Asistimos nas últimas semanas a unha suposta polémica, alimentada por moitos medios de comunicación, no que se refire á monarquía e ó papel que xogou e xoga na democracia española. E digo suposta polémica, porque me temo que este tema non está na axenda das cidadás e cidadáns españois. Terán na súa axenda a vivenda, o emprego, a economía…pero dubido moito que estean pensando en cambiar de xefe de Estado, ou en que o sistema que temos de xefatura de Estado hereditaria non é o máis democrático do mundo.
E dígoo eu, que me considero republicana, que pretenzo a unha organización que se define como tal*, e que xa me gustaría que este tema fose obxecto de debate no conxunto de España.
O que me alucina é que cando catro rapaces queiman unha foto do rei, os medios de comunicación se alporicen desa maneira. E digoo porque todas as mañáns hai un telepredicador que di auténticas barbaridades sobre a monarquía española e sobre a figura do rei e nunca ninguén o denunciou por nada. Non está acusado por inxurias ó rei, non se enfronta a unha petición de pena de algúns anos….non. Son este tipo de cousas as que ás veces fan dubidar de que a xustiza sexa igual para todos.
Fálase moito de que é un delito queimar unha foto do Xefe do Estado, pero se en lugar de ser a foto do rei fose a do Xefe do Goberno, elixido, por certo, democraticamente por todos os españois, tamén sería delito? Pois non sería tamén unha inxuria, si seguimos esta suposta teoría que lle aplican ós que chamuscaron a foto do rei, contra unha institución do Estado? Eu penso que seguro que non tería pasado nada, porque xa se ten producido este feito e non vin que ningún fiscal ni ningún xuíz fixera nada.
Éche o mesmo que coa portada de El Jueves, cantas veces non teñen saído Aznar e a Botella ridiculizados e non ten pasado nada? Por qué cando saen os Príncipes se monta tal rebumbio?
Medo da sociedade
Ó mellor a monarquía ten máis medo da valoración que a sociedade pode facer dela, que a consideración que a propia sociedade ten do que fan os da Casa Real. E digoo non só polas viñetas, senón tamén polas propias palabras do Rei o outro día en Oviedo, autoxustificando a súa existencia: “La monarquía constitucional ha propiciado el período más largo e estabilidad y prosperidad en democracia vividos por España”.
Ben, eu non o comparto, e creo que isto nin siquiera ten que ver co feito de que eu sexa republicana. O que propiciou a estabilidade, ó meu xuízo, foi, principalmente, que as forzas políticas da transición fosen capaces de deixar atrás un período de odio, de sentarse ó redor dunha mesa e redactar unhas normas básicas de convivencia, a Constitución de 1978. E, sobre todo, a madurez da sociedade española, que demostrou que, non só estaba preparada para vivir en democracia senón que, desexaba vivir en democracia.
E para min o rei tivo e ten un papel asignado constitucionalmente, que é o que ten que cumprir. Nin máis nin menos. Outra cousa é que se magnifique que por primeira vez en España un Rei Borbón non tivera que sair por pernas como teñen feito outros da súa caste. Ahh, se se trata de comparar e non de medir daquela sobran comentarios.
Non entrarei xa a valorar ese papel que lle outorga moita xente de salvador da democracia aquel 23-F, porque teño moitas dúbidas sobre o particular. Espero que dubidar disto non sexa motivo suficiente para que me acusen de inxurias á Coroa. Porque nese caso non tería máis remedio que declararme culpable, culpable de dubidar dese suposto papel do rei ese nefasto día, culpable de non crer nunha institución tan anacrónica como é a Monarquía, e culpable de ser republicana. Iso sí, culpable pero moi orgullosa.
*XSG é unha organización que se define como socialista e galeguista. Así, os valores fundamentais nos que asenta a súa ideoloxía son: a liberdade, a igualdade e a solidariedade, o galeguismo, a tolerancia, a participación, o desenvolvemento sostible, o pacifismo, a república e o federalismo.
Pois se XSG/JSG e galeguista, republicana, federalista, socialista, ecologista e pacifista o que faz integrada num partido espanholista, monarquico e neoliberal que esta ao servizo das empresas mais poluintes e apoia todas quantas guerras houver (estou a falar do PSOE).
