Un ex concelleiro do PSOE morre tiroteado en Euskadi
Isaías Carrasco Miguel, de 42 anos de idade, finou no hospital unha hora despois de recibir varios disparos á porta da súa casa.
- Funeral: (19:33) Representantes do BNG e do PSdeG acoden ao funeral en Arrasate
- Concentración: (12:42) Centos de persoas amosan en Arrasate a súa repudia ante ETA
Fontes socialistas identificárono como Isaías Carrasco Miguel, de 42 anos de idade, quen fora un dos dous concelleiros do PSOE en Arrasate na anterior lexislatura. Fora na lista do PSOE no sexto lugar nos últimos comicios municipais. Na actualidade estaba retirado da primeira liña da actividade política e renunciara a levar escolta. Traballaba en Bidelan, a empresa que xestiona a autoestrada A8 en Euskadi.
Segundo as primeiras informacións recibiu catro tiros na caluga á porta da súa casa en Arrasate. Un testemuño recollido pola canle CNN+ no lugar asegura que Isaías Carrasco estaba nese momento en compañía da súa muller e da súa filla. Algunhas testemuñas presentes afirman que un individuo con barba postiza, presumibelmente membro de ETA, foi o autor material do asasinato. Unha segunda persoa agardaba por el no interior dun coche en marcha.
Malia que nun primeiro momento se comunicara que faleceu camiño do hospital, posteriormente o departamento vasco de Interior informou de que chegara vivo ao centro hospitalario, aínda que os médicos nada puideron facer para salvar a súa vida. Pouco despois das 15h certificouse oficialmente a morte do ex concelleiro.
- Pérez Touriño expresa "a máis enérxica repulsa do pobo galego" fronte ao acontecido
- Anxo Quintana: "Onde estea Galiza, haberá unha condena á acción criminal da ETA"
- Núñez Feijoo: "Cada día, ETA ten o mesmo na súa axenda: asasinar"
- Declaracións dos presidentes vasco, Ibarretxe, e español, Zapatero
- O PP ensombrece a unanimidade dos grupos políticos (Texto consensuado no Congreso)
- Máis reaccións: Comunicado oficial PSdeG; Miguel Buen (PSE); Jokin Bildarratz (Eudel-Concellos Euskadi); Jon Abril (Aralar); Mariano Rajoy (PP)
- Os partidos acordan suspender a campaña
- A alcaldesa de Arrasate e outros tres concelleiros de ANV acoden ao hospital
- Todos os partidos de Arrasate, agás ANV que se abstivo, condenan o asasinato
Comentarios (91)
Nova lamentable, sufrimento inutil para unha familia, maior dificultade para entenderse e buscar unha solución. ETA cobarde, aborrecibel e completamente inutil!!
A miña solidariedade coa familia. Ata cando esta loucura? Unha nación libérase con moita loita pero non con sangue.
Está claro que a política no noso país e no Estado español é bastante vergoñenta, pero tamén está claro que estamos nun estado democrático no que sería impensable facer algo así como montaxe electoral, eu téñoo clarísimo, e "sorte" que temos, que noutros sitios "democráticos" pasa iso e moito máis, así que un pouco de sentidiño á hora de facer afirmacións coma esa. Coma sempre, os pijitos de ETA a dar a nota, putos covardes, o ex concelleiro en cuestión negárase a levar escolta, matárono diante da muller e filla e non tiña un peso político relevante... o de asasinos sobra porque xa o sabemos todos, pero é que estes son inda por riba medio parvos (o de violencia intelixente non lles soa de nada). PERO DE QUE CARALLO IDES??? Estes acábanlle de dar o goberno ao PP (GRAZAS, "COMPAÑEIROS") porque estaban aburridiños no seu caserío. Isto de cobrar un quilo ao mes e non ter que facer é o que ten. ASASINOS, COVARDES (a ver se hai collóns de atentar contra quen habería que atentar, monas), CORTOS MENTAIS, PIJOS E NIÑATOS DE PAPÁ. Deixádevos de lerias e poñédevos a traballar dunha puta vez, menudo exemplo para acadar a autodeterminación dun pobo, si señor, así todos os independentistas carrexamos a fama. VEÑA, AGORA 4 ANIÑOS DE PP POR ASASINAR UN INOCENTE (si, pensaba distinto, é que? na vosa familia seguro que máis dun pensa distinto ca vós e non o matades, ehh!!!!). SODES UNHA MOREA DE MERDA, PARA TODOS, INCLUÍDAS A ESQUERDA E O INDEPENDENTISMO.
Adivinha-se que alguém nos «think tanks» da ETA se deu conta que matar gente do PP o beneficiava eleitoralmente, mas que só podem negociar com o PSOE. Assim que disseram: «pois matamos um do PSOE, e assim já ganham». Típico raciocínio psicopata, equivalente ao que vemos nos filmes sobre chunguismo mental à la Norman Bates: «Maria não me faz caso; deve ser porque tem moço: vou-no matar, e assim depois posso convencê-la de que comigo estará muito melhor».
O que estaria bem seria sabermos que têm que dizer sobre isto os aprendizes de jarraitxos e mais os «plumas finas» que os parabenizam. São estas «outras formas de luta» que devemos «entender» e «respeitar» desde a distância? Ou são as mesmas, só que ainda somos o bastante mocosos como para não atrevermo-nos a pô-las em prática? Ou será que temos a sensibilidade a flor de pele, como tinha Himmler, que mandava matar gente desde uma oficina mas que a vez que foi vez uma execução em pessoa quase desmaiou? Será que os nossos jarraitxos de salão e as nossas plumas finas revolucionárias de meia-pataca são do mesmo género?
Perguntas que ficam no ar, mas que conviria irmos fazendo de cara ao futuro...
Eu o que penso, é que o principal argumento electoral do PP eran os tratos PSOE-ETA. Agora xa non teñen ese argumento.
Infiltrados da policia española (PSOE) en ETA?
Catuxiña, non sei se o dis de vacile ou porque non estás de acordo co que digo. Se non estás de acordo con algunha cousa, dío e debátoche se podo (que ao mellor tes razón e non podo rebater), pero exprésate, muller, que en Vieiros é de balde.
Atlántico, esa teoría da conspiración permanente xa comeza a estar un pouco vella. Uns terroristas mataron a un tipo porque queren ter presenza mediática antes dunha xornada eleitoral. Non penso que sexa o momento para desbarrar con opcións alternativas nas que os verdadeiros malos son os poderosos (para iso mellor Prison Break)
Condedecotobade:
"...os verdadeiros malos son os poderosos...",
Con eso xa o dixeches todo.
Quen pense que un atentado terrorista pode favorecer a un ou a outro partido, debería mirarse ben, porque algo lle falla.
Mi máis sincero pesar á familia, amigos e echegados e en definitiva a todos os demócratas.
Digoo pq semella q estas alatera , e tb pq non concordo contigo... parece moita casualidade q todolos partidos q se autodenominan democráticos pidan , como solución , ir votar ... non será q lle teñen moito medo a abstención crítica co seu "traballo"
Texto sacado de elplural.com
"Macabro vaticinio
O presidente da AVT, nos derradeiros actos nos que participou, algúns de eles con clara intención política, veu vaticinando que ETA irrumpiría na campaña para axudar a Zapatero a gañar as eleccións. Segundo Alcaraz, tiña intención de facer unha entrega ficticia de armas para favorecer o voto aos socialistas. Unhas declaracións que resultan macabras agora que se constata que, efectivamente, os terroristas reapareceron pero con fins ben diferentes aos que pronosticaba Alcaraz, a quen se le parece haber esquecido que o falecido é un membro do PSOE."
Esto ben a conto porque declarou a COPE o seguinte:
"O que temos é unha vítima maltratada e perseguida por o Goberno"
Este é o patetísmo da xente que utiliza o terrorismo con fins electoralistas e pensan que se lle pode sacar rédito, é unha pena que teñamos que aturar xente como esta aparte dos terroristas asasinos, porque con elo se estan a poñer á sua altura.
En primeiro lugar a miña condena polo atentado.
Nos países civilizados debemos de manifestarnos en contra da pena de morte, execútea quen a execute. E moito máis unha pena de morte contra unha persoa, sen haberlle realizado un xuízo no que puidese defenderse e que cometeu o crime de pertencer a un partido político non abertzale.
