Compre cambiarlle dunha vez o nome a este hospital! ¿Para cando unha campaña de presión? ¿Algunha idea para novo nome?
Poñédelle "Xoán Canalexo" hehe
Home, ter este hospital co nome dun falangista... hai que ser nécora. O hospital ten que se chamar "Jose Antonio Primo de Rivera", o fundador, non un calquera.
Que lle pregunten a Paco Vazquez xa veredes como me da a razón.
Un nome que lle quedaria ben, poderia ser o de "Antigo Reino de Galicia" ou "Reino da Galiza"
Voto polo de Zesbe, soa moi ben: "Ingresárono ás 11 horas no hospital "Reino da Galiza" na Coruña..." Gústame.
O médico máis famoso que deu o país chamábase Novoa Santos e naceu na Coruña. Aquí hai unha biografía:
http://www.culturagalega.org/a...
Este nome ten un problema, e é que en Ferrol hai un centro médico que leva o seu nome, pero forma parte do Complexo Hospitalario Arquitecto Marcide, co que ao mellor se podería solucionar
Creo que sería acertado porlle o este hospital de "Lázaro Cárdenas" o presidente que despois da dictadura acolleu a moitos refuxiados políticos, algo que non fixeron a meirande parte dos países europeos. Grazas a este home temos moita historia viva que doutra forma cecáis non existiría. Mexico foi o hospital das vítimas da inxusta barbarie fascista que asolagou Galiza.
As minhas propostas:
1.- Hospital Soto Aboal (um pirata por outro ;))
2.- " Maria Pita (insigne corunhesa)
3.- " Daniel Castelão (médico, político e artista)
4.- " da Corunha (para quê darmos mais voltas?)
(addenda estúpida)
5.- Hospital Idade da Corunha ("foi tratado no Hospital Idade da Corunha", "levaram-no para o Hospital Idade da Corunha"... soa bem :-D)
Hospital Tomás Fábregas: coruñés; sen ser médico, fixo un gran labor a prol dos enfermos con sida e dos seus dereitos. A cidade de San Francisco tenlle recoñecida unha honra que en Galiza aínda non ten. http://www.flickr.com/photos/5...
O Novoa Santos xa o hai en Ferrol :P
Calquera dos outros pareceriame ben, mentres non sexa un falanxista...
Nóvoa Santos parece-me o mais adecuado.
Pois ten razón o galeguzo, "Hospital da Coruña", para que darlle máis voltas
Ao hospital en A Coruña, sempre se lle chamou a Residencia, ou o Hospital das Xubias, asi como el Hospital Teresa Herrera, sempre se lle chamou, Residencia Nova ou Materno. Eu chamarialle, Hospital Residencia de A Coruña.
Gustaríame que fose Roberto Nóvoa Santos.
Pego aquí un extracto da biografía que está en culturagalega.org:
"sería depurado post-mortem polas novas autoridades xurdidas da sublevación de 1936, incautándolle aos familiares parte dos seus bens.
Ao noso entender, estamos diante dunha das figuras máis emblemáticas que deu a medicina galega do século XX, que viu a súa traxectoria interrompida por unha morte prematura aos 48 anos, vítima dun cancro"
Estou con Anxo, o mellor nome é o que xa ten. A Residencia, a xente da Coruña e de toda a area sanitaria para a que é referencia este centro hospitalario chámalle A Residencia.
Cando un doente de Laxe, ou Carballo, ou Arteixo acode a este hospital e llo comunica aos seus achegados di:
-Estou ben, non te preocupes. Leváronme á Residencia.
Agora sí, a nivel oficial estamos a falar do Complexo Hospitalario que tamén inclúe ao Materno e ao Militar( Abente y Lago oficialmente), co que Complexo hospitalario "A Residencia" non tería sentido. Ou se cadra sí, porque sonar, o que se dí sonar faino bastante ben.
Por opinar, eh¡¡
Hospital Anxo Quintana.
Al tío le iba a dar un subidón megalómano que no veas. Otro más, vamos...
Entendo que a istas alturas é un debate que non ten sentido.
A preocupación da cidadanía en relación ó Hospital JC está na atención que poida recibir no centro sanitario. Supoño que todos, como potenciais usuarios do centro sanitario pretendemos unha atención dilixente, profisional e resolutiva.
