Esta semana cúmprense 75 anos do recoñecemento nacional do noso país polo Congreso de Nacionalidades Europeas, organismo da Sociedade de Nacións, predecesora da ONU.
Plácido Castro
"O Partido Galeguista, partido nacional dos galegos, representado no parlamento español polos deputados Otero Pedraio, Castelao e Suárez Picallo, declara solemnemente (...) que conta con máis de dous millóns de almas e habita a totalidade do territorio de Galiza, é unha nación ben definida, que se diferencia claramente dos outros pobos que habitan España. A súa orixe, a súa historia, o seu idioma, e os seus costumes xustifican esta diferenza dunha maneira absoluta".
Con esta declaración, presentada en galego e en inglés e aprobada polo IX Congreso de Nacionalidades Europeas que tivo lugar en Berna entre o 16 e o 18 de setembro de 1933, o noso país ingresaba neste organismo adxunto á Sociedade das Nacións (a ONU de entreguerras). Esta semana, xa que logo, cúmprense -exentos de celebración institucional ningunha- os 75 anos do recoñecemento internacional de Galiza como nación europea.
No entanto, dende a Fundación Plácido Castro -intelectual e político galeguista que nos representou en Berna- pretenden contrarrestar o esquecemento oficial coa organización dunha mesa redonda para analizar este feito histórico. Será este venres ás 20.00 horas na Casa da Cultura de Vigo, e contará coa presenza dos deputados do BNG e do PSOE no parlamento español Olaia Fernández e Ceferino Díaz, respectivamente. A intención é que un membro do outro partido con representación no Hórreo tamén participe, mais "problemas de axenda" fano pouco probábel. Ningunha outra formación foi convidada.
Moderará o encontro Xulio Ríos, director do Igadi -instituto que alberga á Fundación Plácido Castro- e un dos principais impulsores da recuperación e da divulgación daquel recoñecemento, de que, tal e como escribía o propio Castro días despois en El Pueblo Gallego, "por primeira vez na súa historia, Galiza concorreu con personalidade propia a un Congreso internacional".
Ríos considera que serviría ademais para resolver un dos principais problemas que se presentaron o ano pasado durante o debate para a reforma estatutaria: "Fóra do fin político de cada un, xa sexa a autodeterminación, a independencia, o autonomismo, o rexionalismo, ... o sucedido en 1933 é un feito histórico". "É unha realidade da que hai un gran descoñecemento na sociedade e que os líderes políticos galegos non deberían obviar", engade.
A Fundación tamén está a xestionar coa Concellaría de Cultura de Vigo a colocación dunha placa en memoria de Plácido Castro na rúa da Reconquista, lugar onde viviu o cambadés logo de que un tribunal militar da Coruña o condenase a vivir como mínimo a 100 quilómetros de Muxía pola súa actividade política durante a II República Española. Non sería a primeira vez. Hai cinco anos inaugurouse outra placa no mesmo lugar, mais poucas semanas despois apareceu esnaquizada.
Reparemos um momento sobre os nomes que formaram parte do PG:
Castelao, Risco, Bóveda, Pedrayo, Carvalho Calero, Filgueira Valverde, Plácido Castro, Suárez Picallo, Cunqueiro, López Cuevillas, Vilar Ponte, etc.
E agora temos na Xunta a Touriño e Quintana :P
Quase que me dá vontade de chorar...
Non hai dúbidas que a xeneración aquela e moi difícil de superar. Porque eran cultos, facían cousas polo país e non antepuñan endexamáis o ser de esquerdas ou de direitas ao sentírense galeguistas ou nacionalistas.
Semella que agora uns queren pasar por galeguistas diante das cámaras (PP e PSOE). Uns para captivar votos e outros para non seren tildados de "fachas" e parecer máis "cool" cara aos novos.
E hai outros que titulándose de nacionalistas, fican estomballados na poltrona semellando ser progres e de esquerdas para seguir por moito tempo na súa comodidade. Por non falar que moitos son analfabetos que descoñecen o pasado de Galiza.