Outra pergunta, depois de suspender a autonomia em Euskadi, tem pensado bombardear Guernika?
Que bonito queda dicir "son federalista", como se pronunciar esa palabra tivera en si mesmo algunha trascendencia. Señorita Loli hai tantos graos de federalismo que poderías estar a falar dende una confederación de repúblicas ata un centralismo do máis extremo.
Teño unha pregunta, o que temos hoxe en España, é federalismo según vostede?
Graciñas
Sara_mago:Crees xusta a definición que fas do PSOE? A min honestamente me parece pouco imaxinativa, e moito menos rigurosa.
Cargada de prexuízos e dunha dose de autonoxo con indicadores dunha patoloxía seria. Bombardear Guernika... curiosamente aqueles que non o dubidarían nin un momento, fillos e netos dos que xa o fixeron con anterioridade case seguro comparten a tua doenza. Fai que te miren.
... ben pensado, realmente é moito máis interesante a reflexión de Dumiense. Por ahí seguramente chegaremos a entendernos...
Um dos alicerces da denominada "Transição Espanhola" é que "todo é um poquichinho de mentira". Assim, o PCE rápidamente deixou de ser comunista e, submergido em IU, converte-se num partido "de esquerda" que já não aspira a um estado colectivista; o PSOE deixa de lado o seu republicanismo e o seu federalismo e converte-se, também, num partido socialdemocrata/feminista/ecolo-light; e mesmo a direita (aquela monstrosa AP de3 Fraga) renuncia ao seu estado monolítico-católico, mera continuação do franquismo, e aceita as autonomias, o divórcio, até mesmo as vodas gais. Em definitiva, todos e todas ficam com as suas fachadas/fachendas mas todos/as chiscamos um olho e dizemos...olha, somos republicanos, mas que lhe queres? Para outra re-encarnação.... Assim possibilitou-se chegar á "aurea medicritas" política na que estamos. Ora, há um pequeno problema. Os "nacionalistas" (falemos de ERC, PNV e não dos nossos, para evitar complicações) continuam a serem "nacionalistas" de verdade: isto é, querem a independência dos seus paises. Pronto. Então é que todo vai pró nabo. E muita gente do PSOE-light e do PP-sem calorias não acredita como é que esses túçaros não se conformem com serem "autonomistas", cousa que poderiam ser sem renunciarem á parafernália de siglas, afirmações e definições. Em resumo: o problema não é a foto do Rei queimada. O problema é o cartaz "Els catalans no tenim rei".
FLATULENCIAS REAIS
A QUEIMADA DO BRIBÓN
http://galiza-sosego.blogspot....
FLATULENCIAS REAIS
http://galiza-sosego.blogspot....2007/10/flatulencias-reais.html">http://galiza-sosego.blogspot....
A QUEIMADA DO BRIBÓN
http://galiza-sosego.blogspot....2007/09/queimada-do-bribn.html">http://galiza-sosego.blogspot....
Galiza Sosego (GzS)
http://galiza-sosego.blogspot....
Loli Rodríguez diz: "E digoo porque todas as mañáns hai un telepredicador que di auténticas barbaridades sobre a monarquía española e sobre a figura do rei e nunca ninguén o denunciou por nada".
Esse telepredicador, Federico Jiménez Losantos, não diz barbaridades contra a monarquia como instituição, mas críticas grossas contra o Rey Juan Carlos de Borbón como mal representante da instituição. O argumento desta ultradireita liberal, precisamente, é que o Rey está a trair o compromisso institucional da monarquia de manter España unida, com as suas pretensas "cedências" aos "nacionalismos" dos governos autonómicos, etc., quer dizer, sem exercer o papel "moderador" (=centralista) do monarca.
Essa gente é nacionalista espanhola antes que democrata. Por isso podem defender a instituição antidemocrática da monarquia desde que mantenha a Patria unida. Não são monárquicos nem republicanos por convicção. Monárquicos ultraliberais españóis pensam exactamente igual que o "republicano" Antonio García Trevijano, por exemplo, conhecido anti-monárquico cujo argumento principal é que a figura dum Presidente da República eleito, ao poder ser tanto catalão como madrileno como galego como andaluz, sim que manteria España unida (captivo, isto é, do seu papel institucional garante da unidade da Patria). E, se não fizesse bem este papel unificador, a gente poderia botá-lo fora, enquanto um Rey que não cumpre o seu papel, como este, pode ser cúmplice no desmembramento da Patria e o "pueblo español" não pode fazer nada. Esse é o seu argumento.
