Disque hai un fin do mundo. Entendámonos: un fin do mundo en termos alegóricos. Non falamos da apocalipse. Aínda non escoitamos as trompetas. Mais todo chega pois a auga fura a pedra.
O fin do mundo está en Galiza. Reitero, en sentido figurado. Non me refiro aos incendios, mareas negras, especulación urbanística... Non. Saben onde está? Abofé que si: en Fisterra. Xa o decidiran aqueles romanos medoñentos e abraiados.
Hoxe poden ir ata alí a mirar se é certo que o mundo é redondo, o mar azul e que do solpor xorden os roibéns. Se van con outro propósito, reneguen de ir. Ou non. É cousa vosa.
Hai uns poucos anos, o camiño que levaba ao faro de Fisterra era de terra, había uns acantilados moderados, coios polos camiños, matos, silveiras... É dicir, o faro construírase nada máis que para servir de faro. E saben como funciona o faro? Saben se vive alguén alí? Que alcance teñen as luces? A que ritmo xira a lente? Que sucede en caso de avaría? De quen depende o faro: do estado ou da Xunta? Accédese por oposicións a fareiro? Chámanse fareiros?
Unha restra de preguntas coma estas, e tantas outras que se lles poidan ocorrer, poderían roldar ao turista ávido de interese. Claro, ávido de interese por aumentar o seu acervo cultural. Mailo faro de Fisterra, a que tipo de turista está dirixido?
Fisterra é tamén un centro de peregrinación. Si, logo de chegar a Compostela hai quen aínda cumpren por enteiro a tradición xacobea e vai até o “fin do mundo”. Será por iso que queren facer de Fisterra un recuncho turístico ao estilo compostelá, é dicir, vender a cuestión relixiosa coma un ben cultural sen que iso implique afondar na cultura, alén de atraer aos turistas para que gasten. Claro, o turista prototípico que só olla pedras, non historia nas súas diferentes vertentes, para fachendear dun prestixio presuntamente adquirido polo consumo de bens culturais. De tal xeito, eu mesmo escoitei no propio cabo a unha turista: “mira, pobres, hasta aquí les llegaron los incendios”. E non meto o “pobres” coma recurso retórico de meu exemplificando o tópico senón que reproduzo o dito por unha turista, que reproduce á súa vez o tópico do “gallego pobriño” que produce compaixón e que aceptou o seu grupo coma verdade científica. O tópico coma verdade científica. O que descoñecía esta persoa é que en Fisterra os peregrinos queiman as súas roupas coma unha parte máis do ritual do camiño para se purificaren. Por iso había restos de pequenas fogueiras nas rochas do faro de Fisterra. Esta persoa tampouco tiña culpa ningunha da súa parvada. Algunha si. Ou non. Depende do que entendamos por viaxes de lecer.
Volvamos ao rego. O turismo é consumo. Non se promove un turismo cultural. Iso tanto ten. Por tal, en Fisterra non hai unha mísera explicación das cuestións que antes presentabamos. Iso si, a uns pasos do faro hai un edificio (antigamente servía para emitir sinais á mariña de guerra) inaugurado por Fraga coma restaurante que ofrece marisco e viño albariño. Non se puido facer alí un museo do faro de Fisterra, un museo homenaxe aos “fareiros” ou canto menos unha sala que explicase un pouquechiño de algo. Non. Fixeron un hospedaría de turismo rural.
A culpa é tamén de quen vende a cultura coma negocio, coma unha fonte de ingresos. A cultura só vale a pena se trae consigo réditos monetarios. Así andan as cousas. Así se move o mundo.
E en Fisterra, a terra non se acaba. Incluso se constrúe. Constrúese da man da inmobiliaria “Faro de Fisterra, S.L.”, entre outras. Constrúese ao carón do mar, na costa de Fisterra, onde disque o mundo tiña o seu fin. Quen sabe!
