Vieiros

#1 20/Setembro/2007 Gaviotero

Zapatero...¡siempre jodiendo!

Pero que no cunda el pánico, esta es una medida puramente electoralista que no se va a llevar a cabo, como la prometida ampliación de los cien euros mensuales a las madres para todas las madres (y no sólo para las trabajadoras, como propuso e implantó en su día el PP).

Jamás se llevó a cabo dicha ampliación pese a que se prometió ya hace 4 años.

#2 20/Setembro/2007 teixugo

Ninhada de ratos!!!!!!!!!

#3 20/Setembro/2007 carlosroca

Artigo de opinión de Carlos Aymerich sobre as novas axudas ao aluguer de vivenda do goberno estatal

O portavoz parlamentar do BNG, Carlos Aymerich, analiza neste artigo de opinión as posíbeis consecuencias da axuda anunciada polo goberno estatal para o aluguer de vivendas de mozos/as

EMANCIPACIÓN E MOBILIDADE XUVENIL

Todos os que sen sermos composteláns estudamos na universidade de Santiago lembramos como se fixaba o prezo dos pisos para estudantes, procedimento ben diferente a aquela mán invisíbel á que seguen a apelar, tamén en materia inmobiliaria, os apoloxetas do mercado: o prezo do aluguer, pago normalmente en negro, era igual ao número de estudantes que cabían no piso multiplicado pola cantidade que, a xuízo do propietario, estaba disposto a pagar cada un deles. A tal man era, como se ve, ben visíbel ainda que algúns reitores non se desen por enteirados. Xa dixera o reitor Pajares que a Universidade non é unha axencia inmobiliaria.
O mesmo sucede no mercado do solo. En xuño de 1996, aos escasos tres meses de chegar ao goberno, o primeiro gabinete de Aznar aprobou un Decreto-lei de medidas urxentes de carácter liberalizador que contiña disposicións tendentes a liberar máis solo para a actividade construtiva coa xustificación de que, dese xeito e conforme coa lei da oferta e da demanda, ao haber máis solo edificábel no mercado baixaría o seu prezo e, con el, o da vivenda. O resultado ben o coñecemos: nos últimos once anos o prezo do solo e da vivenda non deixou de medrar, a construcción e a especulación convertéronse en motores do crescimento económico ao tempo que inzan as vivendas baleiras – máis de duascentas mil na Galiza – e avanza a destrución do territorio e da paisaxe.

Non é por acaso que, conscientes da gravidade do problema, BNG e PSOE apostasemos no pacto que abríu a porta ao goberno bipartito por un cambio radical nas políticas urbanísticas e de vivenda. Política nova que está xa a dar os seus primeiros frutos: eis a lei de protección do litoral que contempla a posibilidade do goberno galego elaborar planos sectoriais de solo para vivenda protexida, eis a futura lei que reservará como mínimo o 40% dos novos aproveitamentos urbanísticos á construción de vivenda protexida e velaí, tamén, o novo programa da Consellaría de Vivenda que financia até o 60% do prezo do alugueiro a persoas ou familias con ingresos inferiores a 1200 € mensais, exixindo que as vivendas acollidas ao programa leven un mínimo de seis meses desocupadas e teñan unha renda máxima de 450 € ao mes. É deste xeito, lonxe da improvisación e do efectismo, que o goberno de Galiza elabora e aplica unha verdadeira política social de vivenda e unha política sustentábel de ordenamento territorial. Porque as competencias de vivenda corresponden en exclusiva a Galiza e deben ser pois os poderes públicos galegos quen definan e executen, tamén en exclusivo interese dos galegos, as políticas públicas neste ámbito.

Mais os gobernos españois teiman en definir unha política estatal de vivenda ao amparo do seu poder de gasto. Eles dispoñen do orzamento e eles deciden, teñan ou non competencias, aonde van os cartos e quen os ha de xestionar. E fano sen previsión ningunha dos efeitos que as súas medidas poidan provocar quitados, claro é, os eleitorais. Tomemos como exemplo o anuncio da axuda de 210 € aos arrendatarios menores de trinta anos e con rendimentos anuais inferiores aos 22.000 €: de que xeito vai garantir Zapatero que a tal axuda non remate por beneficiar aos proprietarios que poden incrementar a renda en proporción directa á axuda percebida? Como vai evitar Chacón que esta axuda provoque un incremento xeral do prezo dos arrendamentos como o que xa inducira a infausta “Bolsa de Aluguer” do PP? Porque son excluídas desta axuda as familias e os maiores de trinta anos? E tamén, por certo, como é que as CC.AA. non foron informadas na Conferencia Sectorial celebrada o 13 de Setembro, apenas cinco días antes da apresentación dun programa que a páxina web do Ministerio de Vivenda di ser resultado dunha “ampla rolda de consultas cos axentes implicados”?

Improvisación, efectismo, electoralismo, falta de lealdade institucional … todo o que se queira. E máis tamén pagamento de favores e consolidación dun modelo económico e social ben pouco progresista. Porque segundo confesión directa de Rodríguez Zapatero, o programa do goberno visa fomentar a “mobilidade xuvenil” e apoiar a “iniciativa empresarial no sector da construcción”. E, polo de agora, nin promover a emigrazón da xente nova ou a industria do tixolo son prioridades para o goberno de Galiza. Desde logo non para o BNG.