En segundo lugar ETA tamén fai campaña electoral.
O goberno fixo a súa campaña ilegalizando partidos e detendo etarras e ETA responde como pode. Como hai demasiada vixilancia pois vai ao fácil.
E finalmente este atentado beneficia a ETA e prexudica á familia do morto e a todo humano que estea contra a violencia.
Ao PSOE particularmente non o prexudica, porque o feito de que maten a un dos seus pode facer que lles vote xente que estivese pensando en votar ao PP, pero sería un suicidio político intentar sacar partido deste asasinato.
Coincido: ¡¡NON A PENA DE MORTE!! ¡¡NON AS EXECUCIONS!!
Catuxa, claro que estou alterado (alatera?), non é para menos. De todos os xeitos, nos meus comentarios diso non dixen nada do que ti comentas, nin falei de ningún partido (só dixen que isto vai beneficiar o PP) nin de ir ou non votar, que cada un é moi libre de facer o que lle pete. Así que non che podo rebater porque co que non estás de acordo non o dixen eu :)
Todos utilizan el terrorismo con fines electoralistas.
Y los primeros de todos, los nacionalistas vascos, siempre comprensivos con los terroristas, que si no fuera por el terrorismo no gobernarían en el País Vasco.
E para estados de ansiedade e excitación, coido que o Ibuprofeno non é o máis axeitado... case lles vou pedir Valium, ou algo así.
Gaviotero, o punto negro na bandeira española é o aguilucho de marras?
Porque vir criticar o terrorismo con esa insignia é algo surrealista.
Como nacionalista galego quero expresarlle a miña solidariedade á familia da vítima. Como persoa non podo aceptar que o terror e a morte se poida impoñer sobre as ideas.
AS SOCIEDADES MODERNAS,DEMCRATICAS,E LAMENTABLE QUE INDA FASCISTAS APRETEN O GATILLLO DAS "PIPITAS", CLARO QUE TAMEN HAY FALSOS DEMOCRATAS QUE LEVAN O CACIQUISMO E FASCISMO,SUERTE QUE NON UTILIZAN AS PIPITAS, PERO ASESINAN VALORES DEMOCRATICOS
Parece que habláis de un tal Gaviotero.
Yo afortunadamente no lo veo en mi ordenador desde el 1 de marzo y no tengo que aguantar sus comentarios provocativos y sus insultos.
Esta es la primera vez que ETA asesina en el gobierno de ZP y la quinta vez que mata. Evidentemente la tregua ha terminado.
O comentario anterior estaba dirixido no seu idioma, por se me estaba lendo.
Non me gustan as mortes, pero prefiro condenar abertamente os asasinatos.
Nom justifico em absoluto este acto de ETA mas tampouco justifico que à alcaidesa de Arrasate e aos seu companheiros do grupo de governo municipal nom se lhes permitisse a entrada ao hospital quando se fôrom interessar polo militante socialista que ainda nom morrera. Som membros de ANV, logo exigirá-se-lhes, suponho, que condenem este atentado injustificado. Ai, as varas de medir!
Luisfoz, para interesarse por alguén que acaba de levar un tiro na caluga, non fai falla ir a hospital, salvo que queiras que te vexan, se queren condear o atentado poden facelo de moitas formas posibles, non xustifiquemos o inxustificable. Ademáis nas circunstancias nas que chegou en morte cerebral, o hospital so deixa pasar á familia máis directa. Non esquezas e un hospital non un salón de actos.
Non hai palabras.
Podería opinar sobre a quen beneficia e a quen prexudica, pero declaro interrompida a campaña. Só quero facer campaña para que se vote, dende o PP ata o Partido Humanista ou o voto en branco. Primeiro a recoñecerlle aos políticos o seu carácter heroico por espoñerse desta maneira. Segundo, a criticalos para que melloren ou incluso substituílos. Asumamos responsabilidades. Desfagámonos de traxes puritas e demostremos vontade de construír, unir ou separar, xuntos, de acordo e baseados no respecto. Se destruímos, calquera camiño será cortado e teremos que voltar comezar... dende a barbarie dunha dereita intransixente e cunha resposta tan exacerbada coma ineficaz da esquerda ou do nacionalismo. Que cada un atope a súa media, sen caer na medianía. Saúdos aos comprometidos e a miña condena aos extremados que viven na burbulla do anonimato e que só ven a palla no ollo alleo. Prefiro non pensar que pasará pola cabeza do miserento asasino...
Con respecto aos militantes de ANV, prefiro pensar que non son máis culpables que de inmadurez, pero non me estraña nada que non lle permitan a entrada.
Digo o mesmo que Anxo... Por favor, Luis, para a pensar um momento o que significa esse momento para a família. Que não tudo é teoria abstraída e despersonalizada. A propósito, suponho que alguns terão capacidade de observar a cara de «currito» que tinha o morto. E é que era currito a trabalhar numa peagem. Ah, estes que van de rojeras... de liberadores, de patriotas en favor de los trabajadores... Qué valentía, qué honestidad.
¡País de hipócritas! A min tamén paréceme unha forma covarde de actuar de ETA, paréceme que así non van a ningures e creo que a persoa que mataron é inocente.
Pero novas como esta: "Morren 54 persoas nun dobre atentado nunha zona comercial do centro de Bagdad" ocorren tódolos días, por culpa (en parte) do noso exgoberno (elexido democráticamente) que apoiou a invasión dun país para permitirlle ó imperio yanki explotar ás materias primas dese país. E non pasa nada. Tan covardes, inxustos, amorais, etc. son os etarras como as persoas que permitiron invadir un país por motivos imperialistas e seguen explotándoo como se non sucedera nada, como se fora o normal. Para min ten a mesma consideración de persoa o exconcellal do psoe que as 54 persoas que morren tódolos días en Irak. Pero xa se sabe como dicía que hai persoas que valen moito, hainas que valen pouco, hainas que valen nada e hainas que valen menos que nada...
Bla bla bla bla bla... Señorita, yo no empecé, fue ese.
Por outra parte, a ver que tem de inimigo o tipo este. Ao melhor é mais «povo trabalhador» que tu. E que os plumas finas. Provavelmente.
Espero que hoxe todos os nosos políticos vexan a realidade a traves dos ollos de unha rapaza, da rapaza que viu como mataban ao seu pai. Creo que non hai máis que engadir.
veo al presidente desencajado.
no es para menos; cada muerto de eta tiene que pesarle, pues ha sido su incapacidad una de las causas que nos ha traído hasta aquí, hasta esta gris tarde de finales de invierno.
hace cuatro años, cuando me informaron de los sucesos de madrid, pensé enseguida " estos cabrones lo han conseguido, han tensado tanto la cuerda que eta, en su deriva hacia el abismo del fanatismo, se ha echado al monte definitivamente". lo pensé cuando la persona que me informó me dijo que había más de diez muertos en las explosiones de los trenes.
luego, cuando conocí mejor lo que estaba pasando, me dí cuenta que eso no era obra de la organización vasca; no por que no los crea operativamente capaces de hacerlo, si no por que esa carnicería sería su traca final, su inmolación definitiva, y su conciencia de vanguardia de un pueblo impide que puedan pensar en desaparecer algún día ante la indignación general. cinco, díez víctimas son un peso ligero con que cargarse, pero las doscientas que entonces ya anunciaban los medios sólo está al alcance de unos pocos: usamérica, que aniquiló de dos bombazos dos ciudades japonesas con sus mujeres, ancianos y niños; israel, que en una semana de ocupación puede liquidar a ciento cincuenta o ciento sesenta habitantes de la franja... pero no eta.
pero esta vez sí creo que han sido ellos los ejecutores, los asesinos de este hombre, de este ciudadano de arrasate. de este miembro de su pueblo.
pero otros también tienen responsabilidades en el suceso, por que han utilizado el problema del independentismo vasco a su antojo y para su interés electoral. no han medido bien las consecuencias: el atentado de la t4 no fue dirigido contra nadie y los trabajadores ecuatorianos que descansaban en los coches fueron, lo que eufemisticamente llaman en otros casos los campeones de la libertad, daños colaterales.