Os do PG tiñan moi claro e moita máis cabeza que os "UPgallos" e "progres" de agora. Comparar a Risco con Quintana é coma facelo cun Mercedes e unha cariilana.
#1, #3, pero ¿De que ides vos? ¿Tomáchedes a medicación?
Mirade que non vou eu defender a ninguén, o mereza ou non, pero respecto das vosas opinións e comparacións gratuítas, levámola clara con mentes preclaras coma vos (preclaras por baleiras, como é aparente).
¡Vaia mestura de nostalxia, ignorancia e mala idea! Alucinante...con adelantados coma vos sí que íamos chorar, si.
Entón de que se trata? De non facer ren ata que teñamos aquí aquela xeración (no xuízo final), ou ate a verificación da Alba de Groria? Ou procuramos os respectivos ADNs e intentamos a clonación, por ver de achegármonos a aquelas potencias e capacidades que xa hai que foron alá?
¿Que carallo propoñedes vos, cacho eminencias seguramente incomprendidas (e moi probabelmente incapaces)? ¿Non era mellor que estiverades quietiños cos teclados e fósedes cavar ao monte?
Ayer como hoy: una oligarquía de señoritos que jamás hablaron gallego en su vida privada y que inventaron un discurso disparatado completamente a espaldas del pueblo gallego. Ayer como hoy: fracasaron.
Outrolector, pouca estima lhe tens ao teu país se crês que nom temos melhores eminências e potenciais governantes que Quintana, Torito e demais...
#5 "Ontem e hoje: uma oligarquia da dama que nunca falou galego em sua vida privada e que inventou um discurso completamente disparatado costas do povo galego. Ontem e Hoje: falhou." (on-line translate)
Que bem definido; aínda bem que veu Franco e situou @s galeg@s no lugar que lhes correspondia.
Ainda assim o da clonaçom nom estava mal. Qualquer cousa ante que Quim e Paco Rodriguez
Durante a segunda republica, os galegos defenderon un estatuto para Galiza, en contra do parecer do propio goberno republicano.
Agora os propios galegos loitan contra un estatuto que nos defina como o que somos, e preocupanse mais polo perigo que sofre o castelan que polo noso idioma, o galego.
Os líderes saen do pobo, cando o pobo os demanda, os galegos aclamaron a Fraga, unha reminiscencia do dictador que nos roubou a palabra, onde está pois o pobo galego.
#9 Ou onde está o que resta do Povo Galego dos anos vinte e trinta; quando a GZ tinha umha taxa de afiliaçom à UGT (socialista e comunista) e a CNT maior do que a média do Estado quando tinhamos três GALEGOS representando-nos em Madrid, que foram eleitos, os do 36 em coaligaçom com a Frente Popular, quando os marinheiros, agricultores e marinheiros estavam organizados... Que onde está o Povo Galego? Nas "cunetas, no fundo das rias, mortos em prisom, atemorizados durante as suas vidas, mortos ou esquecidos no exílio, mortos em campos de extermínio nazi por colaborarem com a Resistência Francesa ou simplesmente por serem refugiados políticos, em fossas comuns... Eis onde está o Povo Galego!!!!!!!!
Se hoxe estivesen vivos: Alonso Rios, Basanta del Rio, Banet Fontenla, Bóveda, Carballo Calero, Plácido Castro, Victor Casas, Alvaro de las Casas, Filgueira Valverde, Lugrís Freire, Ramón Martinez, Nuñez Bua, Paz Andrade, Risco e Tobío Fernandez, no Consello Executivo do PG, sen a carga historica que supón estar mortos e vivir no recordo colectivo, se fosen como eran cando fundaron o PG, neste tristes momentos da historia de Galiza, non terian a onde ir xa que terian moi pouco apoio dun pobo que xa non sinte a súa cultura, xa non pensa que debe ter un destino a que aspirar, xa non pensa nin late coma un pobo con historia, con presente e con futuro.
É moi doado falar do pasado cando xa se coñece, hai que vivi-lo presente e aspirar a un futuro mellor e para elo fai mais falla un pobo que un lider ou lideres.
