No seu 50º aniversario.
De sutaque, sorprendín a poesía de Luís Pimentel, silenciada na man do fino esquecemento. Un libro póstumo, Sombra do aire na herba, penetrou en min como brétema da mañá dos cavorcos de Lemos. Tempo despois lembrei o consello de Dámaso Alonso. Non se esfarelou como rosas cinza a fondura dun poeta que diagnosticou unha vangarda en follas da consulta que escribía con tinta vermella, vermella. Meu médico de garda, meu compositor da inocencia infantil.
Pimentel é un home sinxelo. Por riba das murallas de Lugo camiña, con pucho negro, ao carón de Fole e Celestino F. de la Vega. Hai tempo que non está con R. Piñeiro quen de mozo ía visitalo á súa casa e falaban de Francis Jammes, da lírica, da cultura e da ORGA e o Partido Galeguista. Pimentel non era alleo ao seu tempo.
No depósito de cadáveres houbo moitos pícaros. Pimentel gardaba un anaquiño, unha faragulla do silencio entre as súas mans pois el cría na vida, cría na poesía como vida, coma reino sen bandeiras.
Arde, fume en Compostela e o editor cun tiro deitado nunha gabia de Cacheiras, onde os provincialistas quixeron afirmarnos. Pimentel sufría, agochábase na casa, coa porta pechada, só e o son rebotado dos disparos no camposanto preto da rúa Bispo Aguirre. Sentía a morte, sentíaa. A morte. Tebras ao axexo, volveron as negras campás, as campás de ferro na noite!
As campás volven repenicar. Medraron os que pinchaban os ollos dos paxaros e gozaban miralos bater contra os valados, naquel bruído murcho. Medraron e pensan que teñen dereitos cando eles mallaron nos paxaros, por seren nenos. Onde estaban os pais? Seino.
Repenican ao son de petardos, de tamborís no lombo dun rapaz, nos redobres das carreiras. Repenican pois non nos entenden, non. E mófanse por tal, fanfurriñeiros enfundados na desconexión do intelecto que implica a negación de nós, NÓS.
Non te xulgo Pimentel por escribires en castelán. Non, nunca. Sei que tiñas vontade de traducir ao galego e axudábanche pois temías ao teu descoñecemento do idioma. Xa o contaron. Non, non tes porque te sentir mal. Ti defendes o galego, ti es bilingüe e estás connosco, no galego.
O teu verso dálle eternidade ás cousas e sabíao nas escaleiras da Casa das Artes cando albiscaba un enterro que durante tanto tempo te atormentou. Eran os mesmos que te negan, que nos negan. Mais non convén chorar máis pois ela chorou por todos e para sempre. Calemos. Ela chama coa súa boca torta a mortos e náufragos dende a solaina, entre a brétema. Nós berramos para aumentar a intensidade da chamada.
Parabéns. Rematei o artigo com ganas de penetrar na poesia do Pimentel.
Gostei do artigo mas escrevo (em público já que não posso em privado) para opinar sobre o objecto da sua tese. E é que, certamente, infúnde-me temor que seja alguem que bebeu (tanto) do Ilga, quem faga um estudo estudo em profundidade de tam egrégio reintegracionista. Apelo à sua honradez científica e profissional. Ainda que devo dizer que em coerência, se o trabalho se escreve em galego, esse galego deveria ser 'um' e não 'outro'. Opino.
Saúde.
