Open Vieiros

Vieiros

Vieiros de meu Perfil


Cuba: Máis revolución

12:50 12/02/2008

"Quien se levanta hoy por Cuba se levanta para todos los tiempos" José Martí

A partir do triunfo da Revolución o 1 de xaneiro de 1959, Cuba converteuse un epicentro de controversia política a escala internacional. De feito, establecendo a cualificación de potencia mundial en termos de influencia e repercusión dun Estado, os miles de páxinas que se teñen escrito e se escriben diariamente sobre Cuba, o seu protagonismo directo ou indirecto en foros e institucións internacionais, así como a súa influencia política, social e cultural poderían situala á cabeza dunha hipotética clasificación. Sen embargo, é precisamente a maior potencia mundial establecida en termos de opulencia económica e poder militar, os EE.UU., quen mantén un bloqueo económico contra Cuba que foi aplicado por dez administracións norteamericanas e baixo o cal dúas terceiras partes da poboación cubana actual naceron e viviron toda a súa vida. Un bloqueo que foi condenado en quince ocasiones consecutivas pola Asemblea Xeral de Nacións Unidas, a última co máximo apoio na historia da institución.

A pesar desta cruel e dolorosa realidade, ao tradicional coro de portavoces do imperialismo que censuran a Cuba sumáronse hai xa algún tempo algunhas voces que, enmascaradas nun suposto progresismo, censuran os logros da Revolución e a partir da suposta "esquerda" acostuman minimizar os efectos do bloqueo, reivindicar apertura política (democracia liberal) e reformas económicas de acordo cun modelo de desenvolvemento económico e os principios capitalistas que rexen a nosa sociedade (libre mercado).

Para comprender este posicionamento é primordial considerar a enorme derrota sufrida a finais do século XX pola esquerda a nivel internacional e as consecuencias que desta derrota se derivan. Os Programas da esquerda asumiron na práctica os postulados do capitalismo: o mercado como único regulador de bens, recursos e necesidades; o crecemento económico, medido a través do PIB, como único índice de progreso e de avance social; e a competitividade como instrumento básico ao servizo dos dous anteriores. Desde esa visión claudicante co capitalismo é perfectamente entendible (que non compartida) unha posición crítica con Cuba.

"Progres" e McDonalds
O "progre" de hoxe, disimulado baixo o "ismo" que se prefira, ambiciona para Cuba o que ambiciona para si mesmo, e non lle importaría un McDonalds na Praza da Revolución, un bo colexio concertado como aquel en que estudan os seus fillos, un seguro médico privado, unha televisión lixo, os aforros investidos en accións de bolsa ou un centro comercial ben surtido de alimentos insalubres e produtos inservibles, con tal de garantir aos cubanos o seu mesmo nivel de vida.

Sen dúbida Cuba ten necesidades, problemas e preocupacións, que están máis próximos de ser resoltos a partir da solidariedade e o espírito colectivo do socialismo que a partir da competitividade e o individualismo da sociedade capitalista, onde día a día as diferencias se acrecentan e acentúan.

A condena da Revolución por parte da chamada "esquerda" tamén goza dunha boa dose de complexo colonialista e eurocentrismo. No século XVI, a protesta dalgúns teólogos conduciu á prohibición formal da escravitude dos indios, así que antes de cada invasión militar os capitáns debían ler aos indios un "requirimento" que os exhortaba a converterse ao cristianismo ou sufrir a escravitude e a morte en caso contrario. De igual modo, o "progre" rexeita o bloqueo e a posibilidade de intervención armada dos norteamericanos en Cuba, pero esixe unha solución drástica contra a Revolución en caso de que esta non se pregue ao proceso de reformas que as "democracias" formais esixen. É a desgraza que sufriu América Latina desde que uns europeus belixerantes aseguraron ter descuberto o continente, pretendendo o descoñecemento da súa propia existencia.

Por suposto, o hipercrítico coa revolución cubana -a dereita e esquerda considerará sacrílego unha análise comparativa dunha sociedade capitalista coa cubana, omitindo que Cuba pode rivalizar en moitos terreos, especialmente na sanidade e a educación. ¿Existe maior conquista social que garantir a saúde e a educación das persoas? Algo que quizais careza de importancia nunha sociedade como a nosa onde o 42,9% non le nunca ou case nunca, e un de cada dous cidadáns non leu un libro na súa vida; aspecto que facilita seguir un camiño inverso ao cubano, coa privatización paulatina do sector público, incluíndo o educativo e o sanitario. Censurarase a propiedade pública dos medios de produción, inaceptable desde dunha concepción da democracia como a liberdade de mercado, pero en Cuba é pública e, polo tanto, de todos. Sen embargo, o presidente do grupo INDITEX posúe un patrimonio, só en Bolsa, equivalente á renda anual dun millón de galegos. Mentres, uns 400 mil galegos e galegas viven en situación de pobreza; deles 104 mil, unha cuarta parte, na pobreza extrema. Ao mesmo tempo, o endebedamento familiar xera o espellismo de que o patrimonio pertence aos particulares cando en realidade é propiedade dos bancos.

Cando se utiliza o falaz e tan requirido argumento de referirse a Cuba como o paraíso da prostitución, omítese que en España este negocio move uns 12.000 millóns de euros ao ano, sendo o terceiro máis lucrativo despois do tráfico de armas e de drogas. 400.000 mulleres exercen a prostitución, delas, noventa e oito de cada cen son estranxeiras. Para maior descaro os periódicos máis importantes, independentemente da súa orientación ideolóxica, non amosan discrepancias á hora de obter inxentes ingresos cos anuncios de prostitución nas súas páxinas.

Cocaína
En España consúmese o dobre de cocaína que a media europea, sendo superado só por EE.UU. Case un millón de persoas son consumidores desta substancia. Só en Galicia, portal de entrada da cocaína en Europa, móvense anualmente 6.000 millóns de euros en diñeiro negro. Mentres en Cuba a vivenda é un serio problema derivado directamente do bloqueo, ao que se busca solución a partir da convicción do dereito da persoa a unha vivenda digna, neste país o diñeiro negro procedente da prostitución e o tráfico de drogas invístese directa ou indirectamente nos negocios inmobiliarios, construíndo (destruíndo) un tercio do construído en Europa. En Galicia, a pesar da existencia de miles de vivendas abandonadas, están planificadas 600.000 máis.

Sempre se silencia o proceso de eleccións cubanas onde votou o 96,89 por cento da poboación, nun exercicio de democracia directa onde calquera deputado é elexido previamente no seu barrio. Nas últimas eleccións xerais celebradas en España, as de 2004, presentáronse 97 partidos políticos rexistrados no Ministerio de Interior. Dos 25.483.504 votos válidos emitidos, o 80,3% son para os dous maioritarios, exactamente 20.789.307. E xefe do Estado non foi elexido por ninguén.

Esquécese que mentres España é un dos países máis aplicados no incumprimento do protocolo de Kioto, do que se afasta cada vez máis, o Fondo Mundial para a Natureza (WWF) estableceu que Cuba é o único país do mundo con desenvolvemento sostible conforme dous variables: o índice de desenvolvemento humano establecido pola ONU e a chamada "pegada ecolóxica", que sinala a enerxía e recursos por persoa que se consumen en cada país. Para máis burla, un futbolista como Raúl cobra máis de 17.500 euros ao día, pero é embaixador da FAO (Organización das Nacións Unidas para a Agricultura e a Alimentación) e asegura "axudar a construír un mundo sen fame".

