Contra a "preocupante inversión da realidade" promovida "desde Madrid", asinan entre outros Avelino Pousa Antelo, Uxía Senlle, Xosé Luis Méndez Ferrín ou Manolo Rivas.
A Mesa pola Normalización Lingüística vén de facer público un novo documento, presentado como "Manifesto a prol da convivencia lingüística e da igualdade de dereitos para o galego". O obxectivo é facer visible a opinión de moitos galegos, que queren reivindicar o seu dereito a empregar a lingua propia e que esta sexa oficial a todos os efectos. O Presidente da Mesa, Carlos Callón, subliñou que esta é unha campaña en positivo, que non se organiza en contra de ninguén e que pretende sumar os máximos apoios posibles. A posibilidade de incluírse na listaxe de asinantes quedará aberta a través da páxina web da organización.
Manifesto da convivencia
O documento está articulado en seis puntos que queren chamar a atención da sociedade galega. No primeiro reivindica o dereito dos galegos a empregar a súa lingua propia e que esta sexa oficial a todos os efectos; no segundo, pon o acento en que son os falantes do galego os que resultan discriminados en Galiza; no terceiro, cualifica de preocupante a campaña impulsada dende Madrid co apoio de importantes medios de comunicación; no cuarto, censura a actitude de aqueles que negan a existencia de pobos e linguas diferentes no Estado Español; no quinto defende que é ao pobo galego a quen lle corresponde definir a súa política lingüística; e no sexto, alerta á sociedade galega para non se deixar confundir sobre a verdadeira situación do noso idioma.
Asinantes
Na presentación estiveron presentes coñecidos persoeiros de diferentes ámbitos da sociedade galega. O presentador de televisión, Xosé Manuel Piñeiro, foi o encargado de facer a lectura do manifesto, que tamén foi apoiado presencialmente por Avelino Pousa Antelo, Xoan Costa, Benigno Pereira, Ignacio Vilar, Jorge Mira, Iolanda Castaño, Cesareo Sánchez Iglesias ou Xosé Lastra Muruais.
Tamén prestan o seu apoio Alfonso G. Sanmartín, Ana Kiro, Bernardino Graña, Carlos Blanco, César Portela, Lois González Tosar, Manolo Rivas, Mercedes Peón, Teresa Moure, Xosé Luís Méndez Ferrín ou Xulia Vaqueiro, entre outros.
Na Galiza não há diglossia, há xenofobia. Xenofobia por parte da polícia, dos diretores de hoteis, da dependenta da loja de batatas fritas... Xenofobia em qualquer sitio onde haja um moinante coma este.
Tios! I believe in Pinheiro!
REPOSICIÓN DO SUPERMARTES XA!
E en Ana Kiro! E eu que pensaba que tiña contrato de por vida co PP!
1. A lei de normalización lingüística non protexe os dereitos dos galegofalantes porque ese non é o seu obxectivo. Esa é a razón de fondo polo que as políticas de normalización lingüística, postas en práctica dende os anos oitenta, lonxe de potenciar o uso do galego foron reducindo cada vez máis o uso real do galego.
2. A situación en Cataluña, ao contrario do que aquí se pensa, non é nin moito menos ideal en canto á protección dos dereitos dos falantes: “En demasiadas ocasiones, un ciudadano intenta ejercer sus "derechos individuales", pero debe renunciar a ser atendido o entendido en su propia lengua [o catalán]. En la práctica es obligado a usar la otra lengua oficial”. (Ernest Maragall i Mira, 23 de xullo de 2008, en El País)
3. Sábese que as medidas de “discriminación positiva” (“affirmative action”), se se quere que sexan efectivas, deben ser aplicadas dunha forma restritiva, reflexiva, acoutada no tempo e optando por fórmulas que non teñan efectos colaterais negativos. A obxección con máis peso que se ten feito contra a “discriminación positiva", e que se castiga (cando se ve privada de dereitos fundamentais) a unha xente por un dano que non cometeu; noutras palabras, a maioría da xente de hoxe non formou parte do sistema que oprimiu ás minorías discriminadas. Por último, unha cuestión, a “discriminación positiva” ¿funciona? A experiencia de EE.UU, por exemplo, demostra que as políticas de discriminación positiva, sendo necesarias, poden ter efectos contrarios a aqueles que se perseguen acentuando os prexuízos e minando os logros das minorías. Incrementando a tensión racial e beneficiando aos máis privilexiados dentro dos grupos minoritarios. (Recentemente o Tribunal Supremo de EE.UU rexeitou a raza como factor de discriminación positiva nas escolas, argumentando que “non é maneira de loitar contra a marxinación porque sería buscar unha solución ao problema sobre a base do concepto de raza”).
4. A discriminación positiva ten, ademais, dous efectos negativos:
4.1 Oculta cales son as verdadeiras raíces da discriminación: por exemplo, sociedades cunha cada vez máis esaxerada desigualdade económica, democracias que perpetúan os privilexios de grupos minoritarios autonómicos ou nacionais. Do cal evidentemente ninguén quere falar.
4.2. Lexitima a discriminación sobre a base da lingua, o que é incompatible con calquera respecto aos dereitos dos falantes. (STC 337/1994: “La Constitución permite al legislador regular de diferentes formas los sistemas de impartición de la enseñanza en una Comunidad Autónoma bilingüe, atendiendo a razones objetivas de apreciación de circunstancias de hecho esencialmente diferentes y basadas en la protección de intereses públicos, siempre que sean compatibles y respetuosas con los derechos fundamentales y libertades públicas”.). Doutrina que na práctica tivo a consecuencia de facer posible que as administracións públicas puideran facer e desfacer ao seu antollo en materia lingüística.
O galego é unha lingua de centos de anos, quen o afoga e o “canibaliza” é quen está a xogar politicamente con ela.
1. Un feito que levo constatando persoalmente dende hai tempo: Cando eu ía a escola, e o que digo é un feito, escoitaba falar aos nenos en galego. Co paso do tempo cada vez escoito a menos nenos falar galego.
2. ¿Non é lexítimo deducir deste feito que as políticas de normalización lingüística, postas en práctica dende os anos oitenta, lonxe de potenciar o uso do galego foron reducindo cada vez máis o uso real do galego?
3. Penso que este feito, para min innegable, é o que ten que servir de punto de partida dunha reflexión sen prexuízos sobre se a forma pola que se optou (e óptase de maneira dogmática e cega) na promoción do galego é a máis axeitada.
4. Cando se opta polo doado camiño da imposición, óptase por un camiño que terá a consecuencia de agravar o proceso de perda de galegofalantes (¿É iso o que lle interesa a Mesa para seguir trincando subvencións?). É moi improbable que as mesmas causas non produzan os mesmos efectos.
5. Para que as medidas de discriminación positiva en prol do galego funcionaran, e é un feito que non o están facendo, deberían de ser aplicadas dunha forma reflexiva, restritiva e acoutada no tempo e optando por fórmulas que non teñan efectos colaterais negativos como a creación de resentimento de aqueles que se ven afectados negativamente por esta medida. O paradigma destas medidas sen efectos colaterais negativos é a concienciación.
6. A liberdade e o compromiso libre para falar a lingua é o mellor alicerce para para manter viva a lingua. PENSO QUE ASÍ O DEMOSTRA A FORZA COA QUE O GALEGO VIÑA RENACENDO AO LONGO DOS ANOS SESENTA E SETENTA. Un proceso que desgraciadamente truncouse coas desastrosas políticas de normalización postas en marcha nos anos oitenta e noventa.
7. Pensen na forza coa que o galego viña renacendo ao longo dos anos sesenta e setenta. Daquela era unha aventura mercar un libro en galego na “trastenda” dunha tenda ou dar ou recibir unha clase en galego, despois de anos de persecucións e ostracismo.
E o interesante é que este renacemento era posible porque a xente quería liberdade, quería romper as barreiras física e mentais que durante anos pecharan a difusión do galego.
Non é lóxico pensar, tomando como base este feito, que o galego se desenvolvía mellor nun medio no que había liberdade, no que a xente podía comprometerse libremente na fala da súa lingua.
¿Canta porcentaxe da poboación galega falaría hoxe galego se este proceso non fora truncado polas desastrosas políticas de normalización (un dos promotores das cales, por certo, escribe en La Voz de Galicia sempre en castelán)? Evidentemente nunca o saberemos.
Pero penso que é necesaria unha reflexión para analizar se convén seguir polo mesmo camiño. Unha reflexión, que se quere levar a diante con seriedade, hoxe debe centrarse na conveniencia de retirar ou cando menos modificar o decreto do 28 de xuño, polo que se regula o uso e a promoción do galego no sistema educativo.
8. [Nota para os que pensan que o galego o inventaron Manolo Rivas, Gayoso e Superpiñeiro: Simplemente repasen (se os teñen na casa) o ano de edición das grandes obras da literatura galega (Celso Emilio, Blanco Amor, Cunqueiro, as reedicións dos clásicos de Galaxia de Cabanillas, etc.). ¿A que teñen data dos anos sesenta e setenta? Pois si señor moitos as mercaban e as lían xa daquela. Mentres outros arriscaban e empregaban o galego nas clases, para facer conferencias, sufrían a visita e os “chivatazos” da Brigada Político Social (os inspectores e equipas de normalización lingüística da época), etc...]
(E non confundan o marketing e lavar a imaxe con enganar a todos todo o tempo)
9. Unha Galicia, e o mesmo vale para Europa, de xente que fale varias linguas, só vai ser posible sobre a base da intercomprensión e non do monolingüismo (sexa en inglés, español ou galego). (Véxase: Ploquin, Françoise, « Esprit de famille», Le Monde Diplomatique, enero 2005, páx.23 ; Cassen, Bernard, «Un monde polyglotte pour échapper à la dictadure de l’anglais», Le Monde Diplomatique, enero 2005, páx.22-23).
10. A intercomprensión é o feito de comprender diversas linguas sen falalas: cada un fala e escribe na súa lingua, e comprende e le as dos outros. A intercomprensión baséase na capacidade dos falantes de encontrarse falando cada un a súa lingua propia e entendendo a do outro, a pesar de non falala fluidamente (ibid.)
11. Para un falante dunha lingua que procede do latín as outras linguas que tamén proceden do latín son relativamente doadas de comprender. Esta noción de familia de linguas, comprendérona ben os escandinavos: un danés, un noruegués e un sueco compréndense, mentres falan cada un a súa lingua. O costume de apoiarse sobre as similitudes (e utilizalas preferentemente cando se fala) e os estudio das diferenzas (e coñecelas para non perturbar a comprensión) permiten aos escandinavos comunicarse doadamente entre eles. Así, dende hai máis de un século en cada un destes países, ensínanse na escola as bases da gramática das linguas dos outros (ibid.).
12. Esta aprendizaxe pon en marcha unha dinámica de multipolaridade e de democracia lingüística fronte ao poder esaxerado da lingua única (ibid.).
Democracia= instrumentos para facer política= persuasión e convencemento=concienciación=lingua forte e falantes comprometidos
Ditadura= instrumentos para facer política= imposición e criminalización=decretazo=lingua débil e sen falantes
“Quen queira ser libre, ten que querer tamén a liberdade dos outros”
Comento o Manifesto:
1.- O pobo galego ten dereito a que a súa lingua propia (orixinaria) sexa oficial a todos os efectos no seu ámbito territorial."
Já é oficial. Oficial significa reconhecida juridicamente, não utilizada realmente.
