“Ningún partido ten un interese real pola normalización lingüística”
O ex presidente da Mesa presentou esta semana en Compostelo o libro 'A impostura e a desorientación na normalización lingüística'.
Xosé Manuel Sarille (Lugo, 1956) non ten cancelas na lingua. Este xoves presentou na Gentalha do Pichel (Compostela) o seu último libro: 'A impostura e a desorientación na normalización lingüística', publicado por Candeia Editora. Sarille, que presidiu a Mesa pola Normalización entre 1986 e 1997, dedícase agora ao ensino e ás colaboracións xornalísticas en radio e prensa. Como el mesmo di, con certa retranca, “son un pouco marciano e supoño que o que digo non é politicamente correcto”.
Vieiros: O Estatuto de Autonomía trouxo un recoñecemento legal para a lingua. Aínda así, a perda de falantes foi moito máis acelerada precisamente nas últimas dúas décadas...
X.M.Sarille: Hai un recoñecemento ao mesmo tempo que a sociedade galega sofre unha das maiores transformacións da súa historia. Pasamos de ter un 80% de poboación rural a ser unha sociedade eminentemente urbana. Isto prodúcese en pouco máis de 25 anos. Que é o que ocorre? As cidades marcan as grandes dinámicas de castelanización. Outro factor é que dende os anos 80, cando se aproba a Lei de Normalización Lingüística, até a actualidade o país deixa de ser pobre para pasar a ser rico. Podemos ter déficits pero estamos dentro do primeiro mundo. Estamos diante dun proceso difícil. Galiza é un país rico pero con pouca capacidade para funcionar como sociedade complexa.
Nos últimos anos houbo un relaxamento na militancia lingüística?
Pasaron moitas cousas. Nos anos 80 moviámonos nunha sociedade onde todos os emisores estaban moi próximos e sobre os que podiamos actuar. Hoxe é unha sociedade moito máis virtual e moito máis diluída. A militancia transformouse porque é moito máis difícil obter uns resultados concretos...Aínda que tamén é certo que hai máis relaxamento.
-O decreto de galeguización é suficiente para inverter a precaria situación do idioma no ensino? O bipartito está a variar as vellas inercias?
O programa do bipartito di que hai que ir á plena galeguización. Pero eu non creo que o Goberno teña unha política lingüística. Non hai interese. Tiñamos un proxecto de decreto á catalana e acabamos nun á balear, pensando que aí se ía sumar o PP. Foi unha torpeza política tremenda. Hai que deixarse de trangalladas porque este decreto nin se vai cumprir. Incluso, naquelas circunstancias, creo que o decreto do PP foi moito máis audaz.
O problema é que non hai un interese real de ningún dos partidos pola normalización do idioma. Non quero dicir que, por exemplo, na militancia nacionalista non haxa compromiso o que digo é que o stablishment do BNG non ten ese interese. Aquí aplícase un ritual nos discursos que non corresponde logo coa práctica real.
-As guerras arredor da normativa dificultaron tamén o proceso de normalización...
A guerra de normativas foi un atranco gravísimo para levar adiante a normalización. Son dúas estratexias antitéticas pero semellantes á hora de enfrontarse: uns que ven a aldea como o paraíso lingüístico e outros que ven na literatura medieval a idade de ouro da lingua. Gástase unha enerxía impresionante e, mentres, ninguén se dá conta das transformacións.
-Cal é a pócema máxica para a normalización?
Eu non a sei. O único que fago neste libro é un diagnóstico. O que si digo é que hai catro problemas que é imprescindíbel solventar: Un compromiso real das forzas que din ter unha maior conciencia; ter unha clase política mellor formada; abordar o problema dunha sociedade global; e a necesidade dunha aproximación, xa non digo gramatical, ao portugués. O que non é lóxico é que non haxa, por exemplo, libros en portugués nas bibliotecas galegas
Esta sociedade ten tres partidos políticos que ensaiaron as súas políticas en concellos, deputacións e Xunta. O resultado foi o que foi. Nos concellos galeguízase o papeleo interno, os letreiros...pero a lingua precisa moito máis. Non hai novos ensaios que pretendan ir máis aló.
Comentarios (49)
Do que teño lido, quédome con Sarille, e non só por esta entrevista
E que os notáveis galegos e mesmo os "notables espaÑoles" (os que não se considerem ignorantes demais e utilizem também o Galego) procurem usá-lo, pelo menos, com a mesma dignidade com a que usam o castelhano -uns e outros- (que também não é muito excessiva...).
E que as empresas que não utilizem o Galego percam clientes...
Contudo, desculpe-se-me que diga o que vou dizer, também a língua em si deve ser dignificada e não continuar no uso dum idioma que mais parece um dialeto do castelhano, porque (como se vê) por aí a gente galega prefere o original...
¿Normalización Lingüística? Falsificación lingüística, querrán decir. Nazismo puro y duro.
Diz Sarille, como não podia menos, e comento por partes (pudendas):
1.- «A guerra de normativas foi un atranco gravísimo para levar adiante a normalización.»