la muerte de la pareja de guardia civiles en el sur de francia fue cualquier cosa menos un atentado planificado y mucho tendría el estado que explicar esos hechos si mis conciudadanos no estuviesen amodorrados por sabe dios que droga. pero esto, esto sí lo es. esto es la palabra y el gesto de eta como resultado de estos años de hipotética negociación, de impás, de engaños y medias verdades. es la respuesta a la política de la zanahoria y el palo. y es también un mensaje para consumo interno de la propia organización, de sus bases y sus presos.
pero, por encima de todo, es un mensaje a los poderes del estado, a los partidos y para toda la ciudadanía. la manifestación palpable de la inoperancia de nuestra clase política, de su incapacidad de anticiparse al dolor de sus electores y contribuyentes, de su autismo mientras se empecinan en negar las evidencias y someterse a la política lacaya y rastrera de los equipos que conforman el arco parlamentario.
los muertos, querido presidente zapatero, son siempre nuestros. las estrategias son suyas, pero es la sociedad civil la que pone el sufrimiento. y es cierto que no ha sido usted quien ha apretado el gatillo, pero mirando su cara sé que una gran responsabilidad en ese luctuoso acto le remuerde. espero que le dure mucho ese sentimiento y que no lo olvide y que esta víctima mortuoria de esta sin razón sea la última, por que la última víctima metafórica, a pesar de ese alegato donde promete cargar contra todo lo que se mueva en lo que semeja su propia deriva de impotencia, será usted mismo, señor zapatero.
Pensar en beneficios electorais cando hai un morto enriba da mesa produce calofríos. A liberdade só é posible dende o respeto á vida.
Quando a imprensa deu em usar e abusar deste conceito da «autoria intelectual» dos crimes, não estava a fazer nada novo. O recurso retórico e lógico (pseudo-lógico) é tão velho como a inquisição ou o nacional-socialismo. Um clássico:
- Se um comunista queimava um banco, por exemplo, as leis do estado autoritário podiam, formalmente, condendá-lo. O problema é que o estado autoritário gostaria também de meter em chirona outros comunistas, mas sendo estes pacíficos, não tinha possibilidade de «meter baza». A ideia da «autoria intelectual» era um eficaz auxílio para isso, apresentando duas cousas obviamente diferentes (cometer violência em nome dumas ideias e defender pacificamente essas ideias) como equivalentes, fazer um «totum revolutum» com tírios e troianos e justificar a ditadura.
Isto será suficientemente conhecido por todos os progre-revolucionários aqui presentes, que o viveram visivelmente durante a época de Aznar: «el que mata, el que es amigo del que mata, el que concuerda con el amigo del que mata; todos son los mismo: ¡a la cárcel!».
A retórica e distorção lógica disto é clara: trata-se de dizer que A e B, por coicindicência de fundo ou de contexto, são pessoas indistinguíveis quanto à sua responsabilidade moral ainda (como se fizessem tríada com o Espírito Santo), e daí que os actos de A são responsabilidade de B, ainda que não os comparta nem tenha conhecimento deles. Ou seja, em desviar responsabilidades para quem nos convenha desviá-las.
Claro, ¡así cualquiera!
Mas, «hete aquí», que depois alguns progre-revolucionários que observam isto muito bem, e que o denunciam a boca cheia quando se trata de atacar o estado espanhol, o «imperalismo» ou tudo isso, practicam-no sem o menor rubor quando se trata de «echar balones fuera» e não assumir responsabilidade nem coerência pelas próprias ideias. Aqui o vemos no texto que nos coloca Baltar69: resulta que agora, como Zapatero fez o que não devia fazer, ou deixou de fazer o que (supostamente) devia fazer, a responsabilidade moral de carregar uma pistola e abrir o crânio quatro vezes a um ser humano já não é do tipo que tomou a pistola na mão, mas de Zapatero. Ou dos dous a partes iguais.
Igualzinho, igualzinho, que quando Aznar dizia que eram o mesmo os que matavam, que os que se manifestavam em favor dos que matavam, que os que escreviam de acordo com as ideias dos que matavam. A = B = C, «y a por ellos». Claro que Aznar o fazia porque era um facha com ganas «de marcha». Os progre-revolucionários que escrevem em Vieiros fazem-no, mais, porque são incapazes de assumir as consequências reais da sua radicalite pseudo-esquerdista de boquilla, e quando se vêem de cara com o que significa, na realidade, o rollito revolucionário, querem pensar que tão culpados são uns como outros para poderem seguir, com tranquilidade de consciência, com a sua verborreia chachi-revolucionária de salão.
Têm a mesma capacidade de assunção das cousas que os nenos pequenos. Quando um neno pequeno, no descanso das aulas, recebe um golpe de giz dum companheiro, entrega-se com deleite à batalha de gizes. Depois sucede o imprevisto, o que não pode assumir (que aparece a professora), e incapaz de assumi-lo conta-lhe (e conta-se a si mesmo) uma trola pseudo-justificativa: «señorita, es que empezó él».
A diferença, claro, é que aqui não estamos a falar de batalhinhas de gizes, mas de cousas bem sérias. E quando estamos a falar de acção política, e vemos justificar a violência, e até a morte, com base nos raciocínios exculpatórios da criança, e quando vemos que as premissa lógicas se baseiam em que a própria superioridade moral nos permite actuar cometendo violência e extorsão que é legítima se a fazemos nós (é «defensiva», dizque: também Hitler invadiu Polónia para «defender-se», segundo ele) e fazendo cousas que nunca admitiríamos que fizessem com nós, deveríamos ser capazes de entender a quem nos estamos parecendo.
Surfeando, acabo de topar com um artigo do "liberal" Joan Valls de Janeiro de 2008 onde apresenta exactamente o cenário que acaba de dar-se: Um assassinato dum membro do PSOE sem protecção, prévio às eleições, subiria os votos para o PSOE, o qual conviria à ETA, que quer que continue a governar o PSOE. Mas o cenário tem a outra cara: Um assassinato da ETA subiria os votos para o PP, que teimou na inoperatividade do PSOE contra o terrorismo. De maneira que, quem é o "autor intelectual" deste assassinato? A quem beneficia?
São perguntas nocivas, como se comenta neste fio. O único autor "intelectual" (???; por acaso têm cérebro humano em bom estado os da ETA?) parece ser a ETA (embora ainda não foi reivindicado, ou sim?). E o autor material, parece que também (mesma salvedade).
A ETA está em guerra contra o Estado Español (de qualquer signo), e este contra a ETA. Infelizmente, assassinar uma pessoa (acaba de comprovar-se) é muito fácil. E a dinâmica da acção-reacção tem duas direcções, não esqueçamos, e a sua origem é muito, muito remota, complexa e obscura. Não é "equidistância": é que me nego a justificar qualquer morte.
Esta é a segunda vez que a ETA nega com os factos o discurso do governo español: depois de certas palavras de Zapatero, foi a bomba na T-4; depois das palavras de Zapatero e Rubalcaba nos últimos dias sobre a enorme "debilidade" da ETA, este assassinato. É uma lógica macabra: com um acto muito fácil de executar procura-se um enorme efeito de debilitamento do governo. Porque a ETA pode estar "débil" em termos de pessoas e infraestrutura (sei lá), mas uma pistola é barata e a consciência humana às vezes é um poço fedorento.
Na última fase do governo de Felipe González, lembro que quando havia atentados apenas havia palavras grandiloquentes de condena. Por que? Porque são inúteis. A "unanimidade democrática" de repulsa é totalmente inútil para a ETA, porque não atende a isso. Leva décadas sem atender à "vontade democrática", nem ao "povo", nem a Euskal Herria.
Por isso, se Euskal Herria fosse independente, unificada e democrática, é muito possível que a ETA continuasse activa enquanto os seus membros julgassem que havia qualquer afrenta que redimir (presos na cadeia, sentenças, agravos...). Há GERAÇÕES de soldados da ETA, com uma longa história de sangue cometido e de sangue deitado. Há uma épica e uma (anti-)ética da ETA, modelada na vesânia da guerra e dos exércitos, nomeadamente o español. E penso que só são os bascos, ou os que se adscrevessem no futuro a ser bascos, isto é cidadãos de Euskal Herria (mais um patético estadinho, pateticamente semelhante aos seus estados vizinhos), os que poderão ou poderiam situar a violência da ETA onde corresponde, reduzindo-a, tentando eliminá-la de todo, e, se voltar a acontecer, tratando-ao como a execrável anomalia que um Estado Forte ;-) deve sobrelevar.