"Os usuarios do galego deben desfrutar no seu territorio do mesmo status legal que o castelán ten no seu."
Os utentes não têm "status legal". As línguas, sim. Já têm este estatuto.
"2.- A situación do galego está moi lonxe de ser así."
Verdade.
"Non desfrutamos de dereitos lingüísticos plenos para desenvolver a nosa vida diaria con normalidade na nosa lingua na nosa terra."
Não. Os direitos estão reconhecidos. Mas não são nem implementados nem respeitados.
"Son os falantes do galego os que resultan discriminados. É o galego o que corre perigo como idioma e os galego falantes os que non son debidamente respectados. Vivimos unha grande inxustiza..."
Verdade.
"...que é a negación da igualdade e da verdadeira convivencia."
Questionável. A meta não deveria ser a "igualdade", mas a normalidade e naturalidade do galego como língua social. Confunde-se igualdade jurídica com distribuição social de usos linguísticos.
"3.- Por iso, resulta realmente preocupante que, desde Madrid, con apoio de importantes medios de comunicación, haxa quen pretenda convencer á opinión pública de que o castelán corre perigo de desaparición e que os seus falantes son discriminados no noso país."
Verdade.
"Esta inversión da realidade..."
Verdade.
"... ten como obxectivo que os falantes do galego non teñan dereitos lingüísticos"
Questionável. O objectivo é que os ESPAÑOL-FALANTES reclamem os mesmos "direitos" que os galego-falantes etc., para esvaziarem o DEVER DO ESTADO (os governos autónomos) de promover a língua definida juridicamente como "propia". O Manifiesto... segue a mesma retórica da "normalização" das línguas "periféricas".
"...e que os únicos deberes para as Administracións públicas se vinculen ao castelán."
Verdade. Porque isto está reconhecido constitucionalmente (em norma superior), e NINGUÉM nestes contra-manifestos está a questionar esse aspecto da Constitución Española.
"4.- O verdadeiro problema non está na cooficialidade de idiomas como o galego..."
Como não? Imaginemos outro cenário, mesmo dentro do quadro constitucional atual: "O galego ou português é a língua nacional da Galiza. É a língua oficial das administrações públicas e do ensino. O castelhano ou espanhol poderá ser utilizado também polas administrações, mas nunca em exclusiva". Por exemplo.
"...senón na actitude de quen nega a existencia de pobos e linguas diferentes no Estado español."
Não negam a sua existência. Sem esses povos, "España" não existiria. O Manifiesto cavernícola é prova de que sabem que estes povos existem. O seu é, simplesmente, política de normalização do español.
"Esta actitude si é a negación da convivencia e da igualdade."
Não necessariamente. É uma leitura fiel da Constitución (uma das possíveis): "igualdade" jurídica, "convivência" de "direitos", portanto... hegemonia do español.
"O proceso de normalización de usos do galego foi lento..."
Não há tal processo.
"...e, até hoxe, insuficiente para garantir o dereito a vivir nesta lingua."
A "normalización" não consiste em que o direito a viver numa língua esteja garantido. De novo, há ênfase nos "direitos" da cidadania, em lugar de nos DEVERES DAS INSTITUIÇÕES.
"O que compre é respectar a legalidade vixente (Estatuto e Lei de Normalización Lingüística) e avanzar con cambios legais na dirección da igualdade e da convivencia."
Que igualdade? 50/50?
"Xustamente a dirección contraria á proposta polos que pretenden a imposición do castelán como único idioma con dereitos e deberes para os cidadáns en todo o territorio do Estado."
O Manifiesto cavernícola não nega os direitos dos utentes das "otras lenguas españolas". Não poderia negá-los: é liberal, ultraliberal (isto é: auto-contraditório por definição, com a ênfase nos "direitos" individuais e, simultaneamente, na obrigatoriedade de conhecimento do español!; exatamente igual que o liberalismo económico: "liberdade" de empresa e de mercado, mas imposição do modelo capitalista para exercer essa liberdade).
"5.- Correspóndelle ao pobo galego, a través das súas institucións representantivas, definir a política lingüística acorde co criterio de cooficialidade e de lingua propia que mesmo o actual Estatuto recoñece para o noso idioma."
Pois boa sorte com a "cooficialidade".
"Esperamos o compromiso das institucións de autogoberno na defensa da igualdade plena de dereitos para o galego e na aplicación de medidas a favor da normalización dos seus usos."
Que normalização?
"Neste labor contarán sempre co noso apoio."
Pois boa sorte.
"6.- Alertamos á sociedade galega para non se deixar confundir e instámola a cavilar sobre a verdadeira situación do galego no propio país."
Muito bem. Mas, boa sorte.
"Defendemos un dereito humano elemental que nos define, ademais, como pobo diferenciado. Debemos ser firmes rexeitando todo posicionamento que persiga recortar dereitos ou retroceder no cativo camiño andado tanto nas administracións públicas, como na vida social."
Que caminho andado? Em que direção?
O texto, de novo, destila confusão entre os direitos cidadãos e os deveres das instituições. A ênfase nos "direitos", por exemplo, pode levar a um uso da língua no ensino equivalente e correspondente à distribuição dos usos das línguas socialmente, e/ou derivado da reclamação da aplicação dos "direitos" linguísticos individuais, o qual poderia representar a continuação dum ensino maioritariamente em español.
Polo contrário, o ensino 100% em galego (com o ensino optativo do español como língua "estrangeira" instrumental, vamos, como está agora o português ;-) ) não seria um "direito" dos falantes: seria um dever auto-imposto polo governo galego e imposto à cidadania no sistema educativo (emanado da própria "vontade popular") para favorecer a manutenção do galego como "lingua propia" (sic). Isto é, o NORMAL. Falo da sustentação argumental, não de realidades.
Segundo as normas e declarações internacionais, os meninhos não têm "direito" a receber tal ou qual matéria ou tal ou qual tipo de ensino (além de universal e gratuíto): têm o direito a um ensino que garanta a igualdade de oportunidades, a sua integridade pessoal, que não os discrimine linguisticamente nem doutras maneiras, e que se converta, portanto, num DEVER de formar-se como cidadãos/ãs (=bons/boas súbditos/as para o Estado).
Mas a resistência linguística continua a pensar em termos só do Estado Español como um todo. O ensino é competência do Estado-nas-Autonomias, mas nenhum contra-manifesto questiona, por exemplo, os conteúdos curriculares com ênfase no E.E. (história, geografia) e não na União Europeia. Cedência contínua de focagem. Posição continuamente defesiva, que alimenta a própria retórica da Caverna española. Os dispositivos retóricos e propagandísticos desta são comparáveis aos daquela.
Em resumo: não se deve procurar tal "igualdade" nem tal "convivência". Essa é exatamente a retórica dos bilinguistas harmoniosos. "Aprofundar no auto-governo", mesmo dentro deste quadro jurídico, deveria levar a reclamar o carácter de ESTADO ESPAÑOL do governo autónomo, e, portanto, a denunciar a falácia de a Caverna falar em nome de "España" quando "España" já está a falar polas suas "partes".
Venha, espero a lapidação por hipercrítico.
-celso
#5 A única língua imposta a todos os espanhois e espanholas polo Reino é o castelão. O conhecimento do galego não é obrigatorio nem constitucional nem estatutariamente. Como é posível ejercer a tua liberdade a falar galego ou qualquer outra língua numa sociedade que não o conhece. U-la discriminação positiva? Só há discriminação a secas: aos galegofalantes impônse-lhe o conhecimento duma língua alheia e nem sequera se lhes garante o direito a viver na súa própria.
#6 e #7 se complementam. Está muito claro: se fazemos parte da Caverna, a Caverna tem de nos respeitar e fazer valer os nossos direitos todos. E se não... melhor sair dela!
Muito obrigado Celso. Uma outra vez dás lições. Os que te queiram lapidar que não te leiam, outros agradecemos imenso que debulhes para nós a realidade.
Eu sigo a pensar que não haveria que responder de jeito nenhum aos trogloditas.
Ao número 1: Realmente, son os galegofalantes españolistas os que mellor defenden en Galiza o status quo do español. Hai uns falantes de galego (xente nova, nacionalistas, neofalantes, falantes do "standard", falantes das vilas) que son mais comunmente discriminados por outros falantes de galego que por falantes de español. Moitos galegofalantes son tamén "a polícia, os diretores de hoteis, a dependenta da loja de batatas fritas"...porque aprenderonlles que o castellano e o rexistro culto do galego. Ese é o status quo do español en Galiza e moitos (español e galegofalantes) reaccionan agora ao percibiren cambios na práctica das políticas linguísticas.
Alguns e algumhas semelha que voltem dum longo exílio; parez que venhem de aterrar na Lavacolha antonte.
Acábome de levar una moi grata sorpresa cos asinantes do manifesto...
Clausewitz, o problema das leis de normalización é que nunca se chegaron a aplicar. O modelo catalán non será perferto, pero éche ben seguro que é mellor ca o que temos nós.
Celso, pois si, algo hipercrítico si que foi. Por exemplo, no comezo, cando se reclama a oficialidade a todos os efectos, pois é iso, a todos os efectos, e non coma agora: castelán-obriga de o coñecer, galego-dereito a falalo.
Comentemos logo!
"1.- O pobo galego ten dereito a que a súa lingua propia (orixinaria) sexa oficial a todos os efectos no seu ámbito territorial."
Com. Se o ámbito territorial do galego é o territorio do Estado español no que está asentado o galego e non só o das catro provincias da Comunidade Autónoma da Galiza (CAG) entón concordo na demanda de oficialidade TAMÉN do chamado galego exterior; mais, se o manifesto entende por territorio do galego só o das catro provincias, daquela, esa oficialidade "a todos os efectos" xa está recoñecida no ordenamento xurídico vixente e aplicábel. Cousa ben distinta é, como é ben sabido, que o ordenamento xurídico sexa ou non respectado polos suxeitos de dereito e, especialisimamente, polos órganos xurisdicionais do Estado español.
"Os usuarios do galego deben desfrutar no seu territorio do mesmo status legal que o castelán ten no seu."
Com. Os usuarios do galego son suxeitos de dereito, persoas físicas ou xurídicas, o castelán, o galego ... as linguas non! Carece, daquela, da máis mínima lóxica, congruencia ou coherencia pretender equiparar o estatus legal dos suxeitos do dereito co dun obxecto do dereito. Así e todo entendo que o manifesto quere expresar que: na Galiza na súa lingua territorial propia coma en Castela na súa coma en ... na súa; sen prexuízo de usarmos linguas alleas con quen lexitimamente aínda descoñeza a lingua propia do territorio (como acontece en Castela!). Dito doutro xeito, que no territorio propio do galego calquera galegousuario teña interlocutores en galego (médico, xuíz, notario, tendeiro, radio, TV, internet, ... ) como no territorio propio do castelán calquera castelanusuario ten interlocutores en castelán.
"2.- A situación do galego está moi lonxe de ser así. Non desfrutamos de dereitos lingüísticos plenos para desenvolver a nosa vida diaria con normalidade na nosa lingua na nosa terra."
Com. Certamente!
"Son os falantes do galego os que resultan discriminados."
