Xurxo Martínez González, colaborador de Vieiros, envíanos esta crónica sobre o acontecido en Vigo na tarde do mércores.
Unha convocatoria anónima avisou ao longo desta semana dunha concentración de repulsa contra o acto de Galicia bilingüe, combinando contra as 19:45 na entrada.
Eu cheguei ás 20h, e xa estaba o teatro tomado pola policía. Aos que pareciamos sospeitosos, mandábannos cruzar a outro lado.
Unha vez na concentración, e con boa fe que era pacífica (non houbo empurróns dos concentrados, nin berros escandalosos, nin intentos de saltarse a barreira... nada), que se xuntou na beirarrúa e nas escaleiras da Casa das Artes, berráronse consignas a prol do galego, con alusións á hipocresía de GAlicia Bi, con dúas pancartas (que non lembro que puñan) e cartulinas con lemas como "En Galiza en galego", ou "Queremos vivir en galego".
A medida que se achegaban as 20:30 había máis público congregado nas portas do acto. Foi entón, cando dun total de 7 grileiras saíron unha manchea de antidisturbios preparados. Xaora que eran de fóra, os clásicos. Logo comezaron a empurrar aos que termaban da pancarta para dentro da beirarrúa dicindo que aí non se podía estar porque non se deixaba paso ao resto dos viandantes. Eramos nese intre, unhas 150 persoas (para min, ollo).´
Foi xusto nese intre cando estoupou un petardo e a policía cargou, deixando un mozo cunha brecha na cabeza (acabou no hospital) e varios contusionados, cunha carga policial que case chega ao cruce de Colón (uns 50m). Logo se reorganizou a concentración e aguantouse. Colleron preso a un rapaz de Coruxo (J.M.P.L.) que levaron consigo e foi asesorado por un avogado (creo que da CUT) que estaba na concentración.
Do tema do petardo, hai varias testemuñas que afirma que foi un propio policía que o prendeu. Alén destas testemuñas, unha xornalista tomou nota e afirmou o mesmo. Eu non mireii de onde saíu nin que o tirou, pero iso si non me parecería raro porque estaba mirando aos da pancarta e non mirei voar ningún petardo. POdería ir polo chan? POdería, non o podo afirmar.
Xa cando as augas calmaran e á espera de rematar o acto de Galicia Bi, varios policías identificaron, canto menos, a 4 persoas e a unha tentaron levala pero ao fin, desistiron. Houbo moita tensión. A concentración trala carga viuse mermada e a xente desperdigada.
Ao rematar o acto de GAlic Bi, comezou a saír a xente e viñeron andando pola mesma beirarrúa onde estabamos nós, pola mesma mesma, e entón houbo insultos e algún amago de agarrada, pero nada. É máis, os propios antidisturbios non repararan no posíbel contacto entre eles e os que nos congregaramos, de tal xeito que mesmo eu, que lle estaba dicindo a uns rapaces que defendía o galego que deixasen a uns tipos de Ga-bi que nos increpaban, chegou un policía e empurrounos, e foi cando fixeron un cordon policial enorme, facendo de nós unha soa fila contra a parede, con ameazas (asquerosos, perras) dos propios policías e coas aldraxes e chulerías dos outros (un tipo traxeado tivo a indencencia de pararse diante da concentración, qutar un pito, encedelo e botar o aire diante uns dos concentrados.
Nesa tensión houbo varios amagos de carga.
Despois sairía Corina Porro, que acudiu ao acto, e quedouse fitando para a concentración esbozando risos sarcásticos. Non foi a única, alén doutros que berrabana: "terroristas" ou mesmo "arriba españa!".
Do acto dentro, croe que o rebentaron un par de veces diferentes persoas (6 persoas identificadas que se ergueron e 6 intres diferentes), que mesmo subrion á palestra,e foron identificadas. Si que foi un éxito de xente para eles, (eu calculo polas 500 persoas canto menos). Disque estes dous que subieron á palestra e mallaron neles moito, e mesmo no tránsito de saír volveron a ser golpeados. Disto só sei de faladurías alí.
Contra as 23h había convocada unha concentración en solidariedade, decidida por parte dos asistnetes logo de rematar o acto. co detido na comisaría de Vigo, en López Mora. Nesa concentración non che sei nada.
O rapaz qe levaron onte, nunha concentracín que houbera en Vigo, xa o avisaran ao xeito "a ti te tenemos ganas". Mesmo un polícia cando estaba identificando a unha moza díxolle "a mi háblame español que non te entiendo y ponteme relajada" Iso mireno eu e varios sindicalistas que había ao meu carón.