Pero vamos a ver, Roquinho: nunca, nunca jamás, Galicia ha estado mejor que ahora: social, cultural y económicamente. Lo de triste, entonces, ¿por qué lo dices? ¿porque no gobiernan los tuyos y los que no piensan como tú no están en la cárcel?
estou de acordo con Carlinhos. en canto ao que di roquinho penso que un lider solido e recoñecido seria quen de atraer á xente indecisa, que nas xente nova é a maioría.
Estás certo de que o nacionalismo do PG fracasou micsha? O seu máximo objectivo era conseguir a autonomia para Galiza... eu penso que lhes foi bastante bem e ademais tiverom umha representaçom bastante elevada.
Mas vós com a vossa história.
Galiza nunca estivo melhor que agora. Claro que nom. Nem Galiza, nem Espanha, nem Portugal, nem França, nem os EUA...
E Castelao, Pousada Antelo, Bóveda... nunca falarom galego-português?
xD. Se quadra estaria bom que lhe botases umha olhada a sua origem, por exemplo, Castelao era filho de marinheiro que como todos sabemos sempre foi a bandeira da língua espanhola na Galiza. xD
Se aínda me falasses do "Cenáculo Ourensán", mas nem com essas.
micsha, ti e os teus hai tempo que tiñades que estar no cárcere por crimes de guerra e postguerra. Así de clariño e ilegalizados.
Ondiá!! Micsha recoñecendo que co bipartito acadouse a mellor cota de benestar prós galegos na historia (nin máis nin menos), e que se vive mellor que durante o Fragolítico.
Es que el touriñado vive de los logros del fragolítico, o qué creías...
E o fragolítico do franquísmo. Non si, michsa?
Dios!!! que tiempos aquellos en que los hombres eran hombres y las mujeres, mujeres y no como ahora.
Prefiero aquellos tiempos en que los hombres llevaban con dignidad sus nombres: http://pt.wikipedia.org/wiki/P...
20# Pois que che coma o fígado umha ave dumha p... vez, Trol.leiro.
Vexo, con agrado, que che vai a mitoloxía grega.
Pero querid@ osiño: fíxate, se é posible, que o meu prometeo está en galego e en minúscula.
Ademais, a min as linguas non me dan medo, nin me sulfuran.
Non é Fraga a clave, é Francia! Que pinta un mamotreto de estado que se mete en lingüística como elefante nunha cacharrería dentro da Unión Europea? O único equilibrio territorial posible en europa é a federación das eurorrexións. Se non, a Unión vai fracasar unha e outra vez. Como encaixa aí Galicia Nación? Con xeitiño, como pivote entre o Estado español e a eurorrexión Galicia-Norte de Portugal. Só dos equilibrios dinámicos se obtén algo, non das rixideces monolíticas.
Por certo, a federación era o que pedían os galeguistas daquela, algo xa practicamente conseguido en España, pero que inda vai con atraso nos estados veciños de Portugal e Francia. Un independentista poderá argumentar que daquela conferencia só se recorda ás nacións que hoxe teñen Estado: Polonia, Lituania, Letonia, Estonia,... non obstante todas elas están dentro da UE soportando a desigualdade de trato con outros estados maiores, perdendo poboación e admitindo industrias que pagan pouco e traen moito custo social. Non é unha situación tan diferente como para non voltar facer fronte común, non?
Eu non sei que fas perdendo o teu tempo aqui, micsha, se tes moitas webs no teu querido idioma, coo pode ser a de El Mundo ou a da COPE...
Micsha, eses "señoritos" sí que triunfaron, porque grazas a eles e a presentaren o Estatuto no '36, agora somos Nacionalidade histórica, e grazas a eles e o seu semente imos facer anacos (usando aos "sociatas" como bonecos) a antiga "España". Ás poucas, manseniñamente, pero con seguridade que a túa España dentro de uns anos ficará morta. Por certo, os españois sempre perderon en todo: xa no século XVI calquera cidade de Holanda era máis rica que a patética Toledo ou Cádiz, perdeu Cuba, perdeu con Morrocos. Non si MIcsha? Os toureiros maketizados sodes patéticos
En el final de la semana pasada leí un texto en Vieiros.