Com. É evidente que os USUARIOS (uso activo ou falar e escribir; uso pasivo ou ouvir e ler) do galego no seu territorio propio (na Galiza) non podeMOS usar o galego (por falta de interlocutores na lingua propia do territorio) como si podeMOS usar o castelán os usuarios do castelán no seu territorio propio (en Castela);mais, que os galegousuarios resulten masiva e sistematicamente discriminados no territorio propio da súa lingua e por mor de lingua non significa que sexa imposíbel a discriminación no territorio propio do galego dos castelanusuarios e tamén por mor de lingua (v. g.: trato prexudicial ou desatención na Galiza, por parte de galegousuario que coñece o castelán, a castelanusuario que aínda non tivo tempo de aprender o galego).
"É o galego o que corre perigo como idioma e os galego falantes os que non son debidamente respectados."
Com. Certamente!
"Vivimos unha grande inxustiza que é a negación da igualdade e da verdadeira convivencia."
Com. Que vivimos unha grande inxustiza é incuestionábel; mais, o da igualdade e o da convivencia merece algunha observación.
A igualdade e non discriminación esixe tratar igual os iguais (os usuarios da lingua propia dun territorio nese territorio coma os usuarios da lingua propia doutro territorio nesoutro) e diferente os diferentes (tratar os usuarios da lingua propia dun territorio nese territorio distinto ou diferente ós usuarios de CALQUERA lingua allea nese territorio). Pois ben, defender igual trato para os usuarios da lingua propia do territorio que para os das linguas alleas, por moi oficial que sexa unha delas, non deixa de ser unha defensa da discriminación e desigualdade lingüísticas.
Da traxectoria da Mesa e da de moitos que se consideran defensores do galego non se deduce precisamente unha efectiva defensa da igualdade e mais da prohibición de discriminación por mor da lingua.
E, a convivencia lingüística esixe recoñecer o outro como un igual, esixe ter claro e facer respectar esa prohibición de discriminación e mais de desigualdade lingüísticas. Esixe ter claro que o castelán, fóra do seu territorio propio, ten unha función de lingua ponte, interlingua ou lingua de INTEGRACIÓN no pequecho universo das linguas españolas e que convén ilo substituíndo por unha outra lingua de maior capacidade como lingua ponte ou lingua de integración entre membros de distintas comunidades lingüísticas.
Convennos ós galegos ter unha lingua que nos permita a comunicación cos membros das outras comunidades lingüísticas do mundo e asemade a eventual integración en calquera outra comunidade lingüística. E o castelán, polo de agora, non ten ese recoñecemento.
”3.- Por iso, resulta realmente preocupante que, desde Madrid, con apoio de importantes medios de comunicación, haxa quen pretenda convencer á opinión pública de que o castelán corre perigo de desaparición e que os seus falantes son discriminados no noso país.”
Com. O realmente preocupante évos a pobreza de respostas que temos na Galiza para a axeitada defensa do noso.
“ Esta inversión da realidade ten como obxectivo que os falantes do galego non teñan dereitos lingüísticos e que os únicos deberes para as Administracións públicas se vinculen ao castelán.”
Com. Coido que non, entendo que o que pretenden é non teren eles OBRIGAS ou cargas lingüísticas, non teren que entender, saber, usar NO TERRITORIO ESPAÑOL lingua distinta á castelá, a aquela na que se senten máis cómodos, incluso como empregados públicos. Obviamente que, se non teñen obrigas ou cargas lingüísticas, alguén quedará sen ver respectados os seus dereitos; mais, isto é un resultado necesario ou (ideo)lóxico, non unha pretensión principal. É unha consecuencia natural da súa SUPERIORIDADE. Polo de agora, déixannos seguir usando ENTRE NÓS a nosa lingua sempre e cando CON ELES usemos a súa.
”4.- O verdadeiro problema non está na cooficialidade de idiomas como o galego, senón na actitude de quen nega a existencia de pobos e linguas diferentes no Estado español.”
Com. Non!, insisto, o verdadeiro problema radica na nosa febleza á hora de AFIRMÁRMONOS como pobos diferenciados con linguas e culturas de noso.
“Esta actitude si é a negación da convivencia e da igualdade.”
Com. Insisto!, só se deixamos substituir os nosos intereses polos alleos desapareceremos.
“O proceso de normalización de usos do galego foi lento e, até hoxe, insuficiente para garantir o dereito a vivir nesta lingua.”
Com. Foi inexistente!, por iso estamos como e onde estamos.
“O que compre é respectar a legalidade vixente (Estatuto e Lei de Normalización Lingüística) ...”
Com. A LNL é anticonstitucional por pretender, precisamente, igualar o que é distinto: lingua propia e unha lingua allea.
“ ... e avanzar con cambios legais na dirección da igualdade e da convivencia.”
Com. Algúns conceptos hai que enchelos de significados sen medo a saír do politicamente correcto.
“Xustamente a dirección contraria á proposta polos que pretenden a imposición do castelán como único idioma con dereitos e deberes para os cidadáns en todo o territorio do Estado.”
Com. Non son parvos, os parvos somos quen renunciamos á defensa dos nosos intereses. Propoñámoslles que sexa o galego o que teña eses privilexios!
”5.-. Correspóndelle ao pobo galego, a través das súas institucións representantivas, definir a política lingüística acorde co criterio de cooficialidade e de lingua propia que mesmo o actual Estatuto recoñece para o noso idioma.”
Com. Coido que lles fai falta un chisco de axuda ... ás institucións representativas esas ... e un pouco de lume no rabo: que a cooficialidade se estableza con unha outra lingua que permita a comunicación cos membros de calquera comunidade lingüística do mundo e mais a eventual integración de calquera en calquera outra.
“Esperamos o compromiso das institucións de autogoberno na defensa da igualdade plena de dereitos para o galego e na aplicación de medidas a favor da normalización dos seus usos.”
Com. Esperade sentados!, ... lume no rabo!
“Neste labor contarán sempre co noso apoio.”
Com. Lume no rabo!
”6.- Alertamos á sociedade galega para non se deixar confundir e instámola a cavilar sobre a verdadeira situación do galego no propio país.”
Com. Non convén alertar! ... sobre todo se implica cavilar!
”Defendemos un dereito humano elemental que nos define, ademais, como pobo diferenciado. Debemos ser firmes rexeitando todo posicionamento que persiga recortar dereitos ou retroceder no cativo camiño andado tanto nas administracións públicas, como na vida social.”
Com. Sería ben pasar dos discursos ás accións concretas.
Concordo con joamboam, o outro día fun mercar ovos ao supermercado. Estaba na cola. Diante miña: un home duns corenta anos, e atendendo a caixeira de primeiro, un vello. A caixeira ao vello faloulle en galego e tratouno de "usted", ao que ía diante miña faloulle en galego e atendendeuno en castelán, a min, que son máis novo, tamén. Casos destes, tódolos días. Camareiros, panadeiras, etc. que falan entre eles en galego, lles falas en galego e che falan en castelán. A quen non lle pasou?
Por outra banda, é bastante comprensible que a diglosia e a xenofobia son perfectamente compatibles. Inclusive diría que se coplementan ben.
Eu xa asinei.
Calqueira cousa e pouca na defensa da nosa lingua.
http://www.vieiros.com/nova/68...
Sen dúbida o Celso sabe ler e le con atención.
Lástima que os Callón e Cia. non cheguen a entendelo!
Pois cando menos as cousas ficarían claras de vez... para todos!
ESIXO A VIEIROS QUE FAGA TAMEN PUBLICIDADE DA UNICA MANIFESTACION INDEPENDENTISTA E AUTODETERMINISTA COMO É A DE CAUSA GALIZA. CO ANUNCIO SO DO BNG ESTANSE POSICIONANDO XA DEFINITIVAMENTE NO LADO DO BNG.
WWW.CAUSAGZ.ORG
VIVA GALIZA CEIVE!
A crunha #13:
Eu não entendo assim a oficialidade. A oficialidade duma língua significa que (a) qualquer texto nela oralmente ou por escrito pode ter validade legal; já é o caso para o galego; e (b) as administrações públicas (representantes dos cidadãos/ãs ;-) adoptam essa língua internamente e na comunicação com os administrados/as.
A aberração da obrigatoriedade do conhecimento de QUALQUER língua polo cidadão/ã comum não afecta essa oficialidade, nem os seus direitos de utilizar outra. Repito: são as instituições que devem ter obrigas linguísticas, e é a cidadania que tem os direitos.
Ora bem: uma pessoa trabalhadora das administrações não é já um cidadão/a: na sua função é empregado/a público/a a quem se podem exigir conhecimentos e condutas específicas, como o uso da língua oficial no seu trato com a cidadania. Isto aplica-se igualmente ao professorado, a magistratura, a polícia. Os manifestistas españóis (os do "Manifiesto de la lengua común") e os bilinguistas liberais confundem estas questões interesseiramente.
Mas, obviamente, a obrigatoriedade de conhecimento duma língua NÃO se pode aplicar polo estado à empresa privada no seu funcionamento interno nem com a sua clientela. Aí também se querem confundir as cousas (por exemplo, a obrigatoriedade da etiquetagem dos produtos comerciais também em español). Por que raios? Se eu vejo uma lata de favada em euskera e não entendo nada da sua composição, não a compro e ponto. E, se nos comércios não me falam em galego, é em parte culpa das elites nacionais galegas que não sabem promocionar o seu "produto".
Mas, o que dizer do trato discriminatório nas empresas aos galego-falantes? Provavelmente seja anti-constitucional, pois o direito de expressar-se em galego está reconhecido. Portanto, é um atentado aos direitos LABORAIS: nenhum empresário IMPEDE que um(a) trabalhador(a) fale galego, calando-lhe a boca: simplesmente, exerce repressão laboral penalizando a sua conduta (como se fosse sujo/a, fumasse ou cuspisse no chão).
Em resumo: Eu penso que neste assunto há duas oposições que se intersectam e que são amiúde confundidas: direitos/deveres linguísticos; e ãmbito público-institucional/âmbito privado.
Quanto aos usos escritos (alá vamos! ;-) ), a cousa é complexa. Opino:
- Pode a administração galega exigir ao seu funcionariado ou corpo laboral o uso do galego escrito interna e externamente? Evidentemente, sim, pois o galego é de uso oficial.
- Pode exigir o uso de uma NORMA determinada internamente? Como parte da conduta e imagem corporativa ;-), sim. Como forma de "correcção idiomática" LEGAL (e portanto sujeita a sanção), NÃO, PORQUE NÃO EXISTEM "ORTOGRAFIAS OFICIAIS" no Reino da España (António Gil dixit e explicou long time ago).
- Mas, pode a administração ACEITAR o uso de normas variadas do galego. Evidentemente, SIM (polo anterior).
- Mais especificamente, pode aceitar o uso por parte de um(a) empregada pública de uma norma determinada nas relações com um(a) administrada que a empregara com a administraçao (por exemplo, a norma portuguesa padrão, reconhecida nas instituições europeias)? Evidentemente, sim: não só poderia, senão que DEVERIA promover isto, pois quem utiliza essa forma de escrita é tão cidadão/ã e administrado/a como os demais.
- Portanto, poderia a administração galega exigir o conhecimento de português padrão para as trabalhadoras que tratem com administrados/as? Evidentemente, SIM, porque o que é oficial é a língua, não a sua forma gráfica (nem fónica!).
- Com a lei na mão, pode-se exigir ao professorado dum centro público ou concertado que dê as aulas em galego?: SIM.
- Idem que o escreva de certa maneira? NÃO, desde que o que escreve seja compreendido polo alunado.
