Open Vieiros

Vieiros

E o teu país normal como é?
Vieiros de meu Perfil


“Non no meu patio traseiro”

15:00 25/05/2008

É unha expresión que se utiliza para referirse á oposición de plataformas e activistas a proxectos dos gobernos que pretenden instalarse en determinados lugares. Vina empregada recentemente nun documento político (usando tamén a expresión en inglés - NIMBY, Not in My Back Yard). Con ela teño a impresión de que o que se pretende é anular a capacidade opositora, sinalando o interese privado que inspira as accións duns (plataformas e activistas) fronte ao interese colectivo e público doutros (gobernos).

Como dicía E.M. Cioran poñémoslle a unha cousa un nome, unha etiqueta e dámoslle así un (simulacro) de sentido. Cando os gobernos son de dereitas - dende sectores da esquerda- lexitímase a sospeita de que a maioría das decisións de aqueles ocultan intereses privados (corporativos, grupos de presión, individuais); cando os gobernos son de esquerda  dende esa cultura próxima ao poder preténdese facer válida aquela vella ecuación de partido=vangarda=proletariado-pobo=goberno= interese colectivo e público. (A miúdo apelan ás enquisas, que se converteron hoxe nun instrumento imprescindible para os gobernantes, para lexitimar a súa causa)

Hai demasiados exemplos na historia recente (dende o socialismo realista dos países do Leste ata as democracias occidentais) de que isto non é así tan sinxelo. A economía, as elites corporativas, grupos de presión de diversa índole, etc, inflúen cada vez máis nas decisións políticas; tampouco se pode pretender que a política quede restrinxida aos partidos e á contenda electoral. O pluralismo político non pode reducirse a unha oposición organizada en partido político senón que inclúe aos movementos, grupos e individuos que denuncian as accións dos gobernos exercendo unha forma de contrapoder.

Frente a fe cultura da transparencia

As accións dos gobernos non son incuestionables nin constitúen un dogma de fe. O desenvolvemento e creación dunha cultura da transparencia convértese, na actualidade, nun elemento fundamental da democracia. Dispoñer da información e datos abondos para que cada cidadán poida avaliar e xulgar por si mesmo. Os medios de comunicación poden exercer un papel importante - moito máis do que fan- pero, grazas a internet, esíxese que a información poida ser accesible a calquera cidadán ou cidadá.

Igual que na loita entre partidos políticos para alcanzar o poder, máis que presentar alternativas, o que  se fai é obstruír o máximo posible ao adversario, ás veces, é certo que tamén plataformas ou grupos utilizan o seu poder de obstrución con certo carácter nihilista ou nostálxico pero isto sucede en paralelo á loita e competencia pura e dura entre partidos para exercer o poder, cada vez máis desideoloxizados: "onde dixen digo, digo Diego". Se digo laico, agora apoio á Igrexa máis que o faría o propio PP confesional, se digo defensa do público, agora interpreto que podo privatizar, etc.

É obvio que non todos os actores teñen a mesma capacidade de contrapoder. Enganaríanse, non obstante, os nosos gobernantes, se interpretan o que cala como que outorga. Algúns autores, como Pierre Rosanvallon, veñen analizando o que denomina "zonas grises" da expresión política, referíndose ao retraemento, a abstención e o silencio. A indiferenza é, non obstante, relativa. A miúdo pode non só facer subir ou baixar os votos a un partido senón gañar ou perder eleccións (Pode verse a análise poselectoral de J. L. de Zarraga, no diario Público, do 22 de mai). Unha maneira de vencer esa indiferencia, conseguindo maior credibilidade, é desenvolvendo unha maior cultura da trasparencia nas institucións e nas decisións políticas.

4,15/5 (13 votos)


Comentarios (57)

Carballo #1 25/Maio/2008 Carballo
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Estimado Eduardo.

Os empresarios chámannos así (son un NIMBY opositor á planta de gas de ría de Ferrol) porque aseguran que se a "cousa" non estivese no meu patio traseiro entón estaría calado. Pretenden insinuar que nalgún sitio hai que ubicar estas industrias (asquerosas) e a alguién tenlle que tocar.
Ese é o erro. As industrias sucias e perigosas téñense que ubicar segundo a normativa e non segundo o grado de poder político ou o grosor da carteira duns empresariosgos que só pensan no pelotazo, tal como ocorreu en ferrol.

Fai moi pouco tempo que aos NIMBYs bautizáronnos cun peyorativo máis guay, chámanos BANANAS ¡que mono! , porque din que non queremos construír nada, en nigún sitio e preto de ningún lugar "Build Absolutely Nothing Anywhere Near Anything".

Menos mal que temos 12 procesos xudiciais pendentes de resolver no Tribunal Supremo e confío, como técnico competente que son, que a sentenza obrigará ao seu total DEMOLICION.

espartano #2 26/Maio/2008 espartano
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Vaia, vaia, señor carballo por fin se descobre a sua careta. Así que o que hai que facer coa pranta de gas non é trasladala como dicia vostede e os seus amigotes de Comité (que si o escoitan vaino expulsar) senón demolela como propugnan os ácratas; pois nada como desexan facelo, con bombas? (pidallelas á Armada que as ten pretiño)ou que o fagan peza a peza as 800 persoas, e as súas familias, que deixaría no paro?
Por certo se Reganosa non existese de onde viña o gas que abastecese os ciclos combinados de As Pontes, entre outras cousas?de Xixón?
Vostede técnico?de que?porque ata agora neste tema non acertou nin unha e é imposibel que o faga porque por moito que non lle guste Reganosa funciona e funcionará con todo-los papeis en regra e con impacto ambiental cero. E eu de vostede seguiría a preparar a manifa do 8 de xuño porque como sexa un fracaso como a de setembro vexoos pedindo esmola a Enagás...

espartano #3 26/Maio/2008 espartano
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

O caso do "comite cidadan antireganosa" da ría do Ferrol e un caso de NIMBYS con curiosas contaminazons, entre outras, de presidentes-militares acostumados a mandar e que interfiren na vida civil e que por cima son parentes dos xefes de Enagas, a competenza empresarial de Reganosa (incribel mais certo).
Para que todos entendamonos, e coma se o presidente da plataforma a prol do taslado de Ence fora o sogro do presidente da papeleira Torras, competenza catalana de Ence. A autoridade moral da dita plataforma non sería a mesma.

No caso da Ria do Ferrol o comite antireganosa, por cima, nunca tivo nengunha vergoña en decir que non estaban contra a planta nen contra o gas natural (lóxico, o presidente do dito "comite" era o sogro do presidente de Enagas) senon contra a sua UBICAZON (nimbysmo). Para deixar as cousas clariñas de que a ecoloxia non era o motivo principal das protestas contra Mugardos, con un par de ... propuxose coma suposta alternativa ¡¡UN PARQUE NATURAL DA REDE EUROPEA NATURA 2000!!! (o LIC "Costa Artabra", o porto suposto "exterior"). INCRIBEL MAIS CERTO.
O feito de que algun ecoloxista despistado non se enterara ou non se quixera enterar dista historia non ocultou que todos os ecoloxistas de verdade (Greenpeace, SGHN, etc) e que todos os expertos ambientais de verdade (Estazon maritima da Graña, Universidade de Santiago, Universidade de Vigo, etc.) estiveran SEMPRE EN CONTRA ... DA SUPOSTA ALTERNATIVA DO PORTO EXTERIOR proposta polo "comite" xa que implicaba a DESTRUCZON SALVAXE DO PARQUE NATURAL DE CANELIÑAS!!! incluida a construzon dun dique de abrigo que pechou a boca da ría e mudou as correntes da ría impedindo a correta renovazon das augas.

