Vieiros

#1 17/Xaneiro/2008 maeloc_gz

Como bem dissera Francisco Rodrígues (que nom é santo da minha devociom, tudo seja dito) , resulta patêtica "a ideia de que

algúns, en concreto Galiza, vivimos grazas á caridade, á solidariedade do

Estado, outras veces España, e moitas Madrid, pois non somos capaces de

valernos por nós mesmos. Recibimos máis do que entregamos. Esta ficción

reforza a ideia da españolidade, tanto como nos desvaloriza e anula como

pobo con capacidade."

A patranha de que o estado espanhol financia às naçons é perversa e afortala o sentimento de dependência e de espanholidade. Face isto, som as naçons as que financian o Estado, a ver se nos inteiramos, aínda que seja este o encargado de administrar os impostos.

Quando Bóveda já teoriçava no seu día sobre a necessidade da soberanía fiscal e desmontava os falsos mitos da incapacidade financieira da Galiza, voltam os guardiáns das esências espanholas a recordarnos por acasso que "vivemos da esmola".

Propaganda da dependência, da espanholada ráncia e interessada e com interesse eleitoral... Já sem entrar nos motivos históricos do atrasso econômico da Galiza, em base fundamental à súa dependência e a umha lumpem-burguesía com interesses mui particulares...

Lembramos por acasso que Galiza nom tem soberanía fiscal e por tanto que nom recada seus própios impostos? Ou como umha percentagem importante de trabalhadores estám a cotiçar em empresas com sê em Madrid? Ou também como importantes multinacionais e empresas "galegas" tenhem o domicílio fiscal em Madrid, com a consequente perda da potencialidade impositiva?

Já no 2003, com um reparto muito máis inconsequente, Rodrigues facía a seguinte análise:

"A recadación tributaria do Estado (IRPF,

Sociedades, IVE, impostos especiais…) na Galiza foi, en 2003, último

dado disponíbel, 7.662,3 ME. O actual sistema de financiamento devolve a

Galiza o 33% do IRPF, o 35% do IVA e o 40% dos impostos especiais.

Con esta participación, correspóndenos 2.900,9 ME, que pasarían por ser

os ingresos tributarios galegos. Aparecemos como incapaces de xerar

recursos mesmo para facerlle frente ao gasto sanitario e ao gastos dos

servizos sociais, un total de 2.816,7 ME, que figuran como transferencia

do Estado, a “solidariedade” (Gasto en sanidade+fundo de suficiencia).

Galiza “depende” de España. Pero o certo é que o que semella que nos

´entregan` , un total de 5.717,6 ME, é moito menos que os 7.662,3 que

recadan, como vimos. Cantas mixtificacións e confusións non ficarían

destruídas de contarmos cunha Axencia Tributaria propria que recadase

todos os tributos na Galiza".

"Por certo, o

47.5% da recadación tributaria do Estado español atribúese a Madrid, que

só representa o 17.4% do PIB. Resulta que ser capital dun Estado

centralista ten moitas vantaxes, non só a localización dun importante

aparello administrativo-político, senón a localización das sedes de

importantes empresas, cuxos centros produtivos operan na Galiza ou no

resto do Estado. Xa vostés deducirán onde cotizan o IRPF, o IVE, o

Imposto de Sociedades… "

E umha última reflexom: aínda no suposto de que necessitassemos "esmola" (falsidade rotunda), o objectivo tería de ser a autosuficiência. Eis a perversa ideia da espanholidade: negar incluso as nossas possivilidade de subsistencia e potencialidade econômicas com o objectivo da submissom política.

#2 17/Xaneiro/2008 Curuxa

Persoalmente: prefiro ser pobre á miña conta ca ser puta a conta de Madrid.