- E se é professor(a) de Lingua Galega (sic)?: Deve ensinar a usar, polo menos, a norma "de obrigado ensino", a da RAG ("Lei de Normalización Lingüística"). Pode ensinar outras cousas.
- Está o/a estudante obrigado a SABER esta norma? NÃO: está obrigado/a a estudá-la, e, se quer aprovar, deverá sabê-la, claro ;-). Mas isto não é uma obriga legal.
- Então, está obrigado um cidadão do Reino a saber escrever español da RAE: pola mesma razão, NÃO.
- E a falá-lo? NÃO.
- E a "conhecê-lo"? Teoricamente, por aberração jurídica constitucional, sim. Mas se não o sabe não deixa de ser cidadão nem lhe acontece nada. O que acontece é que a ADMINISTRAÇÃO DO REINO lava as mãos se este cidadão (por exemplo, um descendente duma família imigrante vietnamesa que só fala vietnamês na casa) não a compreende. ISTO SIM QUE É INVERSÃO DAS RESPONSABILIDADES E OBRIGAS DO ESTADO!
- Seria positiva, portanto, esta obrigatoriedade legal de "conhecimento" do galego na Galiza? Pola mesma razão, seria igualmente aberrante.
Fim (Fim?).
-celso
Unha resposta de urxencia ante o Manifesto da Convivencia !
Invito especialmente ó Celso por se quer facer algún Comentario.
http://www.atlantico.net/notic...
Ai Erasmo, que nos conhecemos, por aí não me apanhas. Sinceramente, concluí que esse contra-contra-manifesto é o pior argumentado de quantos levo lidos muito antes de reparar que estava assinado por ti.
Mas, que "lengua común" nem farrapo de gaita é essa que defendes, que nem sequer a empregas no teu contra-contra-manifesto? Estás-me confirmando que, na Galiza, a língua comum é o galego, e não por lei.
Se fosses um verdadeiro liberal, alporizarias-te pola obrigatoriedade constitucional de um cidadão livre "conhecer" o espanhol. Nem os galeguistas te obrigamos a "conhecer" o galego, e, já vês, tu utiliza-lo com toda a normalidade.
Se aguardas 10 minutos, vou-che redigir eu um contra-contra-contra-manifesto. Isso sim, seguro que não mo publica nenhum jornal dos vossos, por "lusista". A ver se vai resultar que a "lengua común" española e a "lingua común" de "Galicia" são a mesma ;-).
Que razón tiña o poeta cando decia:
"GALIZA SOMOS NOS, A XENTE E MAILA FALA, SE BUSCAS A GALIZA, EN TI TES QUE ATOPALA..."
Visitanos en http://www.unhagrandechea.org.... e consigue unha invitación gratis para asistir a Festa do Albariño.
Celso dí:
Estás-me confirmando que, na Galiza, a língua comum é o galego, e não por lei.
POR FIN !!! NAO POR LEI !!! Aleluia...
Queres dicir que podemolo falar en Liberdade ?
Sen Imposicións Lingüísticas por Decreto ?
Aleluia...!
Sería un bo día da Patria Galega se alguén berrara ben clariño na Quintana (bis) que a nosa lingua NON SE FALA POR DECRETO !
Veríades canto gañábamos todos ó día seguinte en 'normalización' !
Falar da convivencia lingüística pretendendo facer crer que Galiza é intolerante a este respecto é unha esaxeración por non dicir un chiste de mal gusto.
Se algo existiu e existe na nosa nación é unha ampla tolerancia ao uso e abuso de linguas irmás ata en ámbitos onde seria lóxica por non dicir obrigatoria a utilización do galego como idioma principal.
Pola súa natureza Galiza é talvez unha das comunidades peninsulares onde se limita inxustamente o uso do noso idioma apelando a barreiras conscientes e inconscientes. Nos nosos maiores, considerábase que o uso do idioma galego determinaba unha condición de baixa extracción social e limitado nivel cultural. Na actualidade a falta dunha esixencia máis severa do noso idioma na contorna educativa e de servizos é unha sesión evidente e inxusta.
Penso que se está confundindo o xusto dereito de usar e difundir a nosa lingua en forma preeminente na nación galega, con un atentado contra a convivencia lingüística. Isto é un absurdo, Os galegos mellor que ninguén saben e practican o principio da pluralidade lingüística como mecanismo que garante a comunicación dentro e fóra da nosa comunidade.
O idioma galego é un pilar fundamental na nosa conciencia de nación. O fomento do seu uso non significa que se obrigase aos non galegofalantes a aprender o noso idioma e moito menos o negarlles unha comunicación efectiva e cordial. Unha das razóns fundamentais é que na actualidade moitas persoas con estreitos vínculos coa nosa terra teñen un dominio limitado de o idioma. E a importante comunidade galega da diáspora e os seus descendentes non adoitan ter unha adecuada formación lingüística en galego. Isto determina que sempre será necesario en menor ou maior xeito expresarse en castelán ou outros idiomas. Para garantir unha comunicación fluída e isto manterase por décadas.
Erasmo, não distorças mais o assunto, hó, que já o dissestes tudo com o vosso Manifiesto (não me serás um "intelectual español" desses?). A questão da procurada obrigatoriedade de usar o galego refere-se aos trabalhadores do ESTADO (isto é, à administração da Xunta etc.) e ao seu ENSINO e USO logicamente obrigatório no sistema educativo. E, além disso, é perfeitamente legítimo que o ESTADO ESPAÑOL (isto é: a Xunta) promova o uso do galego (uma das "lenguas españolas", não é?) no âmbito privado na Galiza. A ver se me vás ser tu mais revolucionário que os legalistas nacionalistas, indo contra as decisões do ESTADO, que são as très ramas do governo NA GALIZA. Pouco español me pareces tu se vás contra o teu próprio estado.
E ainda não respondeste se queres que se suprima a obrigatoriedade constitucional do "conhecimento" do español. Calculo que não, porque a "lengua común", como é "común", deve ser obrigatória, e viceversa.
Apostila a Erasmo: Vou-che dizer o que mais vos amola de tudo isto. O que mais vos amola é que os nacionalistas linguísticos galegos estão a mostrar mais "patriotismo constitucional" español que vós ao reclamarem a defesa da legalidade. É o espírito liberal republicano que vós, os españolistas conservadores (entre vós, os liberais verdadeiros não chegam a dez), nunca pudestes assumir. Estão-vos fazendo às vossas costas a España que temíades. E estão a fazê-la, claro, contra o independentismo que alguns destes nacionalistas proclamam defender. De maneira que não vos preocupedes, que o independentismo não vai por aí. Simplesmente, toca-vos aprender idiomas. O único problema é que, na Galiza polo menos, o idioma não se está a ensinar com todo o rigor que deveria ser para os próprios galegos: como língua estrangeira de cultura.
Haberá que levarlle o manifesto a Pereiro a ver se asina. Ai non pode que caeu da bisi e rompeu o braso.
Pereiro rompeu o brazo dereito? seguro que se lle levan o manifesto tamén o asina... ou polo menos que diga publicamente que non o quere asinar!
Eu acho este debate ridículo e, de facto, reflecte a idiosincrasia do galego: nom se sabe se rube ou se baixa ...
Semelha que os galegos que querem ser galegos ainda nom se decatarom, ou nom querem decatarse, de que os responsaveis polas políticas linguísticas som, para fazer um paralelismo, como esses misionarios cristiáns que iam convertendo os indios ao cristianismo e defendendo os seus dereitos humanos fronte aos colonizadores europeus: quer dizer, eles eram nom mais do que uma outra face da colonizaçom, eles nom estavam a defender as culturas indígenas, mas a expandir a sua própria visom do mundo, que era a mesma dos colonizadores europeus, na sua vertente religiosa, e por conseguinte, a acabar com as suas culturas. Fazer um estudinho etnológico ou um dicionário duma fala nom é salvar essas falas e culturas.
As políticas linguísticas e culturais na Galiza estám dirigidas por CASTELHANO-FALANTES, que adoptam uma especie de galego deturpado, apenas o que a sua ignorancia da lingua galega e aculturaçom em castelhano lhes permite, e que estám a cravar os pregos no cadaleito da lingua e cultura galegas.
As elites galegas nunca forom galego falantes, a "intelligentsia" galega nunca foi galego falante. Esperar que eles recuperem o galego e uma grande tolice, e o estado de cousas actual é a prova.
Eles estám aí para agarrar as oportunidades de poder e desenvolvimento personais e clientelares que se lhes oferecem com os ventos políticos descentralizadores. E para isso precissam de crear o seu proprio galego (e "Galicia"), um que seja doado de aprender aos galegos castelhano falantes como eles e que seja tolerado por Madrid e os seus acólitos galegos da Galiza (o Celso e outros poucos som as minoritarias excepções à regla).
Com estes esquemas mentais nem o galego nem a Galiza sairám do estado de deturpaçom em que se acham. Todo este espectáculo de manifestos e contramanifestos é uma peça de teatro. Nada cambia. A intolerancia dos que querem manter a hegemonia do castelhano é uma reacçom natural á incoerencia e cobardia dos que defendem as instituções oficiais da Galiza.
Querem ser galegos? Entom, reclamen a introduçom do português padrom como lingua co-oficial da Galiza, como lingua standard e literaria. Um pais e duas linguas, a escolher, galego (conhecido como português no mundo) ou castelhano. Virem-se para Portugal e a lusofonia, que é a sua area própria, os que queiram ser galegos. Escolham a cultura em castelhano os que queiram.
Ou se sobe ou se baixa, fagam claras as suas intenções. Ficar no medio da escada a laiarse e mendigar pola aceitaçom duma cousa intermedia entre galego e castelhano leva à morte do nossa lingua e culturas.
Galegos verdadeiros, despertem ou calem para sempre. Os seus laídos som patéticos.
porque VIEIROS so publicita a mani do BNG?
e porque me borran as minhas mensagens?
Non estamos todos, falta Gaioso!
A recollida de sinaturas por parte do xornal El Mundo, non é máis ca unha estúpidez na que asinan ata os mortos.
El Mundo é ben coñecido por crear polémicas e apropiarse dos símbolos do estado (neste caso o castellano).
Facer un contra-manifesto na miña opinión e poñerse a altura do xornal El Mundo, e máis buscar publicidade cousa que a Mesa fai constantemente.
Esta ben abrir este tipo de debates sobre as linguas en Galicia, pero na miña opinión e erróneo o andar asinando manifestos e contra-manifestos, que o único que fan e dividir a sociedade, claro obxectivo do xornal El Mundo, que está a conseguir.
hummm...
É obriga do vietnamita conhecer castelhano no RdE. E é obriga do RdE proporcionar-lhe os meios para o vietnamita poder cumprir a sua obriga.
Não estou certo de se é legal exigir o uso do galego nas aulas. Desde o momento em que não é de obrigado conhecimento, também não pode ser de obrigado ensinamento...
Nestes intres no diario El Mundo van polas 133.000 sinaturas. Ou sexa, que a convocatoria tivo o éxito que tivo, é dicir, ningún.
Nin a presidenta do PP catalán quixo asinar o manifesto. Iso si, Pereiro e o deseñador este, Verino, firmaron como frechas.
Creo que nestes intres están desenterrando difuntos para ver se aumenta o número de sinaturas. Que non estrañe que apareza na listaxe de asinantes un tal Francisco Franco Bahamone ou similar.