O objectivo da ETA como estrutura social é perpetuar-se a si própria: nenhum exército se auto-disolve sem receber garantias (garantias hipócritas, sim, mas também hipocritamente aceitadas) de que salva a sua "imagem", isto é, de que, no fundo, não estava totalmente errado: de que "aconteceu o que aconteceu". O governo español de Zapatero tentou caminhar nessa direcção, penso. Mas, como explicaria pedestremente um materialista dialéctico, não se deram as "condições objectivas" para, entre todos os "agentes", culminarem a peça teatral. Se as elites políticas soubessem de história e não só de eleições, saberiam que esta é lenta; e o PSOE não teria recuado no seu discurso da paz, apesar do fracasso da sua tentativa de comédia mútua.
O resto (sem ânimo de ofender ninguém), as declarações de unanimidade democrática e liberdade, as contagens de vítimas de "um e outro lado", etc. etc., é pura retórica grandiloquente.
Mas, o quê se pode esperar dum Estado que nem sequer fechou a ferida da Guerra Civil entre "vencedores" e "vencidos" na famosa "Transición"? Só quando acabem simultaneamente a ETA e a repressão do Estado acabará essa longa guerra.
Condea sen paliativos.
Os asasinatos a sangue frio, sexan quén sexan os que os cometan son sempre condeables. Non intentemos xustificar de ningún xeito a estes individuos xa que son simplesmente unha panda de asasinos que so perseguen vivir do xeito que saben que é atemorizando o pobo, non perseguen nada mais que eso, non teñen ideoloxía ningunha, nin causa, son repugnantes, do mesmo xeito tamén o son quén os utiliza para o seu beneficio.
Pois eu nom vou condenar, mas por desgraça nom poderei defender a minha postura. Cousas da vossa liberdade de expressom. Só podo dizer que nem fico triste, nem nada polo estilo. E que parecedes borregos atrás do pastor. Pensades o que querem, e quando querem ficades tristes. Mortes, violência, fome, repressom, ditaduras em todo o mundo... mas que importam, se o que temos é que ser bons cidadaos, alegres consumidores? Mas si importa quando os nossos amos nos mandam. Chorade! E choramos. Enfadai-vos! E sai-nos a bile pola boca. Chorade vós, hipócritas, enfadai-vos vós, monicreques, que calades ou olhades para outro lado quando o que hai que condenar nom sai na TV!
A quem lhe soa esta letra?
Hace unos días caía muerto un policía
Tres iban a ser los disparos que acabaron con su vida
Hace unos días mataron a un policía
ejemplar trabajador, esposo y padre de familia
Al día siguiente nadie hablaba de otra cosa
al día siguiente no existía otra noticia
al día siguiente asistimos a su entierro
y lloramos cuando dijeron llorad, obedientes lloramos
Dolidos por la pérdida de ese gran hombre
hicimos nuestro el dolor de aquella familia
calificamos de inútil aquella última muerte
y exigimos y rogamos, suplicamos que así fuese
Sentimos nuestro cada pésame enviado
Con él, dijeron, nos han matado a todos
Guardamos luto y un minuto de silencio
junto a las autoridades de cualquier color y signo
Fuimos testigos de todo ese gran teatro
de los comunicados de condena y de repulsa
de las banderas con la vara a media asta
de esa inmensa mayoría, de los gritos de "ya basta"
BASTA!
Asistimos a todas las concentraciones
Fuimos a las mil y una manifestaciones
Vestimos lazos de todos los colores
Sus palabras permitieron que no dijésemos nada
Aquellos días vestimos de tolerancia
cerramos filas en torno a la democracia
Ciudadanos bien, ciudadanos de pie,
acusando no se qué, acusando no se quién
El mismo día hubo una muerte sin noticia
una de tantas que no se rentabilizan
una de tantas en las que es algún obrero
el que al igual que al vacío cae también en el olvido
¿Qué valor tiene la muerte de un desgraciado?
El mismo valor que tuvo su nacimiento
¿Dónde están sus viudas? ¿Dónde?
¿Dónde están sus hijos? ¿Dónde
las condolencias, dónde tanto y tanto grito?
Fuimos testigos de todo ese gran teatro
de los comunicados de condena y de repulsa
de las banderas con la vara a media asta
de esa inmensa mayoría, de los gritos de "ya basta"
BASTA YA! BASTA YA!
Ni sus manos son tan blancas
ni son blancas sus palomas
ni es tan blanca su bandera
ni tampoco sus entrañas
Su cal sí que es blanca!
Fuimos testigos de todo ese gran teatro
de los comunicados de condena y de repulsa
de las banderas con la vara a media asta
de esa inmensa mayoría, de los gritos de "ya basta"
Celso, non concordo en absoluto coa equiparación que ti fas ao final do teu comentario entre o terrorismo de ETA e maila represión do Estado, porque inmediatamente equiparas a un co outro e as lexitimidades son totalmente distintas (o estado ten unha base democrática detrás -con todas as súas imperfeccións- e a ETA son para min unha banda de "piraos" con estructura mafiosa e sen ningún tipo de xustificación).
Parabéns Celso pola túa opinión obxectiva sobre o tema de ETA.
Estou de acordo practicamente con todo o que expós, pero creo que as condenas e as unións non son para demostrar nada a ETA, xa que é un resultado esperado e probablemente alégralles esta repulsa unánime.
Quizais lles guste menos as chamadas de atención dos grupos nacionalistas abertzales. E por suposto non se que pasaría se HB e ANV condenasen estes atentados e opuxésense abertamente.
A verdade, non sei con quen ten que negociar ZP. Coido que primeiro cos partidos nacionalistas.
Condenar un asasinato non significa subscribir todas as bobadas que din na tele os políticos. Nin simpatizar con eles.
Óense moitas burradas:
"Temos que votar o domingo para demostrar a ETA que non lle facemos caso" (Un do PNV)
"O que ten que facer Zapatero é xurar que nunca negociará con ETA" (Rajoy)
"Xuro que os deteremos e porémolos (eu cría que ía dicir en liberdade, pero non, dixo) ante a xustiza" (Zapatero)
E así cheas de burradas. Aos cidadáns da pe dóenos máis a vida dese home, a súa familia, os seus amigos e diso, pouco se fala. Sobran os políticos e as suas declaracións. ¡Pero que carallo teñen de dicir! E ir a Mondragón... A qué? A rematar a campaña?
Outra noticia sobrecolledora foi eclipsada por esta noticia. A aparición do cadáver da nena xitana de Huelva, Mari Luz. Probablemente asasinada por un tolo.
As dúas noticias son iguais de condenables, pero unha é utilizada politicamente e a outra, por sorte, non.
Vicus,
Que poema tão emocionante. Para carregar-te mais de razão, que se vê que não estás ainda plenamente convencido de tê-la, coloco-che aqui uns extractos de uma página web e do que opina alguma gente que, não sei por que, me recorda os teus parâmetros. Repara em que também se queixam do que se diz e do que não se diz:
COMENTARISTA 1:
"Los negros violan más"
En Norteamérica, las violaciones de mujeres blancas por los negros son frecuentes, y las de mujeres negras por blancos, rarísimas.
En los 111.590 casos en los que la víctima de la violación o asalto sexual fue blanca, el 44,5% de los delincuentes eran blancos, y el 33,6% eran negros. En los 36.620 casos en los que la víctima de violación o asalto sexual era negra, el 100% de los delincuentes era negro, y el 0,0% era blanco. La tabla explica que 0,0% significa que hubo menos de 10 incidentes en toda la nación.
COMENTARISTA 2:
Cuando hay algún caso de blancos que violan a alguna negra, las izquierdas le dan mucha publicidad, mientras, en la America real, semana tras semana, los diarios informan de las violaciones de mujeres blancas por hombres negros aunque, por supuesto, sin usar las palabras "una mujer blanca fue violada por un hombre negro". En las informaciones de los medios no se hace ninguna referencia explícita al aspecto racial del caso.
Nunca hay la menor mención del hecho que las mujeres blancas de ese país son el objetivo de violadores negros. En el mundo al revés del izquierdismo el fenómeno no existe.