coido que misturas o toucinho coa velocidade, o toucinho que até fai ben pouco era o que nos quedaba pra comer na costa da morte e a velocodade con que o turismo creceu na zona. é inevitable non fixarse que o turismo na costa da morte segue unha projeccion quase geométrica, e que non é por umha causa que aparecese de socato, máis ben informarche que levase muito tempo trabalhando por un turismo de qualidade na costa da morte, porque estamos cansados de que o turista que chegue se abraie de que barato e todsop e de que pouco se paga por entrar en tal museu, e como sen gastar nada podemos desfrutar dun paraíso...é por isso que tentase atraer un turismo que invirta ou alomenos dé para manter certos servizos. a rehabilitacion do faro de fisterra (atención non vincular co Cabo Fisterra que foi o que tivo o premio europeo recentemente) foi un feito que axudou a milhorar os accesos , porque foi o turista o que demandabe esa milhora e a xestión do Faro non depende dos mesmo s que xestionan o Cabo comotal, é possible que todos aúnen esforzos , pero a atencióm a o turista de be de ser boa seja por quen seja dada, por que turistas sempre houbo en Fisterra, máis ou menos...e vinculas a velocidade tambén a os milheiros de construcçoms, muitas ilegais que impiden ver o mar dende a estrada que une Corcubióm e Fisterra (até fai dez anos posible) algo do que non é só responsable o turismo senon o ilhamento dumhas gentes que non tiveran educación turistica antes , nen ofertas tan suculentas como as ofrecidas por florentino pérez e cía. niso o prestige tivo muito que ver ao amosar durante muito tempo umha terra deprimida e gentes chorando por que perderian todo (o milhor reclamo para umha inmobiliaria) o faro conta cumha sala onde podes obter informacion e os fareiros é mui raro que non che ofrezan calqueira tipo de ajuada. A cultura non se vende, pero os consumidores de cultura nom deberian ter a certeza de que todo é gratuito pq por experiencia propria direiche que deixan de percibir a eséncia e menosprecian o que se lhe ofrece....
1984? 23 anos. Ti es da miña quinta...
Pois non sei que terá de malo que se faga unha casa de turismo rural no faro. Créase emprego e entran divisas na vila. Non sei como será esa casa de turismo rural pero espero que sexa das que cobran caro e que estea destinada a turismo de elite. Que aos ricos non lles custa nada dar unha volta pola vila e gastar os cartos que lles sobran...
De converter o faro de Fisterra nun produto turístico obtense moito beneficio para a vila en xeral... De converter o faro nunha "colección visitable"(*) non se sacaría apenas beneficio para ninguén. A cultura coma negocio. Non caio onde está a crítica ou o problema...
(*)Non creo que lle puidésemos chamar "museo" porque para que fose catalogado coma museo debería contar cunha serie de requisitos como pode ser contar cun equipo de historiadores, unha ampla biblioteca propia con documentación sobre as coleccións, servizo de guías, etc. Museo é o Museo do Pobo Galego por exemplo. Iso sería unha "colección visitable".
Xurxo, cando cobres o teu primeiro soldo, non vaias comer a "Tira do cordel" en Fisterra. Pois non che han de chegar os cartos.
E é unha pena, porque a dourada ao sal e as navallas están como diós.
Co que dis no derradeiro parágrafo xa estou máis de acordo. Pero non hai xa unha lei que regula iso? Construír a carón do mar é ilegal!
Tampouco especificas que é o que constrúen... Paseo marítimo? hoteis? só unha hospedaría?
Polo demais... a xente de Fisterra non vai vivir do aire. É lóxico.
O que teñen que ser é intelixentes que enfocar a súa oferta turística ao turismo de elite que deixa cartos e non degrada o entorno (son eles moi exquisitos) O turista de masas pasa o día tirado na praia, non gasta un peso e non dá máis ca problemas...
E cando o concello dispoña de capital que poñan o museo! haha
Boas Castrexo!
Do que se trata no artigo é de pór a debate o "turismo", que sentido se lle dá, para que serve e todo iso. Ti por exemplo ao expor a túa opinión xa cismaches sobre o tema. Eu non estou de acordo co que dis pero cho respecto, como cómpre. O turismo só é consumo? Eu creo que se debería potenciar un turismo máis instrutivo que poida crear outra imaxe do país que non sexa o percebe e o albariño. Por qué non se potencian os achádegos paleolíticos (tan importantes agora nas teorías de Alinei e TCP), a cultura castrexa, os castelos e a revolución irmandiña, a propia historia do apóstolo Santiago... Iso non se potencia, só o camiño de Santiago en si como consumo. Hai xente que lle pega cabezadas a rochas que non son o mestre Mateo. E moitos non sabe nin por qué se lle dan croques.
Logo, ti dis de promocionar o turismo para que gasten os ricos e falas da xente que non vai vivir do aire. Ben. É unha visión.
Agora, o turismo masivo que se produciu na Mariña lucense levou a un incremento no prezo dos pisos, que o peto dun ribadense ou viveirés non aguanta. Esfarélase o tecido agrario, que conelva en moitos casos a emigración.Constrúese igual ao carón das praias (mira Barreiros e mira Foz, son unha chea de guindastres!), aumento os prezos do consumo nas tendas, alén doutro tipo de historias máis sociolóxicas (consideración do propio, do idioma, da condición...). Habería moito máis que dicir mais xa me estendo co dito.
Da inmobiliaria Fisterra SL púxeno para que algún interesado entrase na súa web e mirase onde ofertan chalets. Curioso, a pé da praia Langosteira.
Supoño que en Fisterra haberá dos que apoien un e outro turismo. Normal. Mais que eu saiba, a xente de Fisterra vive do que traballa e moitos non lle retribúen os cartos o turismo. Aínda que hai dos que defenden as plantas en Touriñán, porque dá traballo. Claro. Que vaia a cabo VIlán e miren que se fixo alí e cantos postos de traballo se deron.