De maneira que há anti-monarquismos e anti-monarquismos, e há republicanismos e republicanismos. Nenhum destes senhores e senhoras da ultradireita ultraliberal questionaram jamais o carácter ANTIDEMOCRÁTICO da chefatura vitalícia, hereditária, geneticista (racista) e classista do Estado. Só questionam uma dada forma de Estado, como os seus pais ideológicos questionaram a II República española, quando, segundo eles, antepõe os interesses dos "nacionalismos" à Sagrada Unidade da Patria.
No entanto, muit@s autonomistas, "federalistas" e "republicanos" supostamente da outra banda, polo contrário, também NÃO questionam a monarquia desde que esta continue a permitir a tímida descentralização do Estado, como se esta fosse expressão do grau possível de soberania dos "pueblos de España". E claro que a monarquia vai continuar a permiti-la, sem utilizar os atributos de chamar o exército, entanto tenha o apoio fundamental do PSOE, que é quem está a desenhar, com inteligência e sucesso, o "tapão" aos projectos soberanistas, e a preparar a sucessão na Coroa com maior lealdade monárquica do que os conservadores da (outra) direita.
Portanto, claro que a gente a pé não está a pensar no regime monárquico como o principal problema das suas vidas: Bem que se encarrega o PSOE e a sua rede mediática diária (EL PAÍS, televisões, a SER...) de que a gente não questione a monarquia! A chefatura de Estado hereditária não será "o mais democrático do mundo", como aponta com ligeireza a articulista, mas, que importância terá este detalhinho enquanto o PSOE possa continuar a governar e não se lhe desmembre a sua España? ;-) .
Saúde,
-celso
Loli, aínda que che poida parecer o contrario escoitando ós teus exemplos a seguir(ex. Touriño, Quintana, Feijoo) non é imprescindible dar unha malleira ao diccionario para ser alguén na política galega. Palabras como "revuelo" ou "bueno" paréceme que sobran. A deferencia deles ti non podes dar a excusa de que no franquismo non se ensinaba galego porque tes unha idade na que todos tiñamos galego. Se non gardas os apuntes do instituto para repasar proba a apuntarte a un curso, por respeito a ti e á lingua de todos.
Concordo co suso e co celso.
Malia todo, isto é do melloriño que ten escrito a Loli por aquí en meses.
Gostaria saber, Happyview, se encontras algumha imprecisom no que escrevi acima.
Eu vejo umha: o PSOE nom apoiou a ultima invasom do Iraque. Mas, bom, nalgumha cousa se tinha que diferenciar do PP dirante a campanha eleitoral. Agora, fora disso, o que nom e certo? Adiante, fala, que vam chover os exemplos.
E a respeito de bombardear Gernika nom sei quem tera mais vontade. Mas, como saberas, existem vultos do PSOE que falam de "suspender" a autonomia basca de "ousare"m convocar um plebiscito.
O principal papel da monarquía non é manter "unida" España, senon que foi a figura da que se deron os "protagonistas" da Transicion para evitar que no Estado Español acontecese o que, no veciño Portugal, ocurria daquela, unha revolucion socialista.
A constitucion portuguesa, ata ben fai pouco, definiase como "en transicion o socialismo". E as burguesías españolas, a esquerda institucional, e demaís asustaronse ante o contaxio dos portugueses, e inventaron a "transicion", que non é máis ca Reforma Politica do franquismo, aprobado nun referendo en 1976, con toda a esquerda estaba ilegalizada.
A esquerda, o PCE nomeadamente, fixeron un acto de "boa vontade" non chamando o NON, senon a Abstencion; é dicer, a non rexeitar radicalmente a "reforma" do franquismo, senon abrir unha negociacion do franquismo, que culminou na súa legalización no 77, e as eleccions do 15 de xuño, con toda a "extrema esquerda" na ilegalidade (o PCE legal, o seus competidores pola esquerda, ilegais, ese foi o pacto).