Pois isso: outro mais que, como tu, se queixa do que os meios não dizem. Conclusão: «a por los negros».
Vaia ovos que lle bota o vicus! Agardo os exhiba ben diante dunha fémina ávida de machiños loitadores. Pero por favor, parvadas dese calibre no sitio onde lles corresponde e preferentemente baixo os efectos dalgún narcótico (alcol, p.ex.) que as fan máis soportables. A xuventude é un licor que non a todo o mundo lle cae ben.
Colo um comentário que já fixem em Chuza:
s terroristas (de ETA) matam por razons políticas.
A policia mata por razons políticas.
Os funcionários de prisons matam por razons políticas.
Mas destas três o demócrata considerá que umha dessas opçons justifiquem umha "union", umha "condena", umha "manifestación" ou umha actuaçom da "justicia". Essa é a mentira da democracia espanhola-
Porém, eu rejeito toda violência por sistema. Mas nom emprego essa afirmaçom como um ritual sistemático após cada atentado, que se nom practicas entom és suspeitoso de pouca ortodoxia democrática. Rejeito este assassinato, mas nom mais que as dezenas de mortes patrocinadas polo Estado, nem as mortes ainda mais afastadas das cámaras em lugares do mundo que ninguem mira (se nom morrem de 50 em 50).
Pensade antes de "condenar" ou "repudiar" no sobejo e redundante desse rito. A empatia dumha pessoa polo assassinato doutra é umha peça base da moral social mais básica, que se supom em todo ser humano moderno. O feito de ter que verbalizarmos umha afirmaçom supérflua desse tipo só em circunstáncias "políticas" como parte umha expiaçom massiva e social é peorcupante. Ante um atentado é já umha obriga social realizar um acto que marca esta morte violenta de todas as demais. O acto da condena ou o "repudio más absoluto" divide a sociedade num quadro em branco e preto dum jeito tam ritual e irracional que, por exemplo, todas as minhas afirmaçons anteriores entram no campo do pecado, aliás do crime.
E nom podo evitar analisar um acto tam desnecessário que só muda em obrigatório e excludente quando as circunstáncias som as marcadas polo poder. Esse sobejo "Expreso mi condena más absoluta" é a profissom de ortodoxia intelectual mais clara da nossa sociedade. Obrigados estamos a dizer algo que sabemos certo, mas que também o é em todas as mortes violentas "nom políticas", ou melhor "nom reconhecidas como políticas", e nesse caso nom é parte da rotina do bom cidadao. A proclamaçom de algo tam singelo, tam rotundo e sincrético que nom fica espaço para mas ou porém é o credo do regime político espanhol. E é um credo baseado numha verdade tam evidente: Que toda pessoa sensível tem que empatizar e rejeitar a morte violenta doutra em qualquer circunstáncia; e modificado de jeito tam sutil: Que a empatia só é socialmente obrigatória quando o regime considerar assim (Os casos de"terrorismo etarra"); que é a ferramenta perfeita para força o resorte emocional das massas.
Eu entendo o que di Vicus.
Condena si, pero ten coidado con quen che xuntas para condenar, que non che confundan. Non condenamos o mesmo, ou polo menos do mesmo xeito e polos mesmos motivos. Non coincidimos nas mesmas solucións.
Pódese condenar independentemente. Non fai falta dicir: "eu do mesmo xeito que todos os partidos políticos condeno o atentado"
Non. Podes dicir: "Eu a diferenza dos partidos políticos, condeno o asasinato dun home indefenso"
E logo hai que ter coidado coas respostas, xa que cando a mente altérase cométense moitas bestadas e inxustizas peores ata que as que provocaron tal resposta.
Un pequeno exemplo para refrescar a memoria dunha resposta desproporcionada a un acto criminal: Que culpa teñen os pobres habitantes de Iraq de que uns fanáticos islámicos estrelasen os avións contra as torres xemelgas en USA.
Como dixo Ghandi, ollo por ollo e en pouco tempo, todos cegos.
Creio que Vicus não diz isso, BonKarallan. Eu vejo-o menos elaborado, francamente.
Onde ficaron os collóns daquela ETA (lexítima daquela cun governo ilexítimo no poder que lexitimaba todo o que lle facía fronte)que matóu a Carrero Blanco?.Esta ETA,agora ilexítima,é un conxunto de asesinos cobardes que matan co tiro na caluga ou con bombas a cidadáns de a pé que non pensan como eles ou a traballadores inmigrantes ecuatorianos.
ETA,es historia como grupo da resistencia vasca !!! Agora estorbas ó pobo vasco e ós seus lexítimos anhelos de autodeterminación.
Desaparece Xa !!!
Este também é da classe de gente que por aqui entende e justifica a ETA. Também fala da hipocrisia da sociedade, e todas essas cousas tão esclarecidas:
http://minhanoticia.ig.com.br/...
Pelos vistos, a hipocrisia social é uma boa escusa para sacar a passear a tua personalidade psicopata, sádica ou neo-nazista.
Summertime #45: Em Euskadi a espiral acção-reacção entre o Estado Español e a ETA começou há muito tempo. De facto, em Euskadi nunca acabou a guerra civil, e portanto para o estado unitário español tampouco.
Eu não devo decidir sobre o grau de legitimidade que o Estado Español tem no País Basco. Que decidam os cidadãos bascos. Quanto à legitimidade da ETA, penso que no País Basco tem pouquíssima, cada vez menos. Mas a ETA NUNCA vai ser desmontada policialmente.
A diferença é que a legitimidade dum estado (dizem as Regras do Jogo ;-) ) deve decidir-se democraticamente (que é o que España não permite), e a duma banda armada não.
Mas aos partidos españóis dominantes não lhes interessa nada disto, só querem ocupar quanto mais Estado melhor.
¡Ay, Majorinus! ¡Qué gusto da leerte! Qué gusto leer a un señor que escribe en galego-portugués y que sabe ir a poner el dedo en la llaga: los "plumas finas" o "gallináceos" a que te refieres no son sólo unos cobardes, son además unos pseudointelectuales a los que no los lee ni la madre que los parió. Pero saben vender libros... no a la ciudadanía, claro, sino a la Xunta y a las empresas de reciclaje de papel. Un abrazo.
EB-IU rompeu o pacto de goberno. Como non era xa un escándalo que apoiasen así á lista máis votada, cando todos saben os motivos de se-la lista máis votada? Iso é peor que apoiar ao PP en Galicia. Do outro lado estaba un pluralismo demócrata, con PNV, Aralar, PSE, PP... que foi marxinado. Non quero dicir que EB-IU non sexa demócrata, pero agora terá que demostralo censurando este pacto e esixindo demisións se fai falta, que a responsabilidade non só corresponde aos maioritarios.
Celso, ningún país decide a súa segregación democraticamente. É unha petición, por definición, anticonstitucional, polo que precisa a maioría de 2/3 da cámara, o que suporía que só se pode separar a parte máis grande do Estado, o cal non se corresponde a Euskadi, co tamaño de Ourense e unha poboación coma a galega. Ademais, as fronteiras non impiden fuxir das propias miserias nin das transnacionais. Conclusión: federación.
Sozinho, essa afirmaçom pro-federal tem tanto senso como afirmares que um governo só pode governar sobre umha percentagem do território em funçom direita dos votos que levou. Assim os governos espanhois, que normalmente tenhem entre um 35% e um 40% só poderiam governar sobre esse tanto percento do território.
Obrigado Majorinus (em #53) por ratificares o que digo num ponto de #49: Só reflexionar sobre a superficialidade da "condena" é nesta sociedade um síntoma de enfermidade mental, pecado, aliás crime. Nom?
Sozinho #56: Se o direito à segregação está reconhecido, esta é democrática, claro. Olha para o Quebeque. Claro que no Reino a autodeterminação é anticonstitucional, mas é que a falta de reconhecimento do direito à autodeterminação é antidemocrática.
E agora o Tamanho é o que importa? Como se se querem autodeterminar a província de Málaga ou a comarca do Salnês.
Cada povo decide o seu destino, isto é: cada conjunto de cidadãos que convive num território deve pseudo-decidir as formas da sua miséria. Se se querem federar também, é questão e problema deles, não decisão da tua ou da minha opinião. E para federar-se há que ser soberanos antes.