Por parvos. Dói-me dizê-lo, mas parece que não aprendemos. Neste país só se pode ir a actos públicos gravando e fotografando todo, sempre encomendando-lho a várias pessoas e disimulando o mais possível.
Igualmente, procurar identificar os agentes da "otoridá" com comportamentos que se excedam de cara a formular denúncias colectivas.
Hoje em dia não se pode ir de confiado e de boa fé, sobretudo se se sabe que haverá polícia. Em igualdade de condições (que nunca haverá), a declaração policial sempre terá presunção de veracidade, e é por isso que cumpre agir com cautela, inteligência e organização.
Do contrário, melhor ficar na casa do que acabar no hospital e, ainda por riba, denunciado e previsivelmente condenado (tripla humilhação).
Até quando? Pois ate que o poder cambie de mans, e non teñamos unha policia ultradereitista ou medios de comunicación ultradereitistas.
A pregunta é como facemos para chegar ó poder.
desde cando?
Hai 30 anos pensamos que as cousas cambiarían, e esta pre-campaña di o contrario. por iso desde cando. 700 anos, 500, 70, 1. Escollo a segunda
Até quando?
Boa pergunta
Desde o trunfo no 1936-39 do fascismo em Espanha, os assassinatos e o exílio, Galiza ainda não enfrentou de vez o seu status linguístico. Na transição para a democracia os elementos infiltrados polo franquismo dentro do galeguismo para desvirtua-lo funcionaram OK. Realidade Galega no político, RAG e posterior ILG no linguístico: personagens como García Sabell, Filgueira Valverde, Ramón Pinheiro, Fernández Albor, enquanto nos mídia tudo segue igual: La Coz, El Farol, El Retroceso, El Idealista, La Regioncita, El Porreo, Telegaita(hoje teletorito)... Findada a censura previa continuaram na mesma, ainda que com matizes mais ou menos, quase sempre desvalorizantes e minorizantes.
O enfraquecimento progressivo da língua: baixa em número de utentes, rotura geral na transmissão geracional, normativização irracional e subsidiária da língua tecto (castelhano), praticamente inexistencia de modelos urbanos de língua dentro da CAG, estrangeirização do português, ... Tudo isto conduz à polarizar duas posturas dentro da sociedade.
Dum lado a que procura o cume do processo castelhanizador, a castelhanização total, que sabe que já lhe resta menos para chegar e pisa o acelerador. Tem o apoio mediático dentro e fora da Galiza. Tem o apoio de todos os espanhóis que abrigam a ilusão de castelhanizar a Espanha toda (passado-amanhã Portugal também), isso que pudo ser noutros estados nacionalistas (por ocasiões fascistas) como Itália, França, Alemanha. E não compreende esta gente que se em Espanha não foi já não pode ser pois o nacionalismo que voou alto da mão do romanticismo nos séculos XIX e XX findou o seu ciclo.
Do outro lado a postura de querer viver em galego com todos os direitos linguísticos como qualquer zona civilizada, na Galiza em galego como em Castilha em Castelhano como em Valónia em Francês, e também reverter a mudança linguística operada nas duas ou três últimas gerações.
O conflito emerge agora, justo quando a direita pós-fascista e nacionalista espanhola perde o poder ao tempo que a posição da língua da Galiza raia na desesperação. E é nas situações desesperadas ou minorizadas onde o reagir aparece.
Agora bem, estudos e estudiosos das identidades afirmam que entanto as identidades nacionais, étnicas e religiosas podem derivar em assassinas, não há precedentes históricos nesse sentido das identidades linguísticas.
Por tanto na zona do mundo chamada Galiza, em galego. E cuidado com o nacionalismo espanhol tão abundante e abafante, que não acredito que volte a matar, mas como herdeiro e fruto de tanta violencia física e psíquica, ainda nos foderá quanto poda.
Os da Galiza Plural en castelán queren tirar abaixo a Lei de Normalización Lingüística DO GOBEERNO FRAGA!!
Cicais sexa pouco afortunado o termo empregado pola presidenta de GB para arengar ós participantes no acto a seguir recollendo sinaturas a prol da Liberdade Lingüística en Galiza… pero ante a realidade lingüística que estamos a vivir nos últimos meses compre tomar distancias daqueles que pensan seguir o camiño da ‘inmersión lingüística’ especialmente nas cidades nas que –como todos ben sabemos- o uso do galego é, cando menos, moi minoritario entre os xoves.