¿Seique o cambio de nome abondará para unha redución da morbi-mortalidade por Insuficenia Cardíaca?
Támoche ben.
Propoño:
Complexo Hospitalário ADR CASTELAO
Hospital ADR Castelao
O Hospital de Ourense é o CHOU (Complexo Hospitalario de Ourense)
O de Vigo é o CHUVI, (Complexo Hospitalario Universitario de Vigo)
O de Santiago é o CHUS,(Complexo Hospitalario Universitario de Santiago)
Pois este debería ser o CHUCO (Complexo Hospitalario Universitario da Coruña) ou algo similar.
Ainda así non estaría mal que ademáis levase o sobremome de Roberto Nóvoa Santos
COMPLEXO HOSPITALÁRIO DO NORDÉS ou HOSPITAL XAIME QUINTANILLA. Xaime Quintanilla Martínez (A Coruña, 13 de xuño de 1898 - Ferrol, 18 de agosto de 1936) foi un médico cirurxián, político e escritor galego.En 1917 creou en Ferrol una clínica de cirurxía e fíxose famoso fundamentalmente pola súa calidade humana para cos máis humildes. A súa actividade política céntrase principalmente na defensa do galeguismo e socialismo, participando na I Asemblea das Irmandades da Fala e noutras asembleas políticas.
O Novoa Santos xa está en Ferrol...
Coincido con Anxo e Alenco.
Os governantes teñen a mania de pór nomes a lugares q xa o teñen e ao final todo o mundo o recoñece polo nome orixinal: se se lle chamou residencia q continue con ese nome.
Alenco tamén vai ven: se hai un criterio para por o nome dos hospitais xerais das cidades ou séguese ou non. Complexo Hospitalario Universitario da Coruña: CHUC, ou CHUCO.
Discrepo sobre o da "Residencia". Eu coma coruñés sei que é coma lle chamamos sempre, e inda hai edificios na cidade que por semellar un hospital lle temos chamado tamén Residencias. Pero o problema véxoo que non é un apelativo propio só do J.C., senón que se vos movedes veredes que noutras cidades galegas tamén lle chaman así ós centros hospitalarios principais. Os filólogos poderían dicirnos o por qué. Ah!, discrepo porque pra min é coller un nome común e facelo "marca", algo que non queda ben.
Xaime Quintanilla, médico coruñés e galeguista que foi asesinado xunto a outros 14 republicanos ó mes do golpe franquista (ó pior polas mesmas hordas de Canalejo...)
Roberto Nóvoa Santos, sen dúbida o médico máis importante da mediciña galega. Temos que valorar os nosos científicos moito máis, como calquera nazón agradecida o seu traballo e como espello ás novas xeracións de estudantes. É unha maneira de ir coñecendo á xente que traballou/traballa a prol do país.
O cerdo fascista,asesino Francisco Franco, pusolle de nome La Paz a un importante hospital en Madrid.Alí salvaron a vida o meu sogro.Recentemente a miña esposa,padece un cancro, e operouse no Juan Canalejo, e non podo decir mais, que estou orgulloso da sua xente, do seu traballo,que abria que facer reportaxes e botalos pola tv, pois esa xente da sanidade e moito.E un hospital fantastico, e podes curar, ou morrrer pero , estamos orgullosos de todo o complexo.Si por cambiar o nome, mellora algo, pois ben,pero juan Canalejo, daros de conta EH UNHA MARCA,HOXE EN DIA, DE DIGNIDADE, FOI DE LOITA POLOS DEREITOS SANITARIOS, EH UN CONSUELO PRA MOITOS FAMILIARES, QUE FIXEMOS AMISTADE CA SUA XENTE, AINDA QUE O REMATE NON PUDESEN SALVAR A VIDA.
EU NON TEÑO NIN GANAS DE ESCOITAR DE FASCISTAS,PRA MIN JUAN CANALEJO EH UN COMPLEXO HOSPITALARIO, CON UNA XENTE FANTASTICA.LOITEMOS POLA SUA AMPLIACIÓN , O MAIS RAPIDA, POR DOTAR O SEU PERSOAL DE MEDIOS, E QUE OS ESTUDIANTES DE MEDICIÑA POIDAN FACER A CARREIRA NEL,
MAIS CIENCIA, MAIS INVESTIGACIÓN, MAIS PAIS.
