Vieiros

No lombo do Atlántico
Vieiros de meu Perfil


GZ-Sete

Edición xestionada por Vieiros
RSS de GZ-Sete
20-N: 32 anos da morte do 'caudillo'

Ofensiva cidadá contra Franco

Na Coruña, a Comisión pola Memoria Histórica mobilízase para que deixe de ser 'fillo adoptivo' da cidade. En Lugo, o BNG pide que se cumpra unha resolución de 2006 e se lle retire o título de 'alcalde honorario'.

Redacción - 19:15 19/11/2007

A Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica (CRMH) da Coruña iniciou unha campaña, coincidindo co aniversario da morte de Francisco Franco, para reivindicar que "a cidade non quere ao ditador como fillo adoptivo". Este martes, 20 de novembro, instalarán unha mesa informativa na zona do Obelisco, a partir das 17.00 horas.

Adoptar unha persoa é unha medida que está precedida, segundo a CRMH, dunha iniciativa voluntaria, e a persoa adoptada é recibida con amor, mais "neste caso foi imposta polas autoridades franquistas en 1936 e a cidade non quere a un ditador como fillo adoptivo".

Por isto, agardan que o novo goberno local "devolva a dignidade á cidade e termine con esta vergonza antes de que remate o ano".

'Alcalde honorario', en Lugo
Noutra das cidades do país, en Lugo, o BNG esixiulle ao concello que materialice unha resolución aprobada en abril de 2006, no pleno municipal, para retirarlle a Fraco o título de 'alcalde honorario'.

Manter esta distinción, concedida en 1942, "é anacrónico e inaceptable en democracia", segundo considera a formación nacionalista, e "vai en contra do espírito da Lei de Memoria Histórica".

"Esta actitude do alcalde -o socialista Xosé Clemente López Orozco- proba o seu nulo interese pola recuperación da memoria histórica", reprobaron dende o BNG.

Nesta liña, consideran que o recoñecemento "é un acontecemento doutro tempo, que debe estar nos arquivos, nos libros de historia ou nos museos, mais non presidindo unha corporación democrática".


4,82/5 (11 votos)

Comentarios (12)

Gaias #1 19/Novembro/2007 Gaias

Os Franco deben devolver o pobo galego todo o que lle roubaron, empezando polo Pazo de Meiras e as fincas colindantes que foron expropiadas durante o rexime criminal franquista.
Fora todolos simbolos fascistas-franquistas da Galiza!

Barcelos #2 19/Novembro/2007 Barcelos

Non hai maior desprezo que o esquecemento. Así que non me dou conta de quen é ese Franco do que falades.

fervenza #3 20/Novembro/2007 fervenza

Barcelos, o Franco do que se fala é o que deu un golpe de Estado contra do Goberno da República, lexítimamente constituido e votado polo pobo, acórdache?, o que durante 36 anos asoballou á xente fusilando ós que non pensaban coma el e os seus, ou ós que eran sospeitosos de non pensar coma el, sóache agora?, o que expoliou, asasinou, instaurou un réxime de terror, o único fascista logo de que caeran os fascismos en Europa logo da IIGM, caiches agora?, o que prohibiu e perseguiu o galego, o que marxinou ás mulleres, o que meteu ó Estado español e á Galiza nun burato escuro do que aínda, coido que non saímos, fas memoria?...e o máis triste de todo é que morreu na cama e que aínda que houbo xente que si loitou contra dese réxime ignominioso, é agora, cando existen as liberdades que el negou cando todos protestamos.
Percatácheste?

ulo #4 20/Novembro/2007 ulo

La Ley de Memoria Histórica se ha aprobado porque al fin la derecha nos ha dado permiso
Pidiendo perdón