COM.- Talvez tenha razão, mas não fora guerra; antes foi uma reação do nacionalismo espanhol, seguido com entusiasmo (mesmo) por proclamados galeguistas, face ou contra o movimento reintegracionista que vinha de longe, desde antes da Guerra. Deveria explicar-se o que aconteceu com Ramón Piñeiro e o movimento piñeirista, que afinal desembocou nos partidos nacionalistas espaÑoles, PP (Albor) e PSOE (o próprio Piñeiro e Casares); com aquela cousa que chamaram "Realidade galega"; com a elaboração (ou o que seja) das NOMIGa e das sucessivas "reformiñas" até à claudicação última do BNGa perante a RAGa e sobretudo o ILGa; com os posicionamentos contraditórios de partidos que se declaram independentistas no político (impossível) e dependentistas no linguístico ('cumprir as NOMIGa é mostra de patiotismo', vem a dizer o independentista mais representativo de todos... ou o mais celebrado). Teria de explicar por que, em 1980, "a programación de lingua galega" tinha, para 3.º de BUP, todo um tema dedicado a Camões e por que dous anos depois, antes de comprovar se aquele programa valia ou não, a "Xunta" retirou do programa "todo o alleo ó galego", portanto, o estudo -leve- de Camões e as referências às literaturas lusófonas.
...
2.- «Son dúas estratexias antitéticas pero semellantes á hora de enfrontarse: uns que ven a aldea como o paraíso lingüístico e outros que ven na literatura medieval a idade de ouro da lingua.»
COM.- Outro grave erro de perspetiva. Não são estratégias antitéticas desse jeito, mas estratégias que arreigam em nacionalismos confrontados: As NOMIGa e as suas consequências servem, submissamente, ao projeto e processo nacional do reino de espaÑa, ao nacionalismo espaÑol; o reintegracionismo, por muito não político que se declare, está a servir a outro projeto, quer a um nacionalismo galego, independentista ou federalista de verdade, quer a uma nova e diferente organização do estado espaÑol, preferentemente republicana e não monárquica. (Isto não o sabem nem os próprios reintegracionistas; mas a tendência é essa, sobretudo porque com o atual e dominante projeto-processo nacionalizador do reino bourbónico não há esperança nenhuma nem para o Galego nem para o Basco nem para o Catalão). A leitura correta (sic) das confrontações do isolacionismo (oficializado na CAG) contra o reintegracionismo deve fazer-se desde perspetivações políticas (e não só partiaristas nem, menos ainda, culturalistas).
...
3.- «Gástase unha enerxía impresionante e, mentres, ninguén se dá conta das transformacións.»
COM.- Lamento assinalar outro erro, grave, do Sarille. O nacionalismo espaÑol sim conta com as transformações que assinala e também com todas as suas instituições para neutralizar e mesmo exterminar o reintegracionismo, que institucionalmente é nulo no reino. Este e os seus "notables" (governantes na "Xunta" e noutras instâncias não "galegas", académicos da RAGa, universitários do ILGa e outros, ...) nulificam toda a iniciativa do reintegracionismo e, se não a nulificam, reduzem-na a "cousa politicamente correta". Um último -que não derradeiro- caso é o levado à frente por Vicepresidência contra o projeto reintegracionista das GALESCOLAS, por exemplo. Enfim... Querem mais exemplos? A situação é parecida à do reino com os partidos: Ilegalizará os partidos independentistas, mas não os nazis ou fascistas... Por que? Porque estes (no fundo, ainda que não na forma... de todo) coindidem no projeto e processo nacionalizador do reino com os outros partidos nacionalistas espaÑoles (pEpEsoE e ainda mais).
Gaviotero, não há em todo o Estado espanhol ideologia mais próxima do nazismo do que o ultraespanholismo, que é precisamente o que tu professas.
O Gaviotero, como sempre, irracionaliza o que poderia perspetivar-se dum jeito racional:
1.- Acusa os outros do mal que padece o seu nacionalismo, radicalmente excludente, portanto fascista.
2.- Esquece que essa "normalización" que detesta foi aprovada unanimente num parlamento dominado por partidos nacionalistas espaÑoles (pEpE e pEsoE), justamente para fazer com que o Galego seja exterminado da sua Terra. (Que resultados positivos para o Galego e os galego-utentes teve todo esse não-processo, em vigor desde 1983?)
Gaviotero será militante do pEpE ou está ainda mais à "extrema derecha"? Está.
Pois eu creo que Sarille dá na clave. Imos ver, a Xunta actual (na que tamén ten responsabilidade o BNG) está a facer unha política respecto ao galego moi continuista. En canto ao das normativas, faltou responsabilidade co país (por todas as partes) e sobraron egos. Para os seguidores do ILG os reintegracionistas eran xente a exterminar (e viceversa).
Penso que habería que banear a ese "señor" chamado gaviotero, porque estou farto de topar cos seus insultos feixistas unha e outra vez. Se quere insultar que vaia co libelo de Libertad-Digital
Em (#8) Aldara opina: «... En canto ao das normativas, faltou responsabilidade co país (por todas as partes) e sobraron egos. Para os seguidores do ILG os reintegracionistas eran xente a exterminar (e viceversa).»
