Rexeita o recurso presentado por unha familia viguesa que exixía que o seu fillo recibise clases en español.
Os pais non poden decidir o idioma no que han estudar os seus fillos. Así se deduce dunha sentenza do Tribunal Supremo, que non admite un recurso interposto pola familia dun estudante vigués, que exixía que o seu fillo recibise as clases unicamente en español. O texto xudicial di que recoñecer a "toda persoa dependente da xurisdición dun Estado o dereito a ser instruído na lingua da súa elección conduciría a resultados absurdos, xa que todos poderían reivindicar unha instrución impartida en calquera lingua, en calquera dos territorios".
Recurso desestimado
En concreto, este proceso iniciarase en 2007, cando os pais dun alumno do centro privado Los Sauces (Vigo) remitiron á Consellaría de Educación (dirixida pola socialista Laura Sánchez Piñón) un escrito no que pedían que o rapaz recibise toda a docencia en español. Logo de que este departamento llo denegase, a familia acudiu á vía xudicial.
No seu recurso, defenden o dereito a escoller a lingua de ensino do seu fillo baseándose, dunha banda, no artigo 26 da Declaración dos Dereitos Humanos ("todos os pais terán dereito preferente a escoller o tipo de educación que recibirán os seus fillos"). A sentenza que agora dita o Supremo asegura que "tal precepto non autoriza o deseño do currículo educativo dos fillos a conveniencia dos pais". Doutra banda, refírense ao artigo 27 da Constitución Española, que recoñece a liberdade de ensino. O Alto Tribunal alega que este artigo "non ten por efecto garantir nin a pais nin a fillos o dereito a unha instrución impartida na lingua da súa elección". Finalmente, desestímase o recurso e obrígase ao demandante a pagar as costas do proceso.
E o decreto?
Esta sentenza, que é un importante pau para as demandas de colectivos como Galicia Bilingüe, cobra vital importancia nun contexto no que a Consellaría de Educación está a piques de dar a coñecer a súa proposta de decreto do ensino, que derrogará o aprobado polo bipartito (e que garantía que o ensino fose en galego e en español a partes iguais).
Há duas leituras nesta sentença (cuja letra ainda não li):
1.- Reconhece-se a "autoridade" dos entes públicos ("consejerías de educación" ou parecidos) para estabelecer o "sistema educativo" na "nación espaÑola".
2.- Impede-se que a livre iniciativa estabeleça centros escolares em que os novos cidadãos sejam "imersos" em línguas "autonómicas". Quer dizer, se o hispanófono não pode exigir que o filho seja unicamente ensinado em castelhano, também o "galegófono" não pode exigir que o filho receba todo o ensino em "galego" ou mesmo em Galego (= Português).
Por outro lado, o "Frijolete" agora tem bom pretexto para "recuar" nas suas promessas... E tudo, promovido pelos seus, por um GaBi[londo... Curioso: O ministro da "cousa" assim se chama, Gabilondo... Ha, ha, ha, ha...]
Porque (continuo) o que sentencia o TS é simplesmente que as "cousas" continuem como estavam. E, como estavam, que produzira e está a produzir essa situação?
1.- A perda galopante de utentes ou usuários de Galego.
2.- A desfeita do Galego mais ou menos empregado nos média (na TV, sobretudo, mas também na rádio e na imprensa) e entre os prebostes... em público.
Portanto, deixar as cousas como estão é garantia do extermínio (não tão lento) do Galego e mesmo do "galego" (NOMIGoso)...
Da sentenza dedúcese que a tutela da educación dáda os cativos non recae nos país senon nos poderes públicos. Esperemos que os entes públicos velen por garantir unha educación plural e aberta e non selecta e marxinal. Unha lingua sempre enriquece nunca separa. Lamento a actitude mantida por certos país en "querer educar" aos seus fillos escluíndos da cultura que os rodea. Esta actitude debería de ser sancionada durante un ano coa seguinte actividade: leer, escribir e falar só na lingua a cal se atentou.
Esta medida seguro que ía ser unha boa mediciña cultural.
AGIL,
Sen discutir se a situación que tiñamos nos levaba por bo camiño ou non, o que está claro é que pasamos moitos comentarios insistindo en que os pais non podían escoller o currículo dos seus fillos. Eu, polo menos, repetino un cento de veces.
Por todo o anterior, eu alégrome moito da sentenza.
Hai que facer publicidade desta sentenza alí onde poidamos.
Vale a pena lermos e comentarmos alguns parágrafos da sentença:
A) Ya en el fondo del asunto, la cuestión nuclear del mismo se reduce a concretar si la educación en lengua castellana -que es obligatorio conocer y se tiene el derecho de usar (artículo 3 CE )-
en una Comunidad Autónoma con lengua propia y cooficial, como es la de Galicia, forma parte del contenido esencial del derecho a la educación reconocido en el artículo 27.1 CE.
Y, a este respecto, es de recordar, con la STS de 4/10/2002 (RJ 2002/9262 ) que "el artículo 3 de la CE , como ya declaró la sentencia de esta Sala de 17 de abril de 1996 (RJ 1996, 4627 ), no es expresión de ningún derecho fundamental, pues sólo lo son los recogidos en los artículos 14 a 28 inclusive de la CE , de modo que la pretendida tutela del derecho del uso del castellano no es materia que concierna a los derechos fundamentales, ni que, de por sí, y aisladamente considerado, sea susceptible de constituir el
objeto del especial proceso dedicado a la tutela de los mismos".
B) Por lo tanto, la conexión de dicho precepto constitucional con el derecho fundamental a la educación, Centro de Documentación Judicial al menos, debería referirse a la ejecución de un sistema de enseñanza tal, en lengua no castellana, que hiciera inviable aquella obligación de conocer el castellano que el artículo 3 CE recoge y, en consonancia con ella, inviable también el derecho de usar la lengua castellana. Y, por supuesto, que todo ello infringiera el artículo 27.1 CE.
C) En este contexto, la Administración educativa, como la Administración en general, está sujeta también al bloque de la constitucionalidad, del que no solo forma parte la Constitución, sino los Estatutos de Autonomía, como constantemente recuerda el Tribunal Constitucional. De este modo, ha de señalarse que el art. 148.1.17 del propio texto constitucional establece como competencia de las Comunidades Autónomas la de "fomento de la cultura, de la investigación y, en su caso, de la enseñanza de la lengua de la Comunidad Autónoma". Se trata esta última de una competencia que el Estatuto de Autonomía de Galicia, en su artículo 5, incorpora; y, en consonancia con él, desarrolló la Ley 3/1983, de 15 de junio, de Normalización Lingüística, cuyo artículo 12.2 dispone que "la Xunta de Galicia reglamentará la normalización del uso de las lenguas oficiales en la enseñanza, de acuerdo con las disposiciones de la presente Ley"; y el 14.1 que "la lengua gallega es materia de estudio obligatorio en todos los niveles de estudio no universitarios", añadiendo que "se garantizará el uso efectivo de este derecho en todos los centros públicos y privados".
D) Recordemos también que dichos preceptos ni siquiera fueron cuestionados en el recurso de inconstitucionalidad que dio lugar a la STC 84/1986, de 26 de junio y que, por lo que se refiere a la
normativa de aplicación al presente caso, desde la perspectiva reglamentaria, el desarrollo de tal previsión normativa, se hizo en el Decreto 247/1995, de 14 de septiembre , que es la aplicada por la Administración demandada a la petición del recurrente.
En consecuencia, este primer motivo de recurso, ciertamente genérico como el Ministerio Fiscal subraya, debe ser desestimado.
Continuemos a leitura:
E) En lo que se refiere a la proscripción de la discriminación por razón de lengua (artículo 5 del Estatuto de Autonomía ), que habría de conectarse con el principio de igualdad del artículo 14 CE , no se aportan elementos que permitan conclusión a favor a la discriminación de referencia, pues justamente la circunstancia de coexistir dos lenguas en la Comunidad Autónoma no solo autoriza, sino que exige, como hemos visto, su conjunto tratamiento y exigencia de la gallega en los niveles de estudios no universitarios.
La discriminación se produciría precisamente en el caso de que la Administración autorizase lo pretendido por el recurrente, en el sentido de permitir que, a criterio del peticionario, se pudiera cursar un determinado tipo de estudio con olvido o marginación de una las lenguas concurrentes.
::::::::::::::::::::::::::::
Opino que este parágrafo (o seu razoamento) é o mais salientável, justamente porque destrói a pretensão dos GaBis: Para poder eleger língua não pode ignorar-se uma, mas conhecer as duas... oficiais, quer dizer, de possível uso nos âmbitos institucionais da CAG e noutros órgãos do reino na CAG.
Prossigamos:
F) Y, finalmente, en lo que atañe a la cita del artículo 26 de la Declaración Universal de los Derechos del Hombre, asiste la razón al Ministerio Fiscal cuando señala que tal precepto no autoriza el diseño del currículo educativo de los hijos a conveniencia de los padres.
En efecto, con relación al derecho preferente de los padres a escoger el tipo de educación que habrá de darse a sus hijos, en conexión con el artículo 27.1 CE, con independencia de insistir en que ni dicho precepto constitucional, ni el invocado de la Declaración Universal garantizan a los padres el derecho de elegir la lengua que regirá el proceso educativo de sus hijos, el Tribunal Constitucional, en la ya citada STC 195/1989 , al analizar esta perspectiva, en conjunción con los artículos 14 del convenio Europeo para la Protección de los Derechos Humanos y Libertades Fundamentales, que prohíbe discriminaciones basadas el la lengua y artículo 2 del Protocolo Adicional resalta que "no está demás señalar aquí que, precisamente a propósito del art. 2 del citado Protocolo Adicional, en relación con el art. 14 de dicho Convenio , que prohíbe discriminaciones basadas, entre otras condiciones, en la lengua, el Tribunal Europeo de Derechos Humanos ha hecho notar que la conformación de ambos preceptos no tiene "por efecto garantizar a los hijos o a sus padres el derecho a una instrucción impartida en la lengua de su elección", añadiendo que
"interpretar estos dos artículos como si se reconocieran a toda persona dependiente de la jurisdicción de un Estado el derecho a ser instruido en la lengua de su elección, conduciría a resultados absurdos, ya que todos podrían así reivindicar una instrucción impartida en cualquier lengua, en cualquiera de los territorios
Centro de Documentación Judicial de los Partes Contratantes" (STEDH de 23 julio 1968. Caso relativo a ciertos aspectos del régimen lingüístico en Bélgica).
:::
De acordo, mas, como acima disse (penso) acarondosil, esperemos que as autoridades (in)competentes assentes hoje na "Xunta" e, em particular, o inefável "Conserjero de Educación" entendam corretamente esta sentença e os preceitos, constitucionais e estatutários, em que se fundamenta.
Mas temo que vão continuar fazendo o jogo aos GaBis... Não me fio destes pEpEiros.
Zas! en toda a boca de Lagos, Blancos, Erasmos, Cayos, etc.
gloria, gloria, aleluia!!!!!!!!!!!!!!!!!
gloria, ,gloria,aleluia!!!!!!!!!!!!!!!!!
o supremo falou
amén
Redacción, por favor: "castellano". Españois somos todos até que nos poñan ou nos poñamos fora. "Quería recibir as clases en lingua castelá" sería máis correcto. Saída rápida dun círculo vicioso con intereses detrás.
por fin alguén recoñece que a segregación e a ignorancia non son un dereito.
o que me da pena é o neno,que xa tiña bastante con chamarse Teófilo,o que deixa ben ás claras o fanatismo relixioso dos pais;seguramente son da secta opusiana;ou sexa que non están solos para pagar as costas
o avogadiño que os defendeu (lino todo)............xa lle vale¡
hai que ter falta de ética para dicir o que di
En serio, redactores; a cousa é importante.
Vexan como, nese comunicado o uso de "castelán" funciona moito máis claramente. Creo que esa precisión semántica debera ser un asunto estratéxico da nosa parte. E igual deixamos de oir pallasadas do tipo "es que estamos en España".
http://galegopatrimoniodahuman...
Boa nova. Un día tiña que chegar. Agora acouguemos e queramos o galego. Algún sentidiño ainda vai quedando, non todo o mundo é parvo. Alegrome por todos nós. Saúde a todos.
Pois os GB não compreenderam bem o que a sentença diz. O titular da sua web é «El Supremo deja abierta la puerta a que se escoja o no la lengua en la enseñanza».
Também anunciam já a previsível campanha de distorção, manipulação e mentira para enganar ainda mais aos seus acólitos. Dizem coisas tais como:
«Por lo tanto, esta sentencia no supone traba alguna para el cumplimiento de los compromisos asumidos por Núñez Feijoo en su día.»
«Galicia Bilingüe sí coincide con la resolución del Supremo en lo absurdo e inviable de que los progenitores pudieran escoger como lengua vehicular para sus hijos entre cualquier idioma del mundo, como así se recoge en la sentencia»
«La asociación Galicia Bilingüe está recibiendo numerosas consultas de socios y simpatizantes sobre esta reciente sentencia del Tribunal Supremo, recelosos ante la posibilidad de que pueda servir para, como mínimo, ralentizar más la aplicación de la promesa de libertad lingüística de Feijoo. La entidad está ya dando a padres y madres las aclaraciones oportunas.»
Os GB continuarão na sua Santa Cruzada fazendo o que sabem, mentir, manipular, semear discórdia e criar novos conflitos.
Mas agora a bola está no campo de jogo do Feijóo, temos que ver ainda como agem. Podem ver-se liberados da promesa eleitoral aos GB com a confortável escusa do imperativo legal desta sentença, mas também podem continuar a usar o conflito linguístico como cortina de fumo que cobre os demais problemas e radicalizar a sua postura endurecendo o conflito e abrindo novas guerras.
Em todo caso, agora é o momento de PUBLICITAR ao máximo esta sentença que tanto PP como GB tentarão ocultar e silenciar. Que chegue às ruas, à discussão do bar, pois a maioria dos galegos não têm accesso a internet. Escutai o que diz o mais espanhol de todos os tribunais!