Se algunha vez hay que demoler algunha cousa na ria do Ferrol o primeiro candidato vai ser o porto "EXTERIOR" de dentro da Ría e o seu brutal dique de abrigo, non Reganosa cuxo impato ambiental e CERO.

Carballo #4 26/Maio/2008 Carballo
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Espartano.

Cando respondas a cada un dos meus comentarios e razóns que che enviei anteriormente (Aínda non contestaches nin rebatido ningún) e polos que insisto en que a planta de gas do teu REGANOSA MON AMOUR é un disparate e non se axusta ás leis nin ás normativas aplicables e demostres aos lectores de Vieiros que son infundadas, entón poderás dicir que son un técnico competente de pacotilla. Mentres tanto non! O non facelo convérteche nun charlatán.

O do xeneral, os cataláns, os giijoneses, os nazis, etc. nin teñen nada que ver comigo nin me interesa esa bufonada.

O Tribunal Supremo soamente dirá que a planta está nunha ubicación que non se axusta ás leis. Que é o seu.

espartano #5 26/Maio/2008 espartano
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Carballo, estou TOTALMENTE dacordo contigo en que o "comite antireganosa" e unha completa bufonada na que se mesturan xerales do exercito con estranas intenzons intervenzonistas na vida civil, soldados de Hitler, acratas antisistema, latifundistas, parentes dos xefes dos catalans de Enagas, intereses asturianos e outros elementos do mais curioso.

Ise "comite" e totalmente IMPRESENTABEL E INCALIFICABEL e fas moi ben alonxandote deles tanto como poidas. A estrana historia do "comite antireganosa" cheira mal por todolos lados e cada vez fican mais craras as relazons entre lideres do dito comite e a competenza empresarial de Reganosa, o grupo catalán Enagas.

Iso dito, ainda que dis que es tenico competente, axo isa afirmazon moi dificil de acreditar no que respeita o campo do gas natural e as prantas regasificadoras, xa que o PRIMEIRO que fai un tenico competente E FALAR e sobre todo FIRMAR O QUE COÑECE, DOMINA E SABE e CALAR sobre todo aquelo que queda fora do campo do seu COÑECEMENTO E SOBRE TODO EXPERIENZA PRATICA e REAL (a teoría como deberías saber non sirve de nada na tenica se non esta pasada a traverso dunha fonda, AMPLA e CUALIFICADA experienza pratica)!!!

Agora vou contestar a unha das tuas historias favoritas: a opinion empresa espcializada Kellogg. Dita empresa non sei o que ti dis por ahi que dixo no 94 para Enagas, nun suposto informe que ninguen nunca veu, pero si que sei o que dixo OFICIALMENTE POR ESCRITO E FIRMADO POR TENICO COMPETENTE no 1999 no informe de seguridade para a pranta de Bilbao de Repsol-Enagas: os tanques de produtos petrolíferos e a xente poden estar a COARENTA METROS DUNHA PRANTA DE GAS CON TOTAL SEGURIDADE!!!! ¿Onde esta a zoa de "exclusion" na pranta de Bilbao que dis por ahi nalgun sitio? ¿Porque a Kellogg o que lle vale en Bilbao non lle vai valer no Ferrol? Eu quedome co dito oficialmente por Kellogg no 1999 que ademais e A VERDADE e que e o que Reganosa cumpre totalmente.

Gustanme moito as tuas frases que dis tamen por ahi "son un tenico moi competente" e Reganosa di que si pero "eu digo que NON". Ir contra as opinions de duzias dos mellores tenicos competentes do mundo con coñecementos e experienza de verdade de moitisimos anos en prantas de gas que FIRMARON OS SEUS INFORMES FAVORABEIS a Reganosa para as empresas e as administrazons, e todo iso baseandote so en que O DIS TI e sencillamente incribel. Tes un par de ... narices, pero segues sen ter nin ideia.

Repitoche por enesima volta: se queres falar de prantas de gas e normativas con COÑECEMENTO E AUTORIDADE non vale ler a norma e estudiala pola noite coma se fora o capitulo 3 das leis de Maxwell sobre o magnetismo e despois decir cousas sobre os artículos tal e cual. O que tes que facer e TRABALLAR coa norma e aprender como se aplica nas intalazons industriais REAIS. Para iso tes que pasar algun tempo (un ano podería chegar) nunha pranta de VERDADE, non so nos teus libros e mais na internete e no Google.

APRENDE "in situ" DAS PRANTAS DE GAS DE VERDADE, COLLE EXPERIENZA PRATICA REAL ALGUNS ANOS NALGUNHA DELAS E DESPOIS, SE QUERES, FALA COA AUTORIDADE DUN TENICO COÑECEDOR E COMPETENTE NISA MATERIA.

Sen a imprescindibel minima experienza pratica o mellor e deixar de falar coma tenico experto en regasificadoras e asi evitarás FACER O RIDICULO TENICO. Por suposto que coma cidadan podes falar todo o que queiras pero non pretenads ser o que non es (a non ser que sexas tenico de Enagas e enton o teu problema e outro e enton teño unas cuantas preguntas listas para te facer).

Carballo #6 27/Maio/2008 Carballo
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Para Espartano:

Equivocáchesche. O da bufonada era pola túa charlatanería e non polas accións do Comité Cidadán. Ti non lles chegas nin aos cordóns dos zapatos do máis humilde dos membros deste Comité.

En canto ás ameixas da nosa ría, direiche que poucas imos exportar grazas á túa Reganosa e ás súas 300 millóns de litros de auga de mar impregnada con hipoclorito sódico e que xa queren aumentar a 600 millóns se logran duplicar a vaporización do "limpo" gas natural. Ah, perdoa, non me acordaba que me comentaches que este produto (chámase tamén lejía) é inofensivo segundo algún amigo teu catedrático das universidades de Santiago e Vigo.

Pido desculpas ao Comité Cidadán por se se deron aludidos, aínda que non creo que lean os teus comentarios.

espartano #7 28/Maio/2008 espartano
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Tes razon, eu non lle chego ao cordon dos zapatos no numero de hectareas posuidas ao terratenente latifundista Villar Hernandez que e un dos que mais ativos estan no "comite antireganosa" derradeiramente (el ou os seus amigos ou colaboradores ou defensores).

Tampouco Reganosa chegalle ao cordon dos zapatos en prantas regasificadoras e en km de gasodutos ao grupo Enagas-Gas Natural dos parentes prossimos dos lideres do "comite antireganosa".

