Vieiros

#1 15/Decembro/2007 COUTOVEN

Se no teatro pódese pasar da comedia á traxedia. Dubido moito que a gran calidade destes bos artistas poida superar a realidade.

Recomendámoslle vexan un ALO PRESIDENTE co inimitable e impresentable Hugo Chávez, e gocen un espectáculo que se sabe cando inicia, pero quen sabe cando termina (ata 6 horas).

Padezan escoitando os contos de de a tenra infancia do comandante ou das aventuras da avoa Rosaines non sen deixar de lado a morrocolla mascota da súa filla.

Emocionásense cando escoiten da súa propia boca, como durante 20 anos conspiro desde o interior das forzas armadas. E o clímax será alcanzado cando detalle a súa heroica conduta ao esconderse no museo histórico militar mentres o resto dos seus secuaces masacraban ao pobo un 4 de febreiro de 1992. Ou a súa tardía vocación eclesiástica o 11 de abril de 2.002 cando histéricamente pedía a presenza de diáconos e bispos para esconderse baixo os seus sotanas.

Por suposto que o espectáculo ten os seus intermedios onde aparecerán nenos debidamente adestrados que repetirán como pericos discursos quilométricos coa linguaxe máis prosaica e complexa facendo loas á revolución e ao seu máximo heroe “Hugo o magnífico” onde emula e ata supera a Simón Bolívar, Xulio Cesar e por suposto acaba co imperialismo representado por superman.

Non faltasen os ribetes dramáticos onde pasen mensaxes de fraterno e profundo amor revolucionario en entre Fidel e o noso comandante. Nalgunhas oportunidades gozasen de vídeos onde se aprecian as cómplices miradas e agarradinhas de mans entre ambos os líderes, unidas a descarnadas declaracións de afecto mutuo que deixarían fría a escena máis dramática de Corin Tellado.

E para que se vexa que o PROCESO ROVOLUCIONARIO non está rifado coa libre empresa poderemos ver os comerciais dos vehículos rústicos Hummer. Dirixente revolucionario que se respecte manexa unha Hummer. Onde chegue unha Hummer chega a XUSTIZA ROVOLUCIONARIA.

Por suposto non podía faltar a promoción á industria manufacturera venezolana representado polas gravatas LOUIS VUITTON e os calzados GUCCI, maxistralmente presentados polo seu modelo exclusivo o Ministro Pedro Carreño (Especialista en moda revolucionaria) o cal desexa ensinarlle á súa nación o necesario dunha austera e pouco ostentosa forma de vestir. Facendo certo o devandito “Con hambre y desempleo con Chávez yo me quedo”.

E non falemos dos exclusivas proteses auditivas “The President” especializadas en non escoitar insultos e peticións emanadas da SOBERANÍA POPULAR e da máis rancia e acartonada SOBERANÍA BORBÓNICA.

Este quilométrico programa tamén se conta con invitados especialistas en variados campos do saber e a arte universal. Podemos sinalar entre outros á avogada norteamericana Eva Golinger, a cal foi descuberta polo servizo diplomático venezolano en New York (onde foi empregada) e é un dos especialistas máis destacados en descubrir as tramas desestabilizadoras planeadas polo imperio contra o noso COMEDIANTE EN XEFE. En poucas palabras. Especialista en desenmascarar o lado escuro da forza.

Tamén temos artistas, que aínda que todos non asistisen directamente ao programa, departiron no seu momento co noso máximo líder e por suposto quedaron inmortalizados en vídeo para que poidan ser gozados polo pobo nos intermedios da esgotadora xornada televisiva. Podemos sinalar entre outros. Sean Penn, Danny Glover e Naomi Campbell. Que desinteresadamente visitan o noso país e róganlle ao noso comandante que lles permita residir no mesmo de forma permanente.

E como saberán vostedes Alo Presidente é un programa en vivo onde o pobo comunícase directamente co seu presidente e é frecuente que se lle da acceso a chamadas de desestabilizadores que non comprenden o carácter social da revolución que lidera o noso comediante en xefe.

Por suposto ten un selecto público en vivo de ministros, dirixentes políticos e non podían faltar xornalistas e intelectuais verdadeiramente independentes nacionais e internacionais. Verdadeiros coñecedores da verdade verdadeira. Cuxos comentarios son os que saturan medios de comunicación onde se pretende vender que en Venezuela hai xustiza e igualdade para todos.

Grazas a deus que en ULTRANOITE cóntase con grandes e talentosos actores como Miguel de Lira. O que vexo difícil para esta loable e pouco recoñecida labor de actor, é o transformar a traxedia que sofre o pobo venezolano en algo digno de xerar risas. Estou seguro que o lograsen con fartura mentres o pobo venezolano padece caladamente facendo colas para comprar alimentos ou ser atendidos nun hospital.