COM.- Lamento dissentir:
1.- É certo que faltou responsabilidade com a Galiza e os galegos, mas duma parte. Que conseguiram os reintegracionistas? Nada, salvo pancadas, expedientes administrativos, impossibilidade de trabalhar no ensino e mesmo condenas por faltas graves ou mesmo muito graves. O Grupo Docentes contra a Repressão Linguística tem denunciado até 30 casos de aberta repressão. Outros houve larvados, em que o inspetor ameaçava e o funcionário (ou, pior, o interino) acabou achantando-se. E que não!
Nenhum isolacionista está expedientado nem perdeu o trabalho por isolacionista; antes, mais de um reintegracionista passou-se (ou passaram-no: a carne é fraca) ao isolacionismo. Mas esse que é o que conseguiu?
2.- Portanto, a experiência prova que os isoladores (ilgaeiros por convicção ou por decreto) sim exterminaram reintegracionistas como funcionários mormente, mas nem Aldara nem outro qualquer poderá provar que algum reintegracionista exterminasse do mesmo jeito isolacionista nenhum.
Totalmente de acordo co Sarille.
Nin sequera o BNG ten interese real na normaliazación lingüística. Basta con oír falar diariamente os seus representantes a todos os niveis para comprobar esa evidencia. E máis aínda os outros partidos, que non son nacionalistas. Iso é o xeral, e logo hai as dignas e escasas excepcións.
Falan un galego tan lamentable e magoante -e falo dende o punto de vista da normativa oficial, que é discutible- que o que fan con iso é contribuíren ao imparable proceso de castelanización da nosa lingua. Algúns nin saben ou nin se queren dar por enteirados de que palabras como UNHA ou ALGUNHA teñen un H no medio que non está de adorno, e así pronuncian como se fose UNA ou ALGUNA. A estes niveis estamos, e de aí para adiante todo o que se queira. Nada nos pode estrañar.
"Ningún partido ten un interese real pola normalización lingüística".
O problema non vos é de "interese" senón de coñecemento. Nin os partidos nin os lingüístas nin moitos outros, coma o mesmo Sarille, teñen entendido o problema expresado como "normalización lingüística".
O problema haivos que abordalo preguntando (saber preguntar é clave para o plantexamento dos problemas e a súa subseguinte solución) polas necesidades comunicativas do ser humano na dimensión lingüística e cales son os instrumentos historicamente creados para darlles satisfacción. Unha resposta que podería orientarnos consiste en afirmar que o ser humano quere, pretende, necesita comunicarse sen límites con todos os outros seres humanos e mais que algo que quere comunicar de xeito irrenunciábel é a súa identidade, o que é: home, muller, novo, vello, galego, chinés,... .
A solución évos o bilingüísmo necesario: a lingua propia (lingua 1, comunica todo e mais a identidade cultural) e unha lingua universal ou común a todas as comunidades lingüísticas (lingua 2, comunica todo menos a identidade cultural propia).
Isto, madia leva, non impide ou estorba o coñecemento por cada individuo de todas as linguas que queira e poida coñecer; mais, évos a solución óptima ó problema comunicacional do ser humano.
Dentro dese esquema évos no que hai que enxertar a "normalización" da lingua galega: lingua lexítima de expresión da identidade galega que debe ser completada con outra que permita a comunicación lingüística directa de calquera membro de calquera comunidade lingüísitica con calquera outro doutra calquera.
Estoutra lingua universal, se o universo fora España, sería o castelán; mais, non o sendo, debe ser substituída por outra de maior potencialidade interlingüística.
Con todo, o ordenamento vixente (e mudábel!) di: na Galiza na súa lingua territorial propia coma en Castela na súa, coma en ... na súa, sen prexuízo de usarmos linguas alleas con quen aínda lexitimamente descoñeza a territorial propia. Isto tamén volo descoñecen os partidos galegos e mais outros opinadores.
A mim o que me deixa perplexo são afirmações como esta:
«Para os seguidores do ILG os reintegracionistas eran xente a exterminar (e viceversa).»
Gente "a exterminar" e depois ainda bem a vice-versa. E não há mais nenhuma explicação.
Quem isso lê fica com a ideia de que a "guerra" de normativas se realizou entre dois "bandos" equiparáveis que se odiavam a morte, até o ponto de desejar o extermínio do outro. Como bestas sádicas filhas dalgum monstro das profundidades, que foram cantadas liricamente nalgum poema da antiguidade clássica.
O certo é que havia um GOVERNO que APOIOU um bando e DENOSTOU o outro e PERSEGUIU os seus cultores. Ou pensa Aldara que tão só o trabalho do ILG ou a RAG até hoje é suficiente como para ter a grande honra de ser "criterio de corrección"?
E que dizer que não saibamos? TAMBÉM HOJE SE CASTIGA o uso para o Galego de qualquer uma norma diferente das estabelecidas DESDE A XUNTA (e adossados). É isto uma guerra entre iguais? É uma epopéia? É um capricho de moços com muito tempo livre?
