“Castelao non militaría hoxe no BNG”
O catedrático fala sobre o marxismo, Piñeiro, a visión que da cultura galega se ten fóra e Castelao, do que fan 25 anos da chegada dos seus restos a Bonaval.
O catedrático Xesús Alonso Montero anuncia a publicación de cando menos media ducia de libros este ano, entre eles unha investigación sobre a viaxe de Castelao á URSS en 1938, e outro sobre Ramón Piñeiro. Viron a luz xa as reedicións de Antonio Machado na nosa voz e Encuesta mundial sobre la lengua y la cultura gallegas, e mais Letras Galegas, unha compilación de artigos publicado polo profesor nos anos setenta en Triunfo e outras revistas. Tamén Cartas de republicanos galegos condenados a morte, "un libro moi importante, -di- son 120 cartas, e algunhas levo toda a vida buscándoas, dende 1966 que publiquei a primeira, de Víctor Casas, até unhas que conseguín en B.Aires en maio, dunha familiar duns fusilados".
Na obra mestúranse cartas ben distintas: "hai cartas que se escriben para a historia e outras non. No libro recóllense cartas persoais, cartas de amor que un pobre infortunado de cerca de Salvaterra lle escribiu á súa moza; o que pasa é que chegou ás miñas mans e pasou a formar parte da historia. Pero outros, cando escribían estas cartas sabían que escribían para a historia".
Cre que o labor dos intelectuais marxistas en Galiza queda esvaída polo propio labor de recuperación que se fai, máis centrado nas figuras do galeguismo?
Si, é o que se está facendo dende as institucións que goberna o BNG. Aquí séguese dicindo que o gran mártir do 36 é Alexandre Bóveda. Sería eu un necio se lle quitase importancia, pero Bóveda é un de tantos fusilados que houbo. Houbo máis fusilados anarquistas, comunistas e socialistas ca galeguistas. Pero vendo as publicacións que fixo a Consellaría de Cultura ou da Universidade parece que aquí non houbo máis ca nacionalistas galegos.
Esta case listo o libro sobre a viaxe de Castelao a Moscova. Como foi esta visita?
Esa viaxe está mitificada polos nacionalistas e pola UPG. Lendo algunhas cousas que se escriben, parece que Castelao foi a Moscova porque Stalin e o Politburó chamaron por el. O que pasaba en 1938 era que había que aloumiñar a Moscova, porque grazas ás armas e aos técnicos soviéticos aínda non se perdera a guerra; todos os anos no primeiro de maio a República enviaba unha delegación con representantes de todos os partidos, e alí ía Castelao. E van a aplaudir o desfile do primeiro de Maio. Unha das cousas que aínda estou buscando é unha foto de Castelao con Stalin, que existe pero que aínda non apareceu.
Cal era o obxectivo de Castelao nesa viaxe?
Castelao quería coñecer cal era a situación das distintas nacionalidades e linguas que existían na URSS. Primeiro expuxo no Museo da Revolución os orixinais de Galiza Mártir e de Atila en Galiza; é curioso, os milleiros de soviéticos que pasaron polas exposicións tiñan unha imaxe do que estaba pasando en Galicia que non a tiñan aquí. E Castelao, que non era unha persoa fachendosa chega a dicir que 'eu na URSS son considerado o máis importante debuxante revolucionario do mundo', e non era un tipo que botase por ela. Despois foi a Acerbaixán, que era un mosaico de linguas e nacionalidades; e cóntalle a viaxe nunha carta a Rodolfo Prada. Sobre esa viaxe hai tamén información nunha entrevista que lle fai Luís Soto para Nueva Galicia. Daquela existía esta revista, que era comunista, e tamén Nova Galiza, que era galeguista, e Castelao escribe sobre todo na primeira, e de feito o primeiro libro de Sempre en Galiza son os artigos que publica en Nueva Galicia. Por que escribe en Nueva Galicia? Porque Castelao era un pillo, e sabía que a quen había que predicarlles o galeguismo era aos internacionalistas. Por que ía escribir Castelao en Nova Galiza? Para que o lesen Dieste e Otero? Castelao nestes textos chega a facer declaracións nas que parece máis comunista ca o secretario xeral do PC; di por exemplo que preferiría vivir na Unión Soviética ca en Londres ou París.
Fan este ano 25 dende a chegada dos restos de Castelao a Galiza. Como foi ese día? Vostede foi recibir o féretro ao aeroporto e foi retido pola policía...
