Vieiros

#1 3/Novembro/2007 ulo

Non ao plan acuícola da Xunta bipartita


A aprobación do Plan Acuícola foi unha das exixencias da patronal do sector composto polas sociedades Pescanova, Stolt Sea Farm, Aquacría-Arousa y Acuidoroy AEROGAL, despois do traslado da planta de rodaballos de Pescanova a Portugal.
A Xunta, logo das presions da patronal de que deixara de “facer que fai”, en palabras do representante da empresa Stolt Sea Farm, fixo un plan a súa medida, ameazando co formigon a costa, sen medidas de control dos verquidos, etc. Un plano o servizo das necesidades dunhas multinacionais que ameazan os postos de traballo existentes, e que só crean uns centos, en condicios de baixos salarios e precariedade.
Alen máis, o plan vai subvencionar as multinacionais con 390 millons de euros, baixo a promesa da criacion de 2000 postos de traballo. E coma sempre, como aconteceu con Atento ou Delphi, con La Toja ou Fadesa, ninguen garante que se non é rendibel, ou atopan outras zonas do mundo onde as condicions laborais e salariais permetan máis lucros, deslocalizaran e deixaran a costa con formigon e esnaquizada.
O plan da Xunta Bipartita é rexeitabel de calquera maneira que se vexa.
Mais, por outra banda, e a pesar das moitas subvecions que levan cobradas os armadores galegos par desguazar barcos, os sectores pesqueiros e marisqueiros necesitan un regulamento que ordenen un sector baseado no caos da pequena e mediana propiedade.
Un sector que, competindo uns con outros polos mercados e rebaixando as condicions de traballo dos asalariados, mantense nunha precariedade permanente, ou como no marisqueo cunha privatizacion encuberta do mar polas nas concesions administrativas familiares, concedidas o longo de moitos anos de fraguismo e caciquismo dende a administración.
Nestas condicios é loxico que cada vez menos galegos queiran traballar no mar, e os empresarios do sector recurran a traballadores imigrantes, aos que superexplotar, baixo a ameaza constante da súa expulsión.
Mais o Plan Acuícola aprobado pola Xunta non é, nin de lonxe, o regulamento que os traballadores e o pobo traballador necesitan. Non serán as multinacionais do sector as que poñan orde, o contrario, a súa actuación só pode traer máis emigración, sustitución de emprego sustentable por emprego precario, baixo a ameaza constante da deslocalizacion, e destrozos na riqueza natural.
So un plan baseado nas necesidades alimentarias reais da poboacion, e non na necesidade de lucro empresarial, é posible facer un plano de desevolvimento do sector axeitado.
Un plano que garanta todos os postos de traballo, a estabilidade no emprego e salarios dignos. Un plano que supoña un control real dos verquidos e non se deixe á vontade das empresas, grandes ou pequenas.
Un plan que se opoña polo vértice ao da Xunta, que permita un regulamento racional dos sectores pesqueiro e marisqueiro cos 390 millons de euros que lle van a dar as multinacionais.
A pesar do seus limites –a mobilizacion non pode convertirse na excusa para logo negociar mellores indemnizacions nas expropiacions- ha que apoiar a manifestación a Corrubedo, do domingo 4 de novembro.