NON OS DEBATES NOMINALISTAS.
POR CERTO , O MEU ABO, APARECEU NUNHA CUNETA NO 36, E SEI QUE OS ASSINOS SON XENTES COLEGAS DO JUAN CANALEJO QUE FALADES, PRA MIN ESTA MORTO, HAY OUTRO JUAN CANALEJO, EH O NOSO COMPLEJO SANITARIO, NON TEÑADES COMPLEXOS VOS.AMIGOS.
Ya veo que por esos lados están también con la cambiadera de nombre a los hospitales (pero solo de nombre en el caso de Venezuela) ya que aparentemente lo único malo del hospital de la Coruña es su nombre, puesto que su prestigio como centro asistencial es innegable, cosa que por desgracia no ocurre con los hospitales en Venezuela.
Yo les sugiero un nombre. Hospital Comandante Hugo Chávez Frías. Este es muy bueno ya que les aseguro que hará una donación millonaria (petrodólares). Y lo más importante, es que no ofendería ni a Juan Canalejo y mucho menos a José Antonio Primo de Rivera ya que si de fascismo hablamos estos dos son niños de pecho delante de Chávez por más que se pretenda disfrazar de socialista.
Para guay44 e gaiteirinho: non credes que o prestixio que poida ter o hospital brillaria máis cun nome que non recorde a quen recorda? ¿E non é compatible pedir mais medios para o centro con pedir que se lle cambie o triste nome que leva?
"Guay 44", deberias repensar o que dis. Basicamente os Hospitais, Institutos, ruas e prazas deben levar o nome de persoas ilustres, persoas de ben, ou dá igual que fosen uns fascistas golpistas?.
Que teñen que ver os médicos e demais profionais dese Hospital co ínclito nome imposto por unha Ditadura ?
Cumpre facer xustiza e memória histórica. Se o nome non importa, logo da igual cambia-lo, pois entón, cambiemo-lo por outro mellor, polo dunha persoa ilustre ou por un simple "Hospital da Coruña", en calquer caso nada xustifica a imposición fascista.
E seguro que na época de Franco habia médicos que foron moi boas persoas e salvaron moiotas vidas, pero iso non creo que xustifique ditadura nengunha.
E ao da PAZ de Madrid xustifica os bombardeos desa cidade durante a guerra?. Ao Hospital de Madrid deberian por-lle Hospital III República, cando a haxa claro!
voto por Juan Rof Carballo
Juan Rof Carballo nació en 1905 en Lugo, hijo de un renombrado científico, el veterinario, Juan Rof Codina. Tras pasar su infancia y adolescencia en La
Coruña, en 1922 comienza en Santiago de Compostela sus estudios de medicina, que transcurrirán, además de en la universidad compostelana, en Barcelona y Madrid. Discípulo en esos años de maestros como Pi i Sunyer, Pittaluga y Roberto Novoa Santos, mantiene un estrecho vínculo con personalidades de la cultura gallega como Vicente Risco, Maside, Dieste etc, perteneciendo al Instituto de Estudios Gallegos.
Una vez finalizada su carrera en 1932, se marcha al extranjero gracias a una beca de la Junta de Ampliación de Estudios. Se forma en Viena con Sternberg, siendo testigo directo de los epígonos de la escuela anatomo–clínica centroeuropea. Estudia la patología de los órganos hematopoyéticos y el sistema linfático. También trabaja en
la escuela de Wenckebach y posteriormente prosigue su aprendizaje en Alemania, en Colonia con Hans Eppinger, donde estudia el metabolismo lipídico.
De regreso en España en 1933, se doctora con una tesis sobre los ácidos grasos insaturados y tras infructuosas oposiciones a cátedra de medicina interna, se integra en la escuela de patología médica de Jiménez Díaz. Poco después el inicio de la Guerra Civil, lo hallará en Berlin. Sin poder regresar a España, seguirá trabajos en la clínica neurológica de Viena, dirigida por Wagner von Jauregg, y después en Copenhague y en París, en la clínica de la Salpétrière.