Celso: no en el Reino, sino en el REINO DE ESTE MUNDO, que se llama Planeta Tierra. La autodeterminación se inventó para descolonizar a los pueblos africanos, no para otra cosa.
Vamos a lo que importa: el atentado. Es francamente maquiavélico, porque el PSOE ya iba a ganar por gran diferencia. Ahora, lo que ETA ha conseguido es que la extrema derecha pueda volver a decir lo mismo que hace cuatro años: que la victoria de ZP depende de un atentado.
El resto, es para marginales, básicamente, que hacen política en los pubs: por cierto, los pueden disfrazar como les salga de los cataplines, pero son de estética y tradición inglesa, nada que ver con las tabernas de aquí.
Para que reflexionéis: los "obreros" a los que os empeñáis en "defender" votan Psoe. Psoe.Psoe. Y no están la mitad de alienados que vosotros, que no representáis a nadie.
Ay Majorinus! estaba eu pensando como dicirche... e non daba atopado a maneira e mira ti por onde que veu Maximilien na minha ajuda.
Volvendo ao teu colexio acórdate daquelo de, mira con quién te ajuntas y te diré quién eres. Triste realidade que nos persegue dende o berce por moito que digas: yo no fui.
É mágoa que a CIDADANÍA non guste dos plumas finas e si das salsas rosas e outros púlpitos máis sisudos e máis morados, mais iso non fala mal dos plumas senón da educación da cidadanía.
Así nos vai: teu pau, minha vareada.
Vamos ver, por partes...
Fer: reflexionar sobre a superficialidade da condena não é pecado. Isso também o faço eu. Quem estou criticando aqui é esse independentismo e pseudo-radicalismo galego que, no fundo, gosta (sim, gosta, desfruta, goza) com a violência e tem a ETA num pedestal, mas que como não tem coragem para dizer publicamente o que dizem nos seus cenáculos («sim, a mim parece-me muito bem o que fez a ETA, porque o tipo era um fascista que merecia dous tiros na cabeça»), então fazem o exercício hipócrita de dizerem que «Zapatero tem a sua parte de responsabilidade», «o Estado também contribuiu a isto»... Não são as mesmas frases que dizem em público os que em privado se descojonan quando a ETA mata um «fascista»?
Pois isso é o que estou comparando em #53. E olho, que ao melhor reflicto sobre as «unanimidades» dos «demócratas incluyentes» como qualquer um dos presentes. ;) Mas estar num grupo para dizermo-nos que maus são os outros, não me parece de utilidade. Aliás, as melhores escusas são as verdadeiras, e talvez suceda que gente como Rosa Díez (por exemplo) dê escusas a alguns que, no fundo, o que desejavam era que alguém lhes desse uma escusa. Não che parece?
Vaites:
A mim que me apoie Maximilien, pois dá-che-me igual. Ele tem as suas ideias, e eu tenho as minhas, e não tenho medo a que se confundam. Se o que queres, como me parece, é desqualificar-me dando a entender que a minha postura me converte num Jiménez Losantos, adiante. No problem. No fundo estarias a fazer de maneira semelhante a como Aznar reduzia o PNV e a ETA à mesma cousa: dicen lo mismo sobre la autodeterminación; luego son lo mismo. E se fosse assim, eu poderia dizer-che: mira con la lógica de quién se ajunta la tuya, y te diré qué lógica tienes. Realidade (triste ou não) que talvez nos persiga por muito que digamos «yo no fui».
Mas como vejo que ofende o dos plumas finas, aclaro, não vaia ser que se me enfade o pessoal, que por «pluma fina» estou a falar de determinados oradores do marxismo de manual que logo depois de cousas como estas explicarão (mais claramente nos seus cenáculos tarasquiles e avanteriles, mais dissimuladamente para fora), com calma escolástica e episcopal, que por causa da existência objectiva dos universais e outras histórias de grande abstracção incorpórea, o autêntico responsável da morte de Isaías Carrasco são Zapatero e o capital, e não os dos etarras que o esperaram na sua casa, que são na realidade executores involuntários de uma acção infelizmente necessária, e dos quais portanto devemos ter lástima mais que outra cousa (pobrinhos, verem-se obrigados a ter que matar um homem porque o estado repressor não lhes deixa outra saída que expressarem assim a sua raiva, bla bla bla, ai que pobrinhos, que pena me vão dar quando os detenham). É por detrás destes raciocínios que estão boa parte dessas frases tipo «o que condeno é a hipocrisia da sociedade e do estado espanhol» ou «lamentamo-lo mas de nada serve condenar», e bla bla bla... E é por detrás desses raciocínios também que estão muitos anómicos emocionais (ou dito mais claramente, muito filho da mãe), que são depois o «quadros políticos» idóneos para levarem a cabo ou justificarem um programa fascista. E filosofia escolástica, como a que demonstrava que num lugar podes estar mas não estar, que a essência dum gato é idêntica à duma rã mas distinta à doutro gato em função de não sei que... Entretenimentos discursivos de plumas finas, enfim, que denotam a confusão da vida com uma atalaia ou um púlpito.
O Maximilien deve falar doutra cousa; deve entender que os «plumas finas» são todos aqueles que escrevem em galego. Nisso temos pontos de vista diferentes, ainda que talvez fosse interessante reparar nalgumas das cousas que diria se quisesse desenvolver os seus pontos de vista, quem sabe.
Quanto à cidadania, lamento que tenhas uma ideia tão uniforme dela. A quota de «share» de Salsa Rosa não deve alcançar nem a metade da população, e tanto entre aqueles que que vêem este programa como entre os que não, existe diversidade mais que suficiente como para que andem a paus, e inclusive difiram em temas nacionais. E até entre os espectadores de Salsa Rosa há quem é capaz de distinguir mais cousas das que pensamos (e não estou a pretender ser populista-democrático-incluyente).
Vieiros todavía no ha dicho: ETA asesina a... No lo va a decir. Entre otras cosas, por eso sigue existiendo ETA. "Otras cosas" sería, por ejemplo, toda esa patulea de sesudos comentaristas que aquí me anteceden que derrochan tanta locuacidad simplemente porque son incapaces de ponerse frente a ETA para decir: no. Y entonces eso quiere decir que, en el fondo, es que ETA: sí. Miserablemente pedantes.
Majorinus, eu considero que os governos de Espanha (Quer PP, quer PSOE) e a França tenhem a sua parte de culpa indirecta, com todo os membros da ETA som os culpáveis directos. Mas nom por isso apoio os assassinatos de ETA. Repito, rejeito toda violência, sem importar se a disfarçamos de libertaçom nacional ou acçom policial ou militar, e depois dessa declaraçom general considero que a condena arbitrária impelida pola sociedade de um feito concreto e doutro nom é a verdadeira demagogia.
E para micsha... bom, para que perder o tempo?
Así que Maximilien ten as súas ideas e eu as miñas...
¿Y tú cómo sabes; Majorinus, Cuáles son las mías? Ah.... Por lo del PSOE. Pero no milito, ni Voto PSOE... Sólo constato una realidad que Joooode a muchos, entre otros, a muuuuchos defensores del obrero que militan en el partido al que voto.
Repito: ésto son caralladas. Lo importante del "conflicto vasco" es que sí, seguirá existiendo después del referendum y de la independencia, porque Euskalherria (sea lo que sea eso) incluye a Navarra y a la Gascuña francesa.
Y llego al meollo: ¿cómo es que el único atentado de ETA en Francia va dirigido contra la Guardia Civil, anteayer como quien dice? Porque en Francia no hay autonomía, ni hay ikastolas, ni hay ETB. Es el estado más centralista que se pueda concebir. ¡Ah! Es que en Francia ya les dijeron hace décadas: "¿Os acordáis de los chicos de la OAS? Pues eso, aquí sobran farolas. Y ésto no es España, no somos escrupulosos."
Por cierto, Majorinus, tu desprecio no me afecta... intelectualmente, al menos. Sigo valorando positivamente tus opiniones.
