Open Vieiros

Vieiros

No lombo do Atlantico. Baixa o pdf con todos os relatos
Vieiros de meu Perfil


Edición xeral

RSS de Edición xeral
Prognostica "renovación e reformas"

Touriño destaca as "oportunidades empresariais" do fortalecemento da relación Galiza-Cuba

Cunha chamada á intensificación dos "fluxos comerciais", o presidente da Xunta pediu afondar nas relacións económicas con Cuba.

Redacción / EP - Enviada especial: Eva Martínez - 09:30 08/12/2007

"O noso comercio con Cuba é susceptible dunha maior expansión e temos a vocación de que estes fluxos comerciais se intensifiquen", destacou Emilio Pérez Touriño, á vez que comentaba que o pobo galego sempre acompañou ao cubano e seguirá facéndoo "no seu presente e no seu futuro".

Na súa primeira intervención pública en La Habana, o presidente da Xunta salientou as posibilidades "susceptíbeis dunha maior expansión" das empresas en Cuba, e apelou a "intensificar cada vez máis" os fluxos comerciais, especialmente ante o "momento decisivo da súa historia" que atravesa a illa. Touriño animou os investidores galegos a impulsar a súa "vocación" de negocio no país para "desenvolver vinculacións de futuro máis profundas".

Pérez Touriño pediu que esta "capacidade de conectar" estea presidida polo "respecto" á evolución interna do país, que pisou esta semana por primeira vez e ao que dixo detectar nun "momento decisivo da súa historia". "Debemos aproveitar para acompañar o pobo cubano tanto no seu presente como no seu futuro cun sentimento de lealdade", declarou, asegurando estar convencido de que "se pode facer ben".

Unha relación na que afondar vía "foros de encontro"
O presidente galego propuxo institucionalizar "foros de encontro" como o que tivo lugar este venres en La Habana, e ao que asistiron, entre outros, o presidente da Confederación de Empresarios de Galicia (CEG), Antonio Fontenla; o do Consello Galego de Cámaras de Comercio, Francisco Cruz; representantes de empresas como Aenor ou Unión Fenosa e responsábeis de entes de xestión económica do bipartito coma o Igape ou Xesgalicia.

Unha cita que pediu que se prolongue no tempo co propósito de "dilatar a fluidez" dos intercambios que se producirán nos próximos días, posto que "Galiza necesita de Cuba e de toda Iberoamérica como espazo de oportunidades". "Non o desaproveitemos", instou. Así, aludiu ao "sentimento de afecto" e á "proximidade na colaboración de axuda ao benestar" entre os dous pobos como as ferramentas máis válidas á hora de "fortalecer ambos os dous".


3/5 (2 votos)


Comentarios (4)

Kursack #1 8/Decembro/2007 Kursack
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

“Promoviendo los derechos humanos”

Amnistía Internacional ha venido haciendo campaña a lo largo de los últimos 40 años contra las violaciones de derechos humanos cometidas por el gobierno de Cuba, en particular contra el encarcelamiento de disidentes políticos y periodistas como consecuencia de las duras restricciones impuestas a la libertad de expresión, de asociación y de reunión.

Además, la organización ha expresado su profunda preocupación por las negativas consecuencias del embargo económico impuesto por Estados Unidos para la ciudadanía cubana y su capacidad de ejercer plenamente sus derechos humanos.

Libertad de expresión y de asociación

Duras restricciones a la libertad de expresión y de asociación afectan a miles de personas en toda Cuba.

En Cuba, todos los medios de comunicación impresos y audiovisuales están bajo el control del Estado. Además, el acceso a Internet está gravemente limitado fuera de las oficinas gubernamentales y las instituciones educativas.

Disidentes y detractores del régimen, incluidos periodistas, son a menudo encarcelados y privados de libertad, algunos bajo la acusación de "peligrosidad predelictiva".

En 2006 se observó un aumento de los actos de hostigamiento e intimidación contra periodistas y bibliotecarios independientes.

Entre enero y agosto de 2006, el periodista Guillermo Fariñas protagonizó una huelga de hambre intermitente para obtener acceso a Internet. No lo consiguió.

Armando Betancourt Reina, periodista autónomo, fue detenido el 23 de mayo de 2006 cuando tomaba notas y fotografías de unos desalojos de viviendas en la ciudad de Camagüey. Se lo acusó de alterar el orden público. Según la información recibida, Armando Betancourt estuvo una semana recluido en régimen de incomunicación en la comisaría de policía antes de su traslado a la prisión de Cerámica Roja, en Camagüey, el 6 de junio de 2006.

Presos de conciencia

Al menos 67 presos de conciencia –personal docente, periodistas y defensores de los derechos humanos detenidos por sus actividades pacíficas– permanecen privados de libertad en cárceles de toda Cuba tras haber sido juzgados sin las garantías que exigen las normas internacionales.

Amnistía Internacional está estudiando en la actualidad decenas de casos de presos que también podrían ser considerados presos de conciencia.

Trece personas, entre hombres y mujeres, están cumpliendo pena fuera de la cárcel debido a problemas de salud.

En 2006 se puso en libertad a un preso de conciencia.

