Tropas destinadas no centro e no sueste do país diríxense cara a Rangún, e dúas divisións e varios avións militares están mobilizados.
Segundo a emisora de radio Mizzina, tropas do exército de Birmania diríxense cara a Rangún dende o centro e o sueste do país e detectouse "movemento" en polo menos dúas divisións de Infantería, namentres que avións militares despegaron da base de Matehtilar. Descoñécense polo momento nin o motivo nin a súa misión. O que si xa se confirmou é que se cortou a posibilidade de acceder a internet.
A Xunta Militar xa mobilizou o pasado martes desde o leste do país a guerrilleiros do Exército Democrático Karen Budista (EDKB), un grupo escindido da Unión Nacional Karen (UNK), que conta con máis de 5.000 combatentes, e representa a preto de sete millóns de persoas pertencentes á tribo karen.
Mosteiros pechados
Ademais, a principal cidade do país, Rangún, amenceu este venres entre maiores medidas de seguridade para conter as protestas. Os militares pecharon o acceso a varios mosteiros, entre estes as págodas de Shwedagon e Sule, onde este xoves houbo varios tiroteos contra os manifestantes.
Até este momento, a represión das manifestacións pacíficas nesa e noutras urbes birmanas, segundo datos da axencia Efe, causou a morte de polo menos 15 persoas, entre as que se encontran varios monxes budistas e un fotógrafo xaponés.
A Dictadura militar birmana é allea ós intereses do Imperialismo, e, para máis, tan perto da China?
O estilo de asasinato de xente en manifestación pacífica, ten todo o marchamo inconfundible da inxerencia USA (no exército desde logo, seguramente tamén na economía), non tan lonxe dos estilos occidentais de represión: Dictaduras franquista e portuguesa, Cono Sul, e outros episodios máis recentes...
Ontem estava a ver um debate sobre a situacom em Birmania na TV. Nele acusou-se o exercito birmano de enviar soldados disfarcados de monges as manifestacoes para provocar e cometer actos violentos, para assim despestrigiar os verdadeiros monges e os manifestantes. Provavelmente seja certo. Porem o mesmo acontece no occidente, onde no decurso das manifestacoes muitos dos actos violentos som cometidos por agentes das forcas de orde infiltrados nas manifestacoes. Estes factos som ocultados polos meios de comunicacom.
Provavelmente, Sara Mago.
A min gostariame preguntar aos cuatro(eros) Rajoy, Acebes, Zamplana e Pujalte se é culpa de Zapatero
Pois aquí o pascual serrano semella que debe dar no clavo dun só empurrón.
29-09-2007
Objetivo Birmania
Pascual Serrano
Rebelión
Monjes budistas manifestantes, todos de color azafrán, y coincidiendo con una asamblea de la ONU, y más concretamente con el discurso del presidente estadounidense George Bush exigiendo democracia para Birmania. No se puede negar que es una buena puesta en escena.
El país asiático está bajo el yugo militar desde 1962, las últimas protestas populares se desarrollaron en 1988 y se saldaron con tres mil muertos tras la represión y un acuerdo entre la opositora Liga Nacional para la Democracia (LND) y la junta militar gobernante por el cual se celebrarían elecciones en 1990. De nada le sirvió a la LND lograr 396 de un total de 485 escaños, los militares se aferraron al poder y los diputados opositores fueron al exilio o a prisión. El silencio internacional fue absoluto, apenas giró la mirada con la concesión del premio Nobel de la Paz a la histórica opositora Suu Kyi, que vive entre la prisión y la retención domiciliaria.
A pesar de ocupar el décimo puesto mundial como país poseedor de gas y contabilizar 3.200 millones de barriles de petróleo entre su subsuelo y su costa, el 90 por ciento de la población de Birmania vive por debajo del umbral de la pobreza en un país donde el 40 % del presupuesto es para un ejército que tiene medio millón de soldados.
Ahora el detonante ha sido la subida del precio del diésel, algo que se refleja en el transporte público y en el precio de productos tan básicos como el arroz y el aceite, pero no parece que explique un levantamiento que pueda derrocar a un gobierno. De hecho, las protestas comienzan discretas en agosto y primeros de septiembre con algunos heridos, los monjes salen a la calle con peticiones humildes -perdón por los heridos y bajada de precios- pero se van radicalizando. Incluso la oposición de la LND se mantiene en un segundo plano y no hay consenso entre ellos sobre las demandas.
¿Por qué precisamente ahora se produce la revuelta? ¿Por qué los monjes?
Lo que está sucediendo, tan fotogénico todo, nos hace recordar a las denominadas revoluciones naranjas de las antiguas repúblicas soviéticas, con sus manifestantes pacíficos, con buena cobertura mediática y… su dinero estadounidense.
El delito de la junta militar birmana se llama China, un país con el que su comercio ha aumentado un 39,4 % en los primeros seis meses del año, con una empresa petrolera –PetroChina- que se adjudicó la compra del gas birmano en perjuicio de la india ONGC, sin duda un país más amigo de Estados Unidos que China. A Estados Unidos no le importa ni la democracia ni el respeto de los derechos humanos en Birmania.
Se dice que la dictadura birmana tiene en China a su mejor protector. Es verdad, pero hasta ahora también a India, sin que eso haya sido motivo de indignación. Y es que a las dictaduras les va según de quién sean amigas. Por eso Bush citó en la asamblea de la ONU a Myanmar, pero no a otros regímenes déspotas de la región, como Pakistán, Sri Lanka, sumida en una cruenta guerra civil, Bangladesh o Tailandia. Ellos no deben expiar el pecado de ser socios de China, pueden continuar con la represión.
Además, Estados Unidos tiene ya preparado el repuesto, la LND es una buena opción. Tienen una carne de cañón que da muy bien en televisión, reverenciada y prestigiosa entre la población –los monjes budistas-, una líder heroica premio Nobel de la Paz, que supera hasta al Lech Walesa polaco que tan buen servicio prestó, y un programa político basado en el libre mercado, las políticas del FMI y el BM y las inversiones extranjeras. Se impone el maquillaje del sistema político, América Latina sabe mucho de eso.
Los recursos naturales siempre seguirán gestionados por las multinacionales. Hoy son la francesa Total y la estadounidense Texaco, que llevan años burlando el embargo decretado por la UE y EEUU, y luego podrán seguir ellas u otras similares. Los birmanos están acostumbrados a trabajar por poco dinero, hasta para eso viene bien el austero budismo dominante.
Está todo preparado para la “transición” pilotada por Estados Unidos: unos gobernantes malos, sangre en las calles y cámaras de televisión.
http://www.pascualserrano.net
Isto se que é un crime.
O acceso a internet non se corta.
¡¡Asasinos!!