Non parece de recibo que mentres algúns denunciamos que unha lingua NON SE FALA POR DECRETO outros estades empeñados nunha ‘cruzada galego-institucional’ que convirte ós que falamos castelán en pouco menos que traidores á patria e á terra…!
Estas noticias non deberan pasar de anécdotas pero algúns estades a facer delas unha categoría perigosa para o futuro da lingua e cultura galegas. Son moitos os foros nos que se tilda de ‘fascistas’ ós que defendemos a Liberdade Lingüística, as rapazas que interrumpiron a conferencia de GB berraban ‘o bilingüísmo é españolismo!’… e certamente que o é… pois vivimos no Reino de España (Estado Español para outros) e polo tanto a afirmación dos defensores da imposición lingüística non dí nada que non sepamos: galegos, vascos, cataláns, canarios… somos todos españois falemos o que falemos, vivamos coma galegos ou vivamos coma asturianos….!
Porén aqueles que fan da lingua unha ‘cruzada nacional’ xa que ó parecer non teñen outro xeito de amosar a súa galeguidade e amor por esta terra máis que seguir cal papanatas as directivas dos filólogos de turno en sucesivas e pouco afortunadas reformas ortográficas que veñen a separar ós galegos e galegas en escolas e tendencías máis que a recuperar o idioma común… (de aí as risas sobre a lusofonía…) son os que ó parecer están máis doídos coas iniciativas que preconizan a liberdade dos falantes para expresarse na lingua que lles próa…!
Sentidiño, pouco pero que dure… é o meu consello ós que tan alporizados estades ó regreso das viaxes institucionais á unha Cuba post-revolucionaria subvencionados pola Conselleira de Cultura grazas ós impostos de tódolos galegos e galegas falen a lingua que falen… (pois ó parecer para recoller cartos non hai que pedir o Celga…)
Esta terra sempre foi bilingüe (cando non diglósica) e non vai ser grazas ós decretos que mude a situación da fala real das xentes que a formamos… se estivesedes en Santiago o pasado domingo escoitaríades un berro sabio: ‘Goberne quen goberne: Galiza non se vende!’ Nesto discrepo das palabras pronunciadas por Gloria Lago –presidenta de GB- cando xuntaba irónicamente a Vicente Risco con Manolo Rivas para dicir que tiñan un certo toque Greenpeace…
Tomo aquí prestadas as verbas de Rivas cando afirma o seguinte: “se hai algunha prioridade lingüística, é a da defensa da natureza, das xentes e as cousas que esta lingua nomea. A sorte da lingua galega radica nesa imbricación ecolóxica coa sorte da terra. (O porco, o estranxeiro, e a heterodoxia necesaria. Publicado o 23.02.2007 en El País).
Confío en que a cita non o convirta en sospeitoso de rebeldía contra as imposicións filolóxico-lingüísticas ás que tan afeitos están os nosos políticos nestas horas escuras.
Somos moitos, somos miles, somos centos de miles os galegos que falamos cando nos peta e onde nos parece ben facelo na lingua que nos sae de dentro e dicimos moitas cousas, berramos alto e claro que goberne quen goberne: este pobo non se vende!
Permitídeme citar a outro galego ilustre, Isaac Díaz Pardo, nestes tempos aldraxado i esquecido polos que din ter as claves do futuro para esta terra (que o demo os confunda!) cando falaba fai meses sobre o futuro da lingua: senon facemos algo por Galicia o galego vaise ver reducido a unha ‘lingua litúrxica’ que empregarán os que viven dela… referíase daquela ós políticos do Pazo do Hórreo…!
Nunha palabra, as imposicións lingüísticas nunca foron cousa boa… e en nome da lingua que todos dicimos amar e querer conservar para ó futuro, sería máis sensato repartir entre tódolos galegos e galegas os 50 millóns de €uros do Plano de Lectura. Sen ir máis lonxe, entre os profesionais do ensino que deberan ver recompensado tamén o seu traballo a prol da lingua galega cando os demáis sectores están sendo ‘armados’ para esta ‘cruzada’ de imposición lingüística que a algúns parécevos a cousa máis normal do mundo.
O Decreto de Normalización do Ensino debera contar cos profesionais docentes se quere rescatar a dignidade no uso do galego.
Erasmo
Amante da súa lingua e da Liberdade!
Erasmo es un parvo ilustrado :P e mentireiro
"Esta terra sempre foi bilingüe (cando non diglósica)"
Podes aportar datos reais e deixar as túas palhas mentais?????