Dirixe o novo consello da Associaçom Galega da Língua, substituíndo no cargo ao burelao Bernardo Penabade. Vieiros falou con el sobre a actualidade lingüística.
Alexandre Banhos nunha charla na Esmorga
Vieiros: Cales son os retos aos que se enfronta a AGAL na actualidade?
Alexandre Banhos: Son basicamente dous: o primeiro, un contributo serio e comprometido, pondo barreiras á desfeita que estamos a vivir, para que teña paraxe. Se les O polegar do panda (de Stephen Jay Gould, editado por Gradiva na colecção Ciência Aberta), hai unha conclusión que se pode estender a isto: "hai fenómenos que non se notan nunha evolución e ao ollalos poden pasar desapercibidos, mais que se non se mudan, en moi pouco tempo causan unha debacle".
O segundo, é que nós temos unha lingua que dispón dunha excelente autoestrada para andar polo mundo, o galego internacional, temos que saír dos camiños de cabras, que ademais estan todos moi rodados polos "off roads" españois: Portugal e o portugués son a creación do xenio galego, en palabras do grande historiador lusitano Alexandre Herculano; ou como diria Rodrigues Lapa, "o portugués non é máis que galego civilizado", a autoestrada que chamo eu.
Nos 26 anos de AGAL produciuse un esforzo xigantesco por crear ciencia, combater a incultura e a mistificación. e aumentar o capital humano. O novo Consello recibimos esa herdanza. e imos traballar para que ese capital siga crecendo. En Galiza, a política ortográfica estatalizante e sometida ao castelán é a outra cara da moeda do proceso de susbtitución linguística.
V.: Como valora a situación sociolingüística actual?
A.B.: Eu son sociólogo, e se miras a pirámide lingüística da poboación galega, das diferentes xeracións, ves que estamos perdendo a lingua: pérdese masa e calidade, todos os días estamos enterrando nos cemiterios a nosa lingua. Estamos nunha situación moi difícil, pero que debe permitirnos reflexionar, para os que honestamente estas cousas son o cerne das preocupación, independentemente da idea que cadaquén teña da lingua, rexional ou internacional. O noso sentido da responsabilidade e honestidade non nos vai impedir tratar com todo o mundo desprexuizosamente.Temos a sorte de poder aprender de outras experiencias, como as do corso ou alsaciano estatalizándose na Francia do hexágono, e non manifestándose como o que son italiano e alemán. Temos experiencias como as do flamenco, moldavo ou das falas do Tirol, que rachan cos procesos estatalizados-rexionalizados e camiñan por onde lles pertence; e iso frente ao outro modelo é o camiño do éxito. Temos que pór barreiras ao proceso de perda de identidade-calidade na língua paralelo ao de perda de falantes, pois o galego pode ao final ser calquer cousa ou simplemente unha variante rexional do castelán, Hai benintencionados que acaban facendo "castelán en galego" . V.: Que relación ten o conflito normativo con isto?
A.B.: Xa o dicía antes: a cuestión da norma preséntase como mecanismo ocultador do proceso de substitución linguística. Nós, no relacionamento coa RAG, Consello da Cultura, Universidades, Administración..., non faremos cuestión da norma porque non queremos que sexa excusa para tapar os problemas. O noso é falarmos com normalidade plena e recoñecemento da honestidade nas posturas dos outros. Temos outro reto no mundo da lusofonía, ser aceptados na nosa singularidade: a AGAL agardamos estar en todos os organismos da lusofonía relacionados coa lingua.
O galego non se empezou a falar hai 40, nen 120 anos, ten unha historia detrás. Cando unhas persoas que eran analfabetas do seu propio quixeron utilizalo, fixérono dende o que coñecían, que era o castelán, non sabían nada da língua de reis, da Igrexa e da aristocracia. Afortunadamente agora sabemos e non podemos axir como analfabetos. Se preguntamos aos que saben de como estan as cousas, os nenos e nenas das nosas escolas diran que o galego é unha lingua cuxa norma de corrección é a do castelán. Eu propio lembro cando as cuestións de corrección para min, tamén eran as do castelán no meu galego aldeán diciase "agüentar", e autocorrixinme a través do castelán, dicindo "aguantar". Logo vas a Portugal e resulta que o que ti pensabas que era un vulgarismo que había que corrixir era como se estaba no mundo.Dende a oficialidade constrúese unha lingua paralela do español, e iso linguisticamente e imposíbel se o galego é lingua, enganar non é igual a engañar, e así con todo. O profesor Guerra da Cal, mestre na escrita en galego, castelán e inglés dicia que os galegos debemos actuar como o que somos, un galego que non usa a sua lingua é unha persoa de terceira categoría, está no mundo de prestado.O conflito normativo serve para tapar o outro conflito: para o goberno actual non hai imposición do galego, é ben certo... mais do castelán? Intente vostede vivir con normalidade na súa lingua. O modelo de escrita da AGAL tecnicamente é o mesmo modelo có da escrita de mínimos aprobada pola Xunta en xuño de 1980. Trátase de integrármonos no mundo internacional da nosa lingua partindo desde a nosa singularidade..
