Vieiros

#1 4/Maio/2008 COUTOVEN

Home que raro que o pobo londinense logo de gozar dun goberno progresista desexe volver a algo tan malo como o conservadurismo.

Ese é o problema de ver a política con visión biolóxica elemental. Se é de esquerda é bo non importa o que faga. Se é de dereita é bo non importa o que faga. Ese é o punto de vista do voluntarismo en política. Valido no balompé xa que iso é o fanático. Nas boas e nas malas. Pero na realidade da vida non é un partido onde un gana e outro perde. A boa política sempre ten que tratar que todos páseno o mellor posible e que poidan desenvolver as súas ambicións. A condición de que estas non atenten á saúde do colectivo.

A política é algo máis serio, xa que é a selección dos empregados que lle van a servir ao pobo que os elixe. Aínda que nalgunhas oportunidades parece o contrario.

Quen lles fala nunca pisou terra inglesa e moito menos é coñecedor da súa política. Hai unha cousa que se se.

Ken Livingstone é un político moi interesante e rupturista. De feito, na miña modesta opinión é un socialista convencido. Porque naceu do pobo e o seu nivel de vida tanto persoal como familiar non se modificou significativamente co exercicio do poder.

O problema de moitos políticos. Dos cales os populistas son a máxima expresión. Viven ofrecendo con boa ou mala fe. Con posibilidades ou non. Que van axudar aos pobres.

A pregunta é. Queren os pobres ser axudados a seguir sendo pobres? Non.

Queren os pobres que os ricos pasen a ser tan pobres como eles? Nin tolo. Seria competencia desleal.

O que queren os pobres é deixar de selo. Non que lles estean dicindo os motivos porque o son, e posiblemente sígano sendo.

É a política seria e sincera. Con alto nivel de participación real do pobo. A que da resultados. Non unha pantomima onde se reúne ás persoas cunha axenda establecida e mecanismos de coacción discretos ou non. E o Pseudolider logra os seus fins de control envestido dun manto de popularidade falso.

http://www.galiciae.com/nova/2...

Eu non creo que a relación entre Hugo Chávez e Ken Livingstone poida ser determinante para a súa derrota electoral. Catastrófica por certo.

Pero o que si é certo é que Livingstone nunca debeu aceptar a axuda brindada por Chávez. O primeiro é polo simple feito, que Cháves ten como practica. O utilizar os recursos de Venezuela para buscar apoio político fóra de Venezuela e compra unha fama de líder internacional.

Se alguén pensa que o fixo polos excluídos de Londres. Por que non o fixo cos excluídos doutras cidades inglesas? E alguén cre que continuase brindado este combustible aos excluídos de Londres logo desta derrota electoral.

Isto demostra novamente que a Chávez non lle importan as persoas. O único que lle interesa é o poder. Non lle importo asasinar a decenas de persoas no golpe de estado do 4 de febreiro de 1.992. Non lle importo ordenar o Plan Ávila do 11 de abril de 2.002. Non lle importo fomentar a división dun pobo. Non lle importo dilapidar a maior bonanza petroleira da historia da nación.

Ken Livingstone talvez perdeu por intentar gobernar o mellor posible nunha situación tan complexa como ten que ser unha megalópolis como Londres. Cometería erros e acertos. Pero certamente dedico os recursos postos nas súas mans para tratar de brindar solucións. Non para promocionarse politicamente, nin manter un continuo xogo electorero co diñeiro dos contribuíntes. Non se dedico ao quite ti, para porme eu. E a diferenza de políticos como Chávez. Livingstone se dedico a gobernar e non a destruír á oposición. Isto sen esquecer o obsceno malgaste de riqueza que despregan os altos xerarcas do goberno e a propia familia presidencial de pobrezuela. Perdon, Venezuela.

#2 8/Maio/2008 semoncho

Na minha humilde opiniom as relações entre Livinston e Chavez nom tivérom a mais mínima influência na derrota de Livinston. Há factores muito mais evidentes, como o clima geral anti-labour que se vive no Reino Unido, ou postos a falar de relações, as conivências de Livinston com sectores islamistas.