Regresa a España en 1939 etc etc
Primeiro rectificarme ao Hospital Materno Infantil Teresa Herrera non lle chaman Residencia Nova, senon Residencia Vella a Residencia Nova, e a Residencia das Xubias, ou Juan Canalejo. Con respecto ao trocarlo nome do Hospital xa sabemos que non é o primeiro, que o primeiro e a ampliación, mellora, etc.. O nome do Novoa Santos está ben pero levaría a confusión co xa existente en Ferrol, polo que sería complicado, sei que Juan Canalejo é recoñecido internacionalmente e o troco do nome sería moi complicado pola sua gran traxectoria, posto que hai milleiros de artigos, publicacións, etc. na que a xente consulta que seguiria con ese nome e quizáis non saiban asocialo co nome novo, por eso quizais sería mellor ir trocando o nome pouco a pouco, polo de CHUCO, CHUC ou CHUAC Juan Canalejo, e logo trocarlo nome por JC, ata consolidar a suas iniciais CHU.. e logo añadir o novo nome. Ainda que estou de acordo con algunha opinion verquida por aquí o de menos e o nome senon o servizo que nel se preste, se a un o atenden o mellor posible dalle igual como se chame, ainda que iso non quita de que se intente trocar o nome ainda que como dixen e moi complicado pola seu recoñecemento internacional.
Tirado do Dicionario de Mulleres, de Aurora Marco.
"Casares, Esther.
(Madrid 1910, México, 1969)
Filla natural do político republicano Santiago Casares Quiroga, aos poucos días de nacer foi trasladada á Coruña e foi criada por uns amigos do político coruñés. Estudou no liceo "Victor-Duruy" de Versailles de onde volveu, aos doce anos, para se integrar na familia Casares Pérez que acababa de ter unha filla, María
(...)
Ao estalar a Guerra Civil estaba en Galicia e, para non comprometer á familia política, presentouse á Garda Cvil de Miño a fins de agosto de 1936. Iniciouse entón un longo calvario que duraría dezanove anos para ela e a súa pequena, María Esther Varela Casares, de catro anos de idade. Enferma de tuberculose e separada da familia, foi levada ao Hospital da Mariña de Ferrol onde permaneceu até outubro de 1938, co único delito de ser filla de Casares, durante anos viuse obrigada a ir todos os días a Capitanía Xeral e a mostrar un diario onde se detallaban os movementos do día anterior. Fracasados dous intentos de saír de España, en liberdade vixiada mais co odio e o desprezo das xentes reaccionarias, en 1955 foi autorizada a saír coa filla. En París encontrouse coa irmá e en México, onde se estabeleceu, produciuse o encontro co seu home."
Penso que sería moito máis hixiénico que ese hospital que na Coruña loce o nome do fascista J.Canalejo se chamase, por exemplo
HOSPITAL ESTHER CASARES
como homenaxe a todas as mulleres e homes represaliados de mil e unha maneiras na longa noite de pedra.
A eleccion do nome non e unha parvada. Coma complexo hospitalario son moitas as publicacions que van a levar o seu nome. E unha forma de liga-lo nome da cidade a investigacion medica e bioloxica. Nese sentido eu creo que o mais axeitado seria Hospital Balmis e Saldaña. A expedicion Balmis e Saldaña saiu do porto da Coruña na goleta Maria Pita levando a vacuna a America. Foi unha expedicion que acadaou un exito increibel xa que a novidade foi levala viva inoculando pra iso unha ducia de orfos do orfanato da Coruña. A enfermeira que acompañounos foi a primeira muller oficial da mariña etc. A expedicion Balmis e Saldaña e a mais importante campaña de saude publica da historia de mediciña. Por ese motivo o hospital da cidade deberia leva-lo seu nome.
Calqueira persoa que quera poñerse en contacto conmigo o meu mail e
efmoreira@canalejo.org
O nome xa está vacio de contido, convertiuse nunha marca comercial de prestiXio. Os comerciais sabemos o que custa conseguir un nome de sona sería unha magoa perdelo
A ver, a ver... Sodes todos uns galeguistas do recopón. Todos sabedes moito de historia... ¿Quen de vós e capaz de contarme algo da vida de Juan Canalejo?... Eu lin fai pouco que foi falangista, efectivamente, pero que o mataron os "roxos" ao comenzo da guerra civil. Aínda máis, según esto, el non foi franquista, sinon que Franco foi falangista. Pero tamén ao principio, Hitler era demócrata, así que non mesturemos todo.