V.: E cal é a situación actual? Que se fai dende as institucións?
A.B.: Pois a situación actual é a aceptación, por parte do nacionalismo maioritario, de que o galego é unha lingua diferente do portugués. Aínda que se poida dicir pola boca pequena outra cousa, os feitos falan. Existe un modelo de negociación e recoñecemento mutuo fantástico, que serve para o poder ter un instrumento de apoio ás súas políticas positivas para a lingua. Funciona noutros lugares como Cataluña ou o País Vasco: un consello social da lingua. Témolos de traballo, de ecoloxía, de mulleres... Por que non de lingua? Sería un magnífico instrumento de podermos traballar todos xuntos no que temos en común. O novo Consello da Agal vai traballar para iso.
Ademais, tanto o Estatuto de Autonomía como a Lei de Normalización Lingüística falan de galego, en ningún momento falan de norma. Tampouco no Estado español hai nada que sancione o xeito de falar o castelán. Os prexuízos que temos penso que son froito dunha historia e dunha tradición cultural, que, polo demais, é moi recente. Pero fíxate que todas as persoas que non falan galego e son castelanistas son antilusistas, curioso. Eu non coñezo ninguén a prol do castelán que se declare reintegracionista.
Ser galego reintegracionista, ser lusista, significa moito traballo ter que re-aprender e esforzarse, repensar as cousas, é ir contracorrente. O traballo que exixe é a mellor garantía, quen pense que as cousas sen esforzo valen o mesmo, está aviado.
Galego=camiño de cabras
Parabéns. Deducimos que a lista de cabróns pode atoparse nos dicionarios de literatura galega.
E o resto, cabras e demais especies, non temos ningún espazo ideolóxico en común con xente que di ou subscribe esas afirmacións.
Lidor, alguem que coma ti nom da para percebee nem a mais simples das metáforas sim que nom tem nada em comum com gente que defende umha lingua nom-minorizada.
Para a redação de Vieiros: saibam que em "ilgarragueiro", EXIGIR é EsIXIR.
"O traballo que eXixe é a mellor garantía, quen pense que as cousas sen esforzo valen o mesmo, está aviado."
É uma dessas pérolas da "normativa do galego"...
Hai pontos básicos, a ter en conta, ben claros:
*o GRAVÍSIMO proceso de SUSTITUCIÓN da língua forte sobre a débil no que estamos submersos irremisiblemente.
*o galego e o portugués son UNHA LÍNGUA ÚNICA
*a grafía que lle corresponde ó galego é a portuguesa ou ésta debe ser o patrón a ter en conta.
Para o "esperto". En galego normativo escríbese esixir ou exixir...Eu, en contradición co Sr Banhos, coñecín algunha persoa pro-reintegacionista que falaba castellano. E , con certeza, coñezo persoas que falan portugués con escasa simpatía con todo o galego que non sexa común co portugués estándar. Polo demais, que o reitregracionismo vaia agora de tolerante é conmovedor. Polo demais, nin a RAG nin a AGAL me parecen o suficientemente representativas, respeitando o papel das dúas.
Acho muito interessante o titular, aforrávamos muita discussão assumindo isso! Na normalização devemos estar todos juntos, incondicionalmente. Eu não espero que Política Linguística mude de norma, mas que faça o que tem a fazer... e nisso estaremos todos juntos acompanhando o que fizer(e se for possível, que não discrimine a quem defende a língua... e que deixe de apoiar a quem se calhar não a defende)
Dúas normativas para unha mesma lingua son válidas nun par de casos, como acontece co noruegués. O problema do galego non é normativo, é de normalización. E as veces parece que estamos encerellados nunha disputa de limpeza de sangue entre galegofalantes.
O que non entendo do senhor Banhos é citar ao flamenco e moldavo... é dicir, para el o galego e o portugués son a mesma lingua, pero non di neerlandes de Frandes ou romanés de Moldavia... dúas lecturas dun mesmo "problema"?
