Anxo Baranga enche os muros da galería Sargadelos con novas accións creadoras, vieiros de militancia e comunicación: Mudar O Rumbo (MOR). Navegar a mesma pregunta?
Unha reflexión sobre a violencia dos nosos días. Que pode pensar unha sobrevivente dos campos nazis das imaxes da cadea de Abu Chraib?
O humor gráfico de "O Farelo", un debate sobre a BD galega e a presenza de Miguelanxo Prado e Jacobo Fernández, e mais a pintura de Anxo Baranga acompañada do teatro de Furafollas.
A creación sen planificación previa e logo a reflexión sobre o que se proxecta de dentro para fóra. O resultado: a síntese da xestualidade e mais o estudo.
Pasar dos oitenta non é eiva para facer xornadas de máis de cinco horas diarias de traballo no seu estudo. Última entrega de quen teima en optimizar a súa obra.
O canon de beleza deixou de ser a anatomía humana que con harmonía elaboraron os gregos nos tempos da batalla das Termópilas. O corpo como discurso aberto.
Mentres Giaccomo Casanova estaba detido en Barcelona, a súa cidade seguía a facer da decadencia o seu grande atractivo.
O Centro Galego de Arte Contemporánea acolle dende este venres e até febreiro unha mostra que percorre toda a obra do pintor vigués
Despois de Hiroshima, que? A pregunta global para reflexionar sobre a arte dos anos 40 e 50.
Cadros dos últimos catro anos, co seu característico simbolismo, na fronteira entre a figuración e a abstracción.
De vez en cando chegan a Barcelona exposicións que animan ao repaso das vangardas europeas do pasado século, e á revisión da uniformidade das mesmas. Como ser un pintor abstracto e non selo? Como se pintan os ceos feridos?
Un dos artistas que percorreu o século XX a carón doutros como Alberti, Mallo, Cossío, Neruda, é Palencia, un pintor que sempre seguiu o seu vieiro particular, aínda desde dentro das vangardas europeas. Por que o artista pinta con cores fortes no medio da negritude franquista?
Chegou a Barcelona unha mostra da creación artística dun dos grandes pintores ingleses do século XVIII. As obras de Hogarth poden inspirar montaxes musicais de agora mesmo? Que lle debe Dickens a este retratista social?
SOS Courel e Verdegaia ofrecen a posibilidade de enviar dende a web unha petición ás autoridades para que se protexa o espazo.
Non sempre as obras mestras están presididas por figuras humanas, profusamente coloreadas. Os bodegóns só serven para facer prácticas nos días que non hai encargos? Previo a cada obra pictórica, hai que pasar polo debuxo?
Desde Vieiros Barcelona e desde o Centro Galego de Barcelona xorden ofertas para asistir ás explicacións sobre a arte pictórica en dúas fines de semana deste mes.
A teima de imprimir mobilidade á obra pictórica, que tanto se traballou hai corenta anos polos chamados cinetistas, continúa rebulindo. Nestes intres con dúas grandes exposicións. Para coñecer máis, inclúese aquí a proposta dunha visita comentada para as persoas que “moven” estas páxinas.
Anxo Baranga volve expor no Raval barcelonés, ese territorio múltiple, colorista; o seu barrio. Presenta a súa obra enguedellada nun verso de Xohana Torres: Eu Tamén Navegar. De feito, está pedindo ás mulleres que lle axuden a espirse, ofrecerse a quen contempla as súas pinturas. O ritual inmolador.
Na Galería Sargadelos de Barcelona colgan, nestes días de primavera acelerada, óleos do artista David Pintor. De sutaque, asalta a tentación de aplaudir a precisión do apelido para quen é o autor das pinturas que penduran nas paredes. E logo sábese que este creador é veterano na xuventude: leva trece anos agochado tras o 50% do dúo Pinto & Chinto. O seu traballo de caricaturista condiciona a súa pintura? A variada obra de Pintor ten na ilustración da illa grega de Santorini un logotipo, e a identidade do traballo arreo. Illa grega que se repensa en óleo, en debuxos, e que por suposto sae no seu portal web. Por Lito Caramés.