Tampouco as duzias dos mellores enxeñeiros do mundo galegos, do estado, belgas, americans (mesmo alguns dos que ESCRIBIRON AS NORMATIVAS QUE CITA O "COMITE" SIN SABER O QUE CITAN), alemans, holandeses, etc que fixeron os proxetos e supervisaron as obras de Reganosa, todos isos enxeñeiros non lle chegan aos cordons dos zapatos ao "tenico" Carballo que se autoproclama a autoridade incontestabel na materia de prantas de gas (ainda que segue a confundir a lexia, o hipoclorito sodico, co sal marino, o cloruro sodico, que e o que verte Reganosa).

Reganosa debería poñerse de xeonllos e pedir disculpas por teren a osadia de se atrever a traballar no mercado da enerxia limpa e do futuro na peninsula sen o permiso dos xefes catalans monopolisticos, parentes dos xefes do "comite antireganosa".

A Galiza protetorado enerxetico de Asturias e os catalans! Os galegos a tocala gaita, e a comer empanada e a emigrar para as Canarias, Cataluña ou Suiza que xa estan acostumados. As empresas sostenibeis, limpas e con futuro isas son para os catalans (e para os asturianos, co permiso de Enagas e a axudiña de IU).

Xustiza #8 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Reganosa admite que la planta de gas estaría "mejor" fuera de la ría
"El gas licuado es seguro si se maneja adecuadamente", dice la empresa
EL PAÍS - Santiago - 05/05/2007


Vota Resultado 14 votos
El presidente de Reganosa, Félix Alonso Encinas, reconoció ayer que el puerto exterior de Ferrol sería "una ubicación mejor" para la planta de gas que el interior de la ría, donde se ha construido. El responsable de la empresa que promueve la instalación, participada por la Xunta, argumenta que se prefirió levantar el complejo a 800 metros de Mugardos y a 1.900 de Ferrol "por una cuestión de oportunidad". Reganosa defiende que es segura.

La noticia en otros webs
webs en español
en otros idiomas
Blogs que enlazan aquí
Félix Alonso Encinas cree que los ciudadanos que viven junto a la planta ferrolana no deben temer accidentes porque se ha construido "minimizando todos los riesgos" y porque, aseguró, no se ha producido ningún siniestro en un complejo similar desde los años 60. El presidente de Reganosa, que hizo estas declaraciones en una entrevista en la TVG recogida por Europa Press, anunció que los primeros buques cargados de gas licuado empezarán a entrar en la estrecha bocana de la ría la próxima semana. Fuentes consultadas por este periódico apuntan a que el primer metanero podría llegar el lunes.

Los tanques donde los gaseros depositarán su carga están a 800 metros de Mugardos, a 1.900 de Ferrol y a 1.000 metros del Arsenal Militar. La plataforma ciudadana Comité de Emerxencia de la Ría de Ferrol defiende que se traslade el complejo al puerto exterior para alejarlo de las zonas habitadas y evitar que los metaneros transiten por el interior de la ría, una demanda con la que PSOE y BNG coincidían cuando eran oposición al Gobierno del PP y que ahora han descartado. Izquierda Unida, por su parte, mantiene su rechazo a que la regasificadora se ubique dentro de la ensenada ferrolana.

El responsable de la compañía explica que el gas licuado es una fuente de energía "totalmente segura siempre y cuando se maneje adecuadamente". Respecto a posibles daños medioambientales, Alonso Encinas se mostró "totalmente convencido de que no supone ningún peligro para la ría", pese a que los estudios de impacto ambiental que se realizaron en su día han sido anulados por sendas sentencias del Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, recurridas por la empresa y el bipartito ante el Supremo.

"Se han eliminado los [riesgos] que se ha podido y los que no, se han reducido al máximo", insistió Alonso Encinas. "Con esto yo digo que la planta es totalmente segura".

De Reganosa son accionistas Endesa (21%), Fenosa (21%), el Grupo Tojeiro (18%), Caixa Galicia (10%), Sonatrach (10%), la Xunta (10%), Banco Pastor (5%) y Caixanova (5%). Alonso Encinas afirmó que Enagás tiene "interés" en entrar en la compañía y que la planta "atraerá" inversiones. Sobre el pacto secreto que firmó la Xunta del PP con los que iban a ser sus socios y en el que se comprometió a acelerar permisos y garantizar la rentabilidad, Alonso Encinas reconoció que aquel Gobierno tenía "intención" de subvencionar el proyecto pero que no lo hizo.

Xustiza #9 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

NO FERRAZO NON NA RIA DE FERROL SI.

CONTAMINACIÓN
O BNG denuncia: "A ría de Arousa é unha bomba de reloxería"
Bieito Lobeira esíxelle á Xunta cumprir co pacto de retirar os depósitos químicos do Ferrazo no porto de Vilagarcía ·· Pide tamén a eliminación do transporte marítimo de hidrocarburos nesta zona
E.P. . SANTIAGO
O deputado do BNG responsable de Pesca, Bieito Lobeira, reclamoulle onte ó PSOE que cumpra o compromiso que adquiriu en febreiro de 2002, conxuntamente co Bloque, para trasladar fóra da ría de Arousa os depósitos químicos e petrolíferos do Ferrazo no porto de Vilagarcía (Pontevedra).

Así, recordou que o 23 de febreiro de 2004 ambas as formacións se comprometeron a cambiar de localización estes depósitos se chegaban ó goberno da Xunta. "Foi Antón Louro -entón secretario de Organización- quen asinou ese compromiso en nome de Touriño", puntualizou.

Por iso, e por medio dunha proposición non de lei, o BNG insta o Executivo central a que poña en marcha as "medidas necesarias" para retirar e trasladar fóra da ría de Arousa os depósitos que actualmente están no Ferrazo, así como a eliminación do transporte marítimo de hidrocarburos nesta ría. Tamén pide Xunta que se activen as actuacións "precisas" e no "ámbito das súas competencias" para modificar a súa actual localización.

"Gustaríanos que esta iniciativa se aproba por unanimidade", subliñou á vez que precisou que, desta forma, o BNG quere cumprir co compromiso adquirido cos habitantes da comarca do Salnés en 2000. "Por iso convertémonos nos portavoces das súas reivindicacións", agregou. Lobeira subliñou que a ría de Arousa é unha "bomba de reloxería" se se manteñen os depósitos químicos e petrolíferos. Así, subliñou que o 30% dos buques que entran no porto de Vilagarcía son petroleiros con máis de 25 anos, o 33% dos cales sufriu detencións noutros peiraos por deficiencias.

Na actualidade, o tránsito de hidrocarburos neste porto chega ás 300.000 toneladas/ano, e os nacionalistas estiman que un incremento vinculado ó proceso de ampliación -con novos recheos- alcanzaría no 2010 as 750.000 tns/ano. Por iso, o BNG recalcou que o mantemento deste material na súa actual localización representa un "risco inasumible".


Salvagardar a riqueza natural e económica do contorno

Neste sentido, destacou a riqueza natural e económica da ría de Arosua, especialmente nos sectores do turismo e do mar-industria. "A suma da produción e facturación de todas estas actividades supoñen unha cifra próxima ós 800 millóns de euros anuais e posibilitan 26.000 empregos directos que supoñen máis da metade de todo o emprego da ría", aclarou.