Como diría aquel, "En estas fechas tan señaladas, me llena de orgullo y satisfacción..."
Tanto falar de El Mundo, esquecen que este se reparte con EL Correo Gallego, e que o último segue subvencionado polos "nacionalistas" que gobernan (como La Voz, El Progreso, La Región...), algúns mesmo publican e cobran das súas cabeceiras... E seguro que moitos ou todos eses "nacionalistas" teñen carta de pertenza á Mesa, asinan contramanifestos e dan charlas do bó camiño... Non busquedes a merda fóra tendo a casa sen limpar!
O manifesto do castelan foi un rotundo FRACASO. De 45 millons de españois, e 400 millones de castelan falantes, tan so acadaron 133.000 sinaturas. A pesar da feror manipulacion mediatica, da publicidade, do apoio o manifesto de politicos, "intelectuais", deportistas,etc.
E iso que os do minifesto non manifestaron a sua verdadeira motivacion, que non e outra mais que erradicar o galego,catalan e euskera do ensino e vida publica. Colonizar ou castelanizar os territorios das tribus radicais galega, catalana e euskera.
Na Galiza ninsequera os votantes do PP o apoian, pq a maioria son galego falantes e españois SI mais non estan dispostos a renunciar a sua lingua e identidade. Por fortuna ainda queda xente intelixente.
O que fan os cuartos, Superpiñeiro. Ese é un dos grandes problemas de Galiza. De feito, que o vindeiro día da Patria sexa o máis numeroso, por desgracia, non llo debemos á política patriótica aplicada polo nacionalismo, senon a tódolos familiares de colocados por Quintana que irán á manifa. Se Castelao erguera a cabeza ...
#37 "Na Galiza ninsequera os votantes do PP o apoian, pq a maioria son galego falantes e españois SI mais non estan dispostos a renunciar a sua lingua e identidade. Por fortuna ainda queda xente intelixente."
Sim, à lingua e à própria identidade já renunciarom há tempo ... o nom se terem nem decatado disto evidencia a sua inteligencia
Ao final o manisfesto contra o galego esta a resultar útil para o noso idioma.
Polo menos os que queren a desaparición do galego xa se quitaron a súa cara falsa, xa non falan de bilingüísmo, din claramente o que queren: que o castelán sexa, de feito, o único idioma en todo o territorio do estado español.
E isto está a xerar algunha reacción de defensa. Veremos ate onde chega.
Pois pareceme a min que os de Galicia Bilingüe isto provocoulles unha diarrea, jajaja. Moi boa idea o do manifesto, penso que era necesario para contestarlle o manifesto facha ese da "lingua común". Arriba Superpinheiro!!!!
grazas piñeiro!!!
xente coma ti é o que necesita a defensa do noso idioma. Grazas por deixar a túa imaxe para defender un ben que é de todos
#41, #42 No seu programa o Super-pinheiro & cia não defende o nosso idioma, senão que o maltrata...
que precário é este 'galeguismo'....
Observador #34 diz:
"hummm...
É obriga do vietnamita conhecer castelhano no RdE. E é obriga do RdE proporcionar-lhe os meios para o vietnamita poder cumprir a sua obriga.
Não estou certo de se é legal exigir o uso do galego nas aulas. Desde o momento em que não é de obrigado conhecimento, também não pode ser de obrigado ensinamento..."
Observador: Há muitas cousas que não são de obrigado conhecimento (álgebra, geografia mundial) mas ensinam-se. Para aprender a conduzir, DEVES aprender a não conduzir pola esquerda, ou reprovam-te. E se no exame finges, aprovas, mas depois conduzes pola esquerda, estás fazendo algo ILEGAL, haja perigo ou não. Mas, felizmente, as condutas linguísticas não são assim estritas.
O ensino é competência das comunidades autónomas. E procurar aprender uma língua, e que para isto esta seja utilizada polo ESTADO (polo professorado), até no 100%, pode ser legitimamente um DEVER do estudantado, sem que esta língua seja nem estatutária nem constitucionalmente de obrigado conhecimento.
O direito coletivo de utilizar a "lingua propia" da Galiza (sic) obriga as instituições a ensiná-la, utilizá-la e mantê-la. Ora, nenhum(a) estudante está OBRIGADO/A a utilizá-la nas aulas, pois isto seria aberrante (isso era o que fazia o Fascismo com o español: punir aos que não o falavam). Nas aulas e exames de Galego, claro, se uma estudante não utiliza galego podem ser reprovada, porque o galego é a matéria que se ensina.
O caso do vietnamês imigrante é muito distinto. A cidadania española adquire-se, por exemplo, por uma pessoa ter nascido no território do estado (digamos, Madrid). Mas nascer em Madrid não OBRIGA, nem legal nem sociologicamente (!) a SABER español, nem sequer nas aulas ou no sistema educativo. Se fosse assim, TODAS AS PESSOAS SURDAS DO ESTADO SERIAM ILEGAIS. Porque, para um cidadão, NÃO UTILIZAR UMA DADA LÍNGUA NÃO ATENTA CONTRA O DIREITO DE OUTREM DE UTILIZÁ-LA (enquanto conduzir pola esquerda atenta contra o direito à vida das outras pessoas).
Mais claro é o assunto quando se adquire a cidadania por casamento: aí a pessoa imigrante-residente deve assinar um papel onde, entre outras cousas, declara "saber español". Para que, por que? Porque assim o Estado Español, de maneira autoritária (fascista, em essência) se safa das suas próprias responsabilidades em questões como a indefensão jurídica dum sujeito por razão de língua (o Estado pode dizer: "Não che ponho tradutores neste juízo, pois DEVES saber español"). Num juízo contra independentistas galegos na Audiencia (sic) Nacional, por exemplo, o juíz pode dizer que não entende galego e que falá-lo é "rebeldia" (já aconteceu no parlamento español com o catalão). Um sistema liberal (o dos EUA aproxima-se), em teoria diria: "Bom, não queres ou não podes expressar-te em inglês, que é a língua que utiliza a judicatura hoje. Muito bem, és livre de fazê-lo. Mas é OBRIGA do sistema judicial, que tu votaste, oferecer um juízo justo. Portanto, para defender-te, tens direito a um intérprete".
A Constitución Española, polo contrário, hiper-legisla autoritariamente CONTRA as outras "lenguas españolas". E os pseudo-liberais españolistas argumentam que este vazio dever de saber español é a garantia do "direito" dos español-falantes de NÃO aprender outras línguas no sistema educativo do ESTADO!
Evidentemente, se a Constitución declara aberrantemente o español como obrigatório, então é obrigatório ensiná-lo (por isso NÃO PODE SUPRIMIR-SE do ensino obrigatório). Mas se se eliminasse esse artigo da Constitución, o Estado Español não teria nenhuma OBRIGA legal de ensinar o español (a cidadãos ex-emigrantes, por exemplo) em todo o território, nem de facilitá-lo com cursos, etc.
Recomendo vivamente que se leia a Declaração Universal dos Direitos Humanos, donde emana TODA a legislação posterior sobre direitos e deveres linguísticos e culturais. A Declaração é explícita no último ponto: DE NENHUM MODO SE PODERÁ INTERPRETAR A DECLARAÇÃO NUM SENTIDO QUE VAIA CONTRA OS PRÓPRIOS DIREITOS AÍ RECONHECIDOS. Por exemplo (aplico): Nenhum Estado (democrático, claro; os outros, sim) poderá impor sobre a CIDADANIA um DEVER de usar uma língua que vaia contra o seu DIREITO de usar outra. Isto entende-se, claro, entre os próprios cidadãos e no seu trato com o Estado (democrático).
Compreendo. É a CE o que atenta contra os direitos humanos ao impor aos cidadãos/as do RdE a obriga de conhecer uma língua determinada (o castelhano).
Eu queria dizer era outra cousa: Se a única língua de obrigado conhecimento é o castelhano, então o galego (e qualquer outra língua) não pode ensinar-se do mesmo jeito. De facto, é o que acontece. Até o ponto de o galego poder chegar a ser uma matéria de opção tal como o francês ou o grego. Nunca como o inglês, que esse sim é necessário, dizem.
Dí o Celso máis arriba:
Simplesmente, toca-vos aprender idiomas. O único problema é que, na Galiza polo menos, o idioma não se está a ensinar com todo o rigor que deveria ser para os próprios galegos: como língua estrangeira de cultura.
Pois outra vez vou estar de acordo? Que o galego (portugués) por decreto non será máis cunha absurda precipitación cara a ningures en canto á cualidade da lingua que se pretende transmitir ás novas xeracións...!
Por iso debera ser VOLUNTARIO o falar unha lingua que non dominas nin siquera (moi especialmente para os docentes) xa que non se fala unha lingua para ferir os ouvidos dos que te escoitan...!
Disculpame a miña teima: unha lingua NON se fala por Decreto!
En canto a aprender idiomas non é dificultade algunha o problema seguirá sendo o proceder lexislativo excluínte que algúns pensan que lles vai arranxar a vida... Lamentable erro confundir a 'normalización' coa miseria dunha lingua administrativa...!
http://blogs.que.es/692/2008/7...
Un pracer escoitar...
http://www.atlantico.net/notic...
Feliz Catarsis na Quintana...
Erasmo,
Os professores de galego na Galiza estão mais preparados para dar aulas de português que os professores "bilíngües" de Esperanza Aguirre em Madrid:
http://www.publico.es/espana/0...
Que não, Erasmo, que não tergiverses o que digo. Um professor(a), na sua função, não é "livre": não está obrigado a falar galego por ELE/A, mas para contribuir para que o estudantado O FALE ou NÃO O PERDA. Chama-se "imersão", sabes?, e é um modelo educativo sobejamente reconhecido como EFECTIVO para a manutenção duma língua SOCIAL dominada cujo desaparecimento UMA ADMINISTRAÇÃO RESPONSÁVEL ESTÁ OBRIGADA A IMPEDIR.
Que o professor/a depois aprenda ou fale o idioma melhor ou pior, já é outra questão (importante, sem dúvida). Mas a cena de ver tanto professor reaccionário ter que falar de Geometria na língua dos seus "paletos" de toda a vida deve ser imperdível.
QUE O DECRETO EDUCATIVO NÃO OBRIGA A NINGUÉM DA RUA A FALAR GALEGO. A Xunta só obriga (?) os SEUS funcionários. E, logicamente, deverá obrigar ao professorado da "livre" empresa pago com os quartos de todos, isto é, dos centros concertados. Está mais claro?
E quando digo que aprendades idiomas refiro-me a esses de vós que levades dentro uma piel de toro bravo e uma bailaora de plástico hortera e um ódio visceral aos paletos galleguiños. Manda truco viver num país e não aprender nem minimamente o seu idioma! Deveria dar-vos vergonha.
Diz Observador #45:
"Compreendo. É a CE o que atenta contra os direitos humanos ao impor aos cidadãos/as do RdE a obriga de conhecer uma língua determinada (o castelhano)."
Exacto, eu penso que sim. Erasmo dirá que não, porque não entende o que é um CIDADÂO no estado capitalista liberal. Como tantos "bilinguistas", é español antes do que cidadão.
"Eu queria dizer era outra cousa: Se a única língua de obrigado conhecimento é o castelhano, então o galego (e qualquer outra língua) não pode ensinar-se do mesmo jeito."