Orlando Zapata Tamayo, albañil y fontanero, había sido detenido en La Habana el 20 de marzo de 2003 cuando participaba en una huelga de hambre en la Fundación Jesús Yánez Pelletier para reclamar la liberación de Oscar Biscet y otros presos políticos.

Fue condenado a tres años de cárcel en 2003 por "desprecio a la figura de Fidel Castro", "desorden público" y "resistencia". En noviembre de 2005 le fueron impuestos otros 15 años de prisión por "desacato" y "resistencia" en el centro penitenciario. En mayo de 2006 fue enjuiciado de nuevo por los mismos cargos y condenado a una pena adicional de siete años. Actualmente cumple una pena de 25 años y 6 meses de cárcel.

Detenciones arbitrarias

Amnistía Internacional recibe prácticamente a diario informes de disidentes políticos, periodistas independientes y detractores que están siendo detenidos por participar en actividades disidentes o informar sobre la situación de los derechos humanos en Cuba y enviados a prisión, donde se encuentran en espera de juicio. En algunos casos tienen que esperar durante meses e incluso años, mientras que en otros son juzgados y condenados al cabo de unos días.

El preso de conciencia Julio César López Rodríguez, vicepresidente del Frente Línea Dura y director de una biblioteca independiente, fue detenido el 22 de julio de 2005 cuando trataba de participar en una manifestación pacífica ante la Embajada de Francia. Lleva muchos años haciendo campaña en favor de la reforma política y la defensa de los derechos humanos, y en su biblioteca albergaba libros contra el totalitarismo. Está privado de libertad sin cargos ni juicio.

Reclusión sin cargos ni juicio

Hay decenas de personas en toda Cuba privadas de libertad sin cargos, y en algunos casos sin juicio, por sospecharse su participación en actividades contrarrevolucionarias o bajo acusaciones poco claras.

El preso de conciencia Emilio Leyva Pérez, presidente del Frente Línea Dura y delegado de la Asamblea para promover la Sociedad Civil, fue detenido el 13 de julio de 2005 cuando participaba en un acto pacífico celebrado en La Habana. Está privado de libertad sin cargos ni juicio. Con anterioridad fue declarado preso de conciencia tras ser detenido en febrero de 2002. En aquella ocasión estuvo encarcelado sin juicio hasta que lo pusieron en libertad en junio de 2004.

Condenas injustas

Disidentes políticos y detractores a menudo son condenados por un delito de "peligrosidad social". Se trata de una medida preventiva definida como "la especial proclividad en que se halla una persona para cometer delitos", que persigue toda conducta contraria a la "moral socialista", como "embriaguez", "drogadicción" y "conducta antisocial", aunque se aplica a disidentes políticos, periodistas independientes y detractores. Las personas juzgadas por "peligrosidad" son condenadas a penas de hasta cuatro años de cárcel a pesar de que la ley dispone el tratamiento terapéutico, la reeducación o la vigilancia por parte de la Policía Nacional Revolucionaria.

Alexander Santos Hernández, coordinador nacional de la Alianza Democrática Oriental (ADO) fue detenido el 5 de junio de 2006 y condenado en juicio sumario a cuatro años de cárcel por "peligrosidad social".

En noviembre de 2004 había cumplido ya una pena de seis meses de prisión por el delito de "desobediencia", por recoger firmas para el proyecto Varela, cuyo fin era solicitar la celebración de un referéndum nacional sobre la adopción de reformas democráticas.

Acoso e intimidación de disidentes y detractores

En 2006 hubo un aumento de los actos de hostigamiento e intimidación de detractores y disidentes políticos por parte de grupos cuasioficiales en los denominados "actos de repudio".

Están aumentando los actos de repudio, manifestaciones protagonizadas por simpatizantes del gobierno contra disidentes políticos y detractores. Según éstos, tales actos y manifestaciones se organizan con la complicidad de las autoridades. Amnistía Internacional considera que los actos de repudio podrían equivaler a tortura psicológica dada la tensión que pueden ocasionar a la víctima y a sus familiares. Los informes recibidos indican que también se han producido agresiones físicas en algunos de estos actos.

Juan Carlos González Leiva, presidente de la Fundación Cubana de Derechos Humanos, fue objeto de varios actos de repudio en su domicilio, en la localidad de Ciego de Ávila. Él y su familia fueron repetidamente amenazados por los manifestantes. Lo detuvieron en marzo de 2002 por "desacato", "desorden público", "resistencia" y "desobediencia", y estuvo dos años encarcelado sin juicio. En abril de 2004 fue condenado a cumplir cuatro años de privación de libertad en su domicilio.

Pena de muerte
Cuba mantiene la pena de muerte para delitos muy graves, como los actos de terrorismo, y en los últimos años sólo se ha aplicado en contadas ocasiones.

La última ejecución de que se tuvo noticia fue en abril de 2003, cuando tres jóvenes fueron condenados a muerte por el secuestro de un barco para huir de la isla.

Según la información de que dispone Amnistía Internacional, actualmente hay en toda Cuba unas 40 personas condenadas a muerte. Dadas las restricciones de acceso a las actas judiciales y otros documentos oficiales, es difícil establecer el número exacto.