H. Monteagudo fala tamén hoxe do plano de normalización e da pouca vontade real pola parte dos políticos para impulsalo.
http://www.elpais.com/articulo...
Ós administradores de Vieiros:
Comecei fai varios anos lendo as novas neste sitio web, pero dende fai ben de tempo deixei de ler as novas para, simplemente, buscar comentarios deste carismático e entrañable usuario que é Gaviotero. Os seus comentarios animanme o dia e danme forzas para vivir.
Por favor, señores administradores de Vieiros, xa vai sendo hora de que a tan distinguido usuario denlle un premio a mellor animador sociocultural da páxina, levantenlle unha estatua, dediquenlle unha placa...
Sinceiramente..., mereceo, por incombustible.
Long Live Gaviotero¡¡¡¡ Gaviotero for president¡¡¡
P.D.: Eu non quero ser feliz, quero ser Gaviotero¡¡¡
Concordo totalmente sobre todo cando di que o BNG unha cousa e o que fala e outra o que fai en defensa da nosa lingua.
Dos partidos estatais non se pode esperar nada pois o que queren e todo o contrario, castelanizar Galiza.
Penso que a solucion o gravisimo problema do galego e que teña maior presenza nos medios de comunicacion, na empresa e maior potenciacion nas cidades galegas que agora son o foto de atencion do resto de Galiza.
Se o galego perde a batalla, perdemola todos independentemente que sexamos nacionalistas ou non, pois e a nosa lingua, a nosa cultura, identidade, riqueza,etc.
Non, observador, sen ansia de entrar en polémicas. Digo que ese combate fraticida foi estéril, pq estou segura de que había xente que arelaba un galego normalizado nos dous bandos. Aínda que é certo que o poder sempre tolerou ao ILG_RAG e non á norma reintegracionista. Só describo unha guerra civil, dificilmente comprensible como tantas guerras, pero com matices, claro.
A palabra crave é interese. Si, interese, xa que aparentemente os partidos políticos o único que perseguen é o control do poder. E se para iso teñen que disfrazarse de galeguistas e defensores do noso idioma e cultura o faran con tanta vehemencia que ata llo cren.
Sempre pensei que o sentimento de Galiza como nación non ten cor política. Xa que Galiza para uns ou Galicia para outros é unha forma de identificarnos como comunidade. É un sentimento de face ao noso concepto como individuos. Algo co cal inculcamos aos nosos fillos o sentido de nación no máis amplo e nobre sentido da palabra. Isto sen dar as costas nin descoñecer que formamos parte dun conxunto de comunidades que constitúen a península ibérica, xunto coas cales transitamos unha historia de encontros e desencontros. O cal para nada compromete o sentido de individualidade nacional. Pola contra. Refórzaa.
Se fomentar un uso e difusión do idioma galego traducísese en votos, nesa mesma proporción actuarían.
Polo tanto. Mentres o sentimento de galeguidad non se deslinde de ideoloxías políticas, relixiosas ou de calquera tipo, todo aquel movemento nese sentido será visto con desconfianza por parte da comunidade.
O importante é fomentar o amor e o orgullo pola nosa cultura.
Menos dogmatismo e xeralización, nin todos os da RAG-ILG están en contra dos reintegracionistas, nin todos os reintegracionistas son unhas monxas da caridade. E para iso hai exemplos a esgalla.
Eu ao que vou é que non é Sarille precisamente a persoa máis axeitada para falar deste tema, cando ten denigrado a xente e ofendido a outra e disto teño exemplos moi cercanos, para min é un desertor do xiz. Que fai a Fundación Vía Galego? Pode dicirmo alguén, pola lusofonía e o galego estremeiro? Que pasou con aquel enfrontamento que tivo tan patético co BNG de Monforte? Home por favor.
Non creo que haxa que insultar, aínda que se estea escribindo ás dúas da mañá,no caso de "ranciadas".
Sarille da clases e non está en Vía Galego nin na dirección da Mesa desde hai tempo, creo. O de Monforte coñézoo ben xa que me cae de cerca e como pon ranciadas non é. Despois de tres anos de goberno do Bloque en Monforte, nin siquera cambiaran o rótulo de Calle del Burato, un símbolo contra o que loitaron os nacionalistas desde o fascismo. Se nin iso, pois o resto menos, peor que os do PP, cousa dun grupo español, MC, dos que algús son como eran,con acobillo no Bloque de Quintana que lle importa o mesmo a lingua tamén. Despois do traballo o idioma dalgús concellais é o español. Españolismo sen complexos
Nacionalista nom e nengum insulto (agas des a vissiom NACIONALISTA ESPANHOLA cara os nacionalismos peninsulares nom espanhois, que representam PP na sua asa direitista e PSOE na sua asa social-liberal)...No resto dos paises, estados e comunidades nacionais sem estado o termo e absolutamente NORMAL..Ser nacionalista pode ser bo ou mau, mais pola pratica real que polo termo em sim...Ou acaso nom escoitamos o termo nazom/nazione, nacion, nacom, nacao, nation, etc aco e mais acola???. UMh apratica horribel puido ser o projecto asimilsta nazi em Polonia ou por exemplo a SECULAR IMPOSIZOM TRAUMATICA do castelhano como lingua hegemonica do espazo peninsular sobre tudo ao longo do seculo XX e velai tes as estatisticas e a Historia teimuda que reflicte os dados dessa IMPOSIZOM nos eidos cultural, religiosso, administrativo, na educazom, na milicia, nos meios de comunicazom, etc EM TUDO...Se Galiza tem umha lingua propria em 1910 que fala o 90 por cento da populazom...que necesidade ha de imponher outra??? Sabes como se chama isso gaviotero??? Isso nom e nacionalismo, isso e FEIXISMO, que o nacionalismo na sua banda imperialista, intolerante e AGRESSIVO...Exactamente como te defines a ti mesmo, que pra mim nom deixas de ser um "galliguinio" espanholeado e ja que logo acomplexado que age como UM EXALTADO MAIS, digno herdeiro de Hernan Cortes, Millan Astray e o general Franco...