El texto fue presumiblemente eliminado por la redacción de Vieiros.
No estoy de acuerdo con ningún tipo de censura.
Por lo tanto, aunque no estoy de acuerdo con algunas conclusiones, decidí publicarlo.
Por la libertad de prensa tras el texto que he copiado en Vieiros:
“”««O meu amigo que usava em Vieiros o nome “ LiberdadeGaliza” pediu-me que publicasse este texto em VIEIROS porque os seus textos têm sido censurados e por último foi cortado o acesso a Vieiros presumivelmente pela sua redacção.
O QUE É SER NACIONALISTA:
“A padeira Brites de Almeida não foi uma mulher vulgar. Era nacionalista, grande, com os cabelos crespos e muito forte. Não se enquadrava nos típicos padrões femininos e tinha um comportamento masculino. Nasceu em Faro (Algarve) Portugal, de família pobre e humilde. O Reino de Portugal tinha sido fundado só há 240 anos e os portugueses sentiam-se ainda galegos.
Mais do que nacionalismo português havia um sentimento contra Castela e Leão pelo facto de pouco tempo antes os independentistas galegos terem sido esmagados por exércitos desses reinos.
Para o povo português a derrota castelhana em Aljubarrota para além de ser decisiva para Portugal representava um ajuste de contas com Caslela e Leão pelo que tinham feito aos irmãos independentistas galegos.
O dia 14 de Agosto de 1385 amanheceu com a notícia da invasão de Portugal pelo exército castelhano constituído por mais de 30000 homens criando as condições para a batalha de Aljubarrota. A padeira Brites de Almeida não conseguiu resistir ao apelo da sua natureza. Pegou na primeira arma que achou e juntou-se ao exército português que só com 6500 homens já incluindo 300 arqueiros ingleses naquele dia derrotou o invasor castelhano que tinha um poderoso exército com mais de 30000 homens incluindo castelhanos, franceses e genoveses. Depois da derrota castelhana chegou a casa cansada mas satisfeita, despertou-a um estranho ruído: dentro do forno estavam sete castelhanos escondidos. Brites pegou na sua pá de padeira e matou-os logo ali. Tomada de zelo nacionalista, liderou um grupo de mulheres que perseguiram os fugitivos castelhanos que ainda se escondiam pelas redondezas. Conta a história que Brites acabou os seus dias em paz junto do seu marido lavrador mas a memória dos seus feitos heróicos ficou para sempre como símbolo da independência de Portugal. A pá foi religiosamente guardada como estandarte de Aljubarrota por muitos séculos, fazendo parte da procissão do 14 de Agosto.
A Batalha de Aljubarrota foi uma entre muitas que o invasor castelhano foi derrotado e humilhado em Portugal. Versão castelhana indesmentível: http://es.wikipedia.org/wiki/B...