Veña, animádevos. Contádeme a vida de Juan Canalejo. A ver si está xustificada esa teima vosa con cambiarlle o nome ao hospital.
Outra cousiña, listos do nabo. ¿Verdade que non vos vale calquera nome?. ¿A que ten que ser o nome dun eminente galeguista?. E como teña trazas de ser alguén de fóra, haberá que fusilar a alguén, polo menos (vaia, como lle fixeron a Juan Canalejo).
Ide dar unha volta, e pedide que a atención sanitaria mellore. Deixádevos de pailanadas.
E insisto no que xa din, por enriba, outros antes que eu: Juan Canalejo é unha marca de prestixio no mundo enteiro. Non hai que perdela.
(Gústanme, por certo, os nomes que propuxeron por ahí: Hugo Chávez, ou Fidel Castro, ou Stalin... todos eles eminentes socialistas, que loitaron sempre polo seu pobo, e non mataron a ninguén).
Miña naiciña, qué país tan atrasado...
Para #49:(Chicho 3365)
DO TEXTO HABERIA QU DESTACAR O SEGUINTE:
"....Canalejo se hace famoso por hacer tragar gasolina a sus víctimas —campesinos, marineros, obreros miembros de los sindicatos— antes de abandonarlas apaleadas"
"" ¿Quien fue Juan Canalejo Castells? ¿Que pudo hacer de relevante para que su nombre acompañe a los coruñeses en su hospital general y en una de sus calles? En efecto, no se trata solamente de una institución pública, también una calle, como algunas otras de parecidas resonancias en la misma ciudad, recuerda a esta persona cuyo recuerdo tan ardientemente defiende Francisco Vázquez.
Debemos remontarnos a 1934, ese año en el que supuestamente, nos dicen los revisionistas, no había peligro fascista alguno. En 1934, un antiguo teniente de intendencia del ejército, de nombre Juan Canalejo Castells, comienza a entrenar a los miembros de Primera Linea, un grupo terrorista formado en el seno de Falange. A Coruña cuenta con un pequeño núcleo de aspirantes a verdugos y Canalejo pone sus conocimientos militares a su servicio. Los escuadristas azules atacan a militantes de izquierda, asaltan locales, disparan a las manifestaciones, su objetivo es crear inseguridad, extender el terror e impedir que la República construya en paz una España moderna y democrática; se reparten el trabajo, una afectada poesía al servicio de una ideología reaccionaria en los mitines, puños y pistolas en la noche, de forma traicionera y cobarde. Canalejo destaca muy pronto como un escuadrista vocacional, es un hombre de acción. El propio José Antonio Primo de Ribera se referirá a él como alguien a quien le faltaba algo de orientación teórica; lo suyo era la práctica de la violencia, los hombres que se formaron con él fueron los verdugos que ensangrentaron A Coruña en el verano de 1936.
En 1931, el año en el que la ciudadanía proclamó la República pacíficamente, se formó en el entorno de algunos alumnos de la Escuela de Comercio de A Coruña un grupo de conspiradores, hijos de familias acomodadas vencidos por la tentación fascista, contactaron bien pronto a través de Enrique Saez con las JONS (Juntas de Ofensiva Nacional Sindicalista), uno de los grupúsculos de inspiración fascista que luego se fundiría en Falange. En 1934, Canalejo, quien se había acogido a la Ley Azaña y se había retirado del Ejército cobrando su paga íntegra, se une al grupo y les reorganiza en «Primera Línea», iniciando así una escalada de acciones violentas y provocaciones de todo tipo. Crueles palizas y vejaciones son la marca del grupo: Canalejo se hace famoso por hacer tragar gasolina a sus víctimas —campesinos, marineros, obreros miembros de los sindicatos— antes de abandonarlas apaleadas. A partir de 1934 la acción de los falangistas se basa en la provocación continua y en acudir a
la puerta de los cuarteles para ofrecerse como voluntarios para el golpismo en él que cifran sus esperanzas. Canalejo, por su condición de exmilitar, jugará un papel relevante en los relaciones entre militares simpatizantes del golpismo y las escuadras de asesinos de falange.