Parece-me muito interessante tudo o que diz Sarille. Nom concordo com ele no que diz respeito à batalha normativa, é evidente que nisto nom se ser "neutro", ou se usa umha grafia espanhola ou nom. Considero que nom fomos os reintegracionistas os perseguidores e, historicamente, nom se nos pode considerar intransigentes: apenas lembrar aquele famoso encontro sobre a normalizaçom lingüística celebrado na faculdade de Económicas, donde sairia a famosa Mesa. No que fai à política do BNG chega com lembrar como no pacto de governo com o PSOE abandonaram nas maos deste a Política Lingüística.
A pé desta información foi borrado un comentario:
En Vieiros cremos que a verdade non é propiedade de ninguén, senón que se constrúe entre todos. Por iso, tamén estamos convencidos de que a participación dos lectores e lectoras engade outro valor aos contidos informativos. Pero este xogo ten as súas regras. O insulto, as descalificacións persoais e a linguaxe despectiva atrancan a comunicación libre. O diálogo establécese sobre as ideas, non sobre quen as emite. Por esta razón, eliminaremos os comentarios que non favorezan a liberdade e o razoábel intercambio de opinións. En beneficio da participación e do debate.
Todas as pessoas que falam da recuperação da língua esquecem o elemento fundamental: o povo.Tem vontade o povo galego de recuperar e dignificar a sua língua? Eu acho que não e os políticos que temos vêm desse povo. Por que o euskera está a recuperar falantes? Porque o povo basco tem vontade disso.Quantas pessoas adultas na Galiza perdem um minuto do seu tempo em melhorar e aperfeiçoar a sua língua? A verdade é que bem poucas, e dentro dos políticos, incluindo os do BNG, ainda menos.
A ver se os poucos que estamos comprometidos coa nossa língua damos um pouco ejemplo de crítica construtiva e deixamos de generalizar nas desqualificaçóns; ou a ver se os que se molham, (sem quantificar em litros) aínda por riba vam ser os peores. Acho que hai moitas maneiras, a cotío, de contribuir ao país sem denigrar o trabalho ou compromisso dos que temos (máis ou menos mais temos) conciéncia de país ou senóm acabaremos na discussóm errada de quém é máis puro ou máis comprometido. E como reflexóm final, pensade se nom seria necessário e prioritário dirigir TODOS os nossos esforzos a prol do nosso idioma. Sem pessoalizar em ninguém, moitas vezes sobram EGOs e máis mao de obra humilde. A Sarille, ó meu máximo respeito e agradecemto também polo seu ejemplo.
Eu quedei sorprendida ao ler " a impostura e a desorientación na normalización lingüística". Ademais porque fálase de outras cousas de máis que do reintegracionismo. O caso da Galiza rica chamoume a atención, el di que Galiza é un país rico dentro do contexto mundial aínda que sexa pobre en Europa, isto antes non se dicía, e desde aí pasa a dicir que porén é unha sociedade atrasada, e con pouca capacidade para a xestión complexa que é o caso da normalización, transversal, con moitos departamentos, e con obxectivos que non son fáciles do comprender por políticos bastante pedestres niso, aparte da falta de vontade. Que opinades?
"Azureira" cando non sabes da misa a metade, MELLOR CALADIÑA. Repito enteira a mensaxe. Quen artellou a Fundación Vía Galego? Que vas ti dar leccións á xente de INZAR (ex-MCG) e ademais chamarlles españolistas? Que xa sei que Sarille dá aulas, e que?
En galego, rapaciña, dise CONCELLEIROS e DALGÚNS, non *concellais e *dalgús, xa vexo o que fas ti por dignificar o galego.
E polo último, escribo á hora que me peta, váleche?
OS reintregracionistas nin sequera estades unidos entre vos, hai incluso algúns que falades de que o galego é portugés realmente, e escribides en portugués.