A quen sae do seu país en busca de mellorías económicas chámaselle emigrante, e se é cubano chámaselle exiliado. A denominada "Lei de Axuste cubano" emitida polo goberno norteamericano provoca o “efecto chamada” concedendo o permiso de residencia de maneira practicamente automática, mentres na fronteira mexicana perséguese aos "espaldas mojadas". Non hai que ir tan lonxe: máis de dez mil emigrantes africanos afogáronse na zona do estreito de Xibraltar intentando acadar as costas españolas.

Un mar de contradicións
A pesares desta realidade, este país tan aplicado en neoliberalismo é un mar de contradicións con antigos izquierdistas á deriva. Vivimos unha fermosa e plácida paz social onde a mal chamada esquerda se deleita con superficiais consignas e esquece a confrontación de ideas e a construción da alternativa. Desta deriva non se salvan nin Cuba nin o Che Guevara, tachado de caudillo e terrorista por El País. Con este panorama é necesario entender que a resistencia de Cuba é a resistencia dos valores do socialismo, e esta a única alternativa ao capitalismo. A auténtica esquerda, que é anticapitalista ou non é esquerda, debe concentrar as forzas en frear ao imperialismo, non en darlle xustificacións.

O ritmo de vida de occidente mantense grazas á explotación dos países desfavorecidos, e o bloqueo de Cuba é o prezo que ten que pagar un país soberano precisamente por non ceder a devandita explotación. A pesar de non compartir os criterios capitalistas sobre a valoración da riqueza, é preciso sinalar que resulta grotesco criticar a Cuba por non acadar o nivel de vida occidental cando o obxectivo do capitalismo é evitar a toda costa que o acade desde o socialismo. Así leva ocorrendo desde o «Programa de accións clandestinas contra o réxime castrista» do presidente Eisenhower en 1960, coa intención de boicotear, sabotear e castigar á poboación para desestabilizar á Revolución. Un só ano de levantamento do bloqueo permitiría percibir as potencialidades dunha Cuba acostumada a resistir en condicións pouco afortunadas, pero o capitalismo empéñase en evitalo a toda costa.

Sería imposible falar das vías democráticas abertas en América Latina sen a resolta resistencia de Cuba. Por suposto non é un paraíso, porque unha revolución é un proceso constante. En palabras de Fidel Castro, "Revolución é sentido do momento histórico; é cambiar todo o que debe ser cambiado …; é defender valores nos que se cree ao prezo de calquera sacrificio…; é non mentir xamais nin violar principios éticos; é convicción profunda de que non existe forza no mundo capaz de esmagar a forza da verdade e das ideas". Non se trata de importar a sociedade cubana, nin de exportar a nosa sociedade. Trátase de respectar a soberanía dos pobos. Afortunadamente son moitos os que comprenden este feito. Por iso, para a pregunta de, e despois de Fidel?, unha resposta firme e decidida: Máis Revolución.

3,67/5 (30 votos)


Comentarios (31)

condedecotobade #1 12/Febreiro/2008 condedecotobade

Unha boa defensa da ditadura castrista. Parece que sempre se poden atopar argumentos para xustificar calquera cousa.

Majorinus #2 12/Febreiro/2008 Majorinus

Pois é, aliás com analogias como esta dos teólogos do XVI e dos progres de hoje, produto dum maniqueísmo escolástico bastante cutre.

ecoe #3 12/Febreiro/2008 ecoe

Anque o título non o suxire, unha boa comparanza que podería extenderse por maiores eidos se fora o caso.

Os datos da Revolución desminten o que comentaristas como os anteriores din sin argumento algún, simplemente lixando no aire (mais ollo que sempre cae por riba).

Tampouco quedan curtos, nin completos, os argumentos sobre a realidade do € €spañol, que cada día vemos paseniño ir a peor nos índices de benestar e libertades cívicas e políticas, anémicas e mortecinas, cun déficit brutal de "educación para a cidadanía" (e non precisamente na versión ZPesoísta)

Sr_J #4 12/Febreiro/2008 Sr_J

Agardo que tras Fidel nom se tire pola borda todo o acadado pola revoluçom, senom que se aproveite para corrigir os erros do sistema e propiciar um avanço nas liberdades e direitos que ficam por conquerir. Sem por isso renunciar aos direitos existentes, como à sanidade, à educaçom ou à vivenda, que prossivelmente nom estariam garantidos se trunfasse umha opçom "demócrata-liberal" (lea-se, partitocrácia formal). Entre a "ditadura" do proletariado e a "alternância" no poder de diversas facçons da direita, eu quase prefiro a primeira.

E por certo, parece-me moi valente por parte de Portomeñe comparar a situaçom de Cuba com a da Espanha. É injusto para o régime cubano; o própio seria buscar referentes mais próximos e compara-lo com países do seu contorno: México, Guatemala, Honduras, El Salvador... exemplos de países onde a gente, dona do seu futuro, elige livremente entre o Partido A e o Partido B. E assi de bem lhes vai.

Canledalebre #5 12/Febreiro/2008 Canledalebre

E dicia tamén José Martí:
“No mundo ten que haber certa cantidade de decoro, como ten que haber certa cantidade de luz. Cando hai persoas sen decoro, sen dignidade, hai sempre outros que teñen o decoro do moitos homes xuntos. Nesas persoas van miles de persoas, van pobos enteiros, vai a dignidade humana.”
Por moito que me empeñe non consigo sentir mais que magoa por todos aqueles que, con mascara progre, atacan a revolución cubana sen saber que no pecado levan xa a penitencia.
Si, vai por ti, patetico Craig Patterson.

COUTOVEN #6 13/Febreiro/2008 COUTOVEN

Honestamente, hai persoas que falan de bloqueo e bloqueo. E o certo que hai bloqueos mentais severos. Que Estados Unidos é unha M....... Ninguén o pon en dúbida. Pero para nada iso santifica a gobernos que non permiten a alternancia nin a disidencia.

Por Deus. De que bloqueo fala o que escribe o artigo. É patético o espectáculo de turistas europeos (italianos e españois) e Canadenses. Que fan e desfasen na illa. Triste espectáculo o que dan mulleres e ata nenas que por necesidade e resignación venden o seu corpo por obter uns dólares. Cuba pode comprar o que sexa a unha gran cantidade de países, coa única limitación de poder pagar polo que adquire. E por favor, Hai un devandito que reza “mal de moitos, consolo de bobos” As razóns da prostitución en España son moi distintas, hai problemas de emigración ilegal e tráfico de persoas. En Cuba, o meu irmán é FAME e pobreza. Prostitúense á sombra dun goberno cuxa bandeira é a dignidade das persoas.

Cando o articulista sinala a drogadicción como grave problema social. Compañeiro, Quen pode pensar en drogarse, cando o fame lle corroe as tripas? E infórmolle. En Venezuela, onde contamos cun seguidor do mal chamado pensamento Socialista Cubano. Aclárase que consumir folla de Coca. Non só é tolerable, senón bo. Destacando, que para o noso Comediante en Xefe, Hugo Rafael Chávez Frías non só consumir folla é bo. A pasta de coca é mellor. E isto sináloo en horario infantil. Agora perséguese aos medios de comunicación que repiten e critican esta aberrante declaración.

Ninguén pon en dúbida as bondades que pode ter Cuba desde o inicio da REVOLUCIÓN. Pero enténdase, cando non hai alternancia no poder e o individuo non ten dereito a manifestar disidencia. Pódese estar nunha gaiola de ouro e con todo isto non se é feliz.

