Vieiros

#1 20/Febreiro/2008 marcevino

sexamos claros, e sobre todo non cometamos os erros da dereita de rexeitar o debate e á crítica. o tema da feira do libro da habana é un escándolo, sic. ESCÁNDALO. non porque a produción literaria galega non mereza nin deba externalizarse e viaxar polo mundo, senón porque é impresentable que a día de hoxe os galeg@s non saibamos exactamente canto e como se gastou a consellería de cultura os cartos públicos no desembarco habanero (absolutamente desproporcionado e populista como o do himno galego no seu día). E o que é máis importante, que carallo reportou (e non falo de cartos soamente) para a industria cultural chamada literatura. A partires de aí pensemos, se isto o fixera Fraga no seu día, non dubidaríamos e ir sobrados de adxetivos sobre o tema. Eu que me manexo no mundo audiovisual levo ás costas con resignación mariana o estigma do chupóctero de turno que pilla cartos públicos para facer pallas mentais q ninguén ve, ok,...pois ben, se isto non é malversar fondos nun alarde estúpido e rancio de aparataxe oficial ó servizo de causas pobres ( e non o digo precisamente por Cuba, q merece todo e máis) que veña Rodolfo chiquilicuatre e o convirta en canción protesta....en fin...

#2 20/Febreiro/2008 PALLAS

esta ben que se defenda os amigos, pero hai cousas que son indefendibles. comparar a feria de Frankfurt coa da Habana e como comoparar xogar no Bernabeu e o campo da Lomba. De tdolos xeitos non me salen as contas. Con datos de propia Consellería se menifesta qie se levaron 400.000 libros para regalar, facede a multplicación.

Non se poden pechar os ollos a realidade. O desembarco na illa foi unha autentica paletada, colonialismo nacianalista galego. Que a Conselleira non se esconda e facilite o dispendio, como veeñen exisindo noutors eidos as distintas Concellerías do B.N.G que ven o cuidadano como un estafador en potencia.

#3 20/Febreiro/2008 Gaviotero

Y los libros de uno y otro lado se leerán igual de poco. Al fin y al cabo no son actos de promoción de las culturas gallega y catalanas, sino simplemente actos de exaltación nacionalista de los estómagos agradecidos de siempre...

#4 21/Febreiro/2008 COUTOVEN

O problema non é necesariamente canto se gasta. Senón para que serve a feira do libro da Habana. O libro é unha das primixenias formas de liberdade de expresión. Por séculos o escrito no papel foi tan poderoso e tan determinante que moitas persoas morreron por plasmar nun texto unha forma de pensar que desgusto ao poder establecido.

A Feira do libro da Habana esta empanhada polo simple feito que nese fermoso e gran país non reina a liberdade de expresión. É máis, hai presos e perseguidos por expor as súas ideas.

A Feira do Libro da Habana, é unha creación teatral máis, baixo a cal perséguese reunir a persoas con intereses comúns e do mesmo xeito que outros congresos, cumes, etc. Só serve para definir liñas de traballo en distintos tópicos ou simplemente crear matrices de opinión a nivel mundial.

É incrible ver sempre as mesmas caras de intelectuais que despois que asisten a un destes congresos, feiras, etc. Repiten como autómatas liñas políticas sen o menor sentido crítico.

Polo tanto, o importante non é o que se gasta. Se o diñeiro da nación galega é utilizado para apoiar unha actividade literararia cuxo horizonte non é a liberdade de pensamento. Simplemente é unha estafa agravada ao noso pobo e ao seu sentimento de nación libre e respectuosa das ideas.

#5 21/Febreiro/2008 xaviersouto

Há que ter em conta que Cuba para Galiza não é o mesmo que Alemanha para Catalunha. A grande ilha do Caribe é uma referencia cultural e histórica sem comparação para o galeguismo e, em geral, para esquerda e os movimentos sociais e democráticos, independentemente das filiações partidárias. Cuba ardeu sempre na memoria do nossos pais e avós como uma lapa inextinguível desde a independência. Reduzi-lo tudo a uma polémica economicista ou de carácter crematístico, à parte de míope, é mesquinho e indigno. Os nossos devanceiros lá encontraram um refúgio quando escapavam da fome e da miséria, das guerras coloniais e civis, e da persecução do fascismo. Não reparar na profunda identidade de ambos povos, desprezar o carinho com que sempre somos tratados na ilha e não escutar o apelo dum irmão de sangue é próprio de pessoas ignóbeis e ingratos. Ou e que só vamos ser amigos dos ricos, agora que nós também o somos?