A CERNA Desautorizados polo Tribunal

Lobeira recordou que unha recente sentenza do Tribunal Superior de Xustiza anulou a resolución de Industria do PP que autorizaba a instalación de almacenamentos de produtos químicos na zona.

Xustiza #10 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

energía
Piden el doble de capacidad para Reganosa
26.01.2007 El senador del BNG, Francisco Jorquera, demanda al Gobierno que permita a Reganosa doblar su capacidad hasta los 800.000 metros cúbicos ·· La factoría podría alcanzar este rendimiento con quince millones de inversión y prevé para junio su operatividad comercial
Currently 0.00/512345 0.0/5 [0 Voto/s]
|
256 visitas
|
0 comentarios
REDACCIÓN • SANTIAGO
Galicia y Ferrol reclaman su sitio como polo energético de primera magnitud en la península Ibérica. A falta de productividad en los astilleros, la planta mugardesa de Reganosa podría doblar su rendimiento casi a precio de 2x1. Así, según confirman fuentes de la empresa, "con una mínima inversión de 15 millones de euros", en comparación con los 435 del coste total, esta instalación estaría en condiciones de multiplicar por dos su potencialidad de regasificación.

En este sentido se manifestó el senador del BNG, Francisco Jorquera, ante el Ejecutivo central, al que ayer pidió que autorice la expansión de la capacidad de la factoría, y que Enagás amplíe el gasoducto que atraviesa Galicia desde Tui a Ribadeo, además de reclamar un nuevo enlace a Ponferrada. A través de una pregunta en la Cámara Alta, el representante nacionalista denuncia que las "limitaciones impuestas" por el Gobierno y por Enagás constriñen "considerablemente" la capacidad de la planta, al pretender reducir su actividad al ámbito local. Por ello, recuerda que la Consellería de Innovación solicitó en noviembre pasado a Madrid que duplique su capacidad de regasificación desde los 412.800 metros cúbicos que tiene autorizados actualmente, hasta 800.000.

El senador considera que esta demanda "es justa y lógica" ya que permitiría a la instalación "aumentar" el número de clientes, suministrar combustible a la central de ciclo combinado que Endesa prevé construir en Ponferrada y atender a las previsiones de incremento de consumo de gas natural tanto en Galicia como en el conjunto del Estado.

Desde Reganosa se avanza que el 95% de la planta que construye en la comarca ferrolana está ya concluida, y prevé que el primer barco cargado con gas inaugure los depósitos de la factoría en abril, para comenzar en junio las operaciones comerciales. La empresa que "agradece" y "ve razonable" la petición al Gobierno, opina que llevar el gas a la zona oriental de Galicia hoy en día " desabastecida", mediante una conducción desde Valga (Pontevedra) hasta Ponferrada, incentivaría los proyectos fabriles y favorecería la creación de empresas.

SEGÚN VERDEGAIA "Las térmicas forjan el giro climático"

La asociación ecologista Verdegaia rechaza la "complacencia" del Gobierno gallego con las empresas Endesa y Unión Fenosa, a las que apoya "para que reciban generosas asignaciones de derechos gratuitos de CO2" . En esta tesitura, la organización opina que "las centrales térmicas -denuncia la agrupación en un comunicado- representaron nada menos que el 42 % de la contribución gallega al cambio climático" y el conjunto de la producción y transformación de energía, un 59 %.

Los ambientalistas recuerdan que "las centrales térmicas de carbón son unas enormes fábricas de cambio climático, cuyas elevadas emisiones de dióxido de carbono (CO2), principalmente gas de efecto invernadero, apenas se reducirán con las reformas en marcha".

Asignación de Emisiones

Por ello, la agrupación Verdegaia critica que "la propuesta del Plan Nacional de Asignación de Derechos de Emisión (PNA) para el período 2008-2012, beneficia la producción eléctrica con carbón, asignándole en el Estado casi tres veces más derechos gratuitos de emisión de CO2 que a otras tecnologías menos emisoras, como los ciclos combinados con gas natural". La organización de defensa del medioambiente agrega que, además, "el Gobierno bipartito (gallego) mantiene el apoyo a la producción eléctrica con carbón de la misma manera que el Ejecutivo anterior".

Xustiza #11 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Declaracións do expresidente
Fraga di que Reganosa e a Cidade da Cultura son as súas mellores obras
"Os que defenden como gato panza arriba que Reganosa se vaia, só queren que se lles merque o seu silencio con cartos", afirmou este luns nunha cena homenaxe en Cabanas.
O ex presidente do Goberno, Manuel Fraga, foi o protagonista este luns dunha cea homenaxe por parte do PPdeG de Cabanas e de Pontedeume. O fundador do Partido Popular afirmou que "do que estou máis orgulloso da miña época como presidente da Xunta é da planta de Reganosa e da Cidade da Cultura", informa este martes El Correo Gallego. Ademais, engadiu que "os que critican esas dúas xestións son os que nunca fixeron nada". Respecto aos que protestan contra a regasificadora dixo que "semella que a xente tolea", e xustificou o seu funcionamento para darlles servizo aos ciclos combinados das Pontes e de Sabón. Segundo Fraga, "os que defenden como gato panza arriba que Reganosa se vaia só queren que se lles merque o seu silencio con cartos". O ex dirixente cualificou tanto esta obra como a da Cidade da Cultura como "moi positivas", e engadiu que "tamén o Palacio de Versalles recibira críticas no seu día".

Xustiza #12 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

MANUEL RIVAS
El general
MANUEL RIVAS 29/09/2007

La última batalla del teniente general Gabeiras fue ecológica. Muy joven, luchó como artillero en el bando franquista y luego combatió en Rusia en la División Azul. La vida da muchas vueltas: la primera escritura galaica, en granito y con punzón de sílex, es el laberinto. José Gabeiras era jefe de Estado Mayor el 23-F y fue la inteligencia ejecutora que desmontó el golpe.
El joven artillero vencedor en la guerra, desarmó de verdad al franquismo cuatro décadas después. Fue él, en persona, quien detuvo a los jefes golpistas. Primero, a Armada. Luego, a Milans. Pero el último puesto del teniente general Gabeiras fue el de presidente de honor del Comité Ciudadano de Emergencia para la ría de Ferrol. A esa misión se entregó en cuerpo y alma. Y ése era su blasón, presidir un comité ecológico, cuando falleció en enero de 2005. Amaba la ría de Ferrol y se opuso a la instalación en el interior de la bahía, en el enclave natural de Mehá, de una gigantesca regasificadora. Le repugnaba la ubicación en el corazón de la ría de esa planta potencialmente peligrosa, mientras se estaba construyendo un costoso puerto exterior, que sería el emplazamiento adecuado.
Ahora, los grandes barcos gaseros han de entrar por la angosta embocadura y en horas de pleamar. Pero también le repugnaba el método. Todo se hizo con el máximo sigilo, con una red de poderosas complicidades y con represalias a los técnicos o funcionarios discrepantes.
El comité que presidió Gabeiras ha publicado ahora un libro revelador que pone los pelos de punta: Los muros del silencio. Como los pone la visión de un documental sobre este asunto, El salario del silencio, obra de Enrique Banet y Mabel Rivera.
Cuando se unió a los vecinos opuestos al proyecto, Gabeiras recibió la llamada telefónica de un preboste conservador. Tras una introducción zalamera, el dirigente político le espetó: "¿Sabe usted, general, con qué compañías anda?". Hay gente que no se corta un pelo. Cuando el negocio está en marcha, son muy igualitarios: lo mismo les da amedrentar a una mariscadora que a un ex jefe del Estado Mayor.
A los 88 años, Gabeiras cumplió con honor y valor su última misión patriótica: denunciar la injusticia.