En primeiro lugar, creo que as declaracións do entrevistado facendo referencia a unha presunta escasa 'civilización' da nosa lingua e os seus falantes, por non dicer outra cousa, son, como mínimo, moi desafortunadas.
Entre todos os países que forman a lusofonía (Galicia, Portugal,Brasil, Angola, Timor-Leste, etc) creo que hoxe por hoxe é precisamente Galicia o país máis civilizado de todos!
En segundo lugar, a Real Academia Galega recoñece a unidade do sistema lingüístico galego-portugués. Recoñécese a unidade da lingua dende o organismo oficial.
As normas paralelas non oficiais só desestabilizan a lingua. As mudanzas ortográficas deben facerse dentro do estándar oficial de forma construtiva e non destrutiva.
Temos un estándar autónomo como o teñen tamén os Estados Unidos, Brasil, Quebec ou Arxentina. Non existe un presunto 'conflito lingüístico' en todos aqueles países que manteñen normas ortográficas autónomas con respecto a outros territorios onde se fala a súa lingua (Inglaterra, Portugal, Francia ou España) e polo tanto é absurdo pensar que no noso país exista tamén.
Xa somos a mesma lingua, con tres normas distintas (Galicia, Portugal e Brasil), pero a mesma lingua (sistema lingüístico).
O debate continúa a ser absurdo.
Ninguén dubida da unidade do portugués entre Portugal e Brasil ou da unidade do inglés entre o Reino Unido e os Estados Unidos.
Entrade nesta coñecido servidor de blogs por exemplo.
http://www.blogger.com
Escollede idioma (abaixo). Tedes a opción de escoller entre portugués de Portugal e portugués de Brasil ou entre inglés británico e inglés americano.
A páxina é só un exemplo dunha páxina coñecida que emprega un número considerábel de xente en todo o mundo... non a poño por nada especial.
Por que tanto barullo por mantermos un estándar autónomo e outros pobos entenden o devandito 'fenómeno ortográfico' como algo normal sen que iso implique unha presunta vontade de división lingüística?
... tamén se pode escoller catalán. Para cando galego? E non me serve nin o portugués de Portugal nin o de Brasil. Eu quero o meu: o galego.
Unha boa observación d'O_Castrexo. Pregunta para o senhor Banhos, que vai ser do reintegracionismo cando Brasil adopte unha normativa, gramática e lexicografía de seu e oficialmente diga que a lingua é brasileiro? Senhor Banhos, se teño que mercar un dicionario de alemán da editora Langscheidt, cal merco Brasilianisch ou Portugiesisch?
E sobre todo, é imperativo termos a actitude de complexo que os portuguese teñen con respecto a súa lingua (e non digan que non é certo)xa que temosa mesma lingua?
A frase "o portugués non é máis que galego civilizado" define moi ben a visión acomplexada que teñen do Galego moitos reintegracionistas recalcitrantes.Ás veces o subconsciente déixanos en pelotas (que ainda que sexa un estado que hai no Brasil, tamén é quedar co cú descuberto).
Observador, dálle un repasiño ao cambio normativo do 2003, fai o favor. Olla o artigo 8 deste documento:
http://webs.uvigo.es/manugarci...
Cópiocho íntegro:
Un caso especial dáse cando na mesma palabra, non composta, aparece dúas veces x en posición intervocálica, a primeira vez co valor de [ks¡] e a segunda co de [S]. Nestas palabras pódese optar por substituír o primeiro x por s (esaxeración, esaxerar, esaxero, esexese, esexético, esixencia, esixente, esixir etc.) ou ben por manter inalterado o grupo etimolóxico (exaxeración, exaxerar, exaxero, exexese, exexético, exixencia, exixente, exixir etc.). Esta posibilidade de elección non afecta aos prefixos do tipo ex- seguidos de consoante nin ás palabras compostas, en que só cabe manter o grupo: expunxir, lexicoloxía, toxicoloxía etc.
Serbia e Anacleto: o "complexo" é escrever na nossa lingua com a grafia do espanhol. O "complexo" é vivermos completamente subalternizados por um idioma estrangeiro e ainda turrar contra a nossa própria lingua, o "complexo" é ver o inimigo na escrita internacional do galego. O "complexo" é nom ter em conta TODA a tradiçom do galeguismo histórico, desde a fundaçom da RAG. Se teis o espanhol tam interiorizado que já o naturalizastes como modelo da vossa lingua nom nos venhais com estórias de complexos a respeito do português. O português nom é, NUNCA FOI para o galeguismo "o outro", apenas desde a elaboraçom das normas do 83, que foram um golpe. "O outro" é o espanhol. Esse é o vosso "auto-odio" famoso, escrever galego com letras do espanhol. Saúdos.
