Vieiros

#1 18/Novembro/2007 COUTOVEN

[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

A situación das poboacións indíxenas en América Latina é crítica e moitas veces manéxase cun nivel de populismo inusitado. Cando se fala das explotacións petroleiras entre as selvas do Perú e Brasil é bo que se destaque que é coa tolerancia e coñecemento dos seus propios gobernos. Por outra banda non se circunscribe de forma exclusiva a estas nacións. En Venezuela hai desprazamento e ata aniquilación de pobos indíxenas nas áreas de exploración aurífera do sur do país, hai denuncias de atentados contra estes pobos ao oporse á instalación de tendidos eléctricos entre Venezuela e o norte de Brasil. Unido a deforestación e a utilización indiscriminada do mercurio contaminando ao ambiente e ás persoas.

Na actualidade é triste ver como gran cantidade de indios cumpren unha sorte de INDGENtes en rúas de cidades de moitos países latinoamericanos, de forma especial poden verse en Caracas, Maracaibo, Valencia, etc. Onde en moitas esquinas é común ver a nenos e mulleres solicitando caridade nun país que foi orixinariamente deles, que España colonizo fai séculos e que os seus libertadores e políticos actuais seguen explotándoos e segregándolos descaradamente. Nalgúns aspectos tan desapiadada e inhumanamente como a colonización hispánica do pasado.

Non faltando as exhortacions maniqueas de moitos políticos actuais que en nome dun indixenismo e dunha conciencia libertaria o que realmente pretenden é un proxecto totalitario para o cal os indíxenas son un instrumento de usar e botar. É frecuente ver a demagogos invocando a nivel de foros internacionais a cruel conduta da España da conquista, nun ton e sentido que parecese sinalar que ocorreu a semana pasada e que os peninsulares de hoxe en día somos reos de culpa, ata o punto de fomentar o odio contra persoas polo só feito de nacer ou ter vínculos con España (incluída Galiza, País Vasco, etc).

É común ver a “DIRIXENTES INDIXENAS DE UTILERIA” que do mesmo xeito que calquera politicucho de terceira fan loas ao caudillo e pretenden dar unha imaxe de compromiso ao inaugurar unha escola ou un plan de saúde que desaparece aos poucos días cando o fin político ou electoral conseguiuse.

Se un trasládase ás súas comunidades apréciase que os índices de malnutrición, enfermidades como a tuberculose e o paludismo retornaron con forza a estas comunidades.

No caso particular de Venezuela, logo de 9 anos de goberno coa maior avalancha de recursos non diminuíu esta problemática se non que pola contra a aumentou a valores de principio do século pasado. É triste ver como comunidades como os Yanomami (fronteira entre Brasil e Venezuela) son desprazados e ata asasinados para que mineiros Brasileiros e Venezolanos e é destruído o ecosistema baixo a mirada tolerante da Garda Nacional. Os Waraos (delta do Orinoco) co seu illamento e falta de atención gobernamental padecen de enfermidades como tuberculoses, malaria, etc. Os Wayúu (fronteira Colombo-Venezolana) tiveron que sumar á súa cultura ancestral prácticas comerciais entre Colombia e Venezuela que rememoran as historias do COTO MIXTO entre as fronteiras de Galiza e o norte de Portugal en época do franquismo, ou a contaminación que sofren coas minas de carbón do Guasare e sen deixar de contar o cultivo de drogas na Serra de Perija de mans da subversión Colombiana.

O futuro dos pobos indíxenas latinoamericanos e o ecosistema onde viven “CUENCA AMAZONICA” o cal é un dos pulmóns naturais da terra. Está en míraa, por non dicir nas mans das grandes potencias de calquera signo político e dos demagogos de Latinoamérica.

O futuro da Amazonia pode ser o futuro de toda a humanidade.

#2 19/Novembro/2007 spider

[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

A min estas cousas que non son agradables ó olfato, máis ca ulir, sempre me cheiraron....

#3 19/Novembro/2007 Jatopardo

[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

A colonización do Amazonas cheira a petróleo... e a biocarburantes que deforestan bastante máis que os xacementos petrolíferos. E nestes intres, co acordo entre Bush e Lula para producir biocombustibles no Brasil, grandes extensións de selva están a ser deforestadas para plantar soia e millo para alimentar os coches de toda Ianquilandia. Bueno, o de "toda Ianquilandia" é un dicir, de todos é sabido que os biocombustibles son o timo ecolóxico máis grande da historia. Só un exemplo, para abastecer á planta que está prevista en Arteixo que ía a producir 200.000 toneladas de biocarburante, que realmente ben pouco nos van solucionar, fai falla plantar 130.000 hectáreas de soia, é dicir, case que o dobre dos terreos que queimaron na vaga de lumes do verán de 2006. As selvas do sudeste asiático xa están desfeitas con tanta plantación para biocarburantes, agora imos a polo Amazonas, para gozo de moito ecoloxista de salón.