Canalejo se ofrece a las autoridades militares de la época junto con sus hombres para atacar a los huelguistas de Octubre del 34, participa en tiroteos de hostigamiento a los mitines de las organizaciones de izquierda o republicanas, junto con sus escuadristas intentó reventó un importante mitin del Presidente Azaña donde se abriría paso a golpes y pistola en mano con su «camarada» José , pero a raíz de un asalto al Casino Republicano de la ciudad sería finalmente detenido por la Guardia Civil. Su estancia en la cárcel no se prolongaría en exceso, e incluso en ella no le faltarían apoyos y complicidades entre algunas autoridades.
No eran muchos los escuadristas de Canalejo, unos 30, pero la impunidad en la que se movieron durante el llamado Bienio Negro nos habla del peligro de ascenso del fascismo en 1934 y 35, donde los gobiernos derechistas no mostraron interés en frenarles. El local de Falange en el 28 de la Rúa da Barreira lucirá una calavera sobre el el símbolo de falange, tanto una declaración de intenciones como una premonición de lo que vendrá. La ridiculez de los resultados electorales de Falange y la unión de los partidos democráticos en la marcha hacia lo que sería el Frente Popular ganador de las elecciones de febrero de 1936 les empujan de forma definitiva a la acción terrorista; la playa de Bastiagueiro, además de otros campamentos clandestinos, será testigo de sus prácticas de tiro, con armas cortas y largas proporcionadas por algunos militares de la guarnición y que ya se preparaban para atentar contra el gobierno constitucional. Canalejo, junto con los tristemente célebres López Sue
vos y Pena Manso se entrega de cuerpo entero a organizar un plan de asesinatos masivo con el que paralizar la capacidad de respuesta de la sociedad gallega el día esperado en que los militares se levante contra la República. En junio de 1935, Canalejo lleva a cabo el robo de los archivos de afiliados a Izquierda Republicana de A Coruña: Primo de Ribera visita en marzo de 1935 y anuncia «que la proxima revolución la ganaran sus camisas azules con el fusil en la mano». Los fusiles robados por los militares golpistas serán entregados a los hombres de Canalejo llegado el momento y con ellos serán asesinados cientos de coruñeses no mucho más tarde. Los objetivos de falange son claros en ese periodo, continuar sus acciones criminales al objeto de mantener una escalada de la tensión e impedir que el clima político se tranquilice, todo ello mientras se preparan para tomar las armas cuando ante la inestabilidad, por ellos provocada, los militares acaben por saltar. Los grupos de fala
nge en Galicia asumen la tarea con entusiasmo y combaten su escaso número con fanatismo y un culto extremo a la violencia: Canalejo en A Coruña, Buhigas en Vilagarcia, Veleiro en Ourense, Castro Pena en Pontevedra, Kruckenberg en Vigo son algunos de los nombres más destacados.
La formación del gobierno republicano apoyado por el Frente Popular en febreo de 1936 lleva a falange a extremar sus acciones y a intentar coordinarlas mejor. Llamado a Madrid para estas tareas conspirativas, Canalejo es detenido de nuevo, pero esta vez el gobierno está decidido a poner fin a las acciones terroristas de estos grupos extremistas y le acompañaran en la cárcel buena parte de los cabecillas de falange, incluido su fundador José Antonio Primo de Ribera. La prisión preventiva estaba notoriamente justificada en su caso, habida cuenta de su largo historial terrorista y de lo complejo de la trama golpista en la que estaba inmerso como exmilitar y jefe destacado de falange. Le sustituye rápidamente Carlos Colmeiro Laforet quien asume con entusiasmo el recrudecimiento de las acciones armadas y de acoso contra las organizaciones obreras y de la izquierda coruñesa. Los hombres de Canalejo, como Mariño, Casteleiro, Ovidio Caamaño, Antonio Canalejo, Martínez Almoyna, Lorenz
o Salgado Longueira o Antonio Roldán, se ponen al frente de los nuevos escuadristas y cuando, finalmente, los conspiradores en el seno del ejército dan el golpe contra la República el 18 de julio de 1936, serán quienes organizaran la matanza de ciudadanos demócratas, de miembros de asociaciones culturales, sindicales o políticas con la que aniquilaron a toda una generación y sumieron a Galicia en el horror. Canalejo jugó en ese proceso un papel clave, no solo fundacional, sino determinante en la evolución homicida del mismo.