Porque tanta fobia contra o reintegracionismo? Quando se falava, há poucos anos, do auto-nojo nom se compreendia que é o mesmo sentimento dos defensores do0 "galego" contra o português. Recomendo repassar a doutrina lingüística da tradiçom galeguista até o ano 36. A genreira ou o desprezo de tantos galegos polo português é apenas um reflexo do sentimento dos espanhóis que se crêem superiores. Que passaria se em vez de sermos vizinhos de Portugal o fôssemos da Alemanha? Onde está o inimigo da língua galega: do outro lado do Minho ou em Madrid? Alguém se lembra de Castelao? Pensai um pouco em todo isto desprejuizadamente e, logo, ponde-vos a reflectir.
"A genreira ou o desprezo de tantos galegos polo português é apenas um reflexo do sentimento dos espanhóis que se crêem superiores"
Eu penso que todo é moito máis complexo ca iso. Eses son antigos 'tópicos' produto da ignorancia.
O auto-noxo non só actúa contra o reintegracionismo senón contra o galego en si independentemente da norma que utilice.
Eu non actúo visceralmente en contra do reintegracionismo pero logo de ler a entrevista e os piropos que o Sr. Banhos lle dedicou o pobo galego teño moita desconfianza.
Non sei se o reintegracionismo responde a unha lusolatría causada polas mesmas razóns que a hispanolatría. Tanto uns como outros empregan os mesmos argumentos contra o galego oficial. Beben uns das fontes dos outros.
Eu penso que os defensores da norma RAG simplemente desconfiamos da posíbel perda da nosa identidade en favor do 'portugués'.
Por outra banda eu penso que os portugueses e os reintegracionistas deberían adaptarse á norma brasileira xa que é a máis importante do planeta e que esquezan os camiños de cabras.
A min faime mota graza este galego inventado... Din que e portugués, pois xa saben, que se poñan a pronunciar todas as sibilantes, que desapareceron do galego no s.XIII, e é o que diferenciou o galego do portugués. Ou que pronuncien as vogais nasais, que tamen despareceron do galego daquela. En fin, xa dixen estas cousas nalgun artigo anterior.
ESTUDIADE RIGUROSAMENTE A HISTORIA DA LINGUA GALEGA!
AMOSARAVOS MOITAS COUSAS!
A min faime mota graza este galego inventado... Din que e portugués, pois xa saben, que se poñan a pronunciar todas as sibilantes, que desapareceron do galego no s.XIII, e é o que diferenciou o galego do portugués. Ou que pronuncien as vogais nasais, que tamen despareceron do galego daquela. En fin, xa dixen estas cousas nalgun artigo anterior.
ESTUDIADE RIGUROSAMENTE A HISTORIA DA LINGUA GALEGA!
AMOSARAVOS MOITAS COUSAS!
E a mim fam-me graça estas visões tam sesgadas do assunto. Dim-nos algum que estudemos a história do "galego". Vale, de que "galego" ?? Do que se escreve com ortografia castelá desde meados do século XIX ??
Dizer ainda que nom se perdam em questões léxicas ou fonéticas: isso nom fai línguas diferentes. Quem tiver conhecimento profundo doutras línguas como o catalám, ou mesmo o próprio castelám nom estaria a dizer estas parvas .. !
Eu alucino.
Por mais que leio a entrevista nom acho nenhum insulto nem desconsideraçom a ninguém, o das cabras olho-o como um exemplo muito gráfico de explicar cousas óbvias. E o que sim quer o Sr. Banhos e entender-se com todos no que haja em comum por cima de normativas, nom quer que a normativa se use como excusa para nom enteder-se.
Onde está o problema nom querer luitar contra a desfeita idiomática a política de substituiçom linguística?
Esta entrevista completa-se bastante bem lendo a que se lhe fixo a este Sr. n'A Nosa Terra
Parabens a AGAL, e grazas por podermos serguir contando com esse grupo associativo sem o qual Galiza seria outra cousa.
A "moledo", as letras non son españolas ou portuguesas, son símbolos internacionais usados nos idiomas occidentais.O reintegracionismo agora non é que mude grafías, desde hai ben tempo estades lanzados a usar todo modismo, expresión, vocabulario ou o que vos vaia caendo diante do idioma veciño(nun cóctel por veces irrecoñecible nen como galego nen coma portugués).E español serálo ti, se cadra, eu non.