Não concordo. Não sei de que "jeito". Porque o vazio requerimento do "obrigado conhecimento" do español não está obrigando a que se ensine BEM. De facto, o uso do español escrito até na universidade é patético. Ora bem, por essa obrigatoriedade nenhuma comunidade autónoma pode eliminar o ensino do español no nível obrigatório, universal (?) e "gratuíto" (leriam alguma vez a Declaração Universal etc.?).
"De obrigado conhecimento", de novo, significa 'Não me argumentes politicamente que não sabes español e és estrangeiro dentro do teu próprio Reino', ou, polo contrário, 'Rumeno balbuciante: Mereces continuar a ser estrangeiro, não cidadão. Fazes trabalhos sujos e mal pagados que nós não fazemos; mas os nossos benefícios sociais não vão ir para ti PORQUE não sabes español'. Ora bem, o estrangeiro que fale horrivelmente o español mas ganhe pasta poderá ser cidadão perfeitamente.
"De facto, é o que acontece." (ensinar mal o galego)
Claro, segue-se o modelo do español: analfabetismo funcional nas duas línguas (António Gil, de novo, dixit em mais duma ocasião): criar súbditos ignorantes e obedientes. Pierre Bourdieu também o sabia muito bem quando destacou o papel do sistema educativo "democrático" na classificação social.
"Até o ponto de o galego poder chegar a ser uma matéria de opção tal como o francês ou o grego."
Pois claro que poderia! Mas isso depende da legislação autonómica em matéria de ensino (como volte o PP à Xunta, ou como governe o PSOE em solitário, já veremos). E fazer o conhecimento do galego estatutariamente obrigatório (por acaso não pode haver duas línguas "comuns" ;-) ) não teria nada a ver com isto.
Mas como as elites galegas jogam a perder (dentro e fora, porque no Reino são perdedoras absolutas), acreditam no fundo num 50/50 que por darwinismo socio-linguístico é um 90/10 em favor do español.
"Nunca como o inglês, que esse sim é necessário, dizem."
Pura palavraria. O nível de inglês que se ensina e se utiliza também é patético. O mito do inglês é uma grande miragem dirigida para desviar a atenção da IMOBILIDADE SOCIAL no capitalismo español.
Saúde!
Olá a tod@s. Penso que se está a dar um grande debate sobre a língua, de modo que seria uma mágoa que a notícia desaparecer da capa de Vieiros com tanta rapidez como semelha.
Só uma dúvida. Celso diz em #19:
- Portanto, poderia a administração galega exigir o conhecimento de português padrão para as trabalhadoras que tratem com administrados/as? Evidentemente, SIM, porque o que é oficial é a língua, não a sua forma gráfica (nem fónica!).
Não pensas, Celso, que uma bem elaborada norma fónica seria muito desejável para a situação em que se acha o português na Galiza? Na minha opinião o estabelecimento duma correcta norma fónica seria tão desejável como o estabelecimento duma correcta norma ortográfica.
Por certo, Galiza ceive.
#51 "o estabelecimento duma correcta norma fónica seria tão desejável como o estabelecimento duma correcta norma ortográfica."
Desde quando um dialecto precisa duma norma fónica? Imagina você a norma fónica alemtejana, açoriana, brasileira nordestina, etc, etc, etc ? Precisamos é que os galegos se afagam as diversas variedades do português, a través dos meios de comunicaçom e outros, para reconhecerem o seu galego como uma variedade mais dentro da Lusofonia e identificarem assim as deturpações fonéticas e prosódicas trazidas da influencia do castelhano. A fala dialectal nom precisa de normas.
Hispanico, concordo com o que disse, mas estou a pensar na estratégia e imagino dous cenários possíveis:
1/ Situação em que o português falado na Galiza (de agora em diante chamarei-no galego para evitar confusões) se ache plenamente integrado na lusofonia, no sentido de que praticamente todos os seus utentes pensem que o que estão a falar é isso, uma outra pola do tronco linguístico da lusofonia, galeguia, ou como raio se quiser chamar. Como tu bem dizes, penso que isto requereria um cambio muito significativo nos meios de comunicação que, na minha opinião, não poderia ficar reduzido à recepção da RTP, senão que teria que implicar uma imersão muito forte na universo lusófono, de jeito tal que a gente conhecera os diversos sotaques e variedades do mesmo. Penso, ademais, que todo este processo deveria contar com apoio real das instituições, porque há que rachar com uma dinâmica fortemente estabelecida que, de não seres subvertida, faria que as pessoas que decidiram mergulhar-se na lusofonia não passariam de dez (em um contexto, ademais, onde mais que provavelmente poderemos ter acesso a televisões alemãs, americanas, francesas, marroquinas... e onde as espanholas, também mais que provavelmente, manteriam a sua situação de privilégio).
2/ Não se vão dar os câmbios previstos no cenário 1 nem a curto nem a médio prazo e duvido se a longo. Que acontece então? Pois que seguiremos a ter a TVG, a televisão por cabo espalhara-se e haverá quem fique contente por podermos ver a RTP na Galiza. A língua dominante nos meios, por suposto, seguirá a ser o espanhol e quem fale o galego ILG-RAG em qualquer contexto não coloquial (televisão, política, administração...) vai-no fazer com o espanhol como modelo fónico.
Conclusão: O galego continuará a ser construído a imagem do espanhol e, por tanto, continuará a operar dentro do mercado linguístico unificado arredor da língua espanhola em tanto não se integrar no da lusofonia ou não criar o seu próprio (e dado que a consciência nacional galega está baixo mínimos, também desconfio enormemente desta possibilidade).
Conclusão 2: Do anterior desprende-se que ao galego tal e como o conhecemos hoje não lhe queda muita vida. Ao engendro ILG-RAG um pouco mais. Melhor dito, é cada vez mais provável que um utente de galego decida manter a língua (vaia, "língua" por dizer algo).
Exemplo: Acho que cada vez é mais frequente a seguinte situação (e vai-no ser ainda mais num contexto de êxodo rural): Uma pessoa nasce num contexto não urbano e galego-dominante e recebe pressões para se converter em espanhol-falante, mas resulta que esta pessoa desenvolve uma certa ideologia pola qual decide manter a língua. Ocorre que, por exemplo, esta pessoa marcha estudar à Crunha ou a Vigo e acontece que segundo se aproxima a obtenção do título universitário, esvaecem do seu falar tanto o sotaque que trouxera consigo como a possível gheada, sesseio e demais variantes... Ainda por riba chega à aldeia e é objecto de mofa por parte dos/as amigos/as que alá conserva, já que não fala como o fazia antes, senão que semelha um locutor da TVG, e isto é apercebido como mostra de presunção.
Em fim, é por tudo isto que considero imprescindível a implantação duma forte (e, por suposto arbitrária) norma fónica que ralentize o desastre.
Saúde e independência!
* é cada vez mais provável que um utente de galego NÃO decida manter a língua (vaia, "língua" por dizer algo) ;)
Sim, claro, concordo em que uma ortofonia galega própria culta não castelhanizante seria necessária (sem "theta", por exemplo). Mas também não existem "pronúncias oficiais". Essa pronúncia não poderia ser exigida a nenhuma pessoa servidora pública (funcionariado, professorado), desde que a sua própria pronúncia fosse compreendida, que é do que se trata na hidráulica dos direitos/deveres linguísticos.
ANGR, acho que pintou moi bem o panorama do triste futuro da lingua galega na Galiza e, infelizmente, concordo com as suas tristes conclusões. O seu exemplo do galego falante rural que vai virando "galego TVG ou RAG" é tambén um patróm claramente identificado, ainda com outras circunstâncias e variedades, mas básicamente "a mesma história", repetíndose e perpetuándose desde há já décadas (seica séculos) no nosso país. Todavia, acho que a creaçom duma norma fonética ou prosódica seria uma tarefa íngreme, e serviria para fornecer os argumentos dos isolacionistas, ao pôrem-se em evidencia diferencias (fonéticas) com o português "patrom". Cecais apenas umas regras ou normas gerais sim que seriam úteis.
Eu acho que o melhor jeito de arredar a nossa lingua da corrupçom do castelhano (se tal cousa é possivel) é por meio da conscientizaçom dos falantes galegos de serem parte da lusofonia e de reconhecerem o sotaque e fonéticas galegos rurais ou populares como parte valiosa desta herdança, de admitirem que o galego "oficial" ou de sotaque "neutro" nom é galego legítimo, já que nel subjace o castelhano, que é a lingua nai dos que o falam. Exemplo: olhem este video:
http://www.agalega...
... e reparem:
A locutora da TVG emprega uma prosodia e fonéticas moi próximas das castelhanas.
A correspondente cuja voz ouvimos e o dono do bar falam com sotaque e fonética mais próximos do galego rural, que é o que eu considero como modelo "legítimo" do galego, pois ainda que nom livre totalmente da "deturpaçom" castelhana, sim é o galego que falam os que o aprenderom como lingua nai, antes do castelhano. É o galego dos que o falam nom só "ritualmente" (quando estám as cámaras da TVG, por exemplo) senóm como fala primeira, quotidania e "de pensamento".
Porém, quais som as percepções habituais que os galegos tenhem destes dous jeitos de falar o galego? Qual é percibido como mais aceptable socialmente, ou modelo para aprender? Qual é percibido como o próprio das persoas de formaçom intelectual mais pobre, de extraçom social mais baixa? Bom, sabémolo todos, nom precisa explicar.
Bom, eu acho que hai que virar estas percepçoes de jeito que fagam senso dentro da lusofonia, quer dizer:
O galego preconizado desde os organismos oficiais como aquel que é mais doado para os que aprenderom o galego como segunda lingua e o adaptam à sua "base" castelhana, quer dizer, o galego dos ignorantes, dentro da lusofonia.
O galego "rural" como o dialecto mais próximo da antiga lingua galego-portuguesa, a lingua de grande prestígio da que provêm todas as falas lusas. Os galegos falantes como repositorios irremplazabeis desta herdança comúm.
Há algum tempo escutei como um actor de dobragem da TVG contava que o primeiro que lhe disseram a um companheiro seu de profissão recentemente incorporado ao dito ente fora: "Oye, ya te puedes ir olvidando de ese acento de los Ancares que traes". Isto faz que não concorde totalmente com o que comentas, Celso, sobre a não oficialidade da pronúncia, porque na minha perversa mente imagino como o 90% dos/as locutores/as da TVG e da RG seguiriam a falar com uma descarada pronúncia espanhola indistinguível da de antena3. Pior ainda; a minha mente, sem cancelas na sua perversidade, imagina um espectáculo esperpêntico no que os locutores/as da TVG e RG se "esforçariam" por pronunciarem o "o" aberto e o "e" fechado sem sentido nenhum, tipo: bOas tardEs! (pois que voem..., diriam os paisanos).
Em fim, polémica esta a anos luz da realidade socio-linguística actual, na que embora estar todo feito um maldito desastre, ninguém com poder parece aportar soluções razoáveis. Disse ninguém? Não oh! A Xunta sim, que fez uma campanha realmente boa de promoção da língua com o anúncio das palavras encadeadas... Pergunto-me quantos milhares de falantes manterão a língua graças a ela.
(#55 Celso, o fonema "theta", se bem possa ter origem na influencia castelhana, é considerado por Lindley Cintra como "galego normal" , como um dos rasgos individualizadores dos "dialectos galegos" do português europeu.)
Como fazer com que os galego falantes "legítimos" ganhem essa conciencia de repositorios da lingua e ao mesmo tempo fazer com que voluntariamente desbotem os castelhanismos a que tanto se apegam por vezes?