Lidia Falcón
blogs.publico.es



La Ley de Memoria Histórica se ha aprobado. Y se ha aprobado porque al fin la derecha nos ha dado permiso para hacerlo. En las largas y cómplices negociaciones que se han llevado a cabo entre los representantes de unos y otros partidos, ha sido patético ir observando el proceso de adulación y complacencia con que la izquierda llevó las negociaciones a fin de contentar a los partidos de derecha, que ha concluido en la degradación de una ley que la democracia nos debía desde hace 30 años. Bien es cierto que el Partido Socialista había esbozado un proyecto absolutamente indigno para que pudiera ser considerado reparador de los sufrimientos de las víctimas de la Guerra Civil y de la dictadura, y que ha sido en alguna medida limpiado por Izquierda Unida. Pero también ésta se ha declarado vencida ante las imposiciones de los partidos católicos y de los del gran capital.
Mi asombro fue oír repetir diariamente a los comentaristas que era imprescindible obtener el consenso de todos los partidos. De todos, incluso de aquellos que dirigen los herederos políticos de los que organizaron el golpe de Estado, de los que llevaron a cabo las matanzas indiscriminadas y los consejos de guerra y expoliaron a los republicanos; partidos donde se encuentran, impunes y radiantes, los hijos y nietos de los dirigentes y cómplices del franquismo. La izquierda también desea esta alianza, quizá en cumplimiento de aquella vieja consigna del Partido Comunista de la “reconciliación nacional”, que fue tan incomprendida por los que debían reconciliarse con quienes los habían condenado a muerte.

Lo más patético de este episodio es comprobar cómo la izquierda le ha pedido perdón a la derecha por atreverse a recordar los episodios de la Guerra Civil, los padecimientos de los que defendieron la República, la represión que sufrieron los resistentes bajo la dictadura. Atacados al parecer del síndrome de Estocolmo, los partidos que deberían haber planteado estas reivindicaciones en tiempos bastante anteriores, cuando estaban más ocupados en apagar los fuegos de la rebelión obrera aceptando los pactos de la Moncloa, se muestran enormemente comprensivos con la indignación que acomete a los representantes de los partidos de derechas cuando se les habla de la memoria de nuestras desgracias. Hasta el punto de aceptar la equiparación de la represión sistemática practicada por los franquistas con los episodios de violencia incontrolada en la zona republicana. Siguen pidiendo perdón por parecer de izquierdas.

Lo más triste de este periodo de la torturada historia de España es comprobar cómo después de tres cuartos de siglo de sufrir una genocida guerra civil, única en Europa, por intentar vencer a la bestia fascista, de padecer los rigores de 40 años de una dictadura cuya crueldad era desconocida en España y de creer que habíamos instaurado la democracia, se ha aprobado una ley de resarcimiento de los vencidos que no tiene parangón con ninguna de las que se han impuesto ni en Europa ni en América ni en África.

Ni Alemania ni Francia ni Chile ni Argentina ni Grecia ni Portugal ni incluso la torturada Suráfrica han aceptado la impunidad de los que se beneficiaron con el sufrimiento de su pueblo. Después de padecer las dictaduras hicieron, y continúan, un ejercicio de justicia y democracia aprobando leyes que condenaron a los autores de los crímenes y dictaron de inmediato la nulidad de los juicios políticos de aquella etapa. Alemania y Francia llegaron mucho más lejos concediendo indemnizaciones a los perjudicados, y todos sus gobiernos han pedido perdón a las víctimas.

En esta esquizofrenia en que nuestro Gobierno se ha instalado, hemos visto cómo aceptaba con complacencia que la judicatura española persiguiera a Pinochet allende nuestras fronteras, y al torturador argentino Scilingo en nuestro propio territorio, donde se le ha juzgado, condenado y encarcelado, en una digna defensa de los derechos humanos que consideramos compete a todos los países, independientemente de dónde y cuándo se cometieran los crímenes. Mientras, en España, ese mismo Gobierno se opone a que se declare la nulidad de los consejos de guerra que durante el franquismo llevaron a la muerte y a decenas de años de cárcel a los antifascistas, sin garantías procesales algunas. Los mismos partidos que aplauden la nulidad de las leyes de perdón que dictaron los gobernantes argentinos aceptan en España sumisamente que ni se hable de indemnizaciones a las víctimas, que se permita que subsistan monumentos conmemorativos del franquismo siempre que “tengan valor arquitectónico o artístico” –¿quién decide el valor artístico?–, y que la Iglesia mantenga las placas de las fachadas de las iglesias con los nombres de sus supuestos mártires y los símbolos franquistas, yugos y flechas, escudo con águila imperial, que campean en los miles de pueblos que fueron torturados por esa misma iglesia.

