Denunciaban os abusos laborais de empresas internacionais que fabrican prendas na zona.
"Están usando os xulgados para tratar de calar os colectivos que na India e Holanda están denunciando as graves violacións dos dereitos dos traballadores en fábricas que producen prendas para empresas como Armani, G-Star, Rare, Guess, Gap e Mexx". A queixa está recollida na web da propia plataforma Campaña Roupa Limpa.
Trátase dunha campaña internacional despregada co obxectivo de facer presión para a mellora das condicións de traballo na industria téxtil. Activistas holandeses vencellados á campaña realizaran nos últimos tempos as súas denuncias a pé de varias factorías da India, acusadas de prácticas abusivas sobre os traballadores.
Un xulgado de Bangalore iniciou accións contra os activistas, apoiando as denuncias das empresas e sostendo ademais que a Campaña Roupa Limpa tería o obxectivo "indirecto" de danar a imaxe do país. Paradoxalmente, mesmo o goberno indio lle enviou unha comunicación ao respecto ao comisario europeo de Comercio Exterior, Peter Mandelson, e ao ministro holandés de Exteriores, queixándose dos problemas presuntamente causados por estes colectivos á actividade comercial na India das multinacionais téxtiles.
Esta é unha verdade crúa e dura na India. Pero só na India? E onde quedan outros paraísos da explotación por exemplo a China. Onde as mesmas empresas e os mesmos patróns explotan aos homes do xeito máis miserable e inhumana.
A explotación do home xa sexa por particulares ou o estado, é un delito. Moito máis no caso de nacións que proclaman a “ditadura do proletariado” como a súa razón de ser e existir. Onde o certo é que pasamos de explotadores capitalistas a explotadores gobernamentais. Iso si, sempre en nome do socialismo e de calquera causa nobre, a cuxo acubillo non faltan políticos inescrupulosos que xogan cos pobos e manipulan as súas conciencias con migallas e son aplaudidos por intelectuais, xornalistas e políticos nacionais e estranxeiros que non lles importa para nada a desgraza dos pobos xa que as súas conciencias están nubradas polo diñeiro do tirano de quenda.
O socialismo verdadeiro é aquel que pon os intereses da comunidade por encima dos particulares.
Dubiden do que di ser socialista e sempre quere estar en primeira plana.
Dubiden do socialista que non cre nin practica a alternancia política.
E dubiden máis do dirixente que afirma ser socialista cando pretende que o seu nome sexa venerado e que ante a discrepancia só responde con descualificacións.
Estes non son socialistas, son seres mezquinos que condenan aos seus pobos á miseria.