A "Foz": por qué pensas que os que non apoiamos nen entendemos o reintegracionismo odiamos ou menosprezamos o portugués? Vaia diatribas absurdas que nos poñedes diante.Tampouco che teño por qué dar explicacións sobre o meu sentimento co portugués,como si me estivera defendendo da Inquisición demostrando a miña pureza nacionalista, só direi que nesto o idioma portugués nen os portugueses teñen moito a ver, é unha distorsión criada por algúns de por aquí, básicamente.
O reintegracionismo sempre esteve implícito ou explícito na história da Galiza (por exemplo nas exéquias à Infanta Margarida dos século obscuros), na Renascença de XIX, na Pré Guerra, na Pós Guerra... Faz parte da nossa identidade colectiva e das estratégias que se utilizaram para normalizar e regenerar a nossa sociedade. Por muito classismo nojento que destile o Sr. Banhos não devemos perder de vista isso. Que hoje haja tantos "objectores" à grafia autonómica deriva de um golpe de status que na pre-autonomia alguns inomeáveis fizeram para tirar-se do meio aos lusistas do caralho. Até esse momento havia umas bases que mais ou menos significavam que ao menos a gente se sentava à mesma mesa. Fizeram o que fizeram e cá estamos: com uma parte importante de base activa pelo galego utilizando normas alternativas à RAG e sem sintomas que isso mude. O caso é que o Reintegracionismo, quer ideológicamente, quer moralmente segue a alimentar a nossa construção social e simbólica, mas não é novo, sempre foi assim. Lamentavelmente o primeiro problema do Reintegracionismo, são os reintegracionistas; assim como o primeiro problema do isolacionismo são os isolacionistas... e tencionamos em aparentar que vivemos em paises diferentes... Quando há tanto que nos une. Até há bem pouco "Galiza" era um lusismo inaceitável, só os reintegracionistas o defendíamos como o nome legítimo para este País, felizmente já não é assim, o ILG aceitou... A última reforma são mais passos numa direcção muito precisa, afondar no carácter lusófono da língua da Galiza... e não vai ficar por aí, não. Se calhar nunca na Galiza será oficial
uma norma com nh... mas de certeza que daremos muitos passos que ajudarão a que a queda seja menos virulenta.
Shiva: volto-me a encontrar contigo mas... continuas a dar lições de filologia e se calhar não te sobrava nada matizares essas afirmações que fazes de forma tão contundente. Essas datações que dás são absolutamente relativizáveis não já pela sintaxe que utilizas(as datações em variação linguística são uma abstração que em mãos do actual estruturalismo-penoso-hispano-galaico resultam pornografia pura, por enquanto ainda falta tempo para que o ilg publique dados) senão pelas informações que temos do estado em que os falares da Galiza chegaram ao último terço do século XX. Isto é aplicável não apenas aos sistemas de sibilantes como aos resultados da queda de nasal intervocálico(com as seus posteriores ajustes). Depois, que isto seja por arte de magia um dogma de fé para justificar a inexistência de um diassistema galego-português é, ou pueril, ou uma piada, e desculpa lá. Poupa tempo, e dá-lhe uma vista de olhos às primeiras páginas da Dialectologia de Paco Fernández Rei, que não é suspeito de reintegracionista, e verás a que conclusão chega no que diz respeito ao Português: é uma questão sociológica, ou, diria eu: sócio-política. Como nos havemos de encontrar por aqui... já me contarás.
Mais uma coisa(e já paro), é lamentável que esta discussão se centre em quem é um renegado ou quem é mais galego... no fundo acabamos acusando-nos uns aos outros do mesmo... Sou reintegrata e procuro um isolo com o que, juntos, meter-lhe "unha caña" brutíssima ao senhor Banhos... Mas o contexto leva a que parece como se tivesse que defender sempre ao Banhos ou ao Maurício Castro... E não quero! Atribuo isto a que ainda não soubemos entre todos criar um espaço de entendimento. E DEVERÍAMOS.
a mau
que é iso de que o reintegracionismo estivo sempre na historia de Galiza?
O reintegracionismo é parte da historia moderna de Galiza, pero non nos veñas con lerias de que estivo sempre aí. Só falta que nos digas que Breogán era reintegrata e os romanos illacionista....
Que xeito de mestura, encerellar e trapallar cousas.