No PCG estamos en contra dos actos que se organizan para recibir os restos; creo que aquí se trabucaron Piñeiro, Casares e Camilo Nogueira. Castelao non pode vir así, nun avión comercial, e logo hai que recibilo na Praza do Obradoiro, onde poida haber 50, 60, 70 mil persoas. Pero aínda que eu estou en contra, non quero estar á beira duns tipos que están tirando ovos que caen no féretro de Castelao e que poden darlle na cara á súa irmá. Os do PCG, e outras persoas, como Díaz Pardo, fomos a Lavacolla para facer alí unha homenaxe. Falo con Albor, que non é mal tipo, ademais é amigote meu, para que nos deixe pasar á pista, e dime "é que eu aquí non mando nada, fala co xefe do aeroporto". O presidente de Galicia non manda nada? Estamos aí discutindo, e alguén ve que o coche vai saír por outra porta. Botámonos a correr e eu póñome diante do furgón no que vén o féretro. A garda civil cólleme e xusto aí fanme a foto famosa na que parece que me están arrincando a roupa.
Castelao sentiríase cómodo hoxendía nalgún dos partidos maioritarios de Galiza?
Eu creo que en ningún. Creo que el non militaría hoxe nese conglomerado que é o BNG, aínda que evidentemente tería máis afinidades aí ca no PSOE ou no PP. A Castelao hai que estudalo, pero dende que o Sempre en Galiza foi sinalado como a 'biblia do galeguismo', iso fíxolle dano. É un libro sobre o galeguismo, pero ofrecerlle á xente hoxendía só galeguismo..., á xente hai que ofrecerlle Seguridade Social. E despois ten páxinas extraordinariamente conservadoras e reaccionarias; Castelao, como Bóveda ou Otero Pedrayo, é católico, fervorosamente católico, o Partido Galeguista é un partido fundamentalmente católico. Despois hai xente como Víctor Casas, ou a xente da Coruña, que son de esquerdas, pero os que veñen de Ourense son a peste, a peste negra. Eu sempre digo, 'eu afortunadamente non fun gobernado por Vicente Risco, que fun gobernado por Franco, que estaba á esquerda de Risco'. A min Franco non me desterrou até o 75, pero se gobernase Risco teríame desterrado a Ponferrada. Risco dicía que 'un galego que non é católico é un mal galego'.
Este é tamén o ano Piñeiro, como valora a súa figura?
Eu son un piñeirista tremendo. Piñeiro era anticomunista, eu non; Piñeiro era galeguista, eu non. E así e todo acabo de rematar un libro de amor a Piñeiro. Eu son o primeiro que pasou pola mesa camilla: A min descóbreme Ben-cho-shey e dille a Piñeiro que hai un rapaz que estuda filoloxía e que fala galego; e Piñeiro trata de captarme. O que non entendo é por que agora todo o mundo lle chama anticomunista a Piñeiro? E logo hai moitos comunistas por aí?
Que vixencia teñen as enquisas sobre a lingua, realizadas en 1974 e que veñen de reeditarse a comezos de ano?
Na 'Encuesta mundial' de 1974 está unha das miñas teimas, que é chegar a saber como nos ven os demais. Eu publiquei, por exemplo, outro libro titulado Galicia vista por los no gallegos, e algunhas das cousas que dicían sobre Galicia quizais eran máis interesantes do que os galegos podemos dicir. Por exemplo o caso de Rosalía, que é unha extraordinaria poeta, pero non é Dante ou Goethe. Pero vén Unamuno ou Cernuda, que non están implicados en ningún proxecto patriótico, e para eles Rosalía é o que Rosalía é. Son lectores, e nós somos algo máis. Sobre todo os que temos un compromiso con Galicia, porque eu aínda que nunca fun nacionalista, teño un compromiso con Galicia. Se teño un compromiso coa humanidade, como non vou ter un compromiso co territorio da humanidade no que vivo? A Rosalía nós mitificámola moito, e aí inclúome tamén eu, aínda que eu detesto os mitos. Din por aí: 'os mitos están ben', o único que está ben é a Seguridade Social. Nin Pardo de Cela, nin Breogán..., o que importa é a Seguridade Social, e habería que facerlle unha homenaxe.
Parece que a comprensión que os intelectuais de fóra tiñan sobre a lingua galega era maior nos anos setenta...
No ano 1973 moitos intelectuais comezan a interesarse polo fenómeno das nacionalidades 'non esperables'. Pode que estes intelectuais non simpatizasen cos nacionalismos periféricos pero víanos como camaradas da loita contra Franco. O problema do galego é distinto agora. Daquela era un idioma prohibido; agora é certo que se perden falantes, pero pasa algo que non pasaba antes: agora hai arquitectos, catedráticos ou directores de banco que falan galego. Nos anos sesenta en toda Galicia só se falaba galego nunha casa con status urbano e universitario, que era a casa de Antón Beiras e de Antía Cal; os demais falaban todos en castelán, comezando por Fernández del Riego, que facía o amor en castelán, e Otero Pedrayo toda a vida falou con súa nai en castelán, e Carvalho Calero faláballe en castelán á súa muller e aos seus fillos. Por que a lingua de amor dos galeguistas é o castelán? É que estaba Franco aí no medio?