Amnistía Internacional se opone a la aplicación de la pena capital en cualquier circunstancia por considerar que se trata de un castigo o trato cruel, inhumano o degradante en grado máximo.

Consecuencias del embargo estadounidense

Amnistía Internacional ha pedido el levantamiento del embargo impuesto por Estados Unidos a Cuba, ya que perjudica gravemente la capacidad de la población cubana para disfrutar toda una gama de derechos económicos, sociales y culturales, como el derecho a la alimentación, a la salud y a unas condiciones higiénicas, lo cual afecta en particular a los sectores de población más débiles y expuestos.

Según el Fondo de las Naciones Unidas para la Infancia (UNICEF), la disponibilidad de medicamentos y material médico básico ha descendido en Cuba a causa del embargo impuesto por Estados Unidos a la isla.

Además, Amnistía Internacional considera que el embargo estadounidense ha menoscabado la libertad de circulación entre Cuba y Estados Unidos y limitado las reunificaciones familiares.

http://web.amnesty...

timbalo #2 8/Decembro/2007 timbalo
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Kursack, estou seguro de que visitas como esta, cantas máis mellor, axudarán a que en Cuba non pasen esas cousas.

Xabi1 #3 9/Decembro/2007 Xabi1
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Kursack, non estaría mal recoñecer que o partido único e gobernante en Cuba non se caracteriza por respectar os dereitos humanos básicos, os mínimos polo que se loitaba aquí durante a transición.
Doutra banda, hai que salientar que o goberno de Progreso sabe gastar como o anterior, que era de Regreso. Quedamos hai tempo en que para ser Nazón hai que soltar pasta e ter embaixadoras tipo a de Arxentina, pero paréceme moito gasto esta viaxe, os políticos invitados, os artistas invitados e os intelectuais que viaxarán o ano que ven á Feira do Libro da Habana para non se sabe moi ben qué porque esa feira, dito con todos os respetos, é bastante cativa e sen proxeción internacional, incluída Sudamérica, onde, por certo, hai unha grande e bonita en Guadalajara.
Afondando no tema do gasto da viaxe oficial da Xunta, alguén desde o goberno pode contarnos o que custa alugar os satélites para conectar en directo varias localidades distantes miles de kilómetros.

COUTOVEN #4 10/Decembro/2007 COUTOVEN
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Amigo Kursack. Non felicítoo polo que di. Xa que dicir unha verdade non é motivo de felicitacións senón de apoio.

Pola contra apóioo profundamente polo que posiblemente lle repliquen algunhas persoas polo que sinala vostede.

Cando vostede menciona o que Amnistía Internacional denuncia sobre os dereitos humanos, liberdade de expresión e presos políticos. Teña por seguro que o primeiro que escoitase dos que non comparten a súa opinión serán descualificacións. Posiblemente indicásenlle que os tentáculos da CIA manipulan a información e que os medios capitalistas distorsionan as bondades da xustiza revolucionaria. E que se algún xornalista, político ou disidente é agredido na rúa por non pensar o mesmo que o réxime, son actos illados que o goberno non comparte (pero hipócrita e cinicamente tolera e fomenta). Cando vostede sinale que en Cuba hai presos políticos, asegúrolle que de forma inmediata alguén sairá replicándolle que son POLITICOS PRESOS por tal ou cal cousa.

En Cuba os medios de información son do goberno e só dise o que lle convén ao goberno. De paso, hai unha gran cantidade de intelectuais, moitos españois que serven de caixa de resonancia das políticas criminais do réxime Cubano. Só abonda ver medios como “Cuba información” cando se ven xornalistas mozos cun claro acento peninsular dando opinións da realidade cubana e de países como Venezuela. Isto para xerar a falsa sensación que en España acéptanse os desmandos que ocorren nestes países.

Cando Amnistía Internacional denuncia o bloqueo norteamericano á illa. Maximiza unha situación que é certa pero que deixa de ser determinante. Cuba ten relacións comerciais con todo o mundo. Os turistas de moitos países viaxan a ese paraiso tropical a ver as belezas turísticas e a gozar dun turismo sexual que faría palidecer as escuras remembranzas da Cuba batistiana.

Actualmente Venezuela apórtalle a Cuba todo o combustible que necesita e ata apórtalle excedentes que pode comercializar libremente.

De tal maneira que falar de oportunidades empresariais en Cuba non só significa que o bloqueo non bloquea tanto. E que as empresas capitalistas só explotan aos seus traballadores cando o país onde fan as súas prácticas comerciais non é progresista como Cuba ou China. De tal maneira que se a Nike ou a Motorola teñen unha empresa en México ou na India son cochinos explotadores capitalistas a pesar que existe o dereito a folga e hai sindicatos. Pero se as mesmas empresas producen os mesmos produtos en China, pagando soldos miserables, sen dereito a folga (posiblemente ata a palabra sexa descoñecida) iso é tolerable para os intectualoides que defenden a capa e espada a estes réximes totalitarios.

Saúdos Señor Kursack.

Novo comentario

É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.

Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:





Locais:
GZ-Sete