A Conferencia Episcopal Venezolana emitiu unha pastoral con motivo do bicentenario da independencia de Venezuela do xugo español no que abertamente enfronta o proceso revolucionario que dirixe o presidente Hugo Chávez.
A Asemblea plenaria do Episcopado venezuelano comunicou aos media unha carta pastoral con reflexións e orientacións a propósito das próximas celebracións, bicentenarias, do 19 de abril e o 5 de xullo, nas que Venezuela saiu do dominio imperial español. A pastoral foi lida por monseñor Baltasar Porras a propósito da Declaración de Independencia da República.
A Conferencia Episcopal Venezolana sinalou que é un mal da nación, nun e noutro período, que millóns de venezuelanos continuen, aínda hoxe, "mergullados en condicións materiais, institucionais e morais indignas da súa condición humana, e permaneza frustrado o propósito de construír unha República, para todos na riqueza da súa diversidade e liberdade".
A Conferencia Episcoal subliña que a xente sobrevive e traballa "no medio de grandes dificultades e temores", e a dilapidación, a corrupción e a ineficiencia "acaban cos recursos que deben converterse en vida e non en confrontacións, incertezas e desesperanza".
"O pobo experimenta grandes privacións no medio da abundancia de recursos petroleiros, porque carecen de oportunidades de emprego estábel para unha vida digna que se debe a un devir republicano", di o episcopado no texto.
A xerarquía eclesiástica sinala que as elites de antes e de agora non lograron que o pobo sexa suxeito capacitado e autónomo. E "o proxecto de socialismo do século XXI, pregoado agora, dista moito do que o pobo venezuelano aspira e reclama".
Aclaran que aos pastores da Igrexa non corresponden determinadas accións "que son proprias de quen foron elixidos para exercer, con gravísima responsabilidade, o servizo do ben común", pero aclara que si é deber da Igrexa "convidar, desde o Evanxeo de Xesús, á acción humanizadora de transformar o poder en servizo e os bens da terra en medios de vida e oportunidades para todos, en vez de converter a uns e outros en instrumentos de loitas de clase, discriminación, odio, opresión e idolatría".
CEV e Proceso revolucionario unha imposíbel convivencia
O enfrontamento da alta xerarquía católica co proceso bolivariano non é algo novo. A Igrexa está dividida en Venezuela, entre membros que apoian o proceso revolucionario coma os Franciscanos ou os Xesuitas ( principalmente os que non están na Universidad Católica Andrés Bello) e o clero de base.
O presidente venezuelano xa respondera máis dunha vez a estes ataques perguntándolle á alta xerarquía católica de Venezuela o lugar que ocupaban e as críticas que nunca fixeron aos goberno democráticos anteriores. Cómpre lembrar que a alta xerarquía católica venezuelana estivo presente, o xesuita e profesor da Universidad Católica Andrés Bello, Mikel de Viana e o cardeal Ignacio Velasco, este último asinou o 12 de abril de 2002 o decreto do ditador Pedro Carmona Estanga que eliminaba os cargos públicos electos democráticamente e instauraba unha ditadura no país.
O día seguinte, 13 de abril de 2002, ante a fervenza de xente que saiu ás rúas de Caracas para pedir á volta do presidente democrático, Hugo Chávez, e a restitución da democracia, o ditador Pedro Carmona dá instrucións para que un helicóptero militar pilotado polo coronel Julio Rodríguez Salas, un dos cabecillas do golpe, vaia junto co cardeal Ignacio Velasco á illa de La Orchila, lugar de reclusión do presidente Chávez, para lograr a ainatura de renuncia á presidencia. O presidente deposto, Chávez, non aceptou asinar e o cardeal Ignacio Velasco fracasou na súa misión.
A Pastoral dedicada ao Bicentenario de vida independente republicana en Venezuela esquece a estreita colaboración da Igrexa católica venezuelana contra as tropas insurxentes e o apoio irrestrito as tropas de ocupación españolas.
En 1812, dous anos despois da independencia, un terremoto asola Venezuela e Caracas e destruida. Foi o 26 de marzo, un Xoves Santo. A Igrexa venezuelana asegurara ao pobo que o terremoto fora un castigo de Deus por separarse da monarquía española.
A frase de Simón Bolívar: "si la naturaleza se opone a nuestros designios lucharemos contra ella y haremos que nos obedezca" foi a respostapública ante as ameazas da Igrexa.