Desprezo? Por que? Que diga que tens as tuas ideias e eu as minhas não é desprezo nenhum; é algo real, suponho; ainda nem saber exactamente quais são as tuas ideias. Respondia o Fer, que dava a entender (suponho) que ao escrever eu em galego-português e tu em espanhol, as minhas críticas me faziam parecido ou (talvez) «quinta-colunista» de não-sei-que. E eu passo dessas classificações apriorísticas; por isso digo que che me dá igual o que penses; no sentido de que me dá igual a classificação que se possa fazer de mim apartir da comparação entre o que dizes tu e o que digo eu. Não é que me dê igual nem o que penses tu nem o que pense outra gente, entenda-se. E agradeço-che os elogios.
Por cierto, no me refería, en absoluto, a "todos los que escriben en gallego", ni muchísimo menos a ninguno de ellos por escribir en gallego. Me refería a dos cosas: a algún candidato al Nobel, por ejemplo; y a una buena partida de cantamañanas que viven de la sopa boba, porque el Estado paga. Quiero decir, que puede haber personas que, por vergüenza "torera" -si no es pecado aquí esta expresión -, se callan sus sentimientos y sus amores; mientras cualquier desalmado puede, gratuitamente, declararse paladín y defensor de lo que quiera, por ejemplo, de un idioma, sin sentirlo, simplemente, porque la Xunta publica cualquier basura o porque los Ayuntamientos contratan comisarios lingüísticos. Voy a poner un ejemplo concreto de este pescado, pero procediendo ab extremo: Pérez-Reverte. Sí, imagináoslo naciendo en A Illa de Arousa y estudiando Xornalismo en Santiago.
Por último, desprecio por igual al pijo pepero y al murciélago de pub compostelano, porque, esencialmente, son iguales: suelen carecer de argumentos, salvo su inquebrantable adhesión a la causa; ambos enmascaran su vacío craneal con esas miradas fanáticas e infinitas de jovenzuelo revolucionario; y por último, ambos buscan lo mismo: beber, ligar y follar.
Saludos.
Se o feito de que un home sexa vilmente asasinado na porta da súa casa ante a súa dona e a súa filla me puxese intelectualmente quente poñeríame, en liñas xerais, do lado de Majorinus, máis como non encontro ningún tipo de lóxica detrás desa acción, non podo máis que condenala e espantarme. Non lle concedo ningún tipo de valor ás afirmacións daqueles que se xactan de non condenalo acto criminal por non seguir coma borregos supostos patróns de comportamentos sociais inducidos polo poder ou calquera outra explicación extravagante. No seo dunha sociedade hai tempos e situacións, coma neste intre, nos que o axeitado son os lugares comúns e tópicos coma as facianas circunspectas, a longa cadea de declaracións de repulsa, os minutos de silencio e outros rituais que se producen ante unha morte pública. Non é máis que un reflexo e amplificación do comportamento que a xente ten ante unha morte privada, e a rabia e a dor, ás veces irreflexivas ou iradas, que latexan en moitos deses xestos son semellantes as que sinte calquera diante dunha morte violenta, súbita e inexplicable. Non ten máis misterio, a sociedade funciona así desde antes do discurso de Marco Antonio. Non sei que postos, empregos ou posicións ocupades algúns de vos para desprezar a cidadanía con tanta fachenda, qué concepción da política, en xeral e á marxe da ideoloxía concreta de cadaquén pode ter quen ten un concepto tan baixo dos seus semellantes. Os melindres e xustificacións para non unirse ás expresións de repulsa (secundadas por homes e mulleres de tódalas cores políticas) non teñen nada de transgresor nin de valente, e sóame como aqueles que diante da agresión a unha muller exclaman “algo faría ela ...”. Respecto o de considerar que os gobernos teñen a súa parte de culpa indirecta, pois é que estamos a falar dun crime, dunha moza orfa de pai, dunha viúva que vai vivir para sempre cun desasosego incurable. A culpabilidade dun crime é exclusivamente do que o comete e do que da a orde. Estamos a falar do dereito á vida. Nunha democracia ningunha organización ou persoa pode erixirse como defensor de calquera tipo de idea ou valor democrático ou libertario sen respectar este dereito básico. Ningunha.
#66 Eu nunca falei de "quinta-colunista" Majorinus :S Nom sei de onde tiras essa ideia.
#69 Eu nom "me jacto" de "nom condenar". O que considero perverso é que a morte desta pessoa (coa que podo empatizar, de feito fago tal) seja "morte pública" coma ti dis, e dezenas de mortes que podemos chamar "do outro lado", ou de nenhum, nom o som.
¡Justo, tiene razón quéverdeeraomeuval! (antes de Reganosa):
la diferencia entre un asesinato frío de ETA y un ciento de obreros que caen del andamio la ve cualquiera: ¿hay culpa en muchas de estas últimas muertes? Sí, la hay. Pero la CEOE no justifica políticamente esas muertes, ni las busca. ¿El machismo? Problemón del Copón. Pero "los hombres" no se reúnen para justificar o planear la muerte de una señora. Y si cuatro petardos, en un bar, hacen un chiste al respecto, algunos estamos dispuestos a ponerlos en un sitio.
Coido que Maximilien é un escritor frustrado ó que non lle publica nada na Galiza porque escrebe en castelán. Acouga, home, que se foses bo ó millor si que te lían noutros sitios ademáis de no foro de Vieiros.
E ademáis, quen es ti pra dicir que os que defenden unha lingua non a sinten? estás ti dentro deles?...e que eu flipo.
Estívenlle dando mil voltas a cousas das que se din aquí, e a verdade vexo difícil que este atentado poidese quedar desapercibido para a prensa e para o país político. Moi mal andaría o país se isto pasase.
Non me imaxino, unha noticia nunha esquina do xornal que puxese.
"Un ex-concelleiro vasco tiroteado na porta da súa casa. Posiblemente por un axuste de contas."
ETA ficaría decepcionada.
Pois se fose eu o morto, ata unha noticia así me parecería un gasto excesivo de papel. Preferiría que non se dixese nada, como cando morre un dunha enfermidade.
Humanamente, gustaríame que polo menos a alcaldesa e os seus ex-compañeiros de concello, os do ANV tambén, condenasen o asasinato.
Se morrese a mans dun delincuente, seguramente o farían ou lle darían o pésame á familia. Aínda que só sexa por corporativismo e sen ter por iso que comulgar coas condenas do resto dos partidos.
Boas,
Fer, tens razão (#70), não o disseste nunca; foi Vaites, só que me confundi e escrevi «Fer» porque foras a última mensagem que li.
Maximilien (#68); estamos basicamente de acordo; o problema é que haveria que fiar fino: a literatura em espanhol também aspira ao subsídio. De todas formas, os «plumas finas» a que eu me referia não creio que tenham subsídios da Xunta.
Queverdeeraomeuval (#69): o que tu dizes é exactamente o que eu digo. Pode que haja gente que, sinceramente, condene a ETA e ao mesmo tempo critique a política anti-terrorista do estado. Mas há bastantes dessas «equidistâncias» que no fundo significam condescendência com a ETA; e eu penso que já é hora de que se comecem a chamar as cousas pelo seu nome, justamente porque se pretende imitar o modelo de conflito basco à Galiza. Repara na tamanha hipocrisia: os mesmos que dizem que a democracia espanhola não é legítima porque não nasceu da ruptura política e porque a direita espanhola não condenou o franquismo (Mayor Oreja, Fraga), depois dizem que a solução do problema basco deve vir pela negociação sem exigir a ETA nem a Batasuna que condenem o assassinato político. Qué lumbreras. Ou seja, o que para uns é imprescindível para outros é escusado. A mim o que me revelam com isso é que, no fundo, condescendem com o assassinato como forma de pressão política.
Ah, uma nota... Queverdeeraomeuval: que queres dizer com que me pus «intelectualmente quente». Home, não sei, mas eu quente não me vejo, nem intelectual nem emocionalmente. Qual é a acção que não teria lógica; o assassinato ou pôr-me intelectualmente quente.
Obrigado (é simples curiosidade).
¿Sabes, Fervenza? Desde los diecisiete años, todo el mundo me dice lo que tú: "¿por qué no escribes un libro?". Bueno, no lo hago porque, hasta que tenga (si llego a tener) algo que valga la pena, no lo haré. Entonces, ya veremos si me publican.
Majorinus, ya sé que en España pasa igual. De hecho, he hablado de Pérez-Reverte. Más importante: una cita de otro pescado, pero viene bien: "en cualquier bando, prefiero la inteligencia". Sí, lo digo por tí.