Xustiza #13 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Reganosa pone en peligro a miles de personas con el apoyo de la Xunta
La comarca de Ferrol se expone a un futuro de alerta permanente por la instalación de una regasificadora en el corazón de la ría. Su localización responde a un acuerdo secreto con la Xunta de Manuel Fraga Iribarne, respaldado ahora por una consellería del BNG.



Carlos BARROS Periodista de «Novas da Galiza»

Más de 40.000 habitantes, en un radio de tres kilómetros, están amenazados por la peligrosidad de esta instalación promovida por el Grupo Tojeiro.

El acuerdo confidencial suscrito con Manuel Fraga Iribarne garantizaba su viabilidad económica y apoyaba la actual ubicación para salvaguardar la continuidad de la petroquímica Forestal del Atlántico SA, anterior propietaria de los terrenos.

Su licencia de actividad, que caducaría en 2017, se amplía así al acompañar en la misma área usos industriales. El negocio se completaba con la venta de tierras: dos meses antes la empresa segregaba la parcela multiplicando por 15 su precio.

Es necesario señalar que en la administración de Forestal del Atlántico, también del Grupo Tojeiro, había participado el entonces conselleiro de Economía, José Antonio Orza. Éste formó parte del grupo que negoció el acuerdo con Fraga, acompañado también por Rodolfo Martín Villa, ex ministro español de Gobernación con UCD.

Reganosa suministrará gas, entre otras, a centrales de Unión Fenosa en Teixeiro y Endesa en As Pontes. Gran parte de la energía generada abastecerá la demanda española a través de Red Eléctrica Española. Se estima que más del 40% de la energía eléctrica procedente de Galiza tiene actualmente este destino.

La oposición popular ha sido constante durante los últimos ocho años, canalizada por el Comité Cidadán de Emerxencia, que aglutina importantes sectores vecinales y asociativos al margen de los partidos institucionales.

Varios buques gaseros vieron bloqueada la entrada a la ría por barcas de mariscadores que defendían su derecho a trabajar, lo que costó el encarcelamiento de Bernardo Bastida, patrón mayor de la Cofradía de Ferrol. Las continuas movilizaciones consiguieron en 15 días su puesta en libertad, a pesar de la amenaza constante de la Delegación del Gobierno español al activismo contra Reganosa.

Un número importante de vecinos se encerraron en el Ayuntamiento de Mugardos, donde están las instalaciones, desde el 23 de julio hasta el 10 de noviembre. El último fin de semana de setiembre más de cinco mil personas se manifestaban en Ferrol reiterando las demandas populares.

La movilización estuvo precedida por la explosión de un artefacto en un contenedor de vidrio situado a 500 metros de la central durante la madrugada del día 25, que la Guardia Civil atribuyó a independentistas relacionados con anteriores sabotajes contra objetivos urbanísticos. La reivindicación del ataque, enviada a diferentes medios y a la que GARA tuvo acceso, amenazaba los intereses de la empresa, sus dirigentes y los responsables de la puesta en funcionamiento de la central.

Afección en el marisco

Los primeros damnificados son los mariscadores, por la afectación a las aguas marinas durante el procesamiento del gas natural. El centro de Ferrol está a tan sólo un kilómetro de las instalaciones y varias viviendas se localizan en un radio de 50 metros, a pesar de que las directivas internacionales determinan un área de protección no inferior a los dos kilómetros.

El Comité de Emerxencia presentó diferentes denuncias por incumplimiento de leyes relativas a la seguridad, protección medioambiental y ordenación urbanística. Sin embargo y contra dos sentencias del Tribunal Superior de Justicia de Galiza, la autorización administrativa previa y la de construcción se aprobaron sin evaluación de impacto y sin haber estudiado alternativas. La concesión de la Autoridad Portuaria no tuvo en cuenta la Ley de Costas y la recalificación urbanística se aprobó llevando consigo restos de un yacimiento romano para permitir usos industriales.

La actividad de Reganosa continúa y prevé duplicar su capacidad, aún pendiente de ver aprobado el Plan de Emergencia Exterior para intervenir ante accidentes que podrían provocar el centenar de buques que entrarán cada año en la ría.

COMPLICIDAD DEL BNG EN EL CONTESTADO PROYECTO
El principal apoyo de la Xunta a los intereses de Reganosa parte de la Consellería de Industria que dirige el nacionalista Fernando Blanco. Mientras el BNG se defiende ante las reivindicaciones populares por haber presentado alegaciones y preguntas parlamentarias, el conselleiro inauguraba las instalaciones acompañado por el alcalde mugardés de su mismo partido y por Roberto Tojeiro Díaz, el principal promotor y a su vez segundo empresario más poderoso de Galicia. El trato paternalista de Reganosa ante Mugardos y los supuestos beneficios defendidos por su alcalde le permitieron incrementar votos en este municipio.

Sin embargo, el actual apoyo del BNG al proyecto le costó en Ferrol un descenso de catorce puntos en las últimas elecciones, relegándolo a la quinta posición entre las fuerzas políticas y permitiendo la irrupción de IU como partido integrante del equipo de gobierno local. C.B.

Xustiza #14 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Beiras:

Así chegamos á fase actual do conflito antre Reganosa e os cidadáns da ría ferrolán, ou viceversa. Mais, ollo: non é un conflito co proxecto dunha estación regasificadora. É un conflito coa sua ubicación e coas inadmisíbeis condicións da sua instalación. É unha reacción de autodefensa popular fronte á agresión que supón aos recursos, a meios de vida e traballo, aos ecosistemas da ría. Fronte á ameaza que constitue esa bomba potencial de gas licuado para as vidas dos habitantes de toda a redonda. Contra a arbitrariedade, a violación das leis e o desprezo aos dereitos e intereses do común cidadán con que se levou adiante o proxecto. Contra a deserción dos responsábeis políticos da obriga de defenderen a seguridade e o benestar dos cidadáns que os elixiron precisamente para iso. Contra a imposición dos criterios e intereses lucrativos empresariais privados por riba das implicacións sociais que, conforme di a Constitución, deben restrinxir o exercizo da propriedade privada. Cando do Prestige, os cidadáns tiveron que suplir, coa sua autodefensa, a deserción do poder político das suas obrigas. Só que daquela tratárase inicialmente dun "accidente". Agora trátase de actuacións feitas a mantenta. Daquela a catástrofe consumárase. Agora outra catastrofe paira no ar sobre a vida da ría ferrolán e os seus habitantes. Compre impedir que poda chegar a consumarse. Compre clausurar a planta de gas e trasladala ao porto exterior da ría. Non é un problema local: é cousa de todos nós, cidadáns galegos libres e exercentes como tais.