No fim da batalha nenhum comandante português ficou ferido. Dos 5 comandantes castelhanos 2 foram mortos( Juan de Rye e Pedro Álvarez Pereyra), 2 ficaram gravemente feridos e prisioneiros ( Pero López de Ayala e Gonzalo Nuñez de Guzmán ) e 1 (o Rei D. Juan I de Castela) fugiu gravemente ferido, beneficiando da clemência do Rei de Portugal. O rei D. Juan de Castelha ostentou falsamente o título de Rei de Portugal sem nunca o ter sido porque nunca foi aclamado pelo povo nem em cortes e foi derrotado militarmente pelos portugueses. Morreram mais de 10000 homens do lado castelhano (em 2004 um historiador espanhol diz sem fundamento que só morreram 3000) e 6000 foram presos. A certeza é que dos mais de 30000 homens do exército comandados por D. Juan I de Castela que invadiram Portugal só menos de um terço voltam. Chegaram a casa só menos de 7000 homens muito feridos. Dois (2) rios na zona de Aljubarrota ficaram entopidos com os corpos mortos das tropas castelhanas. O povo matava todos os soldados castelhanos que debaixo de humilhação tentavam fugir até que o Rei de Portugal pediu clemência ao povo pelos derrotados para que alguns podessemregressar a casa. Só este pedido de clemência do Rei português que o povo obedeceu, permitiu o regresso de menos de 7000 dos derrotados onde se incluia o Rei D. Juan de Catela após humilhação popular. Das mãos da padeira Brites de Almeida foi salvo e feito presioneiro o comandante castelhano Pero López de Ayala já com dentes, pernas e braços partidos, quase sem vida, pelo exército português que o queria vivo para dar informações e ser peça de negociação da paz definitiva. Na sociedade machista da época a humilhação foi tão grande que os castelhanos se dividiram em duas explicações, uns diziam que Brites de Almeida não era uma mulher normal tinha grandes mãos com seis dedos em cada uma, outros que tinha sido um sonho ou uma lenda. A verdade é que a biografia desta mulher está documentada desde o nascimento até à sua morte. A grande superioridade numérica de nada valeu aos castelhanos. Nesta batalha morreu a élite do exército castelhano, fidalgos e nobres dos mais importantes. Foi decretado luto em Castela por 2 anos.
Deste facto histórico temos de tirar duas conclusões:
Primeira- Os portugueses só com 6500 homens ganharam contra um exército com mais de 30000 porque usaram a inteligência. Quando o Rei de Portugal sobe da invasão estava à mesma distância de Aljubarrota que as forças castelhanas e ainda teve de reunir as tropas. Teve a inteligência de empurrar os castelanos para o melhor local para os portugueses vencerem a batalha e conseguiu. Ou seja conduziu a guerra antes de começar.
Com este facto histórico não se pretende insentivar a violência mas a inteligência. Hoje não é com guerras ou guerrilha que a Galiza conquistará a sua autodeterminação conforme está consagrado no direito na carta das Nações Unidas. Os patriótas galegos têm meios políticos e económicos para inverter esta situação de forma à Galiza deixar de ser um terriutório colonizado onde a vontade castelhana prevalece. É só usar a INTELIGÊNCIA.
Segunda- Os portugueses depois de derrotarem os castelhanos, destruiram a elite não só do exército de castela, mas também dos aliadas destes franceses e genoveses. Podiam então Portugal invadir Castelha e ocupá-la. Hoje tiríamos os portugueses colonizadores e os castelhanos terrorista a lutar pela sua independência. Mais uma vez Portugal mostrou inteligência por saber que um povo não pode ser livre se subjugar outros. Aproveitou a vitória para se solidificar como país soberano e começou a sua expansão comercial ultramarina ainda no reinado desde Rei vencedor em Aljusbarrota e sendo um povo pequeno criou o maior império do mundo. Desenvolveu a arte de navegação que a outra potência marítima mundial a Inglaterra só 200 anos depois conseguiu chegar aos mesmos sítios. E só foi obrigado mais tarde a dividir o mundo com Espanha porque homens como Cristóvão Colombo e Fernão de Magalhães aprenderam a arte de navegar em Portugal e zangaram-se com o Rei português indo oferecer os seus serviços a Castela. Os portugueses souberam sempre melhor lidar com os nacionalismos veja-se o caso do Brasil não houve guerras de libertação, antes da independência o nome do Estado Luso era: Reino Unido de Portugal, Brasil e Algarves. Portugal era o território que se tornou independente da Galiza, os Algarves eram as terras reconquistadas aos mouros e povoadas (a sul do rio Tejo). O Brasil acabou por ser independente porque o rei de Portugal o deu ao seu filho coroando-o como o Imperador Pedro I.
Pelo contrário a tradição castelhana é oprimir os nacionalismos. Franco foi o homem da oportunidade perdida de fazer o Reino Unido de Espanha.
Depois da vitória tinha todas as condições para fazer uma federação de Estados com todas as nações e não um Estado totalitário que oprime as outras nações.