Agora a meirande parte da sociedade está unida dentro da nova normativa, apliquemos e ampliemos de verdade a normalización liguística, e eduquemos dende a escola en galego. aí está o problema
Pero non é soprendente o de dicir que a sociedade galega é rica? Entón haberá que revisar moitos postulados non? Desde aquilo da colonia até hoxe parece que choveu abondo, e todo se reduce a moi pouca cousa teórica.
Outra cousa, isa si que tremenda se realmente é probábel, é a redución do número de falantes a dez ou doce por cento en poucos anos. E outra máis. Di que Quintana entregou a política lingüística ao PSOE, o 15 de setembro de 2005 con intención de homologar a política ligüística coa dos outros partidos, porque ao empezar a negociar a cousa era facer como cos medios de comunicación levalo a medias. Por se alguén quere debater sobre estas cousas que son serias
Que o que c falas Anti_lusista?? Recomendo-che dar umha volta, respirar fondamente, cavilar, INFORMAR-TE, escoitar-nom prejulgar e logo se queres escrever...Igoal daquela escreves cousas asisadas..Igual daquela recuperas um pouco o sentidinho meu
Eu non son lusista, tal como se entende a palabra nestes momentos, mais pórse un nick chamado "antilusista" paréceme simplemente unha mostra de ignorancia e estupidez mesturadas, non sei en que proporción cada unha desas compoñentes.
Se o galego e o portugués se diferencian algo hoxe en día non é máis que como consecuencia do proceso de castelanización que dende hai séculos, e principalmente dende o século XX, coa difusión dos medios de comunicación e coa educación en castelán ou español, está a sufrir o galego, e cada vez máis aceleradamente.
Por tanto, o enemigo non é para nada o lusismo; ao contrario, no portugués debemos apoiarnos para resistirmos mellor a presión abafante do castelán-español. O inimigo verdadeiro é a burda castelanización que sofre o galego, chegando a extremos grotescos ou esperpénticos, como nos mostran día a día tantos políticos e tantos membros do BNG, que en vez de daren exemplo, méxanse na lingua e a converten cada vez máis nun simple castelán mal falado.
Está sendo un debate interesante,é a primeira vez que se trata ese asunto do lusismo, antilusismo, seitarismo, isolacionismo, que se foron perseguidos... cántanche a punta do nabo que millor cantamos nós. Pero pérdense falantes, ou todo é unha invención? Estades de carallada ou que? Estou alucinada... sempre para rematar nesta estulticia normativa. Ao revoir París!
Já estou farto de mais do eterno debate reintegracionismo-isolacionismo, ou como se lhe quiger chamar. É evidente que eu som dos primeiros mas considero que se pode defender o galego desde posiçons nom reintegracionistas; agora bem, considero absurdo andar a pelejar entre os defensores da língua. Se critiquei, minimamente, Sarille a quem estimo e cujo trabalho valoro foi apenas por dizer que o reintegracionismo prejudicara a normalizaçom. O reintegracionismo é algo que se nom pode deixar de lado porque ao escrevermos é imprescindível fazê-lo de umha forma ou doutra. Concentrai o fogo sobre os verdadeiros inimigos!
Luis, pero a cousa non remata aí. O reintegracionismo, ademais de ser unha doutrina, ou ideoloxía, sen dicilo con mal ánimo para nada, leva consigo unha TÁCTICA, que ao meu ver resultou errada e sobre todo derrotada no campo das normas, escrita, gramática e todo iso, sen que se vexa nada máis que lamentos, e reafirmación da razón... mais a razón como ti ben sabes non abonda, e vemos que a historia está inzada (desculpas para inzar) de boas causas e razóns xustas que como dixera Andropov (olé) foron parar á lixeira da historia, que agora é con minúscula cando antes era Historia con maiúscula, outra derrota, esta do marxismo.
Mais resulta que o paradoxo consiste nunha táctica hoxe impracticábel e unha realidade que convida á comunicación e ao achegamento, porque o mundo faise global e Europa, na que non se cría, cada vez máis complexa, con vínculos institucionais en tea de araña, con rexións como a galega norte de Portugal e outras cousas cada día máis evidentes. E aí é onde falta a nova táctica,que por certo teñen os estremeños, onde dez mil alumnos estudan portugués mentres aquí rematan o ensino medio sen ver unha soa letra nesa variante, unha pailanada sen dúbida propiciada por isolacionistas que sempre soñaron co propio campanario, coa aldea, mais que trunfaron inevitabelmente na cousa gramatico-ortográfica e falar dixo a min sinceramente déixame esgotada, paréceme dun tuzarismo sublime. E unha aperta para ti, Luís
Así que os reintregracionistas estades unidos? Trátome bastante con xente de filoloxía e ise é o panorama que me contan (amigos meus que son lusistas) e é o panorama que vin e vexo. Os lusistas máis radicais utilizan o portugués.
O galego ten hoxe en día unha normativa que coido que foi consensuada non soamente pola RAG e o ILG, é a chamada "normativa de mínimos", aceptada xa por fin pola maior parte do BNG.
En canto o de aprender portugués, non estou encontra, estou encontra de adaptar que utilicemos as súas normas escritas. Calqueira galego entende o portugués na escrita cunhas sinxelas advertencias, como a j é a x galega.