Temos que ridiculizar aos que propugnam e falam o galego "oficial"? Eu acho que sim. Eu simplemsmente acho o galego "oficial" ridículo, antiestético e paupérrimo. Uma caricatura. É que eu gostaria que os galegos formassem a sua identidade na lusofonia. Que pudessem também falar , ler, cantar ou escrever em castelhano, mas sem tirar nada da sua identidade lusófona.
Mas, claro, aqui já estamos a entrar em terrenos políticos moi complicados.
#57 "Oye, ya te puedes ir olvidando de ese acento de los Ancares que traes"
É que este tipo de políticas (no seu mais amplo senso) som equivalentes a genocidio (ou suicidio?)cultural. A historia porá a cada um no seu sitio.
"Wikepedia, ano 2150: com a creaçom do galego houvo uma conspiraçom entre as elites e o povo galego para renunciarem à sua própria tradiçóm. O galego hoje nom acadou ainda o reconhecimento internacional em todas as esferas, pois segundo criterios filológicos sólidos nom seria mais do que um crioulo, uma lingua de transiçom entre o castelhano e o português. As suas creaçoms artísticas e culturais seguem encartadas na órbita castelhana peninsular, tal como se fossem parte duma variedade regional da mesma"
Penso que levas razão, Hispanico, no que dizes. Agora bem, eu simplesmente penso que a nível táctico e sendo conscientes de como está o panorama sócio-linguístico na actualidade, pode ser útil a implementação duma norma fónica do galego na Galiza. Entendo que tanto o isolacionismo como o reintegracionismo são tão só diferentes percepções duma realidade -como todas- interpretável (as falas não espanholas da Galiza são o que são), polo que tudo é susceptível de constituir-se em elemento justificador, em diacrítico, duma ou doutra postura. O caso é que temos um problema: a gente deixa de falar galego para falar espanhol (bom, realmente o problema é a sociedade capitalista, mas isso seria outro lério de mais complexa solução). E se queremos solucionar este problema sem destruir o capitalismo podemos fazer duas cousas:
A/ Dizer que aqui o que se fala é português. Melhor. CONVENCER à gente de que o que aqui se fala é português. Por que? Porque então a língua passaria de aportar capital simbólico negativo -língua de marulos y pailanes- a aportar capital simbólico positivo -língua internacional, de cultura, bla, bla, bla.
B/ Desenvolver um processo nacionalizador da língua muito forte. Para isto podemos perfeitamente ficar com a norma ILG-RAG, mas seria necessária muita mais consciência nacional galega da que há.
E que pinta a norma fónica em tudo isto? Pois eu creio que é fundamental em tanto que se lograria que a população galego-dominante deixasse de pensar que todo o lério do galego é uma fraude e de que por muitas campanhas que a Xunta fizer, o que eles falam é uma infra-língua que os desvaloriza como seres humanos no momento em que decidam emprega-lo fora dos contextos em que o seu uso esta socialmente permitido. Claro que para conseguir este objectivo há diferentes soluções. A que tu propôs é uma, e acho que válida, mas simplesmente penso que a criação duma norma fónica é outra, também válida, mas mais facilmente realizável.
Pois isso. Saúde e Galiza ceive!
Tempos estes nos que temos de sair defender o evidente! (Porque só um cego ou um mal intencionado duvidaria de que os discriminados somos os galego-falantes, especialmente os galego-falantes reintegracionistas ;-)).
http://www.vieiros.com/nova/68...
Celso sempre petamos no mesmo cravo... é curioso como cando se trata de asumir a liberdade lingüística individual (cando falamos de funcionarios acatamos as sentenzas do Tribunal Constitucional ou era do Supremo xa nin lembro) e cando se trata de outras cuestións poñémonos sempre por riba de calquera Constitución Española e de calquera Estatuto de Autonomía...' Non acabo de entender o tema... en serio!
Un funcionario na Galicia está OBRIGADO a falar galego eh...? E cando teremos que estar OBRIGADOS a ser 'nacionalistas galeusca'?
Porque por máis co digan Sentenzas Constitucionais (ata os Tribunais mudan de opinión co tempo) eu síntome cidadán cos mesmos dereitos e liberdades que deberan ter os meus alumnos: para empezar falar o que nos pete e cando nos pete... Penso que non sería mala cousa considerar que converter a función docente en mera extensión do poder gubermental de turno (pois o lexislador non ten forza para facer cumprir as leis) SERÍA UNHA VERDADEIRA INVOLUCIÓN nas liberdades cívicas (como exemplo baste citar a controvertida Eduación para a Cidadanía...)
Resumo: se o funcionario docente está suxeito a CONDICIÓNS ESPECIAIS (para o tema da lingua) pódeo estar tamén para calquera outra cuestión procedemental (gramáticas) ou valorativas (ideoloxías).
¿Queres voltar ós tempos nos que cando cambiaba o gorberno cambiaban tamén os funcionarios? Excedencias Forzosas ?
Bueno... sempre é un camiño!
Non penso que a estas alturas fales en serio...
Saúdos!
http://blogs.que.es/692/2008/7...
Duas questõezinhas:
1) ANGR: Não conheço nenhuma legislação que faça oficial uma norma fónica, pronúncia ou sotaque de nenhuma língua. "Oficial" é uma cousa, "formal" é outra. Uma ortofonia é uma norma de pronúncia formal adequada, não um código LEGAL. A ortofonia para o galego é necessária. O seu carácter "oficial", impossível. Poderia ser "de obrigado ensino", como é agora a norma escrita, mas isso não é sinónimo de "oficial". Igual que uma sentença judicial em galego com gralhas é oficial e legal, uma pronúncia irregular, variável ou anómala do galego numa declaração, por exemplo, tem assim mesmo validade legal.
2) Erasmo: Continuas a confundir interesseiramente as "imposições" linguísticas sobre a cidadania e sobre os funcionários do estado. Se és tão liberal, não deverias nem preocupar-te com os funcionários do estado, figura (segundo a tua ideologia) desterrável, claro. Está bem, mas aplica-mo a tudo e não defendas a obrigatoriedade de conhecimento da "lengua común" por parte do cidadão. Tod@s @s bilinguistas sodes antes essencialmente españóis antes do que liberais, eis a questão. O dito: puro conservadurismo.
#50
Celso escreveu:
«Não concordo. Não sei de que "jeito". Porque o vazio requerimento do "obrigado conhecimento" do español não está obrigando a que se ensine BEM. De facto, o uso do español escrito até na universidade é patético.»
Bom, queria dizer que uma língua que é "a de todos", a "nacional" não deveria ter a mesma importância no currículo, o mesmo número de horas semanais, etc. que uma "segunda" ou "terceira" língua... Até nos países mais modernos da Europa as pessoas sabem bem a sua língua para além de saber bem (ainda que bastante menos) o inglês, entre outras.
Acho que é diferente o uso de castelhano que temos e fazemos na Galiza a o facto de a língua se ensinar BEM ou MAL. Se a língua se ensina MAL é porque o professor não faz bem o trabalho, ou porque o sistema de estudos e os materiais fornecidos não são eficazes ou suficientes. Ou por tudo à vez.
Mas na Galiza aprendemos MAL castelhano porque É LÍNGUA ESTRANGEIRA. Quer dizer, não é a língua que a maior parte do pessoal mama desde pequeno, por activa ou por passiva. Queiramo-lo ou não, na Galiza a gente não fala BEM castelhano (só aquelas pessoas que aprenderam essa língua "nacional" em territórios onde é, de facto, língua nacional). Portanto, o máximo a que um galego aspira é a ouvir e falar um pseudo-castelhano misturado de dúzias de termos galegos e fonética galega e mesmo gramática galega (veja-se o Corunho). Isso junto do galego ou "ghalhegho" de "toda la vida".
Portanto, os professores de castelhano devem fazer bem o seu trabalho e o sistema tal como está talvez poderia fornecer um ensino decente em questão de língua "nacional espaÑola", de facto as crianças de Castela aprendem bastante bem a sua língua com o mesmo sistema educativo. O PROBLEMA É QUE NA GALIZA FALAMOS GALEGO. Ou seja, somos galegos, vaia. O nosso cérebro AINDA percebe (nas gerações mais novas cada vez menos) o castelhano como língua ESTRANGEIRA, de outros, de outro conceito do mundo, de outra dimensão.
Por isso o pessoal não aprende bem castelhano: ensina-se como se fosse a nossa língua, por que TEM DE SÊ-LO mercê o tal conservadurismo ou o letal nacionalismo espaÑol, mas COMO NÃO O É não aprendemos um caralho. E fazemos só misturar o que sabemos com as quatro regras que damos aprendido no labirinto do sistema educativo. E assim vamos puxando do carro, como as bestas.
«Ora bem, por essa obrigatoriedade nenhuma comunidade autónoma pode eliminar o ensino do español no nível obrigatório, universal (?) e "gratuíto" (leriam alguma vez a Declaração Universal etc.?).»
Não, claro, se é língua nacional e se a NACIÓN é o que diz o nacionalismo espaÑol que é, pois...
«"De obrigado conhecimento", de novo, significa 'Não me argumentes politicamente que não sabes español e és estrangeiro dentro do teu próprio Reino', ou, polo contrário, 'Rumeno balbuciante: Mereces continuar a ser estrangeiro, não cidadão. Fazes trabalhos sujos e mal pagados que nós não fazemos; mas os nossos benefícios sociais não vão ir para ti PORQUE não sabes español'. Ora bem, o estrangeiro que fale horrivelmente o español mas ganhe pasta poderá ser cidadão perfeitamente.»
O de se lavar as mãos o famoso Estado com isso da educação é verdade de Calino que não vou ousar contradizer. Ora bem, neste ponto reflecte-se o que digo a respeito da nossa estrangeirice no Reino: a obrigatoriedade de saber castelhano no RdE não só vale para os estrangeiros admitidos como estrangeiros pelo RdE (peruanos, romenos, franceses, etc.) mas TAMBÉM VALE PARA OS ESTRANGEIROS QUE AGORA SÃO CONSIDERADOS ESPANHÓIS, como é o caso dos galegos-portugueses, bascos e catalães-valencianos, que, pobrinhos, alguns não sabem bem a língua nacional espanhola.
Está claro que aprendemos mal as duas línguas. A própria, porque se nos ensina mal e totalmente em precário, quase prestes a ser uma matéria de opção. A nacional-de-españa, como a emissora de rádio, porque se ensina como própria, sem o ser na realidade.
Depois de ler o comentário anterior vejo que ensarilhei um pouco o que queria dizer:
1) Que temos obriga, como portadores de DNI espanhol, de conhecer a língua castelhana que é a nacional-de-espaÑa.
2) Que essa obriga é para todos os residentes no RdE. Os que têm o castelhano como língua materna podem interpretar essa obriga como uma cousa singela e natural. Os que não a têm devem aprendê-la.
3) Aprender castelhano em território espanhol é fácil, avonda com ir à escola. Mas a língua ensina-se, com melhores ou piores professores, em todo o território espaÑol do mesmo jeito.
4) Isso permite que nos lugares onde o castelhano é língua nacional a gente aprenda a ler e escrever NO SEU IDIOMA, de jeito natural (numa norma culta, diferenciada dos outros níveis de uso da língua, oral, coloquial, particularidades regionais, etc.)