Os artigos que publicaba en Triunfo cumprían a función de amosar fóra o que na cultura galega se producía...
Recollo artigos entre o 62 e o 80, a maior parte publicados aínda durante o franquismo, ou antes da legalización do PCE en 1977, é dicir, cando había que escribir con moita cautela. Ou autores que aparecen aí son Seoane, Lorenzo Varela, Celso Emilio... Eu intento facer ver que se estaba facendo unha literatura fóra dos tópicos nos que a literatura galega eran gaitas, muiñeiras e lacón con grelos. Aquí había unha literatura como a que podían facer Blas de Otero, Gabriel Celaya ou os prosistas críticos.
Moitos dos artigos van máis aló do que dende hoxe parece que era admisíbel en plena ditadura...
Hai traballos en Triunfo que hoxe non se poderían escribir na prensa. Por exemplo, eu hoxe en vez de citar a Marx, para non molestar, cito a Engels; porque a xente non sabe quen é Engels, non sabe se é un comunista ou un xogador do Deportivo. Eu sempre que podo collo determinados temas, e sempre intento falar de clases sociais, da fame, de que o mundo cada vez está peor, de que todo vai peor dende a desaparición da URSS. E non porque eu fora moi prosoviético. En xullo de 1962 fun a Moscova xusto despois de inscribirme no PCE; eu chorei alí, aquilo non me gustaba. Eu era un pouco inmaturo; era catedrático de instituto, xa con certa sona en Lugo, tiña 30 anos e era moi culto, pero tiña moita menos cultura política ca un mozo de vinte anos de Francia. Pero así é todo estou convencido, e os feitos estanme dando a razón, de que o capitalismo non pode acabar cos problemas do mundo.
Comentarios (62)
Mas, esta joia da coroa ainda não morreu?
Este home ten moita cara. Risco quedou fóra do galguismo e nunca o dirixiu politicamente. Se gobernasen os galeguistas nunca pintaria nada Risco. Iso ben o sabes.
O recoñecemento institucional destes anos aos represaliados, non se reduciu aos galeguistas nin moito menos. Hai que ter cara. Outra cousa é que se lles recoñeza aos galeguistas o protagonismo no mantemento da nosa identidade nacional polo seu papel central no estatuto do 36. Porque isto é así de simple. Á CNT recoñecéuselle o seu labor tan importante, como a resistencia obreira no Morrazo e Vigo. E o Partido Comunista con Benigno Álvarez á cabeza, co seu papel central tanto na loita polo estatuto como pola defensa do proletariado e da república ten sido lembrado en innúmeras exposicións e actos.
Mais postos a preferir así, en plan eu prefiro..., pois prefiro mil veces a Bóveda que a Piñeiro. Bóveda deseñou un autogoberno económico (material) que valoraría calquera marxista, e neste sentido era un activista, se queres ao estilo de moitos católicos de sudamérica, agora que cobrou actualidade O Salvador. E o seu activismo, xunto co de moitos outros tivo un froito claro: o estatuto do 36.
En cambio, Piñeiro xogou no mundo Platónico das ideas, rexeitou de plano o activismo real en defensa dos nosos intereses materiais, promoveu o "entrismo" nos partidos estatais, e xa ves o que queda, os seguidores de Paco Vázquez e a familia Caballero.
E postos a fabular con malicia, se Castelao estivese hoxe aquí, xuntariase con Beiras e revolucionaban xuntos o país.
"para non molestar, cito a Engels; porque a xente non sabe quen é Engels".
Así vos vai aos do PCE. Deberias facerte un avatar en Second Life como Llamazares. Ou podes montar un Partido Pedagóxico co Quin e probades a ver se vai mellor un vídeo "Eu son Xesús Alonso Montero!!!". A pedagoxia da ocorrencia é demasiado.
E o de "facía o amor en castelán"..., con eses argumentos e ese tipo de crítica tan pouco ética, creo que tamén podias ir dar un paseo mitineiro na Feixooneta. E mira que eu non simpatizo moito con eses, pero por motivos obxectivos e polas súas posicións públicas, o mesmo que contigo.
Aburiño.
Risco, aínda que no galeguismo estivera á dereita, é un fascista cando renuncia ao galeguismo.
Claro que católicos era tamén Bóveda e foi afusilado por fascistas como foron os curas vascos.
Di que non lle gustan os mitos, pero, aínda que con razón sinale que existen pasaxes reaccionarias no "Sempre en Galiza", non deixa de se resistir á seducción da súa auréola e non pode evitar recorrer ao tópico tan manido do "Castelao hoxe sería ou estaría..." . Ata Fraga, infame, chegou dicir que militaría no PP!