Se se fala de Cuba como experimento socialista. Non se pode expor a interrogante Como estaría Cuba na actualidade con outro réxime político? Por que non se fala de Alemaña Oriental? Todo o mundo sabe a historia, logo da segunda guerra mundial dividiuse un país destruído. Logo de décadas ambos países non se desenvolveron igual a pesar de ter grupos humanos semellantes e unha cultura social practicamente idéntica. Se se avalían os parámetros de benestar e crecemento económico entre as 2 Alemanias só demóstrase que Alemaña Oriental (Democrática) FRACASO no seu modelo político económico. E aclaro, non por ser socialista senón por ser INEFICIENTE e de costas á realidade.

O último exemplo de decadencia política en Cuba deuno ou Presidente do Parlamento Cubano, Ricardo Alarcón de Quesada, cando un estudante de informática preguntáballe vos motivos polos cales un Cubano non pode acceder a certos tipos de establecementos comerciais na illa ou simplemente, porque un cubano non pode viaxar onde déalle a gana e cando lle dea a gana?.

Daba pena allea ver as estupideces e medias verdades que ou pobre Alarcón aducía como respostas. Era evidente, que nesta oportunidade fallo ou protocolo e como sempre non foi enchida a sala con militantes comprometidos e vos xornalistas ou intelectuais tarifados de sempre. Triste destino terá ou rapaz que se atreveu a cuestionar ao Sr. Alarcón, seguro algún dous espontáneos e totalmente independentes de goberno "círculos dá defensa dá revolución" encargásense de aconsellar ao mozo dous inconvenientes dalgunhas preguntas e moito máis cando hai cámaras doutros países tomando imaxes e palabras. Eles daranlle razóns CONTUNDENTES para que non se lle ocorra volver cuestionar ao goberno Cubano.

É moi fácil ter unha ideoloxía socialista, viaxar de cando en vez a Cuba e crerse unha autoridade en materia de política revolucionaria e pontificar o profano e o divino mentres un pobo digno pasa horas en interminables colas para obter alimentos.

Non hai un SOCIALISMO bo nin malo. O verdadeiro socialismo ten que permitir a igualdade dos homes. Non é unha fábrica de caudillos perpetuos. É o goberno do pobo para o pobo. Calquera cousa que pregoe ser socialista e non cumpra con estes preceptos é calquera cousa. Pero non socialismo.

Na actualidade o principal bloqueo de Cuba. É o bloqueo dun modelo político esgotado e que creou unha oligarquía remisa a perder os seus privilexios sometendo ao seu pobo a un cumulo de padecementos. E o único que ten como resposta, é invocar o vello argumento da chibo expiatorio que neste caso chámase bloqueo.

Majorinus #7 13/Febreiro/2008 Majorinus

#3. Comentaristas sem argumento algum? Sim? E que classe de argumento apresenta este senhor, que pelo que se diz cursou estudos de ciência política (nos quais se fornecem ferramentas analíticas que se consideram portadoras de algum certo grau, pelo menos, de sistematicidade contrastiva), para comparar os «progres» anti-castristas de hoje com os escravistas do século XVI? Ou é que o discurso marxista, analítico, dialéctico, agora consiste em estampar metáforas floridas que consigam uma poderosa evocação emocional porém não contrastada empiricamente, ao jeito do que faziam Marinetti ou Unamuno?

asnavesdapida #8 13/Febreiro/2008 asnavesdapida

Avante a Revolución cubana!
Próelles? Que rañen!

Majorinus #9 13/Febreiro/2008 Majorinus

Caráfio, meu. Como gastem os defensores da revolução uma retórica como a tua, o materialismo dialéctico vai de ânus.

condedecotobade #10 13/Febreiro/2008 condedecotobade

Suscribo totalmente o comentario de Coutoven. Cando un país é gobernado 50 anos pola mesma persoa non pode ser un bo exemplo de nada. Incluso se o benestar da xente fose alto (tipo Singapur)un sistema político coma ese (ditatorial e militarizado) non sería xustificábel.
Ademáis, as supostas bondades da educación e da sanidade cubanas non son máis que trapalladas. A educación cubana está ben enchida de lixo demagóxico e a sanidade cubana ten unha carencia de recursos inmensa (non todo é formar bos médicos). A economía é un desastre e sobrevive de mirar cara outro lado co turismo occidental e todo o que trae consigo.
E por riba hai que soportar que unha elite dirixente/incompetente dea leccións de preocupación polo benestar da xente.
Se queredes unha sociedade preocupada pola sociedade mirade o Norte de Europa, non Cuba

Ribadeo777 #11 13/Febreiro/2008 Ribadeo777

Supoño que por máis revolución queres dicir menos democracia? Eses da liña comunista de partido non cambian a tocata. Quedan nun estado permanente de negar a realidade concreta. E viven do carallo mentres os cubanos aturan a miseria material e política. Unha proba máis, o artigo ese, de que calquera pode defender o indefensible dando as mesmas voltas de sempre ó asunto.

Carluos #12 13/Febreiro/2008 Carluos

Parabéns pola columna de opinión, Carlos.
As veces é moi impactante o feito de que para que unha persoa se decante por expresar a sua opinión a prol de rexímenes políticos determinados, teña que estar por riba do ben ou do mal, ou ben teña que facelo dende medios alternativos.
No referente a Cuba, da cal observamos tanto nos comentarios precedentes como nos medios globais o descoñecemento que existe sobre a illa, semella que para atopar opinións obxectivas hai que recurrir aos devanditos medios alternativos ou, pola contra, a voz dos grandes intelectuais (N Chomsky ou J Petras) que non corren o perigo de seren silenciados ou borrados do mapa mediático.
E no resto, a diario asistimos á guerra desinformativa... que si Cuba é un estado militarizado -o único de Latinoamérica en que calquer turista pode pasear polas rúas que queira e mesturarse coa poboación sen problema- ; que se o embargo non o é tal -que será logo o que condena o 90% dos países da ONU todos os anos?-; que si hai moita prostitución -moitísima menos da que existe en España por exemplo, e na que os mesmos periódicos que critican publican anuncios de prostitutas (o cal é impensable en Cuba); que si non hai liberdade para opinar e que se os que opinan, como o rapaz do video que nomeaban por ahí arriba, foi detido e estaba en prisión (publicáronno medios norteamericanos, Europa Press, La Vanguardia, Libertad Diogital...) -os propios rapaces saliron nun video o día seguinte sorprendidos polas informacións da prensa estranxeira-.
En todo caso, Carlos, temos que saber que todo isto é positivo; e que se hai que mentir sobre Cuba e se hai que inventar unha realidade paralela, é por a realidade palpable é moi diferente, como os que coñecemos o tema, sabemos. Verdade que para falar dos asasinatos tanto de colectivos enteiros como selectivos realizados polo goberno de Uribe en colaboración cos paramilitares non é preciso mentir?, ou tampouco é preciso mentir para falar das intervencións armadas do exército mexicano en Chiapas contra poboación desarmada e dos escuadróns da morte organizados por caciques do PRI, ou a dispersión por parte da policia de manifestacións pacíficas disparando e matando xente?
Pero, compañeiro. Colombia ou México son países amigos e ata Chile, exterminando ao pobo mapuche, tenta venderse como a esquerda efectiva en contraposición a Venezuela.
O realmente preocupante, en definitiva, sería que os medios occidentais falaran ben sobre Cuba.

xacataca #13 13/Febreiro/2008 xacataca

Terrorismo mediático:

http://www.rebelion.org/notici...