Nós levamos 500 anos de colonización lingüística. Infelizmente é parte da nosa historia. Modificala, ignorala ou reinventala é un tipo de fascismo cultural procurando atopar no pobo o que non hai.
ein? olha, Sérbia, não te passarias um bocado? Soubeste do Padre Feijó, de Murguia, Castelao, Bouza Brey... Guerra da Cal, Beiras...Freixeiro Mato? ouviste falar deles? Sabes algo da sua praxe, do seu discurso? todos eles, que pertencem a gerações bem diferentes articularam princípios reintegracionistas nos seus postulados, Isto não quer dizer que fossem sócios da AGAL, nem que tivessem que sê-lo, para ser Reintegracionista não tens que usar um nh, de facto a maioria não o faz. O reintegracionismo não é uma ortografia, é um programa táctico que está presente em todo o desenvolvimento histórico do galeguismo. Negar isto... com todo o respeito... e fazer-nos mais parvos do que somos. Examina a mensagens #8 #10 do companheiro Castrexo e verás ao que me refiro. É evidente que divergemos, mas... ei-lo! Um bocado mais à cima nesta página, a ver se notas algo curioso, na data desta página, à esquerda do número de dia do mês...O que vês?
a estória segundo a agal(não segundo eu, mas para o caso vale)
http://www.agal-gz.org/modules...
aí tens podes encontrar entre muita afectação alguma citação lusista que não esperavas, de certeza:
http://www.agal-gz.org/modules...
Shiva: não tes nem ideia do que falas. "Admiro" o teu atrevimento desde o momento que falas sem conhecimento de causa. Eu seria incapaz.Filologia, sibilantes, reintegracionismo... acho que és tu quem tem de estudar um bocadinho.Não é sério fazer comentários tão perniciosos num foro público simplesmente pelo facto de molestar por molestar.
Que todos somos galegos esta mais que claro. Penso que non imos atopar nighen aqui do foro tangallegocomoelgallego.
E respeto completamente a postura dos reintegratas, pero evidentemente non a comparto, e se me baso en cuestions filoloxicas onde iria para o reintegracionismo...
Suponho que teredes visitado Portugal... Preguntadelle a eles que pensan da vosa anexion, porque vanvos dicir que iso non e portugues...home! igual atopades algun colonialista con afan anexionador...
Porque eu non quero anexionarme a ningun pais... Son galega, e si, tamen son espanola. E gustame ser bilingue en galego-castelan. E a minha posicion non e a do bilinguismo armonico.
En fin que non sei moi ben onde situarvos. Ah! Si que o sei, no limbo, entre Galiza e Portugal. Non esta mal, as minorias respetanse, o malo e que o galego xa e minoritario e se empezamos a facer minorias do minoritario quedamonos en nada.
A todos os que se sentiron molestos coas minhas verbas. Por suposto, hai linguas que seguen unha norma pra escrita e outra pra fala. Suponho que vos sodes deses.
NAMASTE
Ai, a reforminha do 2003! Agora permite isso. Muito bem. Mais uma pergunta: se elegemos escrever mantendo o grupo culto (eXixir) a pronúncia desse grupo deve ser a culta -ks-? (se é assim temos mais um exemplo de dous fonemas para uma mesma grafia...)
As letras ou grafias que se utilizam nas línguas estão recolhidas nos ALFABETOS dessas línguas. As letras ou grafias que usa o galego-rag são as mesmas que as usadas na língua castelhana com excepção do "y" (ípsilon ou i grego). Mas não é só a "coincidência" nas letras (que quebra e confunde a história da nossa língua), também nas regras gramaticais e sintácticas temos "coincidências" (que procuram o afastamento do português). Por exemplo, as regras de acentuação ou a confusão entre verbos transitivos e intransitivos.
Só quem desconhece a história da língua pode usar essa(s) norma(s) trapalheira(s) sem sentir arcadas.
Shiva:
Equivócaste. Aquí nin temos porqué ser todos galegos nin faltan antigaleguistas nin xentes de "tangallegocomoelgallego".
En canto ao reintegracionismo, eu sería partidario dun reintegracionismo parcial e progresivo, porque considero que de golpe non daría bos resultados e ademais é vivir un pouco fóra da realidade. Porén, penso que galego e portugués son dúas modalidades dunha mesma lingua que o castelán está tratando de separar máis cada vez, ata convertelo nun caselán mal falado ou nun dialecto do castelán. E estou a favor de depurar o idioma de castelanismos, incluíndo algúns que están na normativa oficial. Son partidario, pois, dun reintegracionismo de mínimos que podería ir avanzando nesa dirección se co tempo se producen cambios que o permitan.