#3, eu tamén diría que Castaleo estaría con Beiras refundando o BNG.
Non, oh! Castelao xa hai anos que se sabe que militaría no PP. Se non pregúntalle a eles. E de seguir así a cousa, en anos dirase que Castelao está na base que inspira a UPyD. E, como dicía o meu avó: ¡Ancha es Castilla!.
E que ía militar no PCE de Alonso Montero? De que? Este home perdeu os papeis hai tempo.
Eu non sei onde militaría Castelao, pero o que si é seguro é tería máis coherencia que moitos de nós.
Este home, tampouco hai que cebarse pero, enfin. Di varias cousas aproveitables, O galeguismo da segunda república non era marxista, tiña varias correntes, algunhas mais de esquerda e outras nitidamente de direitas mais ningunha delas marxista, polo que sí é certo que non estaria no BNG, terian o seu propio partido que seria o PG, de non ter Franco gañado a guerra. Desde logo tampouco serian do PP, do PSOE ou do Partido Comunista Español.
Hoxe, os que estamos fundando a Converxencia xa non o teriamos que facer porque nos sentiriamos cómodos e identificados co que hoxe seria o Partido Galeguista de non ter mediado o franquismo.
Faime gracia que se cebe con Risco outro radical, pero de esquerdas, entre Hitler e Stalin eu estou equidistante e rexeito sin paliativos aos dous, Risco pode que non e Alonso Montero penso que tampouco. O que non nos pode levar a descalificar o 100% do que dixo ou fixo Risco ou Alonso Montero salvando a distancia de altura intelectual do primeiro sobre o segundo.
Recomendolle a quen o queira ler "O livro negro do comunismo", supoño que Alonso Montero preferirá ler a versión castelá e non a portuguesa ou seguramente ningunha das duas para non decatarse que a ideoloxia que di defender foi a mais mortífera da historia da humanidade, neste libro recollense e contabilizanse os millons de asasinatos perpretados na historia no nome desa ideoloxía.
Perdón. No meu comentario 9, non sei como nunha liña puiden cometer tantos erros lingüísticos.¡Que despiste!
Tudense... estava a gostar do novo partido (salvando as distanças...) a pensar nesse novo PG de centro-esquerda com gente da esquerda e gente da direita, uma atitude "humilde" fronte ao povo galego, um carácter de partido como o dos galegos: rejeitando qualquer axioma feito... mas nem o castelao falaria assim dos comunistas! Tudo o contrário! e isso é o que diz o Montero (que eu não admiro rem): Castelao sem ser comunista, nem querer o comunismo reconhezia o labor dos milheiros de militantes, reconhezia os avanços da URSS, o papel da Internacional Comunista... Falar dum panfleto coma esse... Não reconhezer os milhões de mortos soviéticos contra o nazismo. Independentemente do demais... "A mais mortífera" (sic!) E logo o capitalismo selvagem? Quantas mortes não há CADA DIA no mundo por não ter o sistema nem uma pinga de solidariedade? Quantas mortes se evitariam de fomes, enfermidades, ausência de médicos com só uma décima parte do que lhe foi dado aos bancos? E ainda assim é possível que o sistema poida servir numa parte importante.
O dito... iades bem. Já começais a ser "um mais": crítica ao "contrário". Os galeguistas de verdade não ofendem aos comunistas (nem a ninguém -coma bom galego: "não gostamos de verdades absolutas e axiomas"-), ao contrário, reconhezem os méritos do seu sistema, procurando evitar os excessos ditatoriais.
Queria dizer:
"crítica ao contrário"... per se. Sem recolher o possitivo e desbotar o negativo. Por ser comunista não é já mau! Eu gosto do meu sistema se mo comparar com Cuba, mas prefiro Cuba se mo comparardes com Haití, Salvador, Honduras ou qualquer outro país do Caraíbe ou a África. Cada cousa no seu tempo e no seu momento. Isso é o galeguismo de verdade. O resto... caralhadas de "quatro".
#7, Retrincos, pois fóra coñas, teño visto como os da UCE, que piden o voto prós UPyDeiros, se reclaman herdeiros da España de Castalao! Ver pra crer. Non invento nada. Mesmo os de Galicia Bilingue cítano polo asunto da lingua materna. Cousa que non é coma din, pois é nos primeiros anos da infancia, e non na ESO e no Bachalerato coma falazmente pretenden os bilingües (sic), onde esta cuestión poida ter o alcance sicolóxico do que fala Castelao.
#10, e logo no BNG son todos marxistas? De todas formas, hai que ter en conta que o pensamento de Castelao, a medida que vai madurando, vai acadando máis sintonía e sentíndose máis cómodo cos comunistas. Ora ben, certo que Castelao non era marxista, pero non tivo problemas á hora de facer fronte con eles: antes, durante e despois da Guerra.
