

"Todas as diferencias xenéticas poboacionais son relativamente recentes, resultado de adaptacións a condicións ecosistémicas e climáticas; da deriva xenética espontánea e a recombinación; e do mestizaxe entre poboacións."

Homo sapiens é unha especie de aparición relativamente recente e que sufriu unha expansión (xeográfica) nun período relativamente curto (100000-40000 anos). En conxunto as diferenzas xenéticas entre as poboacións humanas son moi reducidas. Que observemos o segundo hoxe en día lévanos a supoñer o primeiro.

Logo,citar a "adaptación" ó ambiente, a deriva xénica, os polimorfismos derivados de recombinacións etc como fonte de xeración de variabilidade xénica é unha obviedade. Pero, o efecto que tiveron na formación destas diferenzas está en cuestión. Por exemplo, enténdese que houbo o deriva xénica en Homo pero inda non se deu cuantificado o seu "poder" na evolución da nosa especie. Tampouco se sabe en que grao as poboacións de humanos se "misturaron"; de feito a opinión xeralizada é que case non houbo grandes migracións recentes que o permitiran (exceptuemos a América dos últimos 500 anos). Máis se isto fora así contribuiría á redución das diferenzas xénicas e non ó contrario.

O pool xénico actual en Homo sapiens é o dunha especie de aparición recente que se expandiu por todo o globo en moi pouco tempo. Por iso falar de "razas" non ten sentido en humanos inda que noutras especie si. E inda que falaramos de razas non estariamos apoiando o racismo senón subliñando unha realidade.

"NUNCA HOUBO “RAZAS PURAS”. Non é posible trazar fronteiras xenéticas netas entre poboacións humanas e outras. As poboacións chamadas “brancas” resultaron de mesturas entre poboacións asiáticas e africana"

Non sabemos se algunha vez houbo razas en Homo, mesmo en Homo sapiens. Quen o pode asegurar con verdade científica?. Despois, Falso: a raza blanca non é ningunha mistura entre nada, nin os asiáticos son negros descafeinados. Esa afirmación resulta da maior das ignorancias na comprensión deste tema biolóxico. Os europeos estamos máis relacionados, en termos de "parentésco" cos africanos ca cós asiáticos. Isto significa e tendo en conta a teoría "Out of Arica" das migracións humanas, que os nosos descendentes saíron de África e chegaron a Europa antes de que o fixeran os antecesores dos Asiáticos.

De feito as poboacións máis occidentais de Europa (Galegos, Frisios, os da Bretaña francesa e algunha rexión máis, creo) somos os descendentes directos dos primeiros poboadores de Europa (que chegaron fai 40000 anos aprox) namentres que o resto dos Europeos chegou a Europa procedente de Asia Menor e Europa do Leste fai 17000-10000 anos. Isto está baseado en evidencias xenética fortes (vexase os traballos do excelente equipo de Xenética Humana da Universidade de Santiago). A diferenzas xénicas entre o CONXUNTO dos galegos co CONXUNTO dos "españois" é grande. E si, si se poden trazar mapas da diversidade xenética humana e fanse centos anualmente pola importancia médica que ten. A cuestión é o detalle do mapa. Se pretendes atopar nun mapa diferenzas enormes en torno a un punto xeográfico non as vas atopar, principalmente porque as poboación son tamén relativamente móbiles eporque estamos a falar da mesma especie (capacidade potencial de reprodución). De feito ese tipo de estudos revelan cousas moi curiosa coma que os Galeg@s tendimos a casar con Galeg@s de case calquera punto do pais (variabilidade interna da poboación reducida) namentres que os vascos fixérono principalmente con "veciños" (diversidade intrapoboacional alta). E isto, se te percatas podese relacionar coa variedade dialectal existente nas dúas linguas (Tamén é certo que o euskara é moito mais antigo.).

A relación lingua-pool xenético é bastante estreita, e contradigo a Cavalli, inda que non perfecta. A lingua é algo que pode cambiar mesmo a nivel de individuo e é máis voluble. Máis sendo un trazo cultural herdable garda relación coa propia heredanza xénica. Así mesmo, igual que se unha poboación se se separa doutra a lingua sepárase mais o pool xénico pode tender a separarse tamén e se hai unha colonización e imposición dunha lingua tamén hai aportación ó pool xénico por parte dos invasores. A correlación non é perfecta pero moi moi estreita. Imaxinemos que os castelás conseguen implantar totalmente o castelán no ano 1800 (por exemplo, sen medios de comunicación coma os de hoxe etc) e o galego se extingue. Se a poboación seguira o mesmo devir xenético hoxe os galegos falariamos unha variedade do castelá e probablemente en 200 anos máis fora outra lingua distinta. Xa pasou co latín.

Que importa se hai 9000 estados?. O importante é a calidade de vida que eses estados pode ofrecer ós seus habitantes. Tampouco serían necesarios 9000 estados xa que moitos indíxenas ou pobos pequenos malia a ter linguas diferentes comparte cultura. Agora ben, dende o meu punto de vista o que dá dereito a constituír un estado é que haxa unha lingua e unha cultura común e un territorio compartido. Logo os estados, soberanamente, poden decidir agruparense en federacións. Non?. Por exemplo,Galicia merece o rango de estado pero Andalucia ou as Canarias non. Tampouco o Vaticano ou Liechtenstein deberían ser estados.

A min como galego, de orixe galego, interésame que a lingua que naceu neste país se conserve porque é o que meus devanceiros me deixaron para me expresar culturalmente e porque é o que quero que os meus fillos falen. Se o fan conservarán a nosa cultura, senón extinguiremonos culturalmente primeiro e logo esvaecerémosnos xenéticamente. E iso, non me interesa, quero que os meus xenes se perpetúen. É a lei da vida.

#27 11/Setembro/2007 zus

jajajjajajajjajajjajaja aaaaaaiiiii q me partoooooo subvención a tan gallego com el gallego????? galiciabilingÜe?????? ajajjajaajjajajaj aiaiaiaiaiaiaia pero q bueno!!! a cada comentario mellor jajajaaja....e seguro q o dis en serio ,pareceme a min q nin os PPtroleros darian pasta xra esa panda de pinachas Javota!!!xq mira q dan pena!! jaajjajajajajj ...dende logo estes non deben ter nada mellor q facer......

#28 11/Setembro/2007 Xeonllo

Eu creo que o valedor do pobo que temos é o resultado lóxico da política lingüística da Xunta, da que o principal responsable é o partido que dentro dela é nacionalista, por razóns obvias.

A política do BNG con respeito á lingua é unha vergoña, impropia dun partido nacionalista. Basta con oílos falar a eles colaborando á desfeita do galego.

Destrozan o galego cando o falan, e colaboran así coa acelerada destrucción do noso idioma que comezou realmente no século XX, co desenvolvemento e extensión dos medios de comunicaición e coa disminución do mundo rural. Contribúen á vulgarización e dialectalización do galeo con respeito ao castelán, e non fan nada por corrixírense nin mostran o menor interese.

Así pois, ¿como nos pode estrañar que nomeasen un valedor do pobo que di as cousas que di? Temos o valedor do pobo que tiñamos que ter porque temos a merda de políticos nacionalistas que temos, ademais dos non nacionalistas.

#29 13/Setembro/2007 ecoe

Aquí a cousa vai desde multiplicadores dos falabaratos (que ninguén lé nin escoita, e é grave porque están por todas partes) e auspiciadores da DEFINITIVA SUSTITUCIÓN do galego polo castrapo!