Xustiza #15 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Manipulación e Belas Artes

X.L. Méndez Ferrín

Hai unha semana lía no grande xornal madrileñista de Arteixo unha noticia de oito ou dez liñas nas que se daba conta de que un barco gaseiro entrara na ría de Ferrol para despachar a súa mercadoría na planta de Mugardos e que, en consecuencia, trescentas persoas, ben contadas ao parecer polo corresponsal anónimo, nin unha máis nin unha menos, se manifestaron contra tal tránsito e contra tal actividade insalubre e perigosa para a seguridade dos seres humanos.
Estas poucas liñas facían mención lacónica de que un grupo de veciños (non mencionaba o protagonismo dos de Meá ou Mehá) leva 76 días de encerramento na casa do concello de Mugardos en protesta contra a emprazamento da planta regasificadora do, ao parecer todopoderoso, señor Tojeiro dentro da Ría. Parco pero certo. Ora si, no mesmo número do mesmo xornal coruñés de que falamos, vimos que a información de poucas liñas sobre a planta de Reganosa viña seguida de oito ou dez páxinas completas, entre as cales unha de publicidade aberta da citada Reganosa , pre-enchidas de brillante prosa e brillante despregue fotográfico sobre a candidatura da parte dazaoitesca de Ferrol á condición de Patrimonio da Humanidade, que é cousa que nunca certei a saber en que consista. (Deixemos, por hoxe, sen considerar o desprezo que os políticos de Ferrol demostran, desde sempre, polo seu casco histórico medieval, máis ben invilecido, e que só teñan ollos para o Ferrol militar borbónico e producto do Despotismo Ilustrado).
Tamén eu gosto do Ferrol do século XVIII, home non. Pro iso non me impide observar que o xornal de que falamos utilizou a imaxe e o esplendor da enxeñaría e a arquitectura neoclásica emanada da razón cesarista borbónica para ocultar que o medio ambiente, a salubridade e a vida das persoas están ameazadas realmente pola planta regasificadora de Reganosa dentro da Ría cando onda no Prioiriño Pequeno (o de "Chico" vén do Ministerio da Mariña, Madrid tamén) hai sitio dabondo para a súa instalación.
A beleza, a proporción, a severidade, a grandeza do espírito militar neoclásico constituiron no seu día atributos a un tempo utilitarios e belos, por non dicer funcionais, dunha cidade-enclave estretéxico do Despotismo absolutista. Hoxe, ese Ferrol de pedra clasicista está a servir como pantalla de distracción destinada a ocultar o Ferrol e os núcleos de poboación da ría que leva o seu nome onde que viven seres humanos que se sinten ameazados por unha fábrica de gas que pode ocasionar unha catástrofe. Se eu fose profesor de xornalismo, sen dúbida daría unha clase práctica sobre manipulación da opinión baseándome nas páxinas do xornal que provocaron esta columna. A Historia da Arte ao servizo da ocultación da realidade, titularíase a lección.Lean o libro Muros de silencio. Corrupción e ameaza na Ría de Ferrol, por Enrique Barrera Beitia e Manuel Ángel Rodríguez Carballeira. Procúrenno na Asociación Cultural Fuco Buxán de Ferrol porque é duro de o atopar por aí xa que, dalgunha maneira, é un libro prohibido polo poder realmente existente. Demasiados intereses políticos e económicos pesan sobre o asunto da gaseira de Mugardos. De momento, a colusión entre PP, PSOE e BNG coincide en todo co espírito demostrado no Hórreo por estas tres forzas para designar un Valedor do Pobo de quen imos ter que velarnos.

Xustiza #16 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Ría de Ferrol, ¡peligro!

IGNACIO RAMONET

El País 02/05/2007

La pretensión de instalar una planta de gas en el interior de la ría de Ferrol próxima a un complejo petroquímico, esta suscitando una gran alarma social. Diferentes colectivos, como el Comité Ciudadano de Emergencia de la Ría de Ferrol (CCE) y la Asociación Socio Cultural Fuco Buxán, vienen denunciando estos peligros desde hace años. Fuco Buxán ha elaborado un riguroso informe en el que expone los riesgos, y denuncia los silencios de las administraciones públicas implicadas. El documento recuerda que la Comisión Europea envió un apercibimiento a España exhortándola a transponer de manera correcta la Ley Seveso II. Esta ley es de vital importancia a la hora de asignar suelo para una instalación de gas natural licuado, como la que se pretende ubicar dentro de la ría de Ferrol, para evitar catástrofes como la de Seveso (Italia) en 1976, de Bhopal (India), en 1984, que provocó más de 3.000 victimas, y de San Juan de Ixhautepec (México), que causó más de 500.

La ría de Ferrol posee una configuración especial. Los grandes buques, deben entrar con la pleamar diurna, dado que el calado en bajamar es de unos 11 metros. Es una de las rías más pequeñas de Galicia. Con una alta densidad de población en sus costas. En la orilla sur está Punta Promontorio, en Mugardos, donde se pretende ubicar la planta. En Punta Promontoiro se encuentra ya el complejo petroquímico de Forestal del Atlántico perteneciente al grupo Tojeiro, cuyos depósitos tienen capacidad para almacenar 283.000 metros cúbicos de combustibles, además de otros tanques con sustancias químicas peligrosas, como metanol, urea y formol. Por la naturaleza de sus actividades, a este complejo petroquímico le es aplicable la directiva europea Seveso II.

El escaso calado de la ría y la configuración del canal que la comunica con el océano hace imposible que un buque metanero pueda, en caso de emergencia, abandonar la ría por sus propios medios y a la mayor rapidez posible.Ante la imposibilidad de salir el buque hasta que venga la pleamar, habría que evacuar a toda la población de Ferrol, y tratándose de un accidente con gas no daría tiempo, por lo cual se produciría una catástrofe con miles de víctimas.Un estudio del año 1994 realizado por la prestigiosa empresa internacional M.W. Kellogg definía claramente los riesgos de una planta de gas dentro y fuera de la ría, descartando expresamente su ubicación en Punta Promontoiro.

Algunos irresponsables han declarado que el gas natural licuado no arde ni explota y que no es un producto peligroso siempre que se mantenga a 163 grados bajo cero. Afirmación falsa, pues una fuga de gas natural licuado a la temperatura de menos 163 grados mataría por congelación instantánea a todo ser vivo que encuentre, robaría calor del medio ambiente hasta convertirse en un gas en cuyo momento mezclado con el aire puede arder o explotar. En cuanto al gas metano, mezclado con el oxígeno del aire da el tristemente célebre gas grisú, que ha causado miles de muertos en la minería. Si se produjera la desgasificación rápida de los 135.000 metros cúbicos contenidos en un buque metanero, la nube tendría varios kilómetros de longitud y un volumen de 81 millones de metros cúbicos.

Por otra parte, al hallarse tan cerca de una instalación militar de la OTAN -Punta Promontoiro está a 600 metros del Arsenal de Ferrol- se convierte en objetivo tentador para los terroristas. En una reunión celebrada en marzo del 2006 por los profesionales de emergencias (bomberos, ATS...) de Ferrol, éstos afirmaron que la ubicación de una planta de gas en Mugardos es un riesgo innecesario de catástrofe con un elevadísimo y terminante poder destructor, contra la que no servirían de nada los planes de evacuación o confinamiento de la población. Por consiguiente, una única solución: desplazar la planta de gas al puerto exterior.

Xustiza #17 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

O “PELOTAZO” DE REGANOSA : A especulación no valor dos terreos.
Octubre



Continúan descubríndose datos e informacións evidenciando que non foron nin o emprego nin a xeración de riqueza as verdadeiras motivacións do Sr. Tojeiro e os seus apoios, para situar a Planta de Gas en Punta Promontorio (Mugardos).


Agora descóbrese que o principal motivo é o pelotazo económico-urbanístico.


A empresa “Forestal do Atlántico”, propiedade do Grupo Tojeiro, do chan rústico que comprara a particulares, segregó, en Febreiro de 2001, unha leira de 75.000 m2 rexistrándoa cun valor de 47.500.000 pesetas. Menos de dous meses despois, Forestal do Atlántico S.A vendéuna a Reganosa en 737.000.000 de pesetas. En menos de dous meses xerou unha plusvalía do 1.552 %.

Coa participación de José Antonio Orza, entón Conselleiro de Economía, este “pelotazo” inscríbese no marco do Convenio con cláusulas confidenciais asinado en xullo do ano 2000 polo Sr. Fraga, entón presidente da Xunta de Galicia, co Sr. Tojeiro e outros socios de Reganosa. José Antonio Orza era socio do Sr. Tojeiro na empresa Forestal do Atlántico S.A., encostada á cal constrúese a Planta de Gas de Reganosa.

Xustiza #18 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Entrevista a Roberto Tojeiro, principal impulsor de Reganosa y presidente de Gadisa


"De todo te aburres, menos del dinero"


La prudencia no me impide ser optimista sobre el buen fin del proyecto de Reganosa


Cuando se ve a este hombre achicado por la edad, de mirada dura y gesto adusto, cuesta creer que se esté ante uno de los más privilegiados cerebros empresariales gallegos. Pero cualquier duda se disipa cuando Roberto Tojeiro saca los papeles y comienza a poner sus argumentos sobre la mesa. Porque lo extraordinario es algo común en la trayectoria de este avispado industrial, cuya clarividencia para los negocios sólo ha sido superada por su capacidad de trabajo. Ahora, con la misma decisión que le ha servido para levantar de la nada su imperio económico, defiende la viabilidad de los proyectos energéticos gallegos ante la OPA de Gas Natural sobre Endesa. Roberto Tojeiro considera que Reganosa no está en peligro, aunque desconfía de la creación de los ciclos combinados


›¿Después de tantos años de crecimiento continuado, cómo va el 2005 para Gadisa?

›Como siempre, nosotros siempre hacia arriba. Ahora estamos llegando a Madrid. Nuestro objetivo es crecer por todos los lados, pero crecer de forma civilizada, según vayan creciendo nuestros presupuestos. No nos gusta deber dinero: si es necesario invertir diez, pues deber cinco, pero nunca doce.

›Cada vez hay una mayor expansión en Galicia de las firmas multinacionales, con la creación de grandes superficies. ¿Cómo piensa competir Gadisa?

›Nosotros debemos competir tal y como sabemos hacerlo. Hasta ahora no nos comieron ni Mercadona, ni los franceses, ni los vascos, seguimos creciendo. De momento, esperaremos para ver cómo llegan ellos, y nosotros haremos lo mismo: si venden chorizos, nosotros venderemos chorizos. Tenemos que defendernos como podamos, porque la Administración no nos ayudó nada en Galicia: dejó entrar a todo el mundo, cosa que en el País Vasco y en Cataluña no pasó. Aquí los gallegos no nos ayudamos los unos a los otros. Lo que sí tenemos que hacer es darle las gracias a nuestro personal, esas más de 5.000 personas que hay aquí trabajando, que son nuestros compañeros de viaje y que miran por la empresa. ¿Cómo nos vamos a defender? Pues como podamos.

›¿Piensa mantener su política de fusiones, como la más reciente entre San Luis y Menaje de Hogar para los electrodomésticos?

›Esa unión nos ha hecho la segunda firma mayor de España en el sector. Hay un dicho: Cuando el pez es muy grande, mejor arrimarse a él. Y eso hicimos. Ahora vamos a crecer mucho en toda España. Nosotros siempre hemos intentado buscar los mejores socios.


›Ciertamente, su grupo se ha caracterizado siempre por saber buscar los socios adecuados. ¿Qué socios apetecibles les quedan en el mercado en estos momentos?

›Depende de cómo piquen. Cuando uno va de pesca, no puede decir ³aquél es el mío². Yo, por ejemplo, Supermercados Claudio los compré en un viaje de placer, en un crucero de IFA por el norte de España. Y lo que tengo en Castilla lo compré en otro viaje que hice por Chile hasta la Patagonia.

›¿Usted no descansa nunca, ni de viaje de placer?

›Mi placer es el trabajo.

›Ha sido nombrado hijo predilecto de As Pontes. Supongo que uno de sus mayores orgullos será haber contribuido al gran desarrollo del pueblo en el que nació.

›Sí. Cuando yo nací tenía 1.200 habitantes, y ahora tiene 17.000, y empieza a repuntar de nuevo. Mi casa era ultramarinos, bar, casa de comidas, de todo, y ves lo es eso hoy... Pero me enfadé con el alcalde, que era mi empleado además, porque siempre fue Puentes de García Rodríguez y ahora es As Pontes. Hablar gallego no es ser gallego, gallego es hacer cosas por Galicia. Fíjate que cuando yo le puse Haley a los hipermercados me llamó por teléfono y me dijo que cómo le había puesto un nombre americano a un negocio gallego. Y le dije que Haley es el cometa y que con ese nombre puedo ir a todo el mundo y con Gadis, no. Pero es muy buena persona.

›¿Cree que parte del futuro de As Pontes y el de toda Galicia puede estar comprometido por la OPA de Gas Natural a Endesa, como se ha dicho estos días?

›La prudencia me aconseja esperar antes de pronunciarme, pero sin embargo no me impide ser opitimista sobre el buen fin del proyecto de Reganosa. Estamos hablando de una instalación de carácter estratégico para Galicia, por lo que no podemos permitirnos el lujo de dejar pasar la oportunidad. Todos los socios gallegos, que aglutinamos la gran mayoría del capital social de la empresa, somos conscientes de ello, por lo que sería muy extraño que tras todo el esfuerzo que hemos puesto dejáramos de defender ahora un proyecto que se encuentra en su recta final.

›Queda claro, por tanto, que usted es optimista respecto a Reganosa, salga la OPA adelante o no. ¿Todos los socios gallegos están de acuerdo con eso?