Oe Xurxo ti non acredites ,escribe na norma que ti queiras, imos deixarnos de chocalladas xa, temos unha lingua agredida de cotío, e estamos a rifar entre nós, xa estivo ben¡¡¡¡
O que importa é que escribas na nosa lingua (calquera das formas do galego é nosa) e desde logo sigue facéndoo coma mesma clarividencia analítica. Concordo co que dis. Parabéns
Bom artigo, si senhor. À margem do mesmo e aproveitando a sua referência ao bilinguismo quero botar a andar umha ideia por se alguém a recolhe. Esta pretensa campanha de "bilinguismo" agacha um feroz ataque contra a nossa língua, creio que muitos concordamos nisso. Nom seria possível fazer umha contra-campanha para defendê-la? Deveria ser algo aberto onde concordássemos reintegracionistas e ilguistas, a RAG e a AGAL, o MDL e a Mesa, etc. Considero que é algo urgente e essa unidade é possível, de facto já a houvo quando o governo espanhol, pola via do seu delegado na altura Garcia-Sabell recorreu a lei de normalizaçom.
aovellaquemira,
Con todos os respectos creo que te trabucas de cheo nas túas afirmacións.
Non sei como afirmas que Ramón Villar Ponte é un reintegracionista. Penso que andas moi equivocado. Eu lin e leo manuscritos de Ramón Villar Ponte e nunca nunca lin nada en reintegracionado (en case a totalidade dos fondos, pódocho asegurar). É máis, lin cousas en castelán e logo só en galego. Non usa nunca, nunca. E xa che digo, só interveño co cometario para aclarar esta cuestión. Se cadra, trabúcaste con Antón, que podía simpatizar co reintetracionismo sen chegar, tamén, a selo (cousa que hai xente que afirma).
O dito que vaia con boa fe pero de verdade non sei de onde sacaches tal afirmación. Alén diso,non me movo non "anti-reintegracionismo" aínda que a miña escolla sexa a galega.
Sen querer tamén estirar máis o debate neste tema que non ten nada que ver co artigo, mándoche un saúdo, hom!
Xurxo.
#6 Obrigado pola resposta porem não posso mais que contestar:
1) Esta frase paréce-me um tanto contraditória: "Alén diso,non me movo non "anti-reintegracionismo" aínda que a miña escolla sexa a galega". A escolha 'galega' autêntica é logo a do Ilga? A que parirom 31 pessoas reunidas numa sala, com a benção de Filgueira Valverde? Vaites, vaites...
2) Polo demais, diferenciando teoria e praxe certamente (não esperaria você que escreve-se em normativa Agal, para certificar-lhe a condicição de reintegracionista, suponho); cópio e colo algumas das reflexções sobre a língua, de Vilar Ponte, tiradas do PGL:
Antom Vilar Ponte
«Ou é que ainda hai quem, possuindo algumha cultura, pense que o nosso idioma vernáculo e o idioma de Portugal nom som todo um e o mesmo, com idêntica sintaxe e idêntico léxico, salvo pequenas diferenças de morfologia, ortográficas e prosódicas, tam fáceis de reparar (se nom se querem unificar a custo de um pequeno esforço), e salvo galicismos e americanismos que abundam na fala dos irmãos de além Minho?»
(Pensamento e sementeira, pág. 345-346)
«Entre o galego e o português de hoje nom hai mais diferenças que as existentes entre o castelhano de Castela e o de Andaluzia e América; e a sua unificaçom é tam fácil, se nom mais, que a realizada por flamengos e holandeses com o idioma comum, que somente se diferençava na ortografia e nalguns giros prosódicos. Quando se vam dar as normas precisas para intentá-la pouco a pouco? Pudérom ser chamados nunca a umha missom de maior transcendência no terreno da própia cultura, da cultura autóctone, a Academia Galega e o Seminário de Estudos Galegos?»
(Pensamento e sementeira, pág. 346)
«Os nacionalistas galegos temos de chegar aginha à maior unificaçom possível, sem mágoa do engebre, entre o nosso idioma e o português. Assi o português lerá-se na Galiza doadamente, acabando coa vergonha de que se nos ofereça por intermédio do castelhano o seu génio, mais nosso que o génio castelhano; assi a independência do nosso espírito a respeito do de Castela, que nos tem mediatizado, virá de caminho»
(Pensamento e sementeira, pág. 257)
«Galiza tem de considerar a Portugal como baluarte da sua independência espiritual...»