condedecotobade #14 13/Febreiro/2008 condedecotobade

En ningún dos comentarios deste artigo se defende nin a México, nin a Chile nin a Colombia (país bastante lamentábel ao meu entender) e cando eu digo que Cuba é un estado militarizado refírome á cantidade de policias por metro cadrado que teñen, aos desfiles de estudantes de primaria perfectamente uniformados (imaxes da tele cubana) e a cousas así. Unha vez pasáranme unha curtometraxe clandestina rodada en Cuba no que chamaban uns policias de paisano á casa dun tipo para dicirlle "Sabemos que usted hable mal del gobierno y venimos a instalarle los micrófonos". Esa é a realidade cubana.
Por certo, resúltame curioso que os mesmos que critican a manipulación dos medios mundiais (entre eles os máis prestixiosos) non sexan capaz de concebir que tamén a prensa cubana poda mentir de vez en cando, e que os que pensan que todos estamos sometidos a unha comedura total de tarro para criticar o comunismo non podan pensar en que quizais os cubanos tamén sofren presións. Vamos que tamén podería ser que ao rapaz este da universidade lle pegasen o toque e lle dixesen como tiña que enmendar o seu erro.

xacataca #15 13/Febreiro/2008 xacataca

#14

condedecotobade: Porque non dedica un par de minutos do seu tempo a ler/ver isto?

http://www.rebelion.org/notici...

xacataca #16 13/Febreiro/2008 xacataca

Respecto a se é un estado militarizado, lémbrolle que Cuba é un país que está en guerra co Imperio máis poderoso que viu a face da Terra.

Non o esqueza nunca.

Carluos #17 13/Febreiro/2008 Carluos

-- A cantidade de policías por metro cuadrado que teñen? Eu nunca vin ningunha estatística independente sobre ese tema; o que vin foi a mafia hispanocubana de Florida dicir que en efecto así era. Pero vamos , segundo eles todos os cubanos que lles levan a contraria son policía secreta de Fidel.
En todo caso sí vives no estado máis militarizado da UE.

-- En canto a curtametraxe clandestina, iso se lles da moi ben; o que se lles da peor son as probas (por eso as inventan). Eu tamén vin a fotografía clandestina de Fidel no ataude e centos de hispanocubanos celebrándoo polas rúas de Miami. Por certo, que a curtometraxe á que te refires é absurda e dificilmente creible. Que uns policías lle digan a un paisano que van poñerlle micros... iso non pasa nin nunha democracia nin en ningunha dictadura.

-- Sobre que se pode ser que obligasen ao estudante a rectificar en televisión, pois iso, todo vale non?. Como medios occidentais, primeiro inventamos as noticias e logo preguntamos se pode ser que acertáramos aínda sen proba ningunha do que decimos...
Por qué ? Por que os medios democráticos aínda sen probas din a verdade. Os medios cubanos e dictadores aínda con probas minten... ou non pode ser?

ecoe #18 13/Febreiro/2008 ecoe

alternancia como millora de goberno? Cambiar de ladróns é axeitado para a maioría da población?

Non hai eleccións e Fidel manda en Cuba?

Non tendes embargo, non. É empanada (con tapa, non compo a pizza esa)!

ecoe #19 13/Febreiro/2008 ecoe

Ademáis non esquezades: Lei D.Hont e listaxes fechadas! Iso, democracia de unha vez!

Lidor #20 13/Febreiro/2008 Lidor

En Madrid (UE) os xitanos rumanos viven entre latas e cartóns, as ratas corren por riba deles e entran e saen das chabolas.

Eses son libres, poden votar a Rajoy ou a Zapatero.

lavesedo #21 14/Febreiro/2008 lavesedo

bo artigo, carlos. e moi bo o video de xacataca

condedecotobade #22 14/Febreiro/2008 condedecotobade

xacataca, carluos: Evidentemente, a curtametraxe da que falo é un filme "irónico", non é un documental. Imaxinaba que iso quedaría claro.
Non digo que os medios occidentais non mintan pero me merece máis confianza o que diga a BBC que o Granma. Lembra que o xefe da BBC dimitira cando se demostrou que mentiran sobre Iraq (creo) e que o propio canal emitiu unha disculpa pública. Por suposto que todos os medios están influenciados polo poder, a diferencia é que en Cuba non hai oposición e todos os medios teñen a mesma liña editorial.
Con respecto ao de que Cuba está en guerra cos USA, penso eu que ese argumento tamén serviría para xustificar o bloqueo (cousa que eu non fago, que quede claro), porque pola mesma razón os USA estarán en guerra con Cuba, imaxino.

xacataca #23 14/Febreiro/2008 xacataca

Velaí a diferenza: Cuba é un país en guerra non por desexo propio. Son os EEUU os que lla declararon no mesmo momento en que triunfou a Revolución (ao igual que sucedeu en Chile con Salvador Allende, mais cos cubanos aínda non puideron).

A Revolución basease na soliedaridade entre os pobos (tamén co estadounidense) e no internacionalismo.

Cesare #24 14/Febreiro/2008 Cesare

É sorprendente o que tal se le. Non hai ninguén na esquerda que estea no século XXI?

Supoño que a xente que defende o sistema político cubano desexaría que ese sistema político fose o de Galicia, non? Porque supoño que non terán a desfachatez de dicir que defenden para Cuba a prostitución xeneralizada (algún dos que comentaron aquí deben ser dos poucos que foron (?) a Cuba e non foderon), o ultranacionalismo militarizado, que defenden un sistemas de partido único, a prohibición dos medios de comunicación ou a censura sobre internet, pero que non desexan iso pra Galicia...

Carluos #25 14/Febreiro/2008 Carluos

Pois sí, Cesare. É sorprendente cando escribes: "algún dos que comentaron aquí deben ser dos poucos que foron (?) a Cuba e non foderon".

Supoño que cando un non é quen, nin sequera, de relacionarse coas mulleres sen ter que recurrir á prostitución, non se lle pode pedir que teña a máis mínima capacidade de análise. Cando criticas aos que "foron a Cuba e non foderon" (o que para ti é incrible) non deixas lugar á dúbida da tua miseria como persoa.
Es un ser despreciable e noxento.
Un perfecto imbécil.

Cesare #26 14/Febreiro/2008 Cesare

Que son un imbécil desprezable e noxento non llo vou negar. Incluso que son unha persoa miserable. Pero máis mo parece un goberno que obriga a prostituírse a xeracións enteiras de homes e mulleres. Ou vostede non coñece a ninguén que fose a Cuba ou os tangas non lle deixan ver o bosque.

Sara_Mago #27 14/Febreiro/2008 Sara_Mago

Cesare, tens muitos preconceitos:

http://www.cubainformacion...

poti88 #28 28/Febreiro/2008 poti88

VIVA CASTRO!!!
VIVA HO-CHI MINH!!!!
VIVA MAO ZEDONG!!!
VIVA STALIN!!!!
QUEREMOS Q OS NOSSOS FILHOS ESTUDEM EN KULAKS LIBRES DA APEISTOSA "DEMOCRAÇA" LIBERAL. NOM AO VOTO E AO PLURALISMO POLITICO: CUBA, UM MODELO D EXITO SEGURO E FELICIDADE

poti88 #29 28/Febreiro/2008 poti88

QUEM QUERE SAIR DA MAI CUBA?? OS TOLOS!!!! EVITEMOS JUNTOS A "TRABAZÓN AÉREA" XDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDD

Galeguismo #30 30/Marzo/2008 Galeguismo

Assunto: O idioma Galego do Século XXI é o Português de hoje como já o era no século IX. A ortografia (portunhol) que o Estado espanhol nos está a impor é dividir para reinar e neocolonialismo castelhano. Português é Galego normalizado sem os humilhantes “séculos escuros”. Se não fosse estes séculos de opressão do povo galego quem duvidava que hoje a norma escrita do português era naturalmente a mesma que na Galiza? Acabe-se com as enfermidades de nosso idioma e cultura resultantes da opressão.

