O Xulgado de Garda de Donostia decidiu abrir este mesmo luns unha investigación para determinar se Igor Portu puido sufrir torturas en dependencias da Garda Civil. O presunto membro de ETA, detido este domingo en Arrasate, está na Unidade de Coidados Intensivos do Hospital de Donostia. Un primeiro informe médico asegura que o detido sufriu graves lesións nas costelas que lle afectaron aos pulmóns e ademais ten policontusións en diferentes partes do corpo.
Organizacións políticas como Eusko Alkartasuna e Aralar xa solicitaron que se investigue a fondo o sucedido xa que temen que se estea diante dun caso de torturas policiais. Pola súa parte, fontes da Garda Civil sosteñen que o mozo sufriu as lesións durante un forcexeo ao ser arrestado.
Anterior: Ingresa na UCI do Hospital de Donostia un presunto membro de ETA detido o domingo
Quantos "informes" ou relatórios de Amnistia Internacional e doutras entidades internacionais deram conta, em sucessivos anos, da existência continuada da tortura durante o longo periodo de incomunicação em quarteis sobretudo do instituto militar (e benemérito) da "Guardia Civil" (que, como o seu nome indica, é militar)?
1.- Por que os detidos, que à partida são sempre delinquentes comuns (o delito político não existe no reino de espaÑa), não são assistidos por advogado da sua confiança?
2.- Por que o longo período de incomunicação sem tutela judicial?
3.- Por que, se não existe o delito político, sim existe o tribunal especial para delitos políticos, que é a "Audiencia Nacional", continuadora "democrática" do "Tribunal de Orden Público" franquista?
Non hai que enganarse, as torturas son habituais, se ten atención mediatica este caso, é porque estan preto as eleccións, e os do PSOE teñen que quitarse o sanbenito de "negociar con la Eta".
Si apenas 24 horas despois da detención INCOMUNICADA, teñen que ingresalo con esas lesións, a qué se pode chamar TORTURA nas mans dos corpos represivos €$pañoi$? Os xuices tamén dirán que presunta e autolesionada?
Seguimos a sofrer o posfranquismo nas institucións "democráticas" para vergonza de moi poucas xentes.
#4, si ou quizais toleou e empezou a bater contra as paredes, magoa que non lle puxeran a camisa de forza...
Este tipo de factos non fan máis que empeorar o proceso de paz. É unha estratexia do estado para "caldear" o conflito basco de cara ás vindeiras eleccións e sacarlle votos á dereita e tamén ós nacionalistas, os cales, sobre todo os galegos e cataláns, están ante un dilema de se condenar tamén este tipo de accións, ou coller pola tanxente e abstenerse de facer declaracións.
Tanto alabar á sacrosanta Constitución Española, art 17, tantas firmas de Tratados Internacionais, tantas recomendacións e informes de institucións como Amnistía Internacional, para ter que ler un día si e outro tamén estas repugnantes novas.Por que non é obrigatorio por lei gravar os "interrogatorios" policiais?
Que má intençom e quanta picardia tenhem estes terroristas! Há que ser muito hábil e inteligente para, nessas circunstáncias, conseguir romper algumhas costelas e que cheguem a furar os pulmons. Os corpos de segurança que tanto fam por nós aginha ham descobrir que ETA tem um manual de como auto-lesionar-se e que os militantes fam seminários sobre a questom.
Repugname o emprego da tortura, mais gostaria saber que foi dos tres compatriotas que ETA fixo desaparecer: José Humberto Fouz Escobero, Fernando Quiroga Veiga e Jorge Juan García Carneiro. Tres rapaces galegos emigrantes, confundidos con policias
O MLNV (coma di Aznar) deberia de dar respostas.
O etarra Peixoto, alardeou de quitarlle un ollo a un deles cun desparafusador
Non teño ningunha simpatia por esta xente. O meu desprezo máis abosulto a ETA e ós que apoian a eses criminais
de todos los terrorismos, el de estado es el más indigno y el que, a la larga, resulta peor para las aspiraciones de los paises y para su imagen ante la población. la pretendida superioridad moral del estado moderno, frente a la actuación indiscriminada en busca de desestabilización que buscan los hechos tipificados como terrorismo clásico, cae así en saco roto y legitima directamente los hechos de las facciones contestatarias que apoyan su acción con la diatriba de que ellos son los auténticamente reprimidos por las fuerzas regulares. esa espiral de violencia sólo tiene una victima: la libertad de la ciudadanía, que día tras día transigimos en que sea conculcada en favor de un estado seguro. pero esa seguridad no puede venir dada de pilares injustos y resulta, a la larga, imposible de mantener. es cierto que el terrorismo de estado aplacó a andreas baader y ulrike meinhoff, a las brigadas rojas, al ira, a los grupos argelinos, a la misma eta y un largo etc, si; pero al cabo no solucionó ninguno de los problemas de esos estados y los efectos de esta lacra son todavía recurrentes en todas las sociedades. los únicos que logran sus objetivos con estas viles prácticas son los políticos cortoplacistas, que falsean a la sociedad a la que dicen representar la verdad y someten a ésta, así, a una maniobra descabellada de la que todos los que otorgamos legitimidad, en mayor o menor grado, acabamos siendo cómplices.