Desculpa tanta liña! Ah! é pavero o de "colección visitable".
"O turismo só é consumo? Eu creo que se debería potenciar un turismo máis instrutivo que poida crear outra imaxe do país que non sexa o percebe e o albariño"
O turismo é unha industria. Evidentemente é consumo, si. En turismo créanse produtos turísticos e véndense eses produtos. Comercialízanse. Claro que é consumo. Pero iso é beneficioso para a vila, cidade ou país determinado que venda os seus produtos turísticos.
Concordo coa crítica que fas do típico turista de masas que non sabe nin cara onde vai nin de onde ven. Ese é o turismo que hai que evitar.
Pero hai outro tipo de turismo, que eu penso que xa se está a potenciar, que é un turismo de elite. O turismo de elite é bo para un determinado lugar. Provoca a entrada de divisas porque o turismo de elite deixa moitos cartos, crea emprego e este tipo de turista non degrada en absoluto o entorno e non provoca todos os problemas que mencionaches arriba. Tamén trae como consecuencia un reparto da riqueza.
Se enfocamos o turismo galego cara o turismo de masas. O típico turista que ven con toda a familia, pasa o día tirado na praia (non gasta un peso en servizos de ningún tipo), protesta por todo, empórcao todo, degrada o entorno, levan as pedras dos castros (de recuerdo para mi casa. Claro), rañan nos petroglifos e nas antas (fulanito de tal estuvo aquí. 2007) especulación urbanística, provocan problemas co tráfico, agua, luz, incendios, etc, e sobre todo a "aculturización" (penso que este é o termo que en turismo utilizan para os problemas de tipo sociolóxico que mencionaches que provoca o turismo de masas) Ese tipo de turismo é o que debemos evitar en Galicia. Non ofertar os nosos "produtos turísticos" cara un turista de clase media. Pero o turismo de elite é moi beneficioso.
Penso que xa se está a tratar de evitar o turismo de masas e a potenciar o turismo de elite (entrada de divisas, reparto da riqueza), o turismo de natureza (que trae como concecuencia a creación e mantemento de espazos naturais que poidan ser "consumidos" polos turistas, restauración e conservación do patrimonio popular como poden ser as casas rurais, etc) sempre vai ser positivo para Galicia.
Con respecto ao turismo cultural... Supoño que o defendes porque cando ti viaxas dende Vigo a esas vilas convérteste nun tipo de turista que demandas produtos turísticos culturais. Pero cando viaxaches a Fisterra cantos cartos deixaches na vila? O turismo cultural é un tipo de turismo no que se invirte en infraestruturas e servizos pero non aporta beneficio económico. De todas formas supoño que este tipo de turismo entrará dentro do turismo de elites xa que falamos dun grupo social determinado.
O turismo pode ser moi bo se se planifica ben e destrutivo se se planifica mal.
Por último creo que non nos vai quedar más remedio que potenciar ese tipo de turismo en Galicia (e no Mediterráneo pensinular tamén) porque o turista de clase media/masas busca o barato e o turista de clase media/masas agora está a poñer os seus ollos na costa mediterránea de Croacia ou na costa do mar Negro de Romania e Bulgaria, países que son bastante máis económicos para o turista de clase media. Por que cres que estes dous entraron con tanta facilidade na Unión Europea e Croacia ten todas as papeletas? Son as galiñas dos ovos de ouro (e senón ao tempo...)
Na Península o que nos toca é diversificar e mellorar a oferta e ofertar produtos e servizos turísticos de calidade que atraian un tipo de turista elitista (sempre e cando poidamos evitar os campos de golf...)
"Ah! é pavero o de "colección visitable"."
Hahaha. Si. Hai que diferenciar entre "museo", "colección" e "centro". O Centro de Arte Contemporánea de Santiago, por exemplo, non é un museo, é un centro. As coleccións visitables que hai en moitas vilas de Galicia non son museos. Non contan cun equipo de historiadores e investigadores, unha biblioteca con ampla documentación sobre a exposición ou servizos de guías de museo. O Museo do Pobo Galego si que é un museo.
Esqueceume apuntar que o turismo de masas e de domingos escaralla tamén outras industrias como pode ser o marisco para Galicia. Cantas ameixas e cantos berberechos perdemos a diario nas praias? Só hai que ir a Boiro ver aos/ás madrileños/as como meten el berberecho en la almeja ou no canal entre as tetas por debaixo do bañador e logo baleiran a mercadoría (quilos e quilos) na neveira portátil tapándose co parasol... Outro exemplo máis que engado aos que escribín no anterior comentario. Un turista de elite paga as ameixas no hotel e non as rouba na praia!
Naceu en Vigo en 1984. É licenciado en Filoloxía Galega e prepara a tese sobre a figura de Ramón Villar Ponte.