FACTOS:

Os portugueses são uma parte do povo galego que se tornaram independentes do reino de Leão que na época ocupava a Galiza.
Um grupo de galegos chefiados pelo cidadão Galego Dom Afonso Henriques libertou do reino de Leão parte da antiga Galiza ( a sul do rio Minho) e a essa parte deu-lhe o nome de Reino de Portugal. A sul do rio Minho ficou por libertar uma pequena parte da Galiza que hoje está integrada na Extremadura espanhola. O nome de Portugal há quem diga que foi em homenagem a uma antiga localidade perto da cidade do Porto que se chamava Portos Cale, porém outros historiadores defendem que a palavra é composta de portu (de porto marítimo)e gal (de Galiza). Ou seja o nome Portugal significava o porto de chegadas e partidas da nova Galiza independente a sul do rio Minho e a esperança de desenvolvimento para o povo do novo reino.( Por—GAL).
O cidadão Galego Dom Afonso Henriques tornou-se o primeiro rei de Portugal com a capital na cidade minhota de Guimarães. Só muito mais tarde depois da reconquista de Lisboa aos mouros pelo 1º rei e fundador de Portugal, o Galego Dom Afonso Henriques a capital passou para esta cidade.
Os territórios libertados da antiga Galiza a sul do rio Minho são hoje as seguintes províncias portuguesas: Minho (capital Braga), Trás-os-Montes (capital Bragança),Douro (capital Porto), Beira Alta (capital Guarda), Beira Baixa (capital Castelo Branco), Beira Litoral (capital Coimbra). Pertencia ainda também à antiga Galiza a sul do rio Minho e não foram libertadas uma parte da Extremadura espanhola junto à província portuguesa da Beira Baixa e outra na actual provincia de Salamanca San Felices de los Gallegos.
A palavra “Beira” significava fronteira, à beira dos territórios mouros, ou seja o fim do extremo sul da Nação Galega. Esta verdade Histórica é tão presente que ainda hoje entre portugueses se chama galegos aos portugueses que residem ou nasceram nestas 6 províncias portuguesas.
Depois estes galegos do sul com o nascimento do Reino de Portugal começaram-se a chamar de portugueses de forma a se destinguirem dos outros galegos a norte do rio Minho que continuavam ocupados pelo reino de Leão.
O Galego Dom Afonso Henriques fundador de Portugal começou a reconquistar a sul para lá das “Beiras” as terras ocupadas pelos mouros formando o país moderno de hoje. Aos mouros foram reconquistadas as seguintes províncias portuguesas: Extremadura portuguesa (capital Lisboa), Ribatejo (capital Santarém), Alto Alentejo (capital Évora),Baixo Alentejo (capital Beja)e o bisneto de Dom Afonso Henriques, o rei Dom AfonsoIII reconquistou aos mouros o Algarve (capital Faro). As terras conquistadas eram normalmente povoadas por galegos do norte do rio Minho por falarmos a mesma língua e haver a norte uma grande concentração de população disponível para povoarem terras desabitadas após a reconquista. O rei Dom Fernando de Portugal ainda libertou temporariamente de Castela a Galiza a norte do rio Minho, mas não conseguiu manter. Mais tarde descobriram as ilhas dos Açores e da Madeira desabitadas e povoaram-nas com galegos do norte e do sul do rio Minho.
Por isso portugueses e galegos têm a mesma origem não só linguisticamente como têm a mesma matriz humana. São o mesmo povo original do extremo litoral norte da península ibérica.
A única diferença é que uns mais a norte passaram do domínio do reino de Leão para a colonização castelhana enquanto outros a sul seguiram um destino livre e independente, conservando e aperfeiçoando naturalmente a sua língua e desenvolvimento humano.
Os galegos do sul independentes que entretanto passaram-se a chamar portugueses. Depois de reconquistarem as terras ocupadas pelos mouros na península, expandiram-se mantendo por séculos a soberania em vários territórios do mundo como exemplo:
1- Norte de África: Aguz, Alcácer-Ceguer, Arzila, Azamor, Ceuta (portuguesa desde 1415 cedida a Espanha em 1640 oficializado em 1668.Mantem a bandeira portuguesa do território igual à cidade de Lisboa e o escudo português da época), Mazagão, Mogador, Safim, Agadir, Tânger e Ouadane.
2- África Subsariana: Gana, Senegal, Angola, Guiné, Guiné Equatorial (Portuguesa desde 1471 cedida a Espanha em 1778 em troca com territórios na América do Sul), Benim, Melinde, Mombaça, Moçambique, Quiloa, Arguim, Ilha Ano Bom, Cabinda, Cabo Verde, São Jorge da Mina, Ilha Fernando Pó, Costa do Ouro Portuguesa, Fortaleza de São João Baptista de Ajudá, São Tomé e Príncipe, Socotorá, Zanzibar, Ziguinchor, Ilhas de Ascenção e Santa Helena, Congo, Zâmbia, Camarões, Gâmbia e zimbabwe.
3- Ásia Ocidental: Bahrein, Ormuz, Mascate e Bandar Abbas.
4- Subcontinente Indiano: Canacor, Chaul, Chittagong, Cochim, Cranganor, Ceilão, Laquedivas, Maldivas, Baçaim, Bombaim (Mumbai), Calecute, Hughli, Nagapattinam, Paliacate, Coulão, Salsette, Masulipatão, Mangalore, Singapura, Surate, Thoothukudi, São Tomé de Meliapore e Estado Português da Índia ( Goa, Diu, Damão, Dadrá e Nagar-Aveli).
5- Ásia Oriental: Bante, Flores, Macau, Macassar, Malaca, Molucas, Amboina, Ternate, Tidore, Nagasaki (no Japão cidade fundada pelos portugueses em 1571) e Timor.
6- América do Norte: Terra Nova, Labrador e Nova Escócia.
7- América Central e Sul: Brasil, Barbados, Guiana Francesa e Cisplatina (Actual Uruguai na época portuguesa a capital era Sacramento ,hoje conhecida por Colónia de Sacramento, cidade fundada e povoada tanto por pessoas como até animais domésticos originários do Minho do norte de Portugal).
Estes galegos do sul independentes criaram o maior império global da idade média no mundo. Superior ao castelhano. Por isso hoje são vários os países onde se fala português/galego para além daqueles em que é idioma oficial.
A língua portuguesa que é o galego do século XXI, com mais de 250 milhões de falantes nativos, é a quinta língua mais falada no mundo e a terceira mais falada no mundo ocidental. É o idioma oficial de Portugal, Brasil, Angola, Cabo Verde, Guiné-Bissau, Moçambique, São Tomé e Príncipe, Macau e Timor-Leste, sendo falada no Ex-Estado Português da Índia (Goa, Damão, Diu e Dadrá e Nagar-Aveli)e Guiné Equatorial (A partir de Dezembro de 2007 língua oficial. O crioulo falado maioritariamente pela população neste país é de base com palavras galegas/portuguesas e não castelhanas). O português tem também estatuto de língua oficial na União Europeia, no Mercosul e na União Africana.
Há ainda por todo o mundo milhões de falantes como em África, América central, Ásia e Oceânia de vários crioulos que usam as palavras portuguesas/galegas embora com fórmulas gramaticais diferentes. São perfeitamente compreensíveis. Isto se deve ao facto da língua portuguesa/galega no momento que estava a ser oprimida nos ”SÉCULOS ESCUROS” na Galiza ser durante os séculos XVI, XVII e XVIII um idioma em grande expansão utilizado no comércio internacional de toda a costa oriental e ocidental de África , Golfo Pérsico, Índia e Ásia incluindo Malásia, Indonésia, China e Japão. A própria língua japonesa tem várias palavras portuguesas/galegas como: capa, copo, vidro, tempero, tapas, tasca, botão, biombo etc. Palavras como obrigado criaram a japonesa “oriagato” para agradecer. A escrita da língua japonesa embora seja feita por sinais foi criada por portugueses. A ortografia foi uma adaptação dos sons das sílabas do idioma português/galego à orientalidade de escrever por símbolos. Cada sinal corresponde a um som que faz uma sílaba constituída por conjunto de uma letra consoante com uma vogal portuguesa/galega ou duas vogais. No abecedário japonês repete-se ciclicamente com as vogais de som portuguesas/galegas “ a, e, i, o, u” mudando em cada ciclo o som da letra consoante ou outra vogal ou só vogal. Na escrita chinesa existem símbolos que representam cousas ou ideias, enquanto os caracteres japoneses referem-se a sons em que cada um é uma sílaba por exemplo: “ta, te, ti, to, tu, ma, me, mi, mo, mu, ia, ie, io, iu, xa, xe, xi, xo, xu, tsa, tse, tsi, tso, tsu etc.. Quem analisar o som dos nomes dos japoneses e palavras verá que são feitas por sílabas com as vogais portuguesas/galegas pronunciadas de forma aberta. Quando os portugueses chegaram ao Japão os japoneses não tinham escrita própria e só os mais cultos escreviam um pouco em chinês. Hoje todos os japoneses escrevem da forma que os portugueses ensinaram e só alguns sabem escrever chinês. Em muitos casos numa frase misturam as duas escritas. Os caracteres chineses são mais compactos e representam ideias enquanto os japoneses são simples e soltos representando sons. Isso é fácil identificar num texto escrito pelos japoneses quando misturam os dois tipos de escrita. Por isso a língua galega/portuguesa não só é a 3ª mais falada no mundo ocidental como é culturalmente muito rica. Vários idiomas da Tailândia, Malásia, Índia e Indonésia têm também palavras portuguesas/galegas.
Há ainda um idioma próprio falado na Malásia, Singapura, Tailândia, Ceilão e Indonésia que se chama Kristang (língua cristã) ou português de Malaca que é constituído por palavras portuguesas/galegas com formas gramaticais diferentes. Existe também o idioma Patuá chinês nessa situação. Há também o Papiam das Caraíbas entre outros. Os portugueses/galegos falam com estas gentes sem dificuldade ao contrário dos castelhanos.
A língua Galega/Portuguesa considera-se com a matriz formada a partir do século IX, como resultado da assimilação do latim vulgar falado pelos conquistadores romanos a partir do século II d.C.
Na península Ibérica foi língua culta mesmo fora dos actuais territórios da Galiza e de Portugal como nos reinos vizinhos de Leão e Castela. Escrevendo em galego/português, por exemplo, o rei castelhano Afonso X o Sábio, as suas "Cantigas de Santa Maria". A sua importância foi tal que se considera a segunda grande literatura durante a Idade Média só depois do Occitano.
Na península Ibérica a língua galega/portuguesa esteve estável e comum a Portugal e Galiza mais de setecentos anos de existência oficial como língua culta e plena, mas as derrotas que os nobres galegos a norte do rio Minho sofreram ao tomar partido pelos bandos perdedores nas guerras pelo poder em finais do séc. XIV e princípios do séc. XV provoca a colonização da nobreza galega e a dominação castelhana, levando à opressão e ao desaparecimento público, oficial, literário e religioso da língua até finais do século XIX na Galiza. São os chamados "Séculos Escuros". A língua galega e povo foram tão mal tratados, escravisados, discriminados e oprimidos pelos castelhanos que a palavra galego durante séculos significou pessoa atrasada e inculta. Ainda hoje no Brasil em algumas regiões se chama a um português atrasado e muito inculto um galego. Na Galiza os galegos durante séculos foram ao máximo explorados materialmente e segregados culturalmente pelos castelhanos. Ainda hoje em Portugal, Brasil e outros países que falam português/galego há as seguintes expressões idiomáticas “ um galego de trabalho”, outra também usual, “trabalha como um galego” outra “ galego é escravo de trabalho”. No passado galego significou escravatura castelhana. Se falarmos de literatura, extraindo poucas normas recentes da RAG o idioma galego “portunhol” que esta instituição escreve e oficializa é igual ao que escrevia o mais grande poeta e escritor português de todos os tempos Luiz Vaz de Camóns. Só que este escritor viveu no século XVI e hoje até o seu próprio nome se escreve na norma actual Luis Vaz de Camões. O povo galego tem de exigir do Estado a sua língua actualizada e não um idioma remendado do português mediaval que porá os galegos numa posição de povo inculto e inferior neste mundo cada vez mais globalizado. É preciso restaurar a língua e não remendá-la por forma a não se tornar um idioma antigo de uma minoria sem qualquer valor de comunicação nem mesmo dentro da Galiza dado a contestação e divisionismo que gera, com o nascimento expontâneo na Galiza de vários movimentos em defesa da língua materna e genuína actualizada..
O galego/português em Portugal, por seu lado, durante este período ("Séculos Escuros") gozou de protecção e desenvolvimento livre, graças ao facto de Portugal ter sido o único território peninsular que ficou fora da colonização e do domínio linguístico castelhano.. A situação de opressão e colonização da língua galega não se limita só aos territórios conhecidos hoje como Galiza e zonas fronteiriças de Zamora, Leão, Astúrias e San Felices de los Gallegos (província de Salamanca). Em plena Extremadura espanhola em duas zonas diferentes o galego tem sido oprimido e colonizado quase à extinção pelo castelhano. Esta realidade histórica é quase desconhecida na Galiza. É que parte desta província espanhola era Galiza, fazia parte da Beira Baixa, era o extremo interior sul. A zona de Cáceres fazia fronteira da Galiza com os territórios mouros antes da criação do reino de Portugal. Era uma zona instável com população galega. Há ainda em separado mais a sul o território de Olivença e seus municípios que estão ocupados ilegalmente por Espanha desde 1817 face ao direito internacional, que sem ter pertencido à antiga Galiza faz parte de uma província portuguesa do Alto Alentejo reconquistada aos mouros e povoada por galegos. O idioma chamado português de Olivença é galego. Os seus habitantes são filhos de galegos/portugueses e não de castelhanos. Por isso hoje há na província espanhola da Extremadura milhares de jovens a estudar a língua portuguesa por saberem que é o idioma dos seus antepassados normalizado e actualizado. Ao contrário do governo da Galiza o da Extremadura espanhola (embora só tenha alguns municípios de origem galega/portuguesa) tem estreitado muito as relações linguísticas, culturais e económicas com Portugal. Não inventa “PORTUNHÓIS”
A Real Academia Galega defende e tenta oficializar que o galego deve ser o português arcaico com algumas polémicas modificações ortograficas impostas pelo poder político e não a nossa língua moderna. A RAG quer acabar com a cultura galega. Em Finesterra há quem fale o melhor português de toda a península. Aqueles que falam melhor galego são os que mais reprovam na disciplina nas escolas do governo. O “portunhol” é um acto de neocolonialismo depois da União Europeia obrigar os Estados membros a reconhecer as línguas regionais. O Estado espanhol está a tentar impor o “portunhol”, um dialecto sem qualquer utilidade como se fosse o galego. É uma manipulação e deturpação da história. Eles (RAG) sabem que o português arcaico não tem condições de se impor no mundo e muito menos o “portunhol” adulterado, isolado, não representa nem é capaz de expressar o pensamento moderno e as evoluções tecnológicas actuais. Trata-se de um dialecto deformado, isolado, criado agora para dividir galegos e defender os interesses do colonizador castelhano que tem pavor em ver uma Galiza descolonizada. Pelo contrário o galego/português genuíno e moderno é uma mais valia para todos os galegos e para a própria Espanha. Os castelhanos não colonialistas aprovam e reconhecem que depois de tantos séculos de opressão de que os galegos foram vítimas dos castelhanos colonialistas o mínimo que o Estado tinha de fazer era ajudar os galegos a recuperarem a língua dos seus pais actualizada e descatelhanizada. O português como puro galego do século XXI. Os galegos passavam a ser bilingues "Hablando" o idioma do colonizador o castelhano e "Falando" a língua dos seus pais o galego/português. Com isso passam a falar com mais de 700 milhões de falantes nativos em todo o mundo. Abrem-se assim as portas para um gigante espaço cultural e comercial num mundo globalizado. Esta é a grande vantagem que os galegos têm em relação às outras línguas minoritárias peninsulares como as catalã e basca. Os Galegos têm como língua materna o 3º idioma ocidental. Os deputados galegos podem falar o galego do século XXI no parlamento Europeu mas não infelizmente no espanhol. Isso é humilhante para um povo que tanto sofreu durante séculos e é a parte pior que existe numa colonização.
Para a recuperação da língua galega oprimida há séculos é imprescindível a transmissão de rádios e televisões portuguesas em canal aberto em toda a Galiza e municípios falantes do galego das Astúrias, Leão, Zamora, San Felices de los Gallegos/ São Félix dos Galegos (província de Salamanca), Olivença e outros municípios da Extremadura espanhola de origem e matriz humana galego/portuguesa. Em entrevista à agência de informação portuguesa Lusa, Emilio Perez Touriño explicou que as "grandes dificuldades" têm a ver com "as limitações do espaço radioeléctrico existente" na Galiza. Haja vontade e determinação política. Tudo o resto é fantasia para adiar o mais possível a restauração da língua galega actualizada normalizada e genuína ao povo galego. Touriño é galego ou troca a sua identidade, renegando as suas origens para agradar aos castelhanos colonialistas? Muitos castelhanos no século XXI ainda são colonialistas e chegam a chamar de anti-patriotas aos galegos que defendem a Galiza, como os deputados que falam no parlamento Europeu em português. Esta é mais uma forma de descriminar e marginalizar os galegos na sua própria terra. Nós galegos temos de saber diferenciar o que é Pátria e o Estado. São duas cousas distintas. A Galiza não só é uma Nação milenária como é a nossa Pátria. A Espanha é o Estado de que dependemos administrativamente. Para um galego ser patriota é pôr em primeiro lugar a Galiza, sua cultura e língua. Não renegar o nosso passado e origens. Não ser patriota é olvidar que se é galego. Galegos e castelhanos têm de viver de mãos dadas e não com os castelhanos com os dois pés em cima dos galegos. Hoje um galego ainda tem que escrever e “hablar” castelhano para ter um emprego na Galiza. Isto é colonialismo do pior. É falta de respeito por um povo e uma Nação.