«A liberdade e a independência de Portugal consideramo-la os galegos como a nossa mesma liberdade e independência, e estaremos dispostos ... a erguermo-nos violentamente contra dos que quigessem esnaquizar aquela. Galiza considera o português como o galego nacionalizado e modernizado... toda burla ou ironia que se dedique por espanhóis a portugueses será tomada como aldrage feito a galegos...»
«Galiza e Portugal estreitadas ao fim suporiam umha expansom cultural de idioma diferente do castelhano tam extensiva quase como a deste na península e caminho de rivalizar também na América, com o baluarte do Brasil, significando a redençom do nosso espírito para colaborar por nós mesmos, com todas as essências naturais da nossa raça, no superior comunismo da cultura universal, de que falou Guyau.»
«Enquanto exista Portugal nom morrerá, pois, Galiza.»
«Enquanto viva o português o galego nom morrerá.»
(escrito em espanhol)
Saúde.
#3 #6 #7 Acabo de me percatar de que estou confundindo um irmão com o outro (Antom por Ramom), de trajectórias certamente diferentes. Peço mil sinceras desculpas e rógo-lhe que tenha por não posto o contido dos comentários referidos a Antom Vilar Ponte.
Saúde.
Moi lúcido e tamén moi fermoso.A verdade é que Pimentel,á marxe das limitacións idiomáticas manifestas na súa escrita,ten unha forza poética como poucos tiveron na poesía galega (é unha opinión particular,claro).
"Unha canción que se cae e se levanta..."
Fermoso e atinado artigo.
#5
Luis Foz, concordo no cento por cento coa súa idea. Coido que vén sendo hora de que reintegracionistas e illacionistas deixemos de man as nosas diferencias -ambas respectábeis- perante unha ameaza común. Aínda que eu non son ninguén, só un galegofalante máis, conte coa miña axuda e o meu pulo.
Concordo ao cento por cento coa ideia do Luis Foz...Ha circunstancias nas que a unidade compre mais ca nunca...Ja vai sendo tempo que, amarge das nossas opinions pessoais RAG e AGAL, isolacionistas e reintegracionistas lhe deamos verdadeiro pulo a lingua propria e nada neste nosso pais. A ameaza do imperialismo castelhano-espanhol meresce um resposta digna, civica e COLECTIVA
Concordo com a união de forças para calar aos tangallegos.
Mas terão que me desculpar, não concordo com que as duas opções ortográficas sejam igualmente respetáveis («reintegracionistas e illacionistas deixemos de man as nosas diferencias -ambas respectábeis-»).
As pessoas são respeitáveis todas. Ora, as teorias, não. Portanto, reintegracionistas e isolacionistas são todos pessoas que merecem respeito. Ora bem, o isolacionismo (a teoria) não é cousa que mereça o mais mínimo respeito. Por que? Porque precisamente A TEORIA é desrespeitosa com a nossa língua comum e lusófona.
As pessoas, sim. A união, NECESSÁRIA, também. Mas a vaquinha pelo que vale.
Se se estudan os campos comúns é posible avantar na loita contra a segura desaparición do galego como lingua A, materna, de nacemento.
O que os separa é evidente, mais hai uns campos definidos comúns, que permiten tamén millores matices e explicacións das posicións.
Observador, tu que não percebes do comentário do Foz:
"Nom seria possível fazer umha contra-campanha para defendê-la? Deveria ser algo aberto onde concordássemos reintegracionistas e ilguistas, a RAG e a AGAL, o MDL e a Mesa, etc."?????
Quem ia dizer que tu estas pola união de forćas, como diz o semocho.
Larpeiran, o ilhacionista, pessoa respeitável menos na sua ideologia linguística.
A maior parte dos "reintegracionistas" que aquí escriben parecen burlarse de todos nós. Moito do léxico en que escriben é SÓ galego (mesmo "galego RAG") e non portugués (é decer, non é portugués estándar).