Los mismos que aprueban y difunden la noticia de que se ha procesado y encarcelado a los parientes de Pinochet por la apropiación de caudales públicos se indignan ante la sola mención de que a la familia Franco, y a tantas otras que se hicieron ricas mediante la adjudicación de los bienes de los asesinados, expropiaciones y robos impunes que se produjeron durante decenas de años se les pida cuentas de su fortuna.

En definitiva, ser demócrata en España es diferente de serlo en Alemania o en Argentina. Hoy, ni siquiera a las víctimas sobrevivientes de la Guerra Civil y la dictadura se les otorga la satisfacción de ver a sus verdugos avergonzados. Porque nunca nos pidieron perdón.

* Lidia Falcón es escritora y abogada

ulo #5 20/Novembro/2007 ulo

E O BNG É COMPLICE DESTA NOVA TRAIZON POIS VOTOU A FAVOR DA LEI DA DES MEMORIA HISTORICA.
UN NOVO INSULTO, CO AVAL DA CHAMADA ESQUERDA.

ecoe #6 20/Novembro/2007 ecoe

A ofensiva somentes podería ser CIDADÁN, pois tódolos grupos políticos e institucións do Réxime Bourbónico están cooptados e aceptan as reglas de xogo establecidas por Franco.

Mais sendo cidadán é plenamente política, en moitísimo maior grado que si fora feito só polos partidos do Réxime "situados" á "esquerda".

Hai un excelente artigo de Xavier Moreda AS ANACRONÍAS DAS MONARQUÍAS. É moi bó porque non dfai consideracións políticas ó uso, mais fai unha análise irrebatible.

BonKarallan #7 20/Novembro/2007 BonKarallan

Precisamente, para chegar ao desprezo do esquecemento, como ironicamente apunta Barcelos, hai que quitarllo de diante, con firmeza.

Non nos deixan esquecelo se segue aparecendo como fillo adoptivo de cidades. Se segue presidindo rúas, edificios, monumentos.

Todos os menores de 32 anos naceron logo da súa morte, pero non podemos deixar que teñan unha imaxe *distorsionada deste fascista.

Por que tardamos tanto? Pois se cadra, porque somos unha democracia lenta ou porque agora hai máis xente nova con menos prexuízos.

dumiense #8 21/Novembro/2007 dumiense

Pero o merdán este do caudillo era fillo, alcalde, honoris causa e a puta que o paríu de todas as vilas e cidades galegas????

Gaviotero #9 21/Novembro/2007 Gaviotero

¡Jajaja! Qué bonitas y qué fáciles son las ofensivas ciudadanas contra Franco 30 años después de su muerte.

Antes, hace 30 años y no ahora, es cuando los mismos cobardes que ahora inician las "ofensivas ciudadanas" contra Franco deberían haberse levantado contra él y no haber levantado el brazo como hicieron.

En fin, ahora a ver si logran limpiar su pasado, que al fin y al cabo es lo que algunos pretenden...

trapalleiro #10 21/Novembro/2007 trapalleiro

Xa, o pp non renuncia o seu pasado porque non é quen de condenar o franquismo, e así lles va..

Gaviotero #11 22/Novembro/2007 Gaviotero

trapalleiro, el PP ha condenado ya el franquismo hace tiempo en todas las instancias posibles. Lo que no va a hacer es dedicarse exclusivamente a condenar el franquismo para lavar la imagen de gente como tú, que seguramente viviste del régimen y ahora no sabes cómo limpiar tu imagen.

Tenemos cosas mejores que hacer, como combatir precisamente a esos que ahora pretenden disfrazarse de antifranquistas cuando entonces no eran más que lameculos del Caudillo.

trapalleiro #12 22/Novembro/2007 trapalleiro

si, si, revisa ben ós que defendes porque ainda non fixeron tal cousa, sempre achantaron ou botaron balons fóra..

iso sabémolo todos.

Novo comentario

É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.

Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí: