Vieiros

Política de altura, dicimos, porque, revestido de mercado único e de euro-verborrea, estase dando un fenómeno gravísimo que altera o mercado: trátase dun “dumping”, amparado polas políticas agrarias e comerciais, e consiste e rebentar o mercado mediante nunha entrada masiva de leite de fóra –de menor calidade e sen a debida transparencia de cara ao consumidor-, a prezos baixos, a través sobre todo das denominadas “marcas brancas” dos grandes distribuidores comerciais.

A indignación do sector lácteo contra Europa ten unha longa traxectoria eu un pano de fondo: como resultado das malas negociacións realizadas no seu momento, ao Estado Español (no que Galicia é de longo a maior productora) se lle limitou a produción moi por debaixo do seu nivel de consumo. O mercado español é deficitario en leite, pois teno que importar, pero a Galicia non se lle deixou aumentar esa producción cara ao seu “mercado natural”. É a historia, tantas veces repetida na Irimia do “condenados a permanecer ananos”.

Un plan, ademais, que asegure que os pequenos e medianos productores –que son os que manteñen un medio rural económica e ecolóxicamente vivo- no sufran as consecuencias dos posibles recortes de producción e cambios no sector pola superación do sistema de cotas.

A política agraria non se pode basear só en criterios economicistas ou productivistas, porque hai moitos outros valores en xogo. Medidas como favorecer a produción leiteira menos intensiva e máis autónoma, a base de forraxes locais e pastos permanentes, ten efectos medioambiantais e demográficos positivos, sen esquecer o enorme valor dunha sociedade que se asente sobre o principio da soberanía alimentaria.