É mentira que nas bibliotecas non haxa textos en portugués, eu na facultade de historia de santiago, e noutras, fixen traballos con libros en portugués, outra cousa é a secundaria.
É sí, estou dacordo con luisfoz non é hora de pelexar é de estarmos unidos contra as imposicións castelanisas, aínda que sería máis efectivo que todos defenderamos unha mesma normativa, e non o pifostio que hoxe en día existe entre dúas normativas distintes que tenden a belixerancia.
"Eu non son lusista, tal como se entende a palabra nestes momentos, mais pórse un nick chamado "antilusista" paréceme simplemente unha mostra de ignorancia e estupidez mesturadas, non sei en que proporción cada unha desas compoñentes."
Primeiro, aquí a ninguén se lle faltou o respeto ate que soltaches esas lindeces
Segundo, son licenciado en historia, así que esas cousas coñezoas moito máis en profundidade ca ti.
Terceiro, chamarse xeonllo e tan estúpido como poñer de nick man.
Estou en contra da ortografía lusista, non contra as persoas porque de feito teño amigos lusistas. Se me puxen de nick Anti_Lusista é por iso. Ante todo respeto.
Anti_Lusista, non me fagas rir que teño o beizo partido.
Gaviotero,saber idiomas che enriquece.Estuda galego para escribilo e intégrate a nós !!!
Seguramente dalguén que cho partíu con razón.
Quando eu ia a escola nom se daba lingua galega , nem siquer estava permitido isso, tivem que aprender o galego escrito pela minha conta.
Entom eu digo, que mais me dá a mim escrever em galego-português que em galego moderno?...Além disto , dizer que, quando ouvia falar a minha avoa , ela dizia maís palavras que estam contidas no galego-português que no moderno-oficial; ainda que segundo observo as palavras venhen sendo as mesmas, o que acontece é que a gente deixou de falar como falavam as nossas avoas e nossos pais. Agora bem, há algúm problema em que fiquem as duas formas do galego de jeito oficial ??... o invasor é o castelan que eu saipa.
"Vieiros: O Estatuto de Autonomía trouxo un recoñecemento legal para a lingua. Aínda así, a perda de falantes foi moito máis acelerada precisamente nas últimas dúas décadas...".
Permitídime que siga coa miña teima e non entre na vosa..., Vieiros á hora de facer preguntas debera ter en conta que o Estatuto é unha lei orgánica do sitema xurídico español, reformista, non rupturista!, do franquismo, integrante do chamado bloque de constitucionalidade e, daquela norma xurídica (iuslingüística) que debe buscar unha resposta tamén xurídica e non ir acompañada directamente dunha constatación sociolingüística (perda de falantes). Dito doutro xeito, Vieiros mistura o plano iuslingüístico (que prescribe o ordenamento?, en que grao se cumpre?) co que describe o plano sociolingüístico (como describe a sociolingüística a evolución do número de usuarios do galego na galiza?, cales son os datos desa evolución?). Insisto, saber facer preguntas reflecte o enxergamento dos problemas e encamiña cara as súas solucións. A pregunta debera ser iuslingüística: cal é o réxime de dereitos e obrigas lingüísticas que se establece coa entrada en vigor do Estatuto? Quen son os (ir)responsábeis da implementación dese réxime? Que ou a quen hai que cambiar para que o ordenamento sexa respectado con normalidade nun estado de dereito?
O Sarille limítase goramente a coller dous momentos históricos e facer unha comparanza entre eles! Máis abaixo recoñece que non sabe como solucionar o problema da normalización ... non abonda con ser historiador, observador da Historia,procede ser facedor, actor ou autor dela! Curiosamente, o Sarille tamén introduce un dato tan certo coma irrelevante para o caso: que disque pasamos a ser máis ricos que antes ou que algúns países africanos ou doutras partes do mundo actual. Obviando que o galego con quen ten problemas é coas linguas vivas da súa contorma e non coas mortas europeas ou con moitas esmorecentes de África ou América!
"os últimos anos houbo un relaxamento na militancia lingüística?"
Seguimos co mesmoproblema das preguntas inapropiadas!; pois, o da militancia lingüística évos unha aberración. Non vos é normal que os usuarios dunha lingua teñan que estar agora, despois e sempre dicíndolles ós seus interlocutores que teñen dereito a usaren esta ou aqueloutra lingua. Évos coma se cando entramos en comunicación con alguén comezamos pedíndolle que non nos mate porque temos dereito á vida.
Que temos dereito á vida, que temos dereito a interlocutores en galego na Galiza debe formar parte da estrutura inconsciente, estrutural e estruturante do funcionamento dunha sociedade nun Estado de dereito. Non vos hai que culpar á xente da súa inesixíbel militancia iuslingüística, senón esixirlles ós que cobran porque fagan funcionar o Estado de dereito (empezando polos xulgadores e demais autoridades e funcionarios!) que fagan o seu traballo como é debido ou pór no seu sitio quen saiba, queira e poida facelo! Cando habemos esixir que o Estatuto sexa publicado con efectos da súa entrada en vigor no BOE en galego? cando habemos esixir que na sede do TSXG se poida ler PAZO DE XUSTIZA e non PALACIO DE JUSTICIA (sic) como aínda pon agora? Cando...? Haivos miudezas (?) que estruturan a vida social das que non procede culpar á inesixíbel militancia lingüística da xente.