O que está claro e que se comproba é a mitificación de Castelao: cadaquén o leva prá súa casa.
Meendinho, perante os excessos ditatorias non hai que ser humilde nin procurar evitalos, hai que ser tallante. E as ideoloxias estremistas de esquerda e dereita son inimigas da liberdade, o comunismo é unha delas, o fascismo é outra. Os tres partidos con respresentación parlamentaria en Galicia neganse a facer críticas abertas ás dictaduras do seu signo: o PP non critica o franquismo ou por exemplo o pinochetismo, o PSOE e o BNG non critican a dictadura cubana e o segundo ainda parace buscar referentes na Unión Sovietica, en fin, non sei se iamos ben pero temos claro que somos defensores do pluralismo e da democracia e ante as dictaduras, sexan de esquerda ou de dereita non titubeamos en criticalas.
Somos un proxecto plural no que collen todos os galegos escrupulosamente demócratas, entre os que cremos que non están os que ven cousas boas no franquismo, no castrismo ou na Unión Sovietica.
Tu falasme da Galicia que está na escaleira e non se sabe se sobe ou baixa, a Galicia da retranca que non se atreve a pronunciarse por medo, etc, eses son recursos de defensa que o noso pobo tivo que desenvolver para sobreviver pero creo que non é base sobre a que construir unha Galicia que se autoidentifique e que se atreva a falar alto e claro, sin comlexos e sin medos.
Todos temos que ser tolerantes, abertos e humildes pero iso non significa estar na escaleira ou comungar con rodas de muiño, temos que ter a valentia e a audacia de dicir as cousas claras e de chamarlle a cada cousa polo seu nome e o comunismo sempre foi inimigo da democracia e da liberdade.
Francamente, como comunista e galego nom vejo conflito nenhum entre querer umha sociedade plenamente democrática (comunismo)e querer que Galiza seja umha comunidade política plenamente autónoma.
Polo demais, está claro que Castelao militaria no BNG.
E duas cousinhas mais: que este senhor inicie um processo de beatificaçom de Bismarck... e que diga quantas obras em castelám podem fazer sombra á Comedia ou ao Fausto... No melhor dos casos o Quixote e para de contar.
se castelao fóra hoxe como candidato a unhas eleccións seguro que tinha maioría absoluta..como nos fai falla outro coma él..
A min o que me molesta do Alonso Montero é que sempre acaba faldando del mesmo. Iso si, a escusa é falar de Castelao, Risco... Pero o protagonita sempre é el. Mesmo fala de fotos históricas consigo mesmo... É o típico entrevistado ao que non se lle pode falar de se chove ou non chove, el sempre vén falar do seu libro e de si mesmo.
Castelao está morto e en Bonaval, fagamos futuro! Basta xa de pranxideiras. Fundar un novo partido é algo positivo. Adiante tudense!
Este Alonso Montero é tan independente, tan "enfant (ou vello) terrible", que o 80% das súas críticas van sempre cara ao nacionalismo galego, ou o galeguismo actual, como queira chamarlle.
Qué curioso.Cando toda a súa desmitificación,críticas, ironías van cara a un mesmo obxectivo xenérico, e non contra outras opcións políticas claramente anti-identidade, anti-idioma galego, é para decirlle: quen non te coñeza, que te compre...
E a súa teoría sobre o anticomunismo de Castelao é ben curiosa: el gabou á URSS e os seus logros sociais, pero claro, é porque "era moi pillo", e nos estaba enganando a todos. E a súa obsesión coa Seguridade Social é moi curiosa. Qué pasa, que a reivindicación social é incompatible coa cultural e identitaria? Podemos pedir que na Seguridade Social nos atendan en galego, ou eso sería unha obsesión nacionalista incompatible coa atención médica?
Si home, Rosalía era moi mediocre, xa llo temos oído a moitos. Segundo este criterio, existe un baremo universal da excelencia literaria, donde non ten que ver o contexto histórico e social, nen a incidencia no público, nen a empatía con unha masa lectora popular. Tampouco nengún autor/a de ningún país que non fora Galicia foi nunca sacralizado ou elevado ao olimpo literario por razóns nacionais e, en suma, políticas.Nunca pasou, só aquí. Siga vostede flaxelándose, que igual lle presta, éche ben propio dos galegos, ou galeguiños.
Vai falar de Castelão um dos assinantes da massacre do Galego. Vai bem encaminhado. Já antes Fraga tinha criado e imposto medalhas com o apelido do grande rianjeiro...
E que viva a nova R.A.G.!!
(Rede Anti-capitalista Galega)
Con sinxeleza, con inxenuidade........me lembro de Castelao.....do que o meu pai me comentaba sobre él, porque o coñecera cando pasaba o verán en Carballedo(Cotobade), para tomar os aires co seu fillo enfermo. Meu pai coidaba as vacas, e namentras Castelao conversaba con el de todo o divino e o humano, conversaba moito e moi ben.......