Los hechos son conocidos. Iniciada la sublevación para destruir el sistema democrático, militares traidores y falangistas son aplastados en buena parte de España, pero el golpe triunfa en algunas capitales merced a la extrema violencia y al terror con el que se impone a una sociedad que, como la gallega de 1936, no vivía realmente en situación de prebélica sino que deseaba con toda su fuerza construir su destino en paz y libertad. La resistencia a los golpistas triunfantes se organiza y la guerra civil le es impuesta a los españoles por quienes quisieron aniquilar la esperanza democrática de la República. A Coruña fue también una ciudad martir en esa terrible historia. Un puñado de oficiales rebeldes se hace con el control de la guarnición asesinando a los oficiales leales; el gobierno civil, desempeñado por un joven abogado de firmes ideas democráticas, es asaltado por los sublevados y sus defensores aniquilados con fuego de artillería, en A Coruña se vivía deseando la paz
y la convivencia y quienes hicieron del odio su programa se impusieron por la fuerza del terror. Los escuadristas de Canalejo serían los verdugos voluntarios en los días de horror que siguieron al triunfo golpista en la ciudad.
Preso en Madrid mientras sus «camaradas» se imponían por el terror en A Coruña, Canalejo se tuvo que enfrentar a su destino a su pesar. Con cargos claros de acción terrorista y de implicación en la trama golpista que había causado la guerra, lo lógico era que Canalejo tuviera que defenderse ante un Tribunal Popular de las graves acusaciones que pesaban sobre él. Ese era su derecho como ciudadano y como tal la constitución de la República se lo garantizaba, pero los acontecimientos se precipitaron y Canalejo cosechó todo el odio homicida que había predicado durante su vida. En los días en los que comenzó la lucha por Madrid, con las tropas fascistas a apenas un par de kilómetros de la Cárcel Modelo, la evacuación de los presos allí retenidos se convirtió en un asesinato masivo, cuando algunas de las expediciones de presos fueron desviadas; al margen de cualquier decisión del gobierno, clandestinamente, aunque con la impunidad que permitieron los días revueltos del asalto a la
ciudad en los que todas las miradas estaban vueltas hacia el frente, unos dos mil quinientos prisioneros fueron asesinados, entre ellos numerosas personas contra los que no existían cargos de ningún tipo. Todos ellos tenían derecho a un juicio justo y a que su vida fuese garantizada por las autoridades republicanas. La noticia de su suerte estremeció a todo el país, la práctica totalidad de los dirigentes republicanos manifestaron su horror ante el hecho y la sensación de que se había cometido un crimen fue general. Juan Canalejo Castells fue de los primeros en morir, junto con otros destacados dirigentes fascistas. Sus asesinos convirtieron en víctima a quien no fue más que un verdugo vocacional toda su vida e impidieron que fuese juzgado por sus crímenes y su condena sirviera de ejemplo.
La muerte de Canalejo sería ampliamente utilizada por sus «camaradas». Su muerte violenta le elevaría a la categoría de mártir. Su sangre fue empleada para hacer olvidar los asesinatos de cientos de ciudadanos de A Coruña, miles en toda Galicia. A los familiares de los asesinados en Galicia, en su absoluta mayoría pacíficos ciudadanos, hombres y mujeres, maestros, obreros, marineros, concejales, sindicalistas, militares leales, se les obligó al silencio, al olvido, a soportar la humillación diaria de ver pasar a sus verdugos impunemente. Canalejo y otros muchos de los responsables del baño de sangre tienen hoy en día calles y espacios públicos en la ciudad de A Coruña. Los criminales de guerra que nos arrojaron a la guerra civil (Franco, Mola, Sanjurjo, Yagüe), militares traidores que se enfrentaron a su pueblo (como incluso un artillero de los que bombardearon el Gobierno Civil de la ciudad) o terroristas reconocidos como Juan Canalejo, presente, sí señor, por partida doble
en A Coruña, en el Hospital General y en una calle.... siguen siendo hoy, de forma sorprendente, objeto de homenaje público. ""
Fonte: http://www.rebelion.org/notici...
POR SUPOSTO, TRATA-SE DUNHA FONTE NADA OBXECTIVA,
SE CADRA VALE-CHE MELLOR ESTOUTRA (A FALANGE ESPAÑOLA).