Falas de seres galega e española, así como tamén de bilingüismo e de que o galego "xa é minoritario". Son temas interesantes para tratar. Direi que, para min, os galegos somos españois segundo se entenda que é ser español (non unha nación), e nese sentido non somos máis españois que os portugueses, sendo a única diferencia que Portugal ten independencia e Galiza non. En canto ao bilingüismo, non creo nel como solución ideal porque non é posible un biligüismo "harmónico". Os que defenden o biligüismo, ou son inxenuos ou son partidarios do castelán. E non, o galego aínda non é minoritario en Galicia. Si que o é nas cidades, sen dúbida, mais non en Galicia en xeral. Non é minoritario aínda que cada vez se fala menos e máis castelanizado. Eu nas cidades son incapaz de falar sempre en galego. Coido que non é posible estando rodeado de xente que fala case toda ela castelán.
Mau:
abofé que oin falar deles. O que penso é que o reintegracionismo como tal non existe como parte definida até que non existe un conflicto. Se é así, era Castelao reintegracionista? Non, podería compartir ideas cos acutais reintegracionista, pero non era reintegracionista porque tal conflicto non existía.
Polo que entendo da túa lóxica, todos eran reintegracionistas até que chegou a normativa ILG-RAG e nos botou do paraíso?
Non me sexas manipulador. Antes do conflicto normativo non había illacionistas nin reintegracionistas como dous bandos, como agora. De ser así, dime, quen eran dun bando e quen do outro.
AGAL é unha organización e pode mostrar a súa visión da historia, interpretábel de moitos xeitos. Tivo acertos e tivo fracasos (o das bandeiras históricas de Galiza é un deles). De novo, o que non se debe é manipulala. E coido que a túa afirmación non ten moita lóxica.
Por certo, na época de Franco oficialmente considerábase aos habitantes de Altamira os primeiros españois. Quen foron para ti os primeiros illacionistas / reintegracionistas???
E para relaxar tensións:
o meu avó dicía que el era celtista de toda a vida. Eu unha vez dixénlle, de carallada, como ías ser Celtista de toda a vida se naceste antes de 1923?
Contestación: Tamén antes non era do Coruña.
Observador,
concordo no que dis, pero, son o castelán, o galego e o portugués padrón concordantes nun cento por cento na súa fonética?
Cal é a fonética e a liña melódica da normativa AGAL?
E por último, e é unha pregunta á que levo sempre querendo atopar resposta: por que dende o reintegracionismo non se fornece unha postura de integración absoluta no sistema gráfico do portugués padrón? Por que seica de escribir un artigo para calquera documento de AGAL é preciso usar a súa normativa (á venda!) e non en portugués padrón?
Estou a ler o debate. Hai xente que parte de coñecementos filolóxicos moi básicos. Penso que non é aquí precisamente onde se deben debater estas cuestións.
Non teño nada en contra do reintegracionismo ortográfico (e SÓ ortográfico) sempre e cando se propoñan as mudanzas (ortográficas e só ortográficas, insisto) progresivamente dentro do estándar RAG. As normas paralelas só traen isto... pelexas entre os defensores do galego. Os castelanistas que vos len... se frotan las manos.
Só comparto o reintegracionismo ortográfico. Non me importa como se escreba o galego (máis ou menos próximo ao portugués) sempre e cando non perdamos a singularidade da nosas falas e os nosos rexistros. Nin mudanzas morfolóxicas, nin sintácticas, nin léxicas como estou a ver nos textos dos amigos galegos que empregan o estándar portugués 'sacrificando' sen pudor algún toda a riqueza das nosas falas.
Só mudanzas ortográficas que teñan xustificación etimolóxica e non falar lisboetés.
Sería un pouco complexo realfabetizar a toda a poboación, non?
Serbia e O Castrexo,
Estou totalmente de acordo con vos!!!!!!
O do bilinguismo harmonico e complicado, moi complicado, por non dicir imposible. Pero ten que ser posible, hai paises nos que falan 3 ou 4 idiomas e non pasa nada...
Por outra banda, que o galego e super minoritario nas cidades e certo. tamen hai un descenso nos nucleos semiurbanos e no resto conservase, pero non vai a mais.
Shiva. sim é certo hã países com várias línguas e funcionam sem nenhum problema, mas em nenhum desses países tem o modelo espanhol, duma língua "nacional de la nación espanhola" e outras autonómicas subordinadas.
Suiza, Canadá, Bélgica, Dinamarca, India... as línguas oficiais tem o seu espaço territorial exclusivo
O bilingüismo en España non ten razón de ser nin é posíbel coma noutros países. A situación aquí e de cooficialidade e o español ten a postura de prima inter pares. O bilingüismo harmónico non é máis que un xeito de aceptarmos a diglosía.