Me dicía que era un home moi culto, pero moi humilde. Un grande artista, pois pintou por alí debaixo dun alpendre, a unhas velliñas (a señora Sabela e outras).Esa pintura debe estar nalgún curruncho.
Comentaba que era moi galeguista....e sobre todo moi persoa, que escoitaba e aprendía da xente. Era IRMÁN.
Os políticos de agora(todos) non lle chegarán xamáis as solas dos seus zapatos.
Perdoade os meus comentarios, pero son reais.
Sussoooooooooooooooooooo¡¡¡ Vaite deitaaaaar¡¡¡
Este don "Jasús", que ideias tão claras tem... Tão claras, tão claras que nem se veem...
Chama-me muito a atenção esta ousadia de falar pelos defuntos... Castelão disse o que tinha de dizer por palavras e por desenhos. Para "falar" por boca de don "Jasús"...: teriam de ser espiritistas tanto um como o outro. E que "médum" usaria o entrevistado para dizer como diz?
Facia tempo que non escoitaba a un tipo dicir tantas parvadas nunha entrevista. Que carallo lle importa como facia o amor Del Riego?¿, ao pouco vai dicir que foi mozo de Lola Flores ou algo asi.
Ridiculo JESÚS Alonso MonteIro.
Sr. Montero, é voçé um espanholazo, comunista e todo o vermelho que queira, mas um amigo da destruiçom da Galiza.
Quere voçé ser umha estrela do reojerio espanhol e está claro que nom o conseguiu e por isso bota pola boca tantas palhaçadas.
GALIZA LIVRE !
Vaia co seu filho a Zeviya a botar umhas bulerias e de passo se leva a Dolores Villarino, tam afeiçoada ela à cultura espanhola flamenca...
Tan absurdo é dicir isto como o contrario.
Tan absurdo é dicir que Galeuscat, ou sexa PNV, CiU, BNG representan aos seus pobos como crer que eses pactos cambiarán a estructura do Estado.
Isto non é política de esquerda. Isto é o que produciu a debacle do bipartito e antes do PC, de onde vén o contertulio.
Cómpre outro debate, Cómpre outra esquerda.
Ver máis en amoscaesquerdosa.blogspot.com
É cousa de néscios andar a fazer este tipo de jogos do que teria sido de nom ser o que foi, de que se hoje... Hoje é hoje e ontem foi ontem, cada cousa com o seu contexto. O que faz este homem é nada mais que se justificar de nom ser militante do BNG nem marxistas (ambas cousas nom têm mal nengum)e faz-no assimilando-se a si próprio com Castelao, fazendo umha cousa retorcida e torcideira do tipo: "Eu sou como Castelao de bom, eu nom sou do BNG, eu nom sou marxista, logo Castelao, se porventura vivesse, tampouco nom seria nem marxista nem do BNG".
E digo eu, o Conde de Lemos Rodrigo Henriques de Castro, seria hoje do BNG e marxista?. Esta minha pergunta é tam absurda como o que dize este sábio de cartafol e brochura.
Este home joga a historiador e nom tem nengunha teoria da historia para interpretar os dados, pensa que eles já falam de seu. Usa o "sentido comum", é dizer, projectar e reflectir o seu ideário e valores no objecto que estuda. Este proceder, mui estendido entre eruditos e sábios locais, é o jogo do adoutrinamento agachado detrás dumha suposta verdade histórica; com gentes como ele assim nos vai.
Vade retro!
vou conceder que a fin foi sorte a perda dun diputado polo benegá, pois estase a acentuar na opinión pública un interesante debate que, até agora, non era tan perceptible entre tanto fasto e platillo/bombo do goberno amigo.
o que está claro é que para esta nova refundación eu non quero militar nin ter cerca a moitos dos opinadores que me anteceden, sobre todo a eses grandes puristas da democracia televisiva que equiparan a hitler con stalin.
Para além da titularidade retórica com pontinho de escândalo, re-pum de prestidigitador que sempre faz que os emissores com pessolidade e detalhe elegante apanhem destaque a fim de passar de matute e com dissimulo a fraqueza do conteúdo e do trabalho de pesquisa nada sistemático, acho que há um importante e fundamental destaque, poucas vezes comentado:
Até a incorporação da geração de 1970, como adultos, não antes, à vida pública não houve por parte do galeguismo nem consciência da plenitude da língua (portanto não desenvolvimento total, para todos os usos e momentos da vida do idioma) nem verdadeira militância monolingue (for e não teríamos que estar ainda nós debatendo com notários, pessoal das funerárias, empresários, juízes, jornais ... ter a papelagem em galego).