Se os galegos temos problemas que a outros non interesan e non somos capaces de plantexalos con rigor váichenos ser moi complicado atoparlles unha solución viábel!
É cada dia máis claro; GZ é a pátria dos filhos de Caim.
Encanto o autocarro de Galicia Bilingüe se fornece de combustível para percorrer o País todo (aproveitando a conjuntura de que, em máis de mil anos de língua galega, é primeira vez que o idioma começa a ser minoritário nas faixas de idade máis baixas.) Nós dedicamo-nos a discutir sobre se eu escrevo desta maneira e tu daquela outra.
A Historia nunca nos absolverá.
Lois de Silán di moitas cousas en moi poucas liñas; eu estiven na presentación do libro do Sarille na Gentalha do Pichel e non cheguei á conclusión de que non saiba como resolver; máis ben pareceume que el pon punto final ao chollo, tal como enfatizou un dos seus amigos e presentador do acto, o Elias Torres, que leu precisamente o título do último capítulo do libro que remata dicindo precismaente " e onde se pon punto final", mais non sei se será así. Ti liches o libro? Eu non estou convencida de que compare dous períodos, cales? senón que fai un percorrido por trinta anos e ademais por certas tácticas e interioridades de moitas institucións, mais ao mellor tamén me confundo nisto. Por certo, con semellantes políticos non é un problema de saber que facer, senón como facelo con eles, sen a máis mínima sensibilidade, comezando polos nacionalistas que gobernan, iguais que os outros, aínda que algo máis borrachos de mandiño, porque eles nunca o tiveron.
Fouce,se ti ou a xente toda non fala tan ben como falaba a túa avoa,a culpa será da colonización política e cultural española,non dos partidarios da independencia política e cultural de Galiza.
Son os lusistas(5 rapaciños,malos estudantes da Coruña,Vigo é Ferrol)os que falan o galego máis trapalleiro do mundo.(Máis por neofalantes que por lusistas,tamén é verdade)
Amigo Fouce,podes dicir curmán,doado,estar a pre,trabucarse....ou dicir primo,fácil,estar empatado....como os nosos amigos españois e portugueses.Antes fai unha cousa,lémbrate de Galiza,lémbrate da túa avoa.
Non o podería dicir mellor independencia. Unha pregunta a respostar sería Cantos lusistas hai? e Cantos normativistas hai? A cousa está ben clara.
Loitemos pola defensa da lingua dende un consenso que xa temos, e deixémonos de caralladas.
Um pequeno comentário para "azureira" que com tanto carinho e respeito me contesta. O caso de Estremadura é esclarecedor, o(s) poder(es) nom tenhem qualquer problema no fomento do português nessa terra, a razom é que a língua da Estremadura (espanhola, nom confundir) nem é o português, nem cousa que se lhe pareça. Pior ainda, muito estranho seria um cidadao estremenho se considerar português; por enquanto, nom é tam difícil acharmos galegos a se considerarem portugueses ou, polo menos, mais portugueses do que espanhóis (lembre-se o famoso diálogo entre avô e neto nas beiras do Minho de Castelao). Por isso o ensino do português na Galiza tropeza com muitas dificuldades como bem sabem muitos dos que dedicam a ensiná-lo.
ffffff...
que cansino o Gaviotero
De acordo con luisfoz en que iso que el di sucede, é ásí; a min lémbrame unha vez que estando na Praza do Toural co Chichí Campos había un home que levaba un moniño nos brazos e dixo que lle tocásemos e os dous tivemos como unha certa prevención e Chichi comentou que pasa sempre co que resulta excesivamente próximo pero que non é igual. Xa sen rexouba, é verdade, pero hai máis cousa. Os estremeños souberon imaxinar o seu papel de ponte entre as rexións españolas e as portuguesas e xogan a iso desde hai moitos anos, fan referencia a Portugal no seu estatuto, ollo, e apostaron por multipllicar a comunicación, a interconexión, e por iso o número de noticias dos veciños coido que se multiplicou por douscentos nos xornais e televisións estremeñas nos últimos anos. POr iso se fixeron coa coordenación e Touriño lamentábase de que non o levase Vigo, mais por que tiña que levalo Vigo? Que puxo o goberno galego para logralo? Non é isto atraso puro e duro, complexos e unha visión do mundo decimonónica, fronteirista (perdón pola palabra), parroquiana e contraria ao rumo dos tempos? Non está isto emparentado cunha concepción da lingua etnográfica e ruralista? E claro que ten que ver con isto todo un pasado filoloxista que padece de raquitismo.
Novo comentario
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
RSS
| Que é Vieiros?
| Que é o RSS?
| Creative Commons
| Publicidade
| Director
| O equipo
| Contacto