Thanks. :) O mesmo digo; também digo que cada vez tenho mais claro que as diferenças entre os bons e os maus vão além da adesão a um bando.
Majorinus, a expresión de pórme quente intelectualmente era subxectiva, non aludía de forma directa ao teu discurso e quizais fose desafortunada. Era un sentimento (non un pensamento) un pouco infantil, unha incomodidade, aínda que pensei que algún estaba “quente” de máis non é que censure a ninguén dos que aquí escribiron, e de feito eu acabei escribindo tamén. Non sei explicalo ben, era coma se eu convido a un bo cocido e chegado o momento alguén saltase “Pois en África morre moita xente de fame cada día e non nos lembramos dela”. Moi ben, máis non vou a discutires o asunto no xantar. E desculpade, para ter tal pensamento, xa escribín moito de máis. Un pracer lervos a todos.
Este atentado non vai cambiar o meu voto, que vai seguir sendo para o BNG, o único partido, polo menos por agora, que pode defender de verdade os intereses de Galiza en España.
Canto máis se dean ZP e Rajoy, mellor para nós.
concordo co que di majorinus en #77.
O que me leva a dar voltas na cabeza todo o día é saber que opinarán, que sentirán, os votantes e simpatizantes de ANV, Aralar, IU-EB de Arrasate, -isto é, a maioría dos veciños da vila-, os xornais falaban de "normalidade", de "xente de poteo", o que me leva a matinar no grao de violencia en que vive a sociedade basca, que aquí abraia. Creo, quero crer, que a maioría deses veciños de Arrasate sinten mágoa, raiba, dor polo acontecido e que non saian publicamente a lle recriminar á Eta os feitos, que non entendan intolerábel o asasinato non se debe ao medo ou ao "sometemento as teses da banda", algo hai, algo acontece. De todos os xeitos, non todo é branco ou preto, como teiman en querer ver e en facer ver os medios españois e o "núcleo duro" da esquerda abertzale, o problema é que rematan por mover os fíos os máis túzaros, os máis tolos, os máis cabróns, o iluminado que ordena execucións pola liberdade nacional e os políticos miserentos que non teñen reparos de tirar proveito destas e doutras mortes.
E deseguro que hai na galiza quen actúa como comentan algúns por aí enriba, tentando xustificar esta e outras mortes polos garitos. Seguro. O que non se debe esquencer é que son os milleiros de mortes anuais en que asentamos a nosa democracia do primeiro mundo os que os deron inmunizado dabondo para agora "comprender" feitos tan incomprensibeis como o asasinato deste home en Arrasate.
Como Barcelos (#79) (embora não com os mesmos razoamentos), eu tampouco vou mudar o meu voto. E também vou votar para os "nazis" do BNG, como os chama o Sr. Maximilien:
http://www.vieiros.com/foros/p...
Majorinus, eu non conhezo a existencia deses cenáculos dos que vostede renega, non sei do mal que lle fixeron nin o que poidan facer, para min non existen, agradézolle logo que me abra os ollos e incluso lhe pediría profundara mais no tema.
Ora ben eu que son un brochabruta, coñezo ben uns jarraitxos que se pasean con escopeta o lombo os domingos e escachan tazas na boca dos paisanos para que os respeten, e uns son mais himmler e outros menos. Con isto non quero, nin de lonxe, xustificar nada, senón recalcar o que eu penso que hai que ter claro para o presente e para o futuro.
A diferenza entre un tipo que mata un can de fame (un plumafina?)e outro que mata a tiros un oso anestesiado ( un senhor respetable?)é que vostede póde pedir que lhe corten os pes a un pero do outro non diga nada que é delito.
Respecto ao que lhe interesa á cidadanía non tenho nada que dicir, o que sabe é maximilien.
Teoria psico-traumática errada, Vaites... ;-)
Pensa que por reintegracionista sou um ex- de algum cenáculo? Ai, vejo que continuamos com os reducionismos e com os apriorismos...
A outra diferença entre o que mata o cão e o que mata um urso anestesiado é que os senhores respeitáveis que matam ursos anestesiados não lêem Vieiros. Lêem outra imprensa, na qual provavelmente façam os mesmos exercícios de auto-compracência os seus «alternativos», e critiquem a morte do cão sem criticarem a morte do urso. Olha lá, duma diferença chegamos a uma semelhança.
Repito o último parágrafo com correcções:
A outra diferença entre o que mata o cão e o que mata um urso anestesiado é que os senhores respeitáveis que matam ursos anestesiados não lêem Vieiros. Lêem outra imprensa, na qual provavelmente façam os mesmos exercícios de auto-compracência que os seus «alternativos», e critiquem a morte do cão sem criticarem a morte do urso. Olha lá, duma diferença chegamos a uma semelhança.
Como Barcelos (79) e como Celso (81) eu tampouco vou mudar o meu voto. Eu tamén vou votar Galiza. O sexa BNG.
E se chove, levo paraugas.
Pero que dizes, home? Ai, que ganinha tens de que diga o que não dixem... Como se nota que tens pouca munição...
Los filoterroristas, con el fin de justificar las acciones terroristas, buscan cualquier excusa que sirva a sus macabros intereses.
Una de ellas es la de preguntarse, que ya hay que ser miserable para ello, que diferencia existe entre un señor que muere acribillado a tiros y la muerte de un obrero de la construcción (no sé por qué siempre recurren al pobre "obrero de la construcción").
Pues bien, hay una primera diferencia que es bien sencilla: el primero es ASESINADO y el segundo no.
Recurren entonces a decirte que hay muchas otras personas que también son asesinadas. Y últimamente está muy de moda comparar los asesinatos terroristas con los de violencia doméstica a los que los progres han llegado a calificar incluso de forma tan cursi como desproporcionada como "terrorismo doméstico".
Pero nuevamente nos encontramos con una gran diferencia.
El asesinato terrorista busca no sólo matar físicamente a una persona, sino causar el TERROR necesario en la sociedad para lograr unos fines.
El asesinato terrorista tiene por tanto una víctima física pero debido a su repercusión tiene a su vez otras muchas víctimas.
Por eso la sociedad y cada individuo de dicha sociedad, siempre que no sea un malnacido, debe combatir con todas sus fuerzas el terrorismo, independientemente de que los supuestos objetivos de los terroristas pudieran estar más o menos cerca de los personales.
Porque una sociedad víctima del terrorismo no es una sociedad libre.
Aunque igual precisamente por eso es por lo que hay tanto nacionalista que simpatiza con el terrorismo.
Só sabedes identificar nacionalismo con terrorismo, pero desta vez, esta estratexia non vos deu o resultado pretendido e tampouco volo dará dentro de 4 anos.
Desexo que prendan pronto ós malnacidos que asasinaron a Isaías.
O meu máis sentido pésame á familia. E que por favor que nos deixen de meter a todos no mesmo saco, que vai boa diferenza dun etarra a unha nacionalista como son eu.
Fer e Celso (58): Síntoo moito pero confundíde-lo voso desexo coa realidade. O Québec é unha das rexións máis ricas de Canadá, Canadá sempre foi unha Federación e o independentismo quebequense é máis froito dunha mala coordinación do Estado Federal durante a saída do atraso secular das comunidades canadenses. O problema español débese tamén a esa mala integración, pero saíndo dun Estado centralista atrasado e con importantes déficits democráticos nas institucións, que non na Constitución. Poñendo as cartas sobre a mesa, non considero desexable ningún dos dous independentismo, xa que antes está mellora-la coordinación da federación ou mesmo creala. En canto a que os partidos estatais dominen a porcentaxe de territorio que lles corresponde: mirade os mapas dos diarios estatais: correspóndenlle cada unha das provincias ou ao PSOE ou ao PP, polo que este ano por primeira vez en moitos anos, gobernarían tamén por se-lo partido máis votado en cada provincia (fóra pactos). Así que un 40-35 % (datos enflaquecidos) son moito e o suficiente para dominar todo o estado. Así que repito: primeiro Constitución para un Estado Federal, logo falamos de independencia ou autodeterminación (e se estamos contentos, nin iso).
Novo comentario
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
RSS
| Que é Vieiros?
| Que é o RSS?
| Creative Commons
| Publicidade
| Director
| O equipo
| Contacto