Un manual unifica a normativa do galego reintegrado
O libro busca estabelecer un modelo a seguir e cobre o baleiro estilístico que hai na bibliografía do noso país.
O Manual Galego de Língua e Estilo é unha iniciativa levada a cabo por Maurício Castro, Beatriz Peres e Eduardo Sanches Maragoto co obxectivo de solucionar os problemas e dúbidas de todas aquelas persoas e colectivos que utilizan o galego reintegrado, provocadas en moitos casos polas formas duplas que permite a normativa da AGAL. A obra busca tamén encher o baleiro que actualmente hai en Galiza no que respecta á bibliografía estilística.
O proxecto xorde ante unha "necesidade concreta do movemento reintegracionista", segundo indica Eduardo Sanches Maragoto, xa que "cada vez hai máis colectivos que o usan e necesitan correctores e unha norma única que seguir". O manual tamén pretende solucionar as dúbidas estilísticas de calquera usuario, aínda que non utilice o galego reintegrado, xa que na actualidade "a bibliografía de estilo en Galiza é moi exigua, e resulta necesaria a creación dunha norma para adaptar o galego aos novos tempos sen ter que recorrer a españolismos".
Dirixido á lingua xornalística e divulgativa, esta obra aborda os problemas que teñen que ver coa corrección estilística, como a puntuación, a tipografía, as maiúsculas ou a linguaxe non discriminatoria. Tamén recolle amplas listas de vocabulario relacionado coa política, a xudicatura, o ambiente, a xeografía galega e internacional e soluciona os erros máis frecuentes que se atopan nos textos escritos en calquera das normativas galegas.
Xa nas librarías
Este é un libro "que a xente pide", segundo indicou un dos seus autores, Eduardo Sanches Maragoto, "nun principio repartíronse 500 exemplares polas librarías máis importantes do país, pero se hai moita demanda por suposto sacaremos unha segunda edición". O manual está dividido en catro unidades: Ortografía e Estilo, Morfossintaxe e Estilo, Léxico e Estilo e Apêndices, e inclúe un CD cun verificador ortográfico de galego-portugués adaptado aos usos propostos polos autores.
A edición correspondeu a unha serie de 14 entidades socioculturais, moitas delas centros sociais que utilizan a normativa reintegrada e colectivos vinculados a AGAL.
Comentarios (15)
¿Sanches? Jejeje...Ya sería Sánchez, pero claro, hay que aportuguesarse el apellido para que no se le noten a uno los orígenes...:)
si podes por favor quita esa bandeira apestosa de cores rojiamarilla", e despois informate das orixes galegas...e de algo de galiza. se esta e a tua aportacion a noticia que acabas de ler, xa podes saber que non aportas nada nas tuas opinions españolistas... Estades a espertar o fogar de breogan"
#1 Pois mui senhor meu, é-lhe Sanches com todas as da lei, igual que na Galiza há muitos Flores (Flôrez), Rois (Róiz), Pais (Páez) ou Bieites (Biéitez). Mas claro, a sua ignorância e prepotência impedem-no de ver mais alô do seu bico de rancho.
Na última palavra do artigo (AGAL) há uma ligação que está errada. Acho que devia apontar para: http://agal-gz.org/modules...
Por favor ignorade ao Gaviotero que so esta pra amolar..Nem achega rem porque nem sabe nem quere nem pode...O seu e simples Brutalidade...Um VERDADEIRO ULTRA, porque alem da opiniom CRITICA o que se procura e um respecto e certa classe de argumentazom positiva e estilo construtivo...algo que nom vai com ele...
Acho que o debate co Gaviotero é falso:nem saber,nem achegar, nem rem.Ou seica isso é uma opiniom? Para alem dos contidos as formas e os usos determinan e muito a significação do dito,a ética da escrita.Acontece que este senhor mais do que amolar está a faltar sistematicamente á liberdade de expressão das pessoas que escrevem os seus nomes como lles peta. Nen por iso fala do contido da notícia.A Redação do Vieiros debería tirar nota.
**Colectivos Editores**
Abrente Editora, A Esmorga Centro Social, A Fenda Editora, Aguilhoar (Centro Social da Límia), Associação Sócio-Pedagógica Galaico-Portuguesa, Associaçom Cultural Roi Soga de Lobeira, Associaçom Galega da Língua (AGAL), Associaçom Cultural A Gentalha do Pichel, Centro Social Henriqueta Outeiro, Centro Social Revolta, Fundaçom Artábria, Local Social Baiuca Vermelha, Local Social Revira e Terra Livre Ediçons.
tenho que comprar, já tardo.
obrigada a todos polo trabalho e esforço que a pessoas coma mim muito ajuda
Muitíssimos parabéns polo trabalho! Espero que seja um éxito em vendas. Tenho pressa por tê-lo nas minhas mãos, há tempo que necessito/amos um manual assi.
Deixem os mortos enterrarem os seus mortos e os gaivoteros, as suas gaivotas: espaÑa e os nacionalistas espaÑoles apenas são capazes de matar vidas, identidades, culturas... sem tentarem vitalizar nada. Têm por lema a frase do seu rei: «Por qué no te callas?» Sós o silêncio e a morte são permitidos no reino da espaÑa...
Desculpem: Que erro o meu! «Deixem os mortos enterrarem os seus mortos e os "gavioteros", as suas "gaviotas".» Como pude esquecer que o senhor é nacionalista espaÑol ("y a mucha honra!", dirá ele: Pois com o seu pão coma todo o nacionalismo espaÑol que quiser, mas na sua mesa e não na mesa alheia.)
Sobre Sanches e Sánchez a verdade é que mesmo en norma RAG podería ser perfectamente Sanches. O final con -s non só está presente en apelidos galegos non castelanizados (Pais é un exemplo claro) senón que o -s final é unha das pronuncias tradicionais maioritarias en galego (toda a provincia da Coruña e parte da de Pontevedra). Isto, claro introduce un modelo non seguidista do castelán (que é o que nos pretende impor Gaviotero, nas súas declaracións). Ora ben, Sánchez con z é tamén ou foi tamén aceptado pola AGAL (e Lôpez, etc.). Se cadra hoxe xa non...
Primeiro parabéns a un libro que seguro que vai aportar moito á vacilante estilística galega, sempre tan acólita da española; e segundo, o apelido Sanches e outros acabados en zeta grafáronse antano con zeta en portugués, mais a reforma ortográfica do s.XX cambiou a grafía, non a pronunciación dado que un portugués pronuncia igual Sanches ca Sánchez, é dicir, con dous eses sonoras.
Também alguns galegos pronunciamos assim Sanchez e está demonstrado (mesmo pelos filoloXos) que em tempos foi a pronúncia maioritária. E, não está demonstrado, mas é de lei, inferir que ao longo de muitos séculos foi a única pronúncia que os galegos conheciam(os).
Novo comentario
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
RSS
| Que é Vieiros?
| Que é o RSS?
| Creative Commons
| Publicidade
| Director
| O equipo
| Contacto