Esas Cortes autonombraronse "constitucionais", e elaboraron a constitucion actual.
O resultado o coñecemos: dixeron que non podíamos romper co franquismo, ha que pactar cos "democratas" franquistas (Suarez, o Rei, Fraga, e demáis), para evitar o "bunker" (Giron, Fuerza Nueva, o exercito, a xudicatura, etc.), para ter agora democracia, e anos despois decidiríamos.
Estamos a máis de 30 anos e seguimos cos mesmos franquistas no poder, e temos as libertades democráticas "administradas" por eles (Audiencia Nacional e exercito). O raposo gardando galiñeiro.
Esta foi a transicion. Que non só afecta a "unidade" de España, senon que fundamentalmente significou un retroceso nas condicions de vida de clase traballadora: por moito que pareza o contrario, hoxe para viver como se vivía nos 70 necesitanse dous salarios, un para pagar a vivenda, e outro para pagar o resto das debedas.
Nos 70 unha persoa que comezaba a traballar, aos 15 días era fixo (fixo, fixo, non istes contratos "indefinidos temporais" que temos agora), e se era despedido improcedentemente, que escollia entre a volta o traballo ou a indemnizacion era o traballador, non o empresario como agora.
A eventualidade e a precariedade era minima. A vivenda non costaba a metade ou máis dun salario, e os xovenes podía saír da casa dos seus pais antes da xubilacion.
Tudo isto non eran presentes do franquismo, costaron moitas vidas conquerilos.
30 anos de monarquía só truxeron retrocesos nestas condicions de vida, e agora, como daquela, temos que loitar contra a carestía da vida, a suba dos precios e a queda dos salarios.
Porque o centro de todo, na Transición, foi evitar que a clase traballadora española (a galega incluida) seguira os pasos da clase obreira portuguesa.
Pues sí, Loli, se ve que para vuestros socios de gobierno, los de ERC, esto sí está en su agenda, porque bien que salen a la calle a quemar retratos del Rey. Y no son ni dos ni tres, sino varios cientos.
Habéis alimentado a la bestia y ahora no sabéis como contenerla.
Pues mira, se os va a comer. Y hará bien.
Gosto muito de ver que nas Juventudes Socialistas há quem defende com força a República. Mágoa que as autoridades do PSOE nom levem o mesmo caminho. O facto de que em Catalunha se queimem fotos da família Bourbon nom devia estranhar ninguém. Foi esta dinastia a que liquidou as liberdades catalás por se opor Catalunha ao pretendente Filipe V e apoiar o candidato Carlos de Habsburgo, foi umha vingança ruim.
´Por umha república galega!
Non estou dacordo coa nova lei de punto final, ou da "desmemoria" historica; mais gostaria de ver que fai o fiscal Garzon, cando o PP se negue a condenar un rexime xenocida: aplicaralles a lei de partidos, segun a cal é ilegal todo partido que "non condene a violencia"?
Ilegalizaran a Monarquía, porque en base a isa lei, quen "condene a violencia" é ilegal. E máis violencia que unha guerra civil contra un goberno lexitimo, cun delito que non prescribe, e perseguido a nivel internacional polo Tribunal Internacional Penal, supón que o azote de Batasuna, Garzon, teria que ser o "azote" dos franquistas.
Se a lei é igual para todos. Se non o é, enton, xa sabemos a que atenernos.
Señor Gaviotero: o teu amiguiño Aznar que digamos tampouco era moi devoto do Rei e sempre o arrinconóu. (La Voz de Galicia dun día destes)
¡¡Fóra os Reyes da baralla española!!
Parabéns pola túa explicación, ulo, eu por idade ou ignorancia non sabía da influencia da revolução dos cravos na transición española.
CHAMAMENTO A VIEIROS: Propoño que ulo pase a okupar o posto da señora Rodríguez, se el/ela gosta, e sexa quen faga os artigos, habiamos de aprender e reflexionar moito máis...
Con todo o respeto do mundo mais... señora Rodríguez, só nos deixan estas liñas súas na posición de: "Pero está de broma, oh?".