Na época da batalha de Aljubarrota a monarquia era absoluta, mas chamava-se aos nacionalistas REBELDES. Hoje na dita monarquia democrática chama-se aos nacionalistas TERRORISTAS. Assim não dá! Torna difícil a paz. O nacionalismo é um problema político e são os políticos que têm de resolver.
Nota: Batalhas com esta dimensão entre Portugal e Castela houve 3 em épocas diferentes ganhas por Portugal além de outras mais pequenas para defender a integridade de Portugal. A independência de Portugal foi conquistada com muito sangue e não oferecida.
Relevante foi também as 3 derrotas de Napoleão de França aliado a Castela derrotado e humilhado nas três invasões. A inteligência foi sempre decisiva na vitória. Nós galegos temos que aprender com o passado e com inteligência construirmos o futuro. Somos um povo colonizado economicamente e culturalmente.”
Autor
INDEPENDENTISTA »»””
Nota final.
Parece que este punto de vista fue criticado por dos veces en Vieiros:
Una vez publicados por: Usuário LiberdadeGaliza.
Un segundo momento en publicado por: Usuário INDEPENDENTISTA
Vieiros cuando él era libre de impresesa se descatadamente en el primer lugar en rankigns las páginas más populares en Google.
Cando comenzó a condenar los nacionalistas disminuyó con la distancia a la red segundu lugar. http://www.google.com/Top/Worl...
No meu fraco Galego-português tenho de dizer á redacçom de Vieiros ou têm um jornal dixital aberto sem censura para os galegos oprimidos poderem dar a sua opinion sobre o que tem sido a colonizaçom castelhana na Galiza e terá um jornal com muitos leitores , ou polo contrário terá poucos leitores mas receberá dinheiro do governo espanhol por contribuir com a morte da nossa língua materna o GALEGO-PORTUGUÊS e impor o dialecto o PORTUNHOL que se tenta por opçon dividir os galegos entre si e estes dos irmóns da fala em todo o mundo. De nada vale falar de qualquer assunto da Galiza se o fundamental que é o respeito pela sua identidade, cultura e língua não forem resolvidos. Tudo o resto é como diz o brasileiro , é enrrolar o povo. Peço desculpa aos leitores de Vieiros mas perante a censura detectada copiei e reproduzi esta mensagem histórica.
Zé Castro
Curunha Galiza Europa
Zé Castro, deixa de emporcar todo co spam
Os galegos constituímos unha nazón. Unha nazón cos elementos básicos recoñecidos internacionalmente. Reprimidos por séculos mediante a forza das armas e do poder do diñeiro, soubemos manter o noso idioma na Terra e no alén mar.
O franquismo campa nas mentes duns poucos fanáticos que existen e conviven con outros fascistas no mundo. Morreu o xefe, morreu o movimento. Os seus mantedores collen a pel do año que lles convén.
Os que por eiquí escriben son patognomónicos.
Viva Galiza Ceibe. Saúde e Terra.
"O meu amigo que usava em Vieiros o nome “ LiberdadeGaliza” pediu-me que publicasse este texto em VIEIROS porque os seus textos têm sido censurados e por último foi cortado o acesso a Vieiros presumivelmente pela sua redacção"
HAHAHAHAHAHAHAHAHA, mi mah que pena dan algúns que nins sequera dan a cara de verdade, e veñen con lerias e con outros alcumes...
A verdade e que non coñecía este fito histórico, pero gustaríame saber tamén que nacións foron recoñecidas naquel momento.
De acordo contigo Outrolector.
Estou farto dos trolls: foise gaviotero e fican os de Nós-Up&Down, os da IU-EU-oi-ai-carallo! e os da Frente Popular Chinesa-galega (non sei se algún tamén da Terra Galega Vendida.
A verdade é que aquela xeración é irrepetibel, pero o seu proxecto de nacionalismo integrador e desinteresado non ten nada que ver cos oportunistas que agora controlan o BNG, que de todoos os xeitos e por sorte non representa a todo o nacionalismo galego.
#30 Aquí os verdadeiros amos e amas da razão devem ser os que votam a...?