Discusons bizantinas sobre onde estaria Castelao a dia de hoje...ganas de perder o tempo, nom é esse o problema, aquí a questom nom é se estaria no BNG, no PCE ou no PP...aquí a questom é que a Castelao o quer instrumentalizar todo cristo, mas também todo o mundo desouve o Sempre en Galiza e nom se fai tampouco nada para que o povo conheça de verdade o seu legado.
Castelao militaría na FPG
Em (#31) breoghain diz: «Sr. Montero, é voçé um espanholazo, comunista e todo o vermelho que queira, mas um amigo da destruiçom da Galiza...»
...
COM.- Permite que diga que ser comunista ou de esquerdas nada tem a ver com o nacionalismo professoado. Eis um exemplo: Don "Jasús" pode militar no marxismo mais marxista e no nacionalismo espaÑol mais espaÑolista. Não é contraditório desde que se viu, ao longo da história, que todo o socialismo é antes de mais nacionalista da sua nação. E a nação do Alonso Montero é justamente a espaÑola. Por isso, como toda a lógica, está de acordo com o que o reino bourbónico faz com a "lengua gallega"... Ele é partidário do galego da sua aldeia e não concebe que o Galego possa ser mais do que aldeão. Pelo mesmo motivo não concebe um nacionalismo não espaÑol que, mesmo de longe (como é o do BNG), possa fazer sombra ao nacionalismo espaÑol.
Por outro lado, ele, tão lido, parece não ter lido nem, menos ainda, entendido o que Castelão diz no sempre em Galiza relativamente, por exemplo, à destruição dos estados espaÑol e francês e português para constituir um estado federal ibérico, a teor das comunidades linguísticas nele: basca, castelhana, catalã e galega ou portuguesa.
Ouhhhh! Não será que o Alonso Montero entende que o BNG está à direita demais e que é pouco federal (ou "independentista")?
Em (#35) Reburro afirma, com razão: «Este home joga a historiador e nom tem nengunha teoria da historia para interpretar os dados, pensa que eles já falam de seu. Usa o "sentido comum", é dizer, projectar e reflectir o seu ideário e valores no objecto que estuda...»
...
COM.- Tu disseste: Usa (e abusa) do "sentido comum"... Mas acontece que esse "sentidinho" é inimigo do sentido próprio. Por que é que alguns se permitem opor insultos a determinadas análises? Simplesmente porque não aguentam que se procure o sentido próprio, que se ultrapasse o "sentido comum", esse mentireiro que nos fabricam e dão a esgalha no ensino, na TV, nos média em geral. Ler determinada imprensa obriga a fazer um exercício de inversão: Tudo o que dizem (ou quase: deixemos à parte a data...) deve ser invertido para começar a entender o que se passa na Galiza, no reino bourbónico e mesmo no mundo...
Começai a fazer a prova...
E logo onde militaría Castelao? en Izquierda Unida? Son opinións, pero, este señor non estaría millor dando clases de literatura que facedo este tipo de sentencias? Falar do que farían os que morreron ten truco, sobre todo cando se ten fobia anti nacionalista, algo que, porcerto, non tivo nunca Castelao. Un respeto ao irmao Daniel e a máis de 270.000 galegos que votaron conscientemente polo BNG, sr. Alonso...
Se Castelao levantase a cabeza e vise o que pasa co nacionalismo de BNG hoxe, con dirixentiños como Quintana e os seus "boys" (mellor, bois), coa súa maneira de defender o galego, coido que volvía voluntariamente á tumba.
#45 Como dizia uma piada de humor negro, se Castelão erguesse a cabeça... batia com a cabeça na tapa do sartego :D
Do que seguro que renegaba Castelao era da actual RAG de Montero & company
Manuel Murguía não aceitaria hoje pertencer à RAG.
Qualquer galeguista honesto não aceitaria pertencer à RAG. Sentiria uma profunda vergonha.
Ave María purísima.
Queridos hermanos:
Castelao si hoy viviera sería del PP. No lo duden ustedes. Estaría arrepentido de sus veleidades separatistas y se sentiría plenamente satisfecho y feliz de ver que hoy sus sanas ideas galleguistas -nunca su parte insana- se han visto satisfechas con una autonomía incluso excesiva y siempre gravemente peligrosa cuando no gobierna el PP.
Castelao, hermanos, incluso le tributaría reconocimiento al Caudillo, como salvador de España y causante motivado y muy justo de su exilio. Castelao reconocería sus pecados de mal español en aquellos años.
Palabra de Dios.
