Agoirou o propio conselleiro de Presidencia, Xosé Luís Méndez Romeu, que levará anos avanzar na aplicación da Lei de Transparencia.
Aínda subliñando que o Goberno pretende con esta norma situarse "na vangarda" das administracións do conxunto do Estado, o conselleiro de Presidencia recoñeceu que Galiza non estará entre os pioneiros polo simple feito de "aprobar" a lei senón "na medida en que sexamos capaces de desenvolvela". Xosé Luís Méndez Romeu comentou este mércores no Parlamento que tal desafío será un proceso "moi longo, de anos".
Pois non son tan flexibles con outras leis. Que lles metan caña para cumprir!
¡Jajaja! Con lo poquito que les gusta la transparencia a estos socialistos...¡y ya no digamos a sus compis de gobierno!
Jajaja! Con lo poquito que les gusta la transparencia a estos socialistos...¡y ya no digamos a sus compis de gobierno! nosotros sí que éramos transparentes, aquellas impolutas gestiones de Cuiña y compañía, ai!
E CÓMO, NUN €$TADO CORRUPTO POR XÉNESE, POR HERDANZA DIRECTA DA DICTADURA FRANQUISTA, SEN DEPURACIÓNS POLICIAIS, NIN XUDICIAIS, NIN ADMINISTRATIVAS, NIN NAS DIVERSAS CÚPULAS DO PODER -só hai que ver ás "familias" incrustadas nos mesmos postos-, TOD*S DEMÓCRATAS DE TODA A VIDA, claro.
CÓMO POIS SE VAI TRANSPARENTAR QUÉ???!!
TRAS 40 ANOS DE FASCISMO FRANQUISTA -en Portugal tras do 25 de Abril, houbo depuracións e xulgamentos, destitucións, etc. e nin foi grande cousa nin resultóu ó cabo- E MÁIS DE 30 DE POSFRANQUISMO SEN FRANCO (versus UCDs, PSOEs, PPs, PCEs-IUs), convenientemente ACEPTADO (aceptan as reglas do xogo de cartas marcadas) polos PNVs, CiUs e, sen dúbida de ningunha clase, BNGs), agora vai chegar a TRANSPARENCIA!
Cando os gobernos, reclamando os votos (a lexitimación) maioritarios das xentes, non fixeron outra cousa, calquera fora a sua suposta cór, que TRABALLAR DESCARADAMENTE PARA O CAPITAL (unha minoría minoritaria), enterrar en cartos públicos canta oposición cidadán ou política apareceu (financiamento banca, concesión de medios, etc., esto é, CONTROL e INTERVENCIÓN), regar con absoluta xenerosidade o saco partidista (con cartos públicos e privados), PROLONGANDO ASÍ UN RÉXIME TRAS DO OUTRO, e o máis claro de todo:
OBSTRUÍNDO CONTINUAMENTE A EXPRESIÓN POPULAR DEMOCRÁTICA en medios e nas rúas, impedindo a LIBERTADE DE PENSAMENTO, nun proceso ben estudado que non é outro que o seu RADICAL MEDO Á DEMOCRACIA.