Na Net é importante que os galegos, tanto empresas como particulares tenham em primeiro lugar a sua página de Web em galego/português normalizado e só depois em castelhano.
É preciso o ensino escolar obrigatório do galego do século XXI e a televisão galega deixar de falar em português arcaico ”portunhol”. O português mediaval não tem qualquer utilidade nos tempos modernos. Os galegos têm o direito de falar a língua dos seus pais actualizada e não de forma mediaval e castelhanizada o “portunhol” como o Estado espanhol através da tv da Galiza e da RAG promove. Não se compreende como alguém com responsabilidades no Estado Espanhol tem receio que os galegos falem a sua língua materna actualizada normalizada e com expressão mundial. A RAG tenta criar um “portunhol” a partir do português mediaval. O “portunhol é uma invenção daqueles que vêem Portugal como uma Galiza livre e temem desesperadamente a aproximação dos povos. Esse “portunhol” morrerá sem expressão e insistir nele é confundir e destruir a cultura galega definitivamente depois de tantos anos de opressão. Não quero deixar de chamar a atenção para a deformação e crime cultural que existe quando se escreve Xunta em vez de Junta. É que em galego/português desde pelo menos o século IX que a letra “J” não tem o mesmo som que em castelhano. Em galego/português a letra “J” tem um som muito semelhante com “X” mas não é bem o mesmo. Esta é uma deformação ortográfica e imprecisa oralmente por se desrespeitar os critérios principais de origem da língua galega. Escrever Junta com “X” representa desconhecimento de como se pronuncia em galego/português a letra “J” que nada tem a ver com o castelhano. O mesmo acontece com “ge” e “gi” em que o som em galego/português é muito parecido com “xe” e ”xi” mas não é totalmente igual. Para fugir do sotaque castelhano não é necessário radicalizar tanto. A RAG devia-se chamar Real Academia Castelhana, porque está a defender os interesses castelhanos de confundir e dividir os galegos.
É fundamental o galego ser actual e normalizado. Os povos só se evoluem bem intelectualmente quando sabem se expressar bem na sua língua materna e não na estrangeira colonizada. Não se consegue expressar bem com um idioma do passado com adulterações neocolonialistas castelhanizadas como o agora inventado “portunhol” para impor a uma Nação milenária. Pelo contrário o galego actual com ortografia normalizada pelo padrão português será o encontro dos galegos com as suas origens e ganham em simultâneo um poderoso meio de comunicação quer a nível cultural como comercial, que ajudará a crescer a Nação Galega neste mundo globalizado. Escrever galego/português dentro da norma dá-lhe uma dimensão mundial e é a única forma de salvá-lo da morte. O português/galego não é um idioma de propriedade de Portugal. São dos 9 países que o adoptaram como oficial e da Região Autónoma de Macau na República Popular da China.
Temos aqui um bom exemplo da China que embora comunista adoptou oficialmente o português numa das suas regiões autónomas ao contrário de Espanha que se diz democrática e está a inventar o “portunhol” para que a Região Autónoma da Galiza não tenha como oficial a língua de seus pais. Com esta decisão a China muito se tem beneficiado cultural e comercialmente com a sua presença nos 9 países que falam português.
Escrever dentro da norma galega/portuguesa é a única forma de salvar a nossa língua. Não vivemos isolados no mundo. O Instituto da Língua Portuguesa tem sede na cidade da Praia no pequeno país de Cabo Verde, onde estão representados todos os países de língua oficial portuguesa para haja normalização na ortografia. Não há colonialismo linguistico. Espanha deveria estar lá representada oficialmente e com plenos direitos através da Galiza. Nós somos irmãos falantes de mais de 250 milhões de pessoas com as nossas origens humanas e culturais. Não temos de optar entre os nossos primos castelhanos e os nossos irmãos da fala. Queremos conviver com as duas partes.
Só assim se respeita a dignidade do povo galego e a própria Espanha se beneficia. O rei Dom João Carlos viveu a sua infância em Portugal, primeiro aprendeu a falar e escrever bem português/galego (com sotaque de Lisboa) e só depois castelhano. Contudo é rei de Espanha.
Os galegos não deixam de pertencerem ao Estado Espanhol por falarem a língua dos seus pais actualizada e normalizada. Agora atitudes de neocolonialismo, adulterarem, falsificarem a língua com receio do crescimento da Nação Galega é crime cultural.
Na cultura galega respeita-se os mais velhos e a Nação Galega merece ser respeitada quanto mais não seja por ser muito mais velha do que o próprio Estado Espanhol.
É difícil sob o domínio do colonizador defender uma identidade cultural.
A RAG tenta afastar o galego das suas origens com a invenção do “portunhol”, oportunisticamente tirando vantagem das, feridas, cicatrizes e enfermidades deixadas pela própria humilhante colonização castelhana em termos de deformação linguistica. Contudo os galegos estão de parabéns por depois de tantos séculos de humilhação, opressão e colonização castelhana não terem deixado morrer o seu idioma materno galego/português.
A Real Academia Galega que trai os filhos da Galiza é suportada pelos nossos impostos e serve os interesses do colonizador castelhano, pelo contrário muitas organizações como a Associaçom Galega da Língua AGAL luta sem apoios pela defesa da nossa língua materna e cultura. Em pleno século XXI e na Europa os galegos pagam impostos para o Estado através da RAG destruir a sua língua materna e cultura. A deturpação da língua materna é a morte da língua galega depois de séculos de opressão e colonização castelhana. O idioma “portunhol” que a RAG está agora a fabricar artificialmente não serve para nada senão dividir os galegos para os castelhanos continuarem a mandar em nossas terras galegas. Onde estão no meio dos políticos os verdadeiros galegos? Será que pelo poder só querem agradar ao castelhano colonizador, renegando as suas origens e traindo o seu povo? Vendem-se pelo poder? Será que em mil anos de história só houve um político galego chamado Dom Afonso Henriques primeiro rei de Portugal? A Galiza não é uma questão de direita ou de esquerda nem qualquer ideologia. É uma Nação milenária que tem de ser respeitada. A RAG é um braço de terrorismo cultural armado pelo colonizador castelhano contra a língua e cultura galega e pago através dos impostos pelos próprios galegos. Trata-se de terrorismo cultural pago pelas vítimas. A opressão secular de que os galegos e a Galiza são vítimas é o maior crime na península contra pessoas de bem. Sem a reintegração da nossa língua original actualizada a Galiza continua a ser uma colónia de Castela na Europa em pleno século XXI, quando já nem em África existem.
A grande maioria dos galegos não se quer separar do Estado espanhol, nem querem ajuste de contas pelos “séculos escuros” de opressão e humilhação. Querem a saudável convivência entre todos os povos, mas exigem ser respeitados pelo Estado e não enganados com a invenção do “portunhol”. Pelo contrário o boicote à sua língua materna feito pela RAG é a forma do Estado espanhol fomentar o sentimento separatista e extremista em toda a Galiza, como já existe no País Basco. Nem o nome de nosso país correcto todos ao galegos falam devido à opressão e enfermidade linguística. Desde a existência da nossa nação durante séculos até ao domínio e colonização castelhana todos os galegos diziam GALIZA os castelhanos Galícia. É fácil concluir que o nome da Nação galega em galego era o nome que os nossos pais galegos lhe chamavam e não os castelhanos, mas até esta humilhação tivemos que aceitar em nosso idioma “portunhol” a palavra estrangeira galicia. Porque será que nós galegos não começamos a chamar Castelhícia, Espanhicia a e obrigar os nossos colonizadores a mudarem de nome como nos fizeram? Trato igual. Fim ao colonialismo.
Abaixo o “portunhol”. Fim ao colonialismo.
Pela dignidade do povo galego e sua língua materna. Galego actual e com ortografia normalizada é português.
Viva A Galiza e o Estado Espanhol.
Manoel Castro Vidal Pinto
(Nome secular galego/português)
Ideias Galegas
Corunha GALIZA Espanha