Tan atenta ao discurso da (estrema) dereita, debería saber tamén que o que está na axenda dos cidadáns é algo ben adaptábel ás estratexias dos media e do sistema. O terrorismo ou a 'ruptura de España' que ocupan cotas tan altas tampouco serían unha desas preocupacións da materialidade básica (comer, tellado para durmir, gañar cartos) nos que se cifra o 'interese de todos'. Claro que cando estamos na posición de poder e contentes coa 'normalidade' imperante (que non por cotián, agocha as violencias que a sustentaron), é doado querer exorcizar as 'quimeras' dos outros.
E isto empata co tema do republicanismo. Un republicanismo, o do seu partido, que me permito por seriamente en dúbida. Porque unha máxima básica (válida para as persoas, pero moito máis para os políticos e os partidos) é a de xulgar polo que se fai, e non polo que se dí. Os discursos e as ideoloxías mantéñennas vostedes para a galería de fanáticos e militantes. Entón desenpólvase a franxa morada e os lemas de Revolución (francesa, que Marx e a socialista xa os deixaron tan só para cantar a 'Internacional' nos congresos). O PSOE é nesta segunda Restauración o partido liberal de turno (liberal no bon senso: máis aberto, anque dentro do marco sistémico de Monarquía, Constitución e Democracia Liberal, á ampliación de dereitos e á política posmoderna favorecedora das minorías e das políticas de xénero). O PP, que presentades coma o Lobo (e que ten dentro crías de estrema dereita, certo é) é o outro puntal, ao estilo Canovista (moi do gusto de Fraga), e máis liberal tamén (anque neste caso, no mal senso do termo: defensor do liberalismo máis bravo e recortando o estado keinesián). Diferencias hainas, mais dentro dun marco de mutuo acatamento sistémico que eu non comparto, e quizais estexa a medrar o número dos que non o compartimos.
Sobre a Transición, pouco que engadir ao que dixo Ulo, excepto insistir que tamén para moitos, ésta foi un fracaso histórico: o da esquerda en derrubar á dictadura, e o da necesidade imperiosa, entón, de pactar co 'franquismo intelixente' (léase, a UCD e o Borbón) que sabían da necesaria homologación a Europa. Xa dicía Lampedusa: que todo mude, para que nada cambie. Pero a nova xeira non se considera obrigada a cargar co saco morto do voso fracaso, e as derrotas da vella xeración.
P.S.: Odio beta! Son eu o único ao que lle dá problemas para deixar comentarios e abrí-lo correo? xD
"XSG é unha organización que se define como socialista e galeguista. Así, os valores fundamentais nos que asenta a súa ideoloxía son: a liberdade, a igualdade e a solidariedade, o galeguismo, a tolerancia, a participación, o desenvolvemento sostible, o pacifismo, a república e o federalismo."
E un carafio!
*XSG non é socialista. Como moito é socialdemócrata.
*XSG é galeguista cando convén. Aínda non teño visto o galeguismo no PSdeG... semella máis galeguista NNXX.
*XSG (PSOE) non apoia a liberdade, está integrada nun partido que apoiou a ilegalización doutro (sóalle Batasuna?)
Podería seguir pero non paga a pena.... O de república e federalismo dáme risa.
Ola Loli!
Perdoa pero non me creo nada de que realmente sexas repúblicana, e moito menos a organización a cal pertences. Coido que en XSG, poden existir algúsn membros que sexan republicanos, pero no PSOE, dubidoo moito no caso dos cargos políticos ou cabezas visibles ou os que toman as decisións "democráticas" (por suposto). Xa o dixo, segundo se reflectiu na prensa, ZP, "«La derecha quiere contienda y confrontación aun en las cosas en que estamos de acuerdo», como el «no» a la consulta soberanista de Ibarretxe; la bandera, «que es de todos» o «el gran papel de la Monarquía». PSOE y PP están «muy de acuerdo» en el «gran papel de la Monarquía en la consolidación y desarrollo de la democracia»". Vamos que os socilistas non sei como volas arranxades, pero sodes contaminantes e ecoloxistas, monarquicos e republicanos, socialistas e capitalistas, cristianos e ateos, españolistas e galeguistas, etc. vamos que por gañar votos, sodes o que faga falta. Os outros, non son menos.