Non somo nin Bélxica, nin Suiza nin podemos selo porque o español ten primacía oficial. Temos que atopar a nosa propia solución.
Para que non sexan críticas, a postura do senhor Banhos é loábel en que procuremos a salvación do galego.
Deus quixer que poidesemos ser como Noruega: dúas normas para unha mesma lingua. Significaría que temos o futuro asegurado.
En países como Suíza existen máis de dúas linguas, pero esas linguas non son simultáneas: en cada zona se fala unha, aínda que se poidan coñecer as demais.
E non confundamos ser bilingüe no sentido de coñecer dous idiomas con ser bilingüe tendo os dous idiomas como os de uso natural ou lingua materna, coa mesma facilidade e nos que un pensa indistintamente. Iso é practicamente imposible.
En Galicia poderíase coñecer o castelán mais ter o galego como primeira lingua. Penso que así debería ser, aínda que a realidade nas cidades galegas é xusto o contrario, e aínda peor, porque o galego se coñece e se fala -cando se coñece e se fala- xeralmente moi mal.
levo uns dias a pesquisar na rede para achar textos do Sr. Alexandre Banhos e parece haver muita cousa, o seu mais recente está em:
http://arcosdigital...
e aí comentando a proposta do Bloco fala do assunto da oficialidade das línguas.
sobre o relacionamento co português achei este:
http://www.agal-gz.org/modules...
Eu penso como o Sr. Banhos nisto da oficialidade. O galego tem que ser oficial no estado igual que o castelám. E língua primeira e exclusiva na Galiza, ainda que saibamos o castelám, que nom está mal. Nem tampouco que os espanhóis todos tiveram noçons do Galego.
línguas todas oficiais espaços exclusivo da língua territorializado. Penso que era em parte assi no antigo regime nom de iure mas si de facto
Dice el pavo este, otro subvencionado con toda seguridad, que "o portugués non é máis que galego civilizado"...
¡¡¡POR FIN SE RECONOCE QUE EL GALLEGO NO ES UNA LENGUA CIVILIZADA!!!
#41"halla"? vaia por Deus oh? es bem ignorante, ché? tanto castelhano de Castilha e já vês... Não serás desses que falam com esse "acentazo gallego" tão horrível? Terão razão os de Tan gallego como el Gahpasho que os espanhol-falantes sois tão burros que uma cadeirinha ao ano de galego no cole vos impede aprender o sublime idioma cervantino em condições? Vês? Se em vez de caires aqui caisses no Portal Galego da Língua saberias que o firefox tem ferramentas para não fazeres o ridículo em público... ou é que és de Micro$$oft? Pois paga, homem paga! Quantas perguntas sem resposta...
Estes debates deram-se há vinte e cinco anos atrás quando se criou a AGAL e lembro que há dez ou quinze anos também. Eu falo galego e utilizo para a minha escrita as normas para a escrita correcta propostas pola Associaçom Galega da Língua. Felizmente, nunca as minorias de todo o tipo desfrutaram de tantos direitos como nos textos constitucionais e estatutários actuais e ainda há muitos que devem ser reconhecidos plenamente. Pois nem o governo regional nem o governo do Estado reconhecem nenhum tipo de especificidade (nom digamos direito)no meu caso particular. Nom tenho direito a ser reconhecido como utente dumha forma internacional de galego (por nenhum governo), a ter garantia de que se validem os meus escritos pola Adminstraçom, a apresentar-me a prémios literários, a ter um posto em organismos culturais porque a minha postura científica nom coincide com a verdade oficial, a ter subsídios para editar publicaçons, etc. Como se a minha postura fosse um capricho ou umha perversom. E nom sou eu só. Há associaçons que nom tenhem nenhum tipo de reconhecimento oficial, pessoas que empregam o seu tempo e o seu dinheiro por amor à língua. Acho bem que se dignifique a figura dos escritores ou dos actores culturais em geral. Mas, por que esses benefícios nom chegam aos factores reintegracionistas? Se os políticos tanto cacarejam de multilingüismo e sociedade multilingue e plurilingue, por que se ocultam as pessoas e os grupos reintegracionistas? Haveria que pensar em que medida cumpre denunciar as cousas da casa do mesmo jeito que se denuncia qualquer atropelo aos direitos cívicos em qualquer outro lugar do mundo. Ou qual é a nossa moral, a dos lusistas e a dos nom lusistas? Muitas graças.