O seu voceiro na Comisión de Investigación, Xaquín Fernández Leiceaga, insistiu este sábado en que non é o modelo axeitado para a xestión dunha obra pública
Na súa comparecencia, o deputado explicou que a adxudicación das obras a "unhas poucas empresas" incitaba a sospeitar un "procedemento pouco transparente e con certo nesgo". Lembrou que a Fundación xa ten adquiridos compromisos plurianuais con certas empresas para a construción das obras máis importantes, agás unha.
"Non se cuestiona a calidade da obra nin a altura creativa do arquitecto Peter Eisenmann, nin a profesionalidade dos técnicos e os traballadores do proxecto; pero o que si se cuestiona é o modelo de planificación e xestión, e a súa relación co Parlamento", afirmou.
Incapacidade do goberno anterior
Salientou tamén que as comparecencias perante a Comisión dos membros do PPdG non serviron para xustificar as actuacións do seu goberno nesta materia durante os anos 1998-2005. Para Leiceaga, o xestor público foi "pouco vixiante e incapaz de controlar a pulsión creativa de Peter Eisenmann". Tamén apunta á incapacidade do anterior executivo para calcular o impacto económico do complexo do Gaiás e súa incidencia sobre a industria cultural en xeral, e a audiovisual en particular.
"Todos os elementos que poderían servir para crear unha proposta máis sólida están ausentes para a anterior Xunta", indicou. O desfase orzamentario de máis de 200 millóns de euros atribuíullo á "falta de control económico e á laxitude no seguimento das obras, as subministracións, os contratos".
No eido público a fundición de cartos presupostarios (públicos) pasou tamén pola creación das "fundacións", un xeito de PRIVATIZACIÓN das institucións públicas: alí métense a contrato indiscriminado (ou millor perfectamente discriminado en orde a deferencias políticas e outras dependencias).
O fracaso intitucional das fundacións é clamoroso: a do Salnés -un hospital comarcal privatizado de ese xeito e hoxe reintegrado no eido público, anque brutalmente, de forma que quenes de aquela entraron a dedo, hoxe son estatutarios, sin ningún tipo de proba de acceso á Sanidade Pública y en competencia con quenes sí fixeron ese acceso-.
Esa situación darase en outros eidos de forma semellante.
A incapacidade de 20 anos do goberno de Fraga pode moi ben ser extensible hoxe ó actual goberno, mesmamente si teiman en ir adiante con semellante tragadeira de recursos financieiros,
-seguramente presionado polo prestamismo (caixagalicia, etc)xa se sabe cómo-, un auténtico "burato do inferno" para os recursos públicos sempre aminguados e embargados á hora do reparto (a burguesía financieiroempresarial, insaciable ca fartura dos derradeiros 30 anos, tira tallada de recursos da maioría social, precisamente o mundo de traballador*s.)