Podedes visitar e colaborar no meu blog
newsgz.blogspot.com
Este de comunista só ten a verborrea. Cando foi da chegada dos restos de Castelao a Santiago, o único que quería é saír na foto. As súas colaboracións na prensa son para falar de si mesmo. As súas publicacións son o resultado de recoller na papeleiras o que os verdadeiros intelectuais rexeitan por inservible. É unha persoa que está encantadísima de coñecerse a si mesmo. O único que lamenta é non poder pasear un día do brazo de Castelao para que a xente pregunte "Quen será aquel que vai con Alonso Montero?"... Unha desgraza de personaxe... Creo que estaría satisfeito se o seu segundo apelido fose MontEUro...
Pasará á historia quizais como o pai do guitarreiro que acompañou a unha mona que canta moi mal flamenco (que sí, home, que do teu cante se reiría abondo un andaluz se tivera a má sorte de oilo)na interpretación do himno galego por bulerías, ou o que fose,no Parlamento galego, nun dos actos máis idiotas e paifocos que se viron por estas terras (e mira que se viron...).
#46 : os chistes sobre Castelao son como o infantilismo do nacionalismo/progresismo barato: unha etapa a superar, personalmente, aínda que moitos nunca tivemos necesidade de cair nela, nen de "matar ao pai", especialmente con chistes tan maos. Mais a figura de Castelao, e do que representou, varre con todo, cos chisteciños de Suso de Toro en tempos, e con outros, por certo, que carecen de graza en sí mesmos, sexa Castelao ou Perico dos Palotes o que bata no sartego.
Sr. Alonso Montero, ten vostede unha cabeza española non o dubide, porque máis ben parece que trata de rebaixar aos nacionalistas galegos como Castelao, rebaixar a Rosalia de Castro, ainda que a vostede lle "goste moito", pero non é comparabel con Goethe. Isto é impresentabel nun intelectual que presumo deselo. Vostede é para Castelao un "galeguiño" señor Montero. O único sitio onde Castelao estaría militando hoxe, sería no Bng.
Vaiamos o debate: Castelao sería do bloque pero de que sector? da U, dos irmandiños, dos da base ou quizás do PNG (non era marxista)iría nas listas? vetaríao Paco Rodríguez? Castelao por Ourense e Pardo de Cela por Lugo?. A mitificación e a utilización dos mortos no propio interese. Castelao foi un home, descanse en paz.
pero este home non é aquel do que dicían os intelectuais recoñecidos que "escribía co sacho"? Pois entón, para qué andar a perder o tempo con el. O triste é o espacio que lle brinda Vieiros cando hai moitos outros intelectuais de verdade máis merecentes, en fin.
Castelao está onde está e nos nosos corazóns.
O caso é que, como Castelao está morto, non vai a militar en ningures.
Castelao era galeguista e o meu amigo Risco máis eu tamén eramos galeguistas. O que non podiamos ser é comunistas, porque senón non teriamos feito ningunha obra na nosa vida, e teriamos cobrado subvencións por rañar o bandullo. Eu respeito a todos os que fixeron algo dende a esquerda, e respeito á xente que primeiro pense Sempre en Galiza, pero non aos que primeiro son de esquerdas
Vou facer o sinal da Cruz, porque Galiza é católica e o noso escudo é o Santo Grial. O PCE era CONTRARIO aos nacionalismos ao igoal que o PSOE. e eran partidos dictatoriais, a semelanza da URSS. O Partido Comunista Español foi o grande inimigo da Galiza xunto coa Ceda e a Falanxe.
Por certo, Piñeiro, tes razón, seguro que Risco botábate fóra e tería feito algo bó: BOTAR O LIXO DO PCE FÓRA DA GALIZA
Moito menos en IU e desde logo que moi dificil no PCE(G)!, don xesús.
E vostede qué nos di da Longa noite de Pedra que seguimos a sufrir? Tivo vostede algo que ver co seu alongamento ata hoxe? Qué opina da TRA(NS)ICIÓN? E da longa sombra de Franco ata hoxe no €$atado €$pañol?...
Eu penso que tampouco é pra alporizarse tanto co que di. As contradiccións dos galeguistas, é algo que está aí. Como di EVAZSOU, eran homes do seu tempo. E isto Alonso Montero sábeo, como sabe que Engels era un propietario capitalista.
familiar, mas qué mal envellece este home: a pior ghracias a diós!
Eu não sei porque chorava Alonso em Moscovo em 1.962. Sei que mais tarde emprestou-me um dos piores manuais que ali se faziam: o de Afanasiev, dizendo-me que era a maravilha das maravilhas;. Se calhar anda a revisar mais uma vez (quero lembrar a sua etapa pró PSOE) a sua história política. Tanto insistir no catolicismo do PG e não falar do seu admirado Roger Garaudy. Há gente que envelhece bem, como alguns vinhos, não e o caso do professor.
Novo comentario
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
RSS
| Que é Vieiros?
| Que é o RSS?
| Creative Commons
| Publicidade
| Director
| O equipo
| Contacto