Notas importantes:

1-Pela Nação GALEGA e pela causa da recuperação da nossa língua materna e genuína reenvie para os e-mails de 10 amigos seus esta mensagem. Promova a consciência GALEGA. Se cada um de nós que recebermos esta mensagem a enviarmos a 10 amigos, toda a Galiza a receberá.

2- A ortografia do “portunhol” que o Estado espanhol RAG e quem com ele colabora, com o dinheiro dos nossos impostos, está a tentar impor aos galegos é um crime cultural maior do que a própria colonização castelhana. Faz os nossos filhos perderem tempo e cabeça com algo falso e sem utilidade. O “portunhol” da RAG não tem qualquer utilidade e isola-nos no mundo, é uma forma de destruir gerar confusão na língua galega e reduzir-nos a nada ao fim de séculos de opressão. Os galegos têm a 3ª língua mais falada no mundo ocidental como idioma materno não precisam que a RAG invente ortografias de interesse castelhano para nos dividir. Que se acabe com a relação colonizador e colonizado entre galegos e castelhanos. Queremos ser respeitados dentro do Estado espanhol. Vamos todos Limpar os “Séculos Escuros” de opressão, humilhação e o castelhano de nosso idioma escrevendo puro galego normalizado no português actual.

PedraCorado #31 3/Abril/2008 PedraCorado

Assunto: Muito bom este facto histórico feito pelo Galeguismo.

Sou galego tenho metade da minha vida vivido fora da Galiza. Devido à minha profissão tenho estado na Argentina, Brasil, Alemanha, Inglaterra, Japão e agora estou em Portugal.
Isto dá-me uma visão diferente sobre a situação da Galiza. A maioria dos portugueses e galegos quase desconhecem que são o mesmo povo e que antes da colonização da Galiza pelos castelhanos tivemos um passado comum com sete séculos falando e escrevendo a mesma língua o galego/português.
Para um galego como eu que vive no exterior é humilhante saber que não temos o direito de escrever o nosso idioma na ortografia actual e ainda ver a RAG a fabricar uma outra escrita para nos isolar do mundo dos irmãos da fala. Depois de sofremos tantos séculos de opressão e humilhação cultural e económica com a colonização castelhana o mínimo que os galegos mereciam era recuperar o atraso e deixarem-nos escrever o nosso idioma actualizado na norma ortográfica do galego/português. Temos uma das línguas mais faladas do mundo. Inventar regras ortográficas quando já as temos solidificadas e de extrema utilidade só pode ter o objectivo de destruir a cultura galega e isolar-nos. A escrita deve ser um meio para comunicarmos e não para separar povos com a mesma origem como pretende a RAG. Por isso concordo e apoio o Senhor Galeguismo e reafirmo:
Acabe com as enfermidades do nosso idioma resultantes da colonização castelhana. Escreva puro galego do século XXI com a norma ortográfica do português actual.

Novo comentario

É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.

Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:



Portomeñe

Carlos Portomeñe

(Lugo, 1968) Cursou estudos de Ciencias Políticas na USC, aínda que se dedica profesionalmente ao mundo da escultura e da artesanía. É secretario xeral do PCG.