Por certo, sobre as declarcións de ZP, que anteriormente aludín, regalolle a calquera o pedazo que me corresponda da bandeira, da española ou de calquera, e particularmente preferiría que o presidente do estado español, aclarase que España é dos pobos que a conforman, e que a súa riqueza natural, cultural, económica, etc. é de todos, incluso dos que veñen en pateras, non duns poucos especuladores. No tocante o da consulta soberanista de Ibarretxe, decir que non me parece correcto decir "consulta soberanista de Ibarretxe", en todo caso habería que decir consulta soberanista do pobo Vasco (si ou non). Calquera consulta que nos fagan á cidadanía ben vida sexa sempre e cando se faga con garantías, e en igualdade, claro, non como a que nos fixeron sobre a constitución europea, na que o propio governo do estado fixo, cos cartos de todos os españois, campaña a favor do SI, e sen debate, Unha mostra máis do dacordo que están o PSOE e o PP, ¡se é que non hai diferencia!
O principal obxectivo da Casa Real, e ao que se dedica en corpo e alma toda a familia é:
1.- Regatear en Mallorca.
2.- Esquiar en Baqueira Beret.
3.- Cazar osos en Rumanía ou leóns en Botswana.
4.- Cando vai o sátrapa de Arabia Saudí a Marbella, ir a abrazalo xa que para este monarca que nos tocou sufrir, “es como un hermano”.
5.- Durmir a siesta cada vez que asiste a apertura do ano xudicial.
6.- Parir e parir para que haxa máis borbonciños.
E todo isto a conta do contribuínte.
E os que mantemos aos Borbóns, é dicir, todos nos, caladiños coma petos, porque se abrimos o peteiro e protestamos, acúsannos de “injurias a la Corona”.
Seguro que cando se acuñou a frase, “vivir a corpo de rei”, estaban pensando nos Borbóns.
Por certo, teño na casa un exemplar da revista Qué me dices! na que aparecen os membros da casa real española navegando no novo iate, quero tirala a reciclar pero teño medo que me acusen de ataques á Coroa. ¿Qué podo facer?, ¿teño que gardala até que morra?
Jatopardo, cuidado! Está você a ponto de cometer um erro de graves consequências! Não recicle essa revista, não vê que prejudica o meio ambiente?
Não, some-se aos milheiros de pessoas que já têm queimado a Coroa espanhola:
http://noalrei.elsud.org/?q=no...
E deixe-se de reciclagens, que ainda vamos ter o Bourbon de moço em qualquer bar...
Jatopardo, si trabajaras tú la mitad de lo que trabaja la Familia Real, mejor nos iría a todos.
PD: Aquí, navegar, lo que se dice navegar, el señor Quintana en el yate del constructor Jacinto Rey. Y viajar, lo que se dice viajar, el bloqueiro Santi Domínguez con sus amiguetes durante una semana a Bangkok y en pleno agosto a cargo del erario público.
Gavioteiro, que o rei traballe é un mito como o da existencia do mostruo do Lago Ness. Din que existe, pero nadie o viu. E tanto nun caso como noutro todo fai pensar de que son unha invención. Ao mellor erramos e un día vemos ao monarca facer algo (aparte, claro está, de relacionarse con tiranos tipo rei de Arabia (seu irmán) ou Marrocos (seu sobriño), ou cazar osos borrachos en Rusia, desde aquí un recordo para o pobre Mitrofán), pero de momento, non hai documentos gráficos que o avalen.
Está ben, de tódolos xeitos que ti, que vives neste foro, fales de traballo, a ver se se che pega un pouco.
Dareille saúdos da túa parte a Quin e a Santi.
Loli Rodríguez Amoroso naceu en Lugo en 1978. Meteuse de cheo no mundo asociativo na súa etapa universitaria, cando estudiaba Dereito na Universidade da Coruña, chegando a ser representante de estudantes na súa Facultade, no Claustro Universitario e no Consello de Goberno. Secretaria Xeral de Xuventudes Socialistas de Galicia dende o 2005, accedeu á Presidencia do Consello da Xuventude de Galicia en 2004. Tamén podes ler o seu blog.