En Barcelona as mostras artísticas agroman por toda a cidade. Andar con tino, as obras están por todas partes.
A seriedade deste escultor vese nas prazas de moitas cidades europeas, o humor faino aparecer como o artista que ri de si mesmo, como un Peret que entoa rumba catalá.
A historia xoga malas pasadas a culturas e pobos. Que aconteceres andariamos estudando dos etruscos se non tivesen como incómodos veciños os romanos?
Gustavo Sequeiro inaugura unha mostra na vila ferrolterrá que mestura plástica contemporánea e ambientacións musicais de vangarda.
A mostra expón algúns dos traballos iniciais de Lamazares, Antón Patiño, Menchu Lamas, Xosé Freixanes, Leopoldo Novoa, Luís Fega, ou Correa Corredoira.
A través da pintura, da fotografía, do vídeo e das instalacións, seis artistas farán chegar a Portugal as producións máis vangardistas do noso país.
Hai sempre indignidade no acto de falar polos outros, estimaba o filósofo Michel Foucault. Tampouco María Ruído pretende dar voz ou representar os vencidos da Guerra Civil española. Así e todo, no Plan Rosebud darían atopado, eles e nós, unha caixa de ferramentas contra o poder da memoria colectiva. Unha entrevista de Aurelio Castro con fotografías de Cristina Silva.
Durará até 2009 mercé ao Proxecto Edición, do CGAC. O Plan Rosebud quere cepillar a contraxeito as políticas da memoria. As súas servidumes, pantasmas e mecanismos de representación. E os lugares de lembranza, coma na instalación videográfica A escena do crime, primeira pedra da investigación. Contra o despotismo do relato épico, María Ruído decidiu espigar fragmentos, ler nas arruínas. Unha reportaxe de Aurelio Castro.
Mentres Giaccomo Casanova estaba detido en Barcelona, a súa cidade seguía a facer da decadencia o seu grande atractivo.
É unha das webs máis coñecidas para os usuarios que queren publicar os seus propios libros sen ter que pasar por unha casa de edición tradicional
En Sargadelos os muros enchéronse, de arriba a baixo, de faces. Faces grandes, simplificadas. A técnica do cómic?
Con artistas como Juan Genovés, Magdalena Abakanowicz, Roberto Barni, Lucio Muñoz ou Alberto Corazón.
O Centro Galego de Arte Contemporánea centra o seu interese nos autores latinoamericanos e a videocreación galega dos anos oitenta
Despois de Hiroshima, que? A pregunta global para reflexionar sobre a arte dos anos 40 e 50.
O artista desexa sinceramente que estas ideas sexan do seu interese. Coida que algunhas poderían cambialo todo.
Da India a Portugal, do debuxo ás vacas sagradas, de París a Austria, fotografías e retratos. De todo iso falan as salas de CaixaForum este outono.
No último ano puidéronse ver, e pódense ver, en Barcelona escolmas de deseños moi atraentes. Nalgúns casos foron debuxos implicados na elaboración de carteis e de reclamos publicitarios, noutros trátase de traballos de feitura máis convencional. O debuxo sempre é unha faceta menor do pintor? Rusiñol mostra a súa paixón viaxeira e teatral e a súa fasquía de cronista do xornal "La Vanguardia", nesta coidada selección.
“A grandeza da arte está en que pode intuír sen necesidade de comprender”
Dende esta terza, o museo Barbican de Londres acolle unha exposición dedicada ao movemento artístico nado baixo a influencia do 'punk'.
Artistas da vila expresan a súa creatividade inspirándose na mascota do evento cinematográfico.