5) Mas nos territórios do RdE dos que essa língua não é própria o resultado é nefasto mercê das interferências da língua própria e/ou do tipo de ensino que a ideologia nacional-de-españa impõe. Um ensino da língua como se fosse a língua materna dos alunos, quando não é.
6) Não sei se era isso o que queria eu dizer com diferente "jeito" de ensinar a língua. Mas até aí cheguei com o conto.
Continuo a reler o que escrevi antes...
Conhecer BEM a língua própria não é o mesmo que conhecer BEM uma língua estrangeira.
Com o inglês em países modernos da Europa, por exemplo, é fácil ver a diferença: um cidadão alemão corrente fala fluentemente inglês com bastante conhecimento de gramática e vocabulário e mesmo com alguns giros coloquiais. Porém, em língua alemã tem um domínio muito maior, muitíssimo maior.
Está claro que os galegos não chegamos a esses níveis. A língua própria, desconhecemo-la. A língua castelhana, não é própria e se nos ensina mal: aprendemo-la pior. O inglês não vem mais que a reforçar o caos linguístico, ainda que bem aprendido pode ajudar a esclarecer as cousas. Por isso é melhor que não se aprenda bem.
Observador, acho que estou basicamente de acordo. Destacas as contradiçöes do Reino: Se o español é "lengua nacional", näo se está a ensinar como língua nacional em todo o território. Portanto, os bilingues da Galiza, etc., estamos duplamente minorizados: nem aprendemos a língua própria como deveria ser, nem a "lengua nacional" como se supöe que deveríamos. Eu destacava era a diferença entre o nível legal ("obrigatoriedade do castelhano") e o nível das práticas. É esta relaçäo que tem significado social. Nas situaçöes coloniais dos séc. XVI-XVII, näo havia interesse por parte dos poderes coloniais em que os escravos africanos e americanos aprendessem bem a língua dominante. Um uso instrumental dela, ou de parte dela (as línguas "pidgin") era suficiente. Contra o mito do projeto de assimilaçäo completa ao español na Galiza, aqui nunca deixou de ser assim. Eu diria que até agora mesmo entre as figuras públicas (p. ex. políticos) de países do Estado com duas línguas quem pior falam o castelhano säo os galegos. É significativo, porque também näo falam bem o galego.
Saúde!, digoo, Salú!, que é mais galego ;-).
De acordo em que não interessa leccionar bem as aulas de castelhano nem que aprendamos bem a língua "nacional". Por que? Porque então seríamos cidadãos de primeira categoria, como os de Madrid, e reclamaríamos os nossos direitos (e Endesa, Iberdrola e Fenosa não poderiam espoliar tranquilamente os recursos da terra, que seria "nuestra tierra"...)
Mas acho que há também a outra face, a de não atender ao correcto ensinamento da língua sua, a castelhana e nacional-de-españa, por partir da base que tu dizes, de que "devemos de conhecê-la" por ser língua materna e de uso comum entre os espanhóis todos, e portanto também entre os galegos, bascos e catalães.
Para o Reino ensinar BEM a sua língua na Galiza deveria reconhecer (mesmo que silenciosamente, sem dizer nada) que a língua da Galiza é outra, que os galegos partem de outro idioma, e portanto o Reino deve orientar o ensinamento da nova língua desde essa perspectiva, como o que é, uma língua estrangeira aos falantes desse território. Assim o RdE conseguiria que aprendêssemos bem o castelhano.
Claro que então o ensino da língua nacional deveria apoiar-se na outra língua, portanto haveria que ensinar também BEM galego e por cima previamente, o que já não seria tão recomendável para os fins Reais.
Com o que concluo que este Reino não tem língua nacional porque não pode tê-la. Tal como dizes, o seu BOM ensino, o BOM ensino da língua nacional-de-españa é impossível de realizar-se em todo o território do RdE.
O que me some numa confusão grande porque então devo reconhecer que na EspaÑa o ensino de qualquer língua, mesmo da nacional, está destinada ao fracasso SALVO naqueles territórios de língua castelhana, que como é a sua língua materna têm muito caminho andado.
Bom. ;-)
Impoñer a lingua da RAG por Decreto ¿non é conservadurismo? ahhh...!
Non esquezas que hai 'conservadores' en tódolos eidos da cultura, e tí especialmente debéralo saber ben... (os 'españois' fai tempo que perderon a patente de corso do conservadurismo! jajaja...)
Se confundo 'interesadamente' a imposición á cidadanía e ós funcionarios será precisamente polo memo motivo = os que aínda estades no século XIX crendo que a 'función pública' debe ser MIMÉTICA co Goberno (Estado) sodes os que mantedes unha visión moi conservadora (decimonónica e obsoleta) dos cidadáns que levan a cabo as tarefas públicas (educación, saúde, etc...)
Non estou tan tolo como para SUPRIMIR a función pública (pois daquela só os que teñen cartos terían acceso ós servizos) senon TODO O CONTRARIO penso que a función pública debérase agiornar e potenciar a súa capacidade crítica para MELLORAR os servizos públicos: e non ter que pasar a vida lendo Decretos e Normas que fan da educación unha merda espichada nun pau!
Para iso, la levar adiante unha educación bi-lingüe en liberdade é polo que estou a loitar nestes e noutros foros (sen ningún éxito, é verdade!)
Erasmo, funcionario en excedencia forzosa por mor dos decretos de CONSERVACIÓN do galego litúrxico na Galiza do século XXI... é posible!
Máis do mesmo aquí:
http://foros.elpais.com/index...
Saúde lojo...!
Celso, obrigado pola aclaração (#63). E ao tempo que nestes dias lhe dava voltas ao tema da norma fónica, lembrei que na página da RAG aparece isto:
"Son finalidades da Real Academia Galega:
* Establecer as normas referidas ao uso correcto da lingua galega, conforme o disposto na Lei 3/1983, de 15 de xuño, de Normalización Lingüística, do Parlamento de Galicia, nomeadamente:
o A elaboración da norma gramatical, ortográfica e fónica.
o O inventario do léxico e a proposta dun dicionario de uso.
o A modernización e actualización do léxico."
Pergunto-me eu se realmente existe esta norma fónica ou é que nunca se chegou a fazer. A única notícia que tenho da sua existência são estes objectivos da web da RAG. Sabe alguém algo disto?
Por certo, outro dos objectivos da RAG, como se pode ler na sua web, é:
"Velar polos dereitos do idioma galego."
Hahaha. Manda caralho... Já seria criticável que disseram "Velar polos dereitos lingüísticos dos galegofalantes" como amiúde faz o Celso, mas é que isto é simplesmente hilariante (ou para botar-se a chorar).
Eu sei que há ou houve professores de certa universidade a darem fonética galega. Também sei que entre substituição e substituição com contrato precário são bolseiros no Ramón PiÑeiro. E ainda assim têm que procurar outros trabalhos, pois isso tudo não lhes dá para acabar o mês.
A resposta ao titular é mi doada...
Sendo o Galego unha lingua tan española, coma o Castelan, se eu vou a madrid, alí non me falan en Galego, non podo esixir que me digan as cousas en Galego, e non atopo Carteis Bilingues mesmo se entro en ficinas do goberno central....
¿Non son acaso discriminado por elo?, ou ben... ¿O Galego non é unha lingua Española?, ou ben ¿As linguas non teñen os mesmos dereitos?... e se non teñen os mesmos dereitos ¿Cal é a lingua que ten menos dereitos e portanto é discriminada tanto ela coma os seus falantes?
Dogma, as línguas não têm direitos. São os falantes dessas línguas, as pessoas quem têm/temos direitos.
Os falantes que temos menos direitos somos os "periféricos" ou estrangeiros na Espanha, paradoxo porque somos considerados espanhóis...
Quer dizer, para o nacionalismo espaÑol primeiro é a ideologia:
TODOS SOMOS ESPAÑOLES
E segundo essa premissa são aplicadas depois todas as disposições políticas, educativas e culturais:
TODOS DEBEMOS CONOCER EL ESPAÑOL (sic)
Portanto, toma-se como premissa que a língua espaÑola (sic) é língua materna e própria em todo o território espaÑol (sic).
Isso inclui, na realidade, territórios em que a língua materna das pessoas, a língua própria, é outra, diferente da "espaÑola" (que é propriamente a CASTELHANA).
Desse jeito, a língua castelhana ou espaÑola ensina-se em todas as partes do RdE do mesmo jeito, como se fosse língua materna, sem ter em conta que nalguns territórios não é e deveria ensinar-se como (com métodos, estratégias, objetivos próprios de) uma língua estrangeira.
Assim aprenderíamos a falar bem espaÑol, sem "resesos" ou "no-lo-doy-hechos" e com boa fonética espaÑola que é mais próxima da castelhana.
Mas entanto não é assim, os galegos continuamos a falar e pensar em galego ATRAVÉS DO PSEUDO-ESPAÑOL que aprendemos. Com o paradoxo de que pensamos que falamos castelhano.
É curioso, não?
Los gallegoparlantes efectivamente son discriminados. Todas las administraciones gallegas les discriminan favoreciéndoles con impresos y comunicaciones exclusivamente en su idioma, mientras que los castellanoparlantes, abrumadoramente mayoritarios en Galicia, tenemos que aguantarnos ante tal ilegalidad promovida por los totalitarios de San Caetano.
Hahahahaha, que crack!! (Pergunto-me de onde tirará tanta energia mental o espanhol este...)
¿os falantes de español maioritarios en Galiza? hahahaha, "por el mar corren las liebres, por el monte las sardinas,..."
Não há castelhano-"parlantes" na Galiza. Chegamos só a conseguir falar uma mixórdia da nossa língua, nerval, e a língua de Castela, estrangeira, alheia.
Se no parlamento Europeu oralmente o Português e o Galego são a mesma língua porque será que o Estado espanhol através da RAG quer isolar o galego na norma escrita e não aceita o padrão internacional? E gasta milhões de Euros dos nossos impostos a criar um dialecto padrão isolasionista artificial?
É uma questão política com receio da Galiza ganhar autonomia e chegar à independência.
Porque a nossa língua ao contrário do catalão e basco por exemplo tem uma dimensão mundial sendo falada em todos os continentes por cerca de 300 milhões de pessoas e é oficial em 10 países incluindo a Região Autónoma de Macau na China.
Acresce ainda o facto que sem ser idioma oficial é também a língua materna falada e escrita de milhões de pessoas de territórios em vários continentes, com destaque para a Índia no antigo Estado Português da Índia ( Goa, Damão, Diu, Dadrá e Nagar-Aveli) que foi português durante 5 séculos.
É também língua oficial das principais organizações mundiais como na União Africana (onde o espanhol não é), no Mercosul e na União Europeia onde oralmente é reconhecido como galego.
O galego e o português foi a mesma língua oficial falada e escrita em Portugal e na Galiza até os castelhanos a terem extinguido oficialmente na Galiza. Só a reintegração da nossa língua materna faz acabar com a colonização linguística dos galegos. A RAG tenta impor definitivamente a colonização castelhana da língua e isolar os galegos dos povos que falam a nossa língua materna. Tudo porque se teme das vantagens económicas e culturais que a Galiza obtém por entrar num mercado de cerca de 300 milhões de pessoas. Por isso todos os galegos e galegas se devem opôr ao dialecto “portuñol” da RAG. Nós temos como língua materna uma das mais importantes do mundo, não precisamos de a trocar por um dialecto criado artificialmente pela RAG para nos isolar no mundo.