PUBLICAN UNHA FOTO DE JUAN CANALEJO, CON BIGOTE E FACHA
TIPO HITLER, SUPOÑO QUE ESTE NOME O DE HITLER TAMÉN LLE PODERIA DAR PRESTIXIO AO HOSPITAL, HOSPITAL HITLER, QUE TAL SOA? SE LLO POÑEN SEGURO QUE É INTERNACIONALMENTE COÑECIDO, o dun galeguista ou un ilustre pero descoñecido médico galego/a seguro que non pode comparar-se con tais ilustres apelidos e camisas azuis...
Fonte da falange española: http://usuarios.lycos.es/histo...
FOTO CO LOOK HITLERIANO DE "JUAN CANAJEJO":
http://usuarios.lycos.es/histo...
Que dis a iso chichiño...?
Chicho, lê:
http://www.rebelion.org/notici...
Ben, o tal Juan Canalejo sería un falanxista morto polos vermellos, nunca polos "roxos", que en galego é algo similar a "rubios".
Á parte diso, eu propoño que ao hospital JUAN CANALEJO se lle chame HOSPITAL FRANCISCO FRANCO. ¿Qué tal a idea?
Tendo en conta que son unha persoa de ideas esquerdistas e nacionalistas, non sinto nengunha empatia nen afinidade pola figura de Juan Canalejo e o que representa. A história está ahí e non se pode nin se debe esquecer, non por cambiar un nome se vai borrar dun plumazo os terribles anos do falanxismo e posterior franquismo. Coido que temos que ser sensatos e non deixar-nos levar pola nosa ideoloxía e pensar coa testa e non cós pes. Cambiar o nome do noso Complexo Hospitalario supón:
• Un gasto innecesário e desmedido que implica cambiar una serie de cousas como a papelería (follas de tratamento, informes, volantes…), lencería (roupa de cama, uniformes…) ao cambiar o membrete; vamos, as serigrafias e as imprentas frotarían-se as mans… e, coido, non está a sanidade galega para gastos na actualidade.
• A perda de información a nivel mundial, hemerotecas, internet, borrándose máis de 30 anos de traballo de moita xente… Poño un exemplo: calquer cibernético interesado nalgún avance científico, tratamentos aplicados, diagnósticos, etc, realizados neste o noso hospital, non atoparía nada se a referencia bibliográfica deixa de ser Juan Canalejo.
Existen moitos nomes de rúas, prazas, avenidas que non son do agrado de todos, o barrio da Sagrada Familia co nome de santos das súas rúas non creo lle faga moita “gracia” a un ateo ou agnóstico, pero están ahí porque é a referencia de moita xente, onde viven…e así con moitos outros nomes. O que está claro é que nunca chove ao gusto de todos, pero ante todo sentidiño.
O razonameto de coru évos o máis acertado, é unha realidade os gastos que supón cambia-lo nome dun hospital (ou outro lugar/complexo público) pero ben é certo que se alguén que tivo familia morta na Guerra Civil española, élle unha ofensa ter uns macro-cartel co nome Juan Canalejo nun Hospital. Non polo nome en sí, senón porque, ó darlle ese título están honrando o sr. Canalejo, o cal merece pouca.
Recordemos que os "malos" da historia foron, son e serán os do Bando Nacional, porque unha cousa e ter ideas monárquicas, ou republicanas, comunistas ou capitalistas i outra ben diferente matar a interporse no desenrolamento normal dunha democracia.
Tamén é certo que cambia-lo nome do lugra non fará que desapareza a historia, pero axudará a que a xente non cre que "se está ahí, tan malo non puido ser".
O gasto non habería forma de esquivalo, pero en relación á perdad e datos é facil, usar, como alguns outros sitios, supoño (non creo se-lo inventor do sistema) unha dobre nomenclatura nos arquivos do hospital, é dicir;
se pasase a chamarse Complexo Hospitalario Novoa Santos, usaríase, nos arquivos "Complexo Hospitalario Novoa Santos, antigo Juan Canalejo" e a perda de datos na Internet xa non sería tal.
Aínda e todo, miro pouco problema (ou menos importante ca outros) o nome dun hospital, prefiro que invirtan eses cartos en darlle un Hospital ó Morrazo, que irmos a Vigo cada vez que queres facer algo máis que unha radiografía...
cemiterio municipal
o tamén: matadoiro municipal