Concordo com Ecoe, o que nos separa é evidente, mas há pontos comuns que deveriam ser melhor aproveitados.
O Semoncho parece querer dizer que para unir-se há que aguentar que os isolacionistas ponham em pé de igualdade a teoria xunteira e o reintegracionismo. Era boa. E o Larpeiran que se responde a si mesmo parece dizer que não percebo o comentário de Foz pela mesma razão, supondo cousas que Foz não disse. Enfim. Uniões...
Arzaya, o português não é só aquilo que se ensina nas escolas do Sul da Raia.
O que falamos na Galiza também o é.
E também o que falam e é ensinado nas escolas do Brasil.
Por que não lhes dizes aos brasileiros que muito do léxico que escrevem é SÓ "brasileiro", como querendo dizer que não é português?
E depois vai ao México e diz que o que eles escrevem é SÓ "mexicano", ou seja, não é castelhano, nem sequer espanhol.
Obrigado observador, já sabemos que es um de Galicia Bilingüe. Com caras como tu é obvio que Galiza não avanza.
Mellor, mais claro: Observador, estas a prol da unidade de dos dous movementos ideolóxicos, como un recoñecido reintegracionista propón para loitar contra o inimigo común da nosa lingua, si ou non?
Realmente a maior parte das veces resulta un tanto desesperante este foro,tanto ten cal sexa o tema ,ao fin sempre se remata o eterno debate normativo, parece que iso é o relevante en todas as circunstancias e mentre tanto, a NOSA LINGUA esvorece, pouco vai importar a norma se non facemos nada por mantela viva e protexela de agresións coma as de GB,A COPE, etc.De seguro teremos unha lingua integrada no tronco común do que xamais debería ter saído ,certo é, mais teremos pobo???
Ah eu son defensor da lusofonía mais, acredito que hai cousas ben maís urxentes.
Saúdos a todos
Ola, non son licenciado en filoloxía, pero non entendo o título do artigo. Polo demais, lin o libro e o artigo paréceme un resumo romántico da introdución do libro de Galaxia, pero con frases de tan pretendidamente requintadas, incomprensibles: rosas cinza? Polo final adivíñase o significado do título, pero sigo sen entendelo, fáltalle un acento?
O comentário do tal arzaya deixou-me extasiado ..
A ver, quer dizer que os reintegracionistas, que defendemos A IDENTIDADE E UNIDADE LINGUÍSTICA DO GALEGO E O PORTUGUÊS, estamos a burlar-nos del porque nom usamos só léxico português ... MAS AINDA "GALEGO" .. !!!!
Anda nabo !! E nom será que és ti o que nom conhece nem quer conhecer um caralho do que o reintegracionimo e os reintegracionistas defendem ?????
Quam atrevida é a ignorância, meu Deus !!!
Ou tiramos pra diante em unidade ou nom ha que lhe fazer...As vezes polo bem comum, amigo Observador, compre ser umha miguinha mais pragamtico atendendo as circunstancias REAIS nas que andamos...O demais e perder o tempo e andar a ve-las vir ou a reloucar escutando as nossas palavrinhas...Mais pra que?? De seguido acabamos por nos filar entre nos...SOMOS do que nom ha!!...No entanto GB a escachar a rir a rir e rir...Mexamos por nos proprios e somos tamem nos propios os primeiros em dizer que chove...Magoa de Pais e Magoa de Gentes
Boas Xurxo. Convído-te a que te passes pelo foro da Agal onde abrim um fio sobre o reintegracionismo de Ramón Vilar Ponte, no que poderás atopar ademais, dois interessante textos:
http://www.agal-gz.org/foros/v...
Saúdos.
Naceu en Vigo en 1984. É licenciado en Filoloxía Galega e prepara a tese sobre a figura de Ramón Villar Ponte.