O galardón, dotado con vinte mil euros, premia a mellor obra publicada en 2007 en calquera das linguas do Estado.
En Da Provincia á Nación (Xerais, 2007), Xusto Beramendi percorre a través de máis de 1200 páxinas a historia do galeguismo político e das súas reivindicacións, dende o século XVIII até hoxe. A ambiciosa obra, que de seguro ficará como referencia nos vindeiros anos, foi recollendo numerosos recoñecementos ao longo do ano, entre eles o Pedrón de Ouro, o Premio da Crítica, os premios Irmandade do Libro, os premios da AELG, mentres que foi finalista nos galardóns entregados pola Asociación de Editores.
Resulta gratificante, e até certo punto sorprendente, que nun momento de enconado debate identitario, o Ministerio de Cultura recoñeza a través do Premio Nacional de Ensaio precisamente unha obra que debuxa a construción do pensamento nacionalista periférico e da propia nación galega. O galardoado manifestou, de feito, a súa sorpresa polo premio, e cualificou de boa noticia que por primeira vez un libro en galego gañe este premio. Beramendi destacou, asemade, que o xurado premiase unha obra sobre o nacionalismo galego. O xurado do premio foi presidido polo director xeral do libro, Rogelio Blanco, e estivo conformado por, entre outros, José María Pozuelo, Paula Izquierdo e os gañadores das dúas últimas edicións, José González e Celia Amorós.
A súa análise parte do século XVIII, un periodo pouco estudado á hora de sentar as bases do pensamento galeguista, ""Non é que eu considere que o galeguismo político comece no XVIII", dicía nunha entrevista publicada coincidindo coa publicación do libro", "comeza nos anos corenta do século XIX. Pero estudar os anos finais do Antigo Réxime ten a vantaxe de coñecer que condicións obxectivas había en Galiza que favorecesen ou que entorpecesen o posible desenvolvemento dun movemento reivindicador de Galiza".
No libro defende a hipótese de que o pensamento nacionalista galego é "peculiar" pois é un movemento "moi precoz, e ademais xorde nunhas coordenadas ideolóxicas da esquerda liberal, o que non era frecuente en Europa". Beramendi explica isto na desgaleguización que sufriu a igrexa a partir do século XVI, "isto impide que á hora de opoñerse á revolución liberal colla unha vía de nacionalismo galego tradicionalista, porque para iso tería que asumir unha galeguidade que rexeita".
Beramendi analiza tamén o fracaso no proceso de construción nacional española, debido á condución que deste proceso fan a igrexa e outros sectores de ideoloxía conservadora, "a nación española vaise convertendo en algo cada vez menos atractivo para as clases medias e sobre todo para as clases traballadoras". Afonda igualmente na conversión do nacionalismo galego en movemento de masas, un paso que sitúa no tardofranquismo, na creación de UPG e PSG.
Parabéns a un grande investigador e mellor profesor. Síntome honrado por ter sido alumno seu. Parabéns profesor Beramendi
Xusto? pero se en todos os xornais lle están a chamar Justo! Como lle chamará a este señor o ministro de cultura? Premio nacional... de la nación española, claro.
Parabéns. Uma obra fundamental. Ecuánime, analítica e respeitosa pelos feitos. Aledo-me pelo prémio. Agora a humorística nota de roda pé da página 749 tem ainda mais charme.
Ernesto Vázquez Souza
Tes razón Garrano porque en Xerais asinacomo "Justo"...
Beramendi como intelectual é un cero a esquerda, e os seus traballos teñen o mesmo nivel que os de un rapaz de instituto, por eso lle dan o premio.
Garrano #2:
Pois é. Na capa do livro polo que recebe o prémio aparece "Justo". Então não faz muito sentido modificar o nome. Terá sido um lapsus. A vida jornalística é-vos bem complicada. Não imaginades quanto, e estas cousas acontecem a qualquer um, a qualquer uma.
Eu é que não sou partidário de traduzir os nomes em geral, porque a língua não o é, excepto em casos de pessoas muitos próximas (familiares, etc., por motivos de proximidade pessoal e porque elas próprias podem assim "permiti-lo" ou gostarem disso), e nos casos em que habitualmente se faz: nomes de reis (Luís XIV, rei de França, conhecido como "o Rei-Sol", também Luís III rei de Navarra,...), de alguns escritores clássicos (Virgílio,...) ou em que a tradição fixou um nome na nossa língua (Júlio Verne,...).
Pois isso, para que traduzir um nome de um autor atual, vivo, como é Justo G. Beramendi?
Noutra ordem de cousas, Atlantico #6 indica algo para o que não oferece dados. Quais as razões, os motivos, para afirmar o que ele afirma? Se ainda explicasse o porque do que diz pois polo menos teria algo de reflexão. Por esse motivo voto nele dedopabaixo, lamentando não poder votar dedoparriba se ele me convence das suas afirmações com ALGUM argumento. Mágoa que não se possa rectificar o voto...
Bem, parabéns ao premiado.
Saúde e reflexão.
#7:
Bem, fazer algo "intencionadamente" não significa que exista uma "manipulación". A "intencionalidad" que alguém ponha em algo não significa que isso esteja "falseado". Revise-se o dicionário da RAE.
Além disso, é um prémio nacional em Espanha, mas não na Galiza. E VIEIROS é um meio galego, não espanhol. Portanto, a notícia não está manipulada, mas adaptada a um meio de comunicação galego, que, além de ser galego, não serve a Espanha e mantém um critério que não é nacionalista, mas nacional.
A notícia é impecável. Acho que o único que mudaria é esse "X" em "Xusto" por um "J", basicamente porque o nome próprio é "Justo". Aliás, o autor é espanhol, ou polo menos nascido em Madrid, se não me engano.
Parabéns a VIEIROS!
Vou colar aquí o mesmo que puxen en chuza na miña última intervención sobre este tema. O caso é que a día de hoxe é o propio Beramendi quen nos saca de dúbidas. Ei o vai >>>>>>>>>
http://www.elpais.com/articulo...
"... y tengo que decir que soy madrileño, pero llevo 34 años viviendo en Galicia y mi apellido es vasco", aclaró."
Ahhhhhhhhhh! acabaramos! entón é Justo e non Xusto. Menos mal que sabemos ser integradores e que os que levan tempo vivindo entre nós, se queren, só se queren que ninguén lles obriga, acaban por sentirse galegos.
Outras perlas:
"...el nacionalismo catalán, a largo plazo, ES EL MÁS PELIGROSO, para la estabilidad en la unidad del Estado"
Agora que nos sigan vindo coa milonga de que este fulano é nacionalista. País!
Pedido dos nacionalistas a todos os galegos que transmitissem esta mensagem no fim de um comentário.
GALIZA CEIBE
1 Galego nativo escrito na norma universal como único idioma oficial na Galiza.
2 Entrada como membro de pleno direito na lusofonia.
3 Recepção imediata em canal aberto das televisões portuguesas na Galiza.
Só com estas condições a Galiza terá progresso em galego e será respeitada no mundo.
Gaviotero (#7), por unha vez douche a razón.
Gaviotero nunca tem razão, porque quer o fim da nação galega. Tudo o que diz e faz tem esse objectivo.
RiaGalega #13:
Imagino que Ensenada#12 ao dar a razão (é a razão um objeto susceptível de ser oferecido, é por acaso uma propriedade que se possa ter?) a #7 quer referir-se a estas palavras de #7 "Lo que hace el fanatismo. Y lo que hace el no ser periodista sino comisario político receptor de subvenciones." aplicadas precisamente e ele próprio.
Bem, isso é retranca e o demais são contos.
Saúde e reflexão.
Felicitacións para Xusto Beramendi,polo Premio Nacional de Ensaio a súa obra en idioma GALEGO,e polo avance tan importante,que esto supón para todos nós.Experto en Nacionalismos,e non só no galego,fai unha crítica moi axeitada(ao meu xuicio),sobor do noso Nacionalismo,no que penso,deberamos afondar....
#14 Compreendo a ideia, mas dar razão a Gaviotero nem que seja uma única vez JÁ é MAU HÁBITO.
Das suas origens do idioma quase nada se perdeu. Foram três séculos de proibição do galego na Galiza. O galego foi a segunda literatura medieval mais importante quando o castelhano/espanhol nem de dialecto era classificado.
Quem duvida que o galego é ainda um idioma internacional?
Depois de proibido na Galiza durante três séculos quase nada perdeu da sua originalidade:
http://br.youtube...
O nosso idioma está vivo na Galiza e recomenda-se.....é preciso ser muito espanholista para não reconhecer que o português e o galego são o mesmo idioma tanto no século IX como no século XXI. Contra o castrapo da RAG e pela recuperação total da língua nativa da Galiza. São mais de 250 milhões de pessoas em todos os Continentes que falam nosso idioma nativo e natural.
Senhores isolatas é uma estupidez recusar o nosso idioma natural, nativo e materno só porque os galegos a sul do rio Minho se tornaram num país independente e o espalharam por todo o mundo.
Temos que ser serios e conscientes do que estamos a tratar.Estamos falando dun personaxe importante coma é Xusto Beramendi,ao que se lle adicaron varios premios pola súa valía e polo seu pensamento.Non misturemos os allos coas cebolas.