Os habitantes da vila mariñá xuntáronse para loitar pola preservación dos ríos Figueiras e Tronceda, tentando evitar a construción de novos aproveitamentos hidroeléctricos.
Esta quinta feira quedou constituída en Mondoñedo (A Mariña) a Plataforma Furapresas, creada polos veciños e veciñas da vila que se mobilizaron para evitar a construción de dúas novas minicentrais nos ríos Tronceda e Figueiras.
Na primeira xuntanza, subscribiron un seu manifesto (pode lerse aquí, en .pdf), e acordaron crear un grupo de traballo que ha planificar novas adhesións e tentar visibilizar, dende Mondoñedo a toda a Mariña, a magnitude dos danos que causan as minicentrais nos ríos. O que pretenden os e as mindonienses é artellar unha mobilización social firme e, ao tempo, manter un diálogo permanente coas administracións afectadas.
O furapresas é un mamífero (de nome científico, Galemys Pyrenaicus) que habita nalgúns ríos galegos. É unha especie endémica da Península Ibérica que se pode atopar nos augas ben conservadas e limpas, en hábitats que non foron alterados. O seu principal inimigo son os aproveitamentos hidroeléctricos, e a contaminación das augas. En galego tamén se coñece polo nome de Auganeira. A Plataforma escolleu este nome por tratarse dun animal que está a desaparecer dos ríos por causa da construción de minicentrais hidroeléctricas, mais, alén diso, segundo contan, "trátase dun nome moi axeitado ás nosas pretensións: a desaparición das presas, e deste xeito dar vida aos nosos ríos".
Outras xentes coma vós maniféstanse este domingo en Compostela, os de Galiza non se vende GOBERNE QUEN GOBERNE!
Vieiros, Mondoñedo é unha cidade dende 1157. Saúdos ós mindonienses i a salvar ise patrimonio que teñen
Paséi,pela primeira vegada,por Mondonhedo no ano 74.
O autocar parára diante da catedral(ía caminho de Xixón).Lembrome da moita xente que habia e do movimento do persoal.Percatabaste que habia vida.
Tornéi,pela cidade,no San Iago (xulho)do 008,cara Compostela.Fiquéi abraiado e areloado.Nâo podia acreditar o que olhaba.
Aquel Mondonhedo,que eu lembraba,estaba,ou está, esmorecendo.Pra onde queiras que botes os olhos somentes atopas esbarrulhamento social.Uma cidade morta e sem azos pra tomar alento e folgos.
Inda hoxe nâo posso esquecer esa coita imaxem.
P.D.Merquéi uma tarta de Mondonhedo.A dona da pasteleria da frente da catedral,que era ou é de Catalunha,dimpois de 20 e tantos anos alí,nâo falaba galego,senâo castelam.Cal nâo seria a minha sorpresa,cando,falandolhe em catalám,a resposta foi nessa lingua.
Sacade conclusôes.