Também seriam horas de que essa «oficialidá» cultural dos RAG, CCG, e demais «persoeiros» e plataforminhas várias aproveitaram a circunstância para exigir conquistas (algum avanço, não todo vai ser simplesmente não retroceder) elevando o conteúdo revindicativo agora que estão com as orelhas gachas. Mas talvez o Barreiro já tem o seu cheque ingressado e não necessita mais de sair para a frente com aquelas "heroicas reprimendas" ao Feijóo.
Contudo, não é esta nenhuma vitória definitiva nem o momento de triunfalismos para os que lutamos a prol da hegemonia social do galego, pois a besta ferida, torna-se ainda mais violenta.
Sejamos inteligentes.
Eu estou de acordo en que os pais non deben en ningún caso decidir a lingua nin calquera outro aspecto no ensino. O currículo no ensino oficial debe ser igual para todos. Igual, laico e gratuíto. E non confundamos laico con antirrelixioso. Nin "anti" nin "pro". As materias que non se basean en criterios científicos, as materias que se basean só en crenzas que hai que aceptar porque si, non poden formar parte das materias que hai que superar para acadar un título do ensino primario, secundario ou superior. E o mesmo pasa coas linguas. En Galiza debería ser obrigatorio o ensino en galego para todos, mais se non é así en calquera caso non pode ser que uns pais ou nais decidan pola súa conta e fagan un plano de estudios especial para os seus fillos. Entre outras cousas, porque os fillos non son propiedade dos pais. Os fillos teñen dereitos e deberes independentemente dos caprichos ou gustos dos pais.
Caros, também os GaBi: O TS não admite a trâmite o recurso de casação. Portanto, a sentença do TSJG é firme, definitivamente. Segundo é recolhida na primeira parte da sentença do TS e que acima citei.
Está visto que os GaBis nem sabem ler o seu bendito castelhano. Eu, que sim sou castelhano e ainda me lembro da minha língua, entendi o que acima digo. Leiam, contudo, a sentença e comprovarão, como já o aponta mais de um, que os GaBi são uns mentireiros. E, por riba, se são católicos, mesmo desprezam a sua fé: Mentir é pecado, tanto ou mais que abortar, GaBiliosos!!!
A coda tamén é errónea: o que garantía o decreto era un mínimo do 50% para o galego.
O TS non fai ningunha consideración verbo do fondo da cuestión.
O TS limítase a inadmitir un recurso extraordinario (casación) por non cumprir os requisitos legais que xustifican a súa interposición (existencia de outras sentenzas, do TS ou dos TSXs que resolvan a mesma cuestión de xeito diferente ... para evitar a discriminación na aplicación do dereito por parte dos órganos xurisdicionais).
O salientábel, conseguintemente, évos o que dixo a Sala do Contencioso-Administrativo do TSXG na súa sentenza do día 21/11/2007 no recurso especial para a protección dos dereitos fundamentais número 8/2007. Xa a recolle o TS como antecedente, aínda que a meta formalmente nos fundamentos; porén, podédela ver aquí:
http://www.poderjudicial...
#22
Benvido, LOISDESILAN. Alégrome de lerte.
Pois eu si creo que a sentenza e salientable, so seu fundamento de dereito segundo punto terceiro deixa ben claro algunhas cousas:
A competencia para determinar a ensinanza das linguas, e en que lingua, é da administración non dos pais. Sen máis limite que o deber de coñecer o castelán e o de coñecer o galego. Polo tanto cabe interpretar que de acordo co TS. é compatible co ordenamento xurídico español e non vulnera os dereitos fundamentais calquera regulación da ensinanza que vaia de tódalas materias en galego menos o castelán, ata todas en castelán menos o galego ( cas variables intermedias posibles). Eu non sei como leen os de GB para estar tan contentos.
Os de G.B. teñen fe no Feijóo en que cambie a lei. els din que o supremo deixa en máns da Xunta pola competencia que ten en ensino lingüístico. Os de G.B. vanlle lembrar en aparicións televisivas ou diversos actos quen foi o que fixo a campaña suxa e lixuda para axudar ao Feijóo a ser presidente. Agora estes vense con dereito a sacar peito e iren coa cabeza ergueita. Eu no traballo, cando atendo á xente fico aparvado con algún vigués. "Tu compañera es nacionlista radical ¿no?. Me habalado en gallego", "Non señor ela é de Campolameiro, alí son monolingües, ademáis ela é do PP". Ao que o cliente di "No me importa, aquí si viene uno de fuera le tenéis que hablar en castellano, que es el idioma legal y oficial del país". Manda carallo!!! Pois isto xa me pasou dúas veces co mesmo cliente, e outra cun que se chama Ignacio Javier López Chaves, segundo de Corina (é a súa sombra) e membro de G.B.