›Sí, tenemos el 70% del capital. Yo empecé con esto hace siete años solo (ahora controla el 18% de Reganosa), hasta que conseguí todos los permisos. Luego busqué mis compañeros de viajes, porque no tengo los millones que cuesta eso. Así que busqué a los argelinos de Sonatrach (10%) para asegurarme el gas; luego, a las financieras gallegas, Caixa Galicia (10%), Caixanova (5%) y Banco Pastor (5%); como ya tenía el gas, busqué a los consumidores a través de Endesa (21%) y Fenosa (21%). El resto lo dejé para Galicia (la Xunta participa con el 10%).Ya tenía la venta y la compra aseguradas, así que eso no puede ir mal nunca. Y ningún socio tiene la mayoría, ni aunque se junten los principales. En Galicia ya hay muchas empresas preparadas que están esperando por el gas.

›Supongo que debe enfadarle mucho, después de todo esto, verse en medio de una disputa que está tomando los tintes políticos de esta opa.

›Por supuesto que sí. Y más si piensa que si ésta no sale adelante será la cuarta empresa que vascos y catalanes me tiran para abajo. La primera fue una empresa de tableros que quise poner en Puentes en los 60, y la Asociación de Madederos, que entonces controlaban ellos, no me dejó. Luego quise hacer una celulosa en Padrón; luché mucho por la celulosa, pero Sarrió y Torras no me dejaron hacer nada y tuve que acabar vendiendo el proyecto. La tercera fue otra celulosa en Ferrol, que luego pensamos que sería mejor en Puentes, porque nos permitía limpiar mejor el agua y estaba muy bien situado para recoger eucalipto; pues luché y luché y otra vez los vascos y los catalanes me lo echaron abajo, porque nada más pedir los permisos plantearon ellos otra en Ferrol y el gobierno de Felipe González nos pidió que nos juntáramos; al final no se hizo ninguna y se llevaron la celulosa a Portugal.

›Bueno, pero parece que este proyecto ya no se lo paran...

›Sí, pero me han parado otros, como la fábrica de fertilizantes que quería montar en Puentes. Si fuera 15 años antes, la hacía. Pero ahora tengo 78 años y mi hijo ya tiene bastante trabajo como presidente del Grupo IFA y vicepresidente ejecutivo de Gadisa.

›¿Ve usted un interés político en la OPA o se trata sólo de intereses económicos?

›Mire, lo económico manda siempre más que lo político. Los políticos se dejan llevar y si les gusta el socio van mejor y si no, también. Pero esto no es político, es económico, porque Gas Natural tiene Huelva, Murcia, Barcelona y Bilbao, así que no les queda más que tener una aquí y otra en Valencia.

›¿Cree que finalmente saldrá adelante la OPA?

›No entro ni salgo. Depende de quién tenga más fuerza.

›¿En cualquier caso, le parece acertado jugar la carta del miedo como lo está haciendo el presidente de Endesa, Pizarro, al hablar de que el futuro de Galicia está comprometido?

›El problema no es tanto Reganosa como los ciclos combinados previstos para Puentes y Sabón. Si aquí no se hace ninguno y en Asturias, que ya están presentando el proyecto, se hacen cinco... Eso ciclos son fundamentales. A mí me gustaría que los que vengan se comprometan a hacer todo lo que estaba previsto porque llevamos mucho tiempo trabajando en esto.

›¿Tienen sentido proyectos como el puerto de Ferrol si finalmente no se lleva a cabo todo lo previsto?

›Le voy a poner un ejemplo: en una ciudad hay una zona sin bares, y va uno y monta un bar allí, al que al principio va poca gente; luego llega otro y monta otro bar, y los dos tiene más gente; y cuando se montan cinco o seis alrededor, se forma una zona de bares y muchísima más gente. A mí los catalanes me dan envidida, porque son muy inteligentes, trabajan mucho y nos llevan 20 años de ventaja, pero también les pediría que nos dejasen algo a los demás, porque a ellos les llega muy bien con lo que tienen.

›¿Es avaricia?

›No. De todo te aburres, menos del dinero. Yo no he visto a ninguno tirar dinero; uno tira a la mujer, el otro a la suegra... pero ninguno tira el dinero.

›Como empresario de la madera y promotor de celulosas, ¿cómo ve el tema del traslado de Ence de Pontevedra?

›Ence tiene un problema grave, que es una concesión que va a caducar. Pero, por otro lado, hay que pensar que si yo fuera hoy alcalde de mi ciudad no echaría a las industrias fuera. Porque esa industria vale mucho dinero y aquí hace falta completar el ciclo porque no hay papel. Es una pena que esa empresa no siga, porque no creo que haya posibilidad de trasladarla. Una empresa con 20 o 30 años no es un coche; puedes trasladar un coche porque tiene ruedas, pero no una empresa que cuesta muchos miles de millones. Pueden hacer un daño muy grande, porque además la celulosa funciona con eucalipto y en Galicia hay mucho; como es una especie que se expande con mucha facilidad por el aire, dentro de unos años será un gran eucaliptal. Es una riqueza natural muy grande. El problema es que son políticos; no es que quieran hacer daño, es que son políticos, no son empresarios. Si los políticos pusieran a gente preparada a discutir y hablar delante de ellos sobre estos temas, se darían cuenta de lo que pasa. Pero como sólo hablan de política y de la forma de ganar votos... Yo soy proamericano, todo lo aprendí con ellos. En los años 60 llegaron a Lugo y se hicieron cargo de Frigsa y yo aprendí con ellos en la empresa. Me encargaba de la distribución y siempre recuerdo que el gerente me decía: ³Roberto, mandame un pollo de menos a cada mercado, nunca un pollo de más; porque si mandas uno de más, mañana te estarán pidiendo que bajes el precio, mientras que si envías uno de menos te protestarán para que les envíes el pedido completo². Y es así.

›¿Cree que es acertada la política económica del nuevo Gobierno de la Xunta?

›Yo en política no me meto. A mí me gustaría que acertara, y si no acierta será porque se equivoque, porque estoy seguro de que no hay ningún gallego que quiera hacer daño a su tierra.

›¿Ha conocido en todos estos años a algún político que acertara?

›El único al que conocí fue a Franco, que acertaba porque no se podía hacer otra cosa que la que él mandara. Por eso los monopolios son tan parecidos a las dictaduras.


PERFIL

Un empresario hecho a sí mismo Roberto Tojeiro Díaz nació en As Pontes (A Coruña) en 1931. Sin estudios, comenzó a trabajar desde muy joven para levantar el que en la actualidad es uno de los mayores holdings económicos de capital gallego. La empresa matriz es Gadisa, el principal grupo de distribución de Galicia y que en la actualidad da trabajo directo a más de 5.000 empleados. Sus supermercados están ya presentes en buena parte de España. Además, preside Reganosa- Regasificadora del Noroeste S.A., Forestal del Atlántico S.A., Totransa-Tojeiro Transportes S.A., Camosa-Caleras de Moeche S.A., Unemsa- Unión de Empresas Madereras S.A., Intasa-Industrias del Tablero S.A., Galparquet S.A. y Servicios Polígono Piadela S.A. Asimismo, es consejero de Corporación Financiera de Galicia, Imegasa-Impregnaciones Melamínicas S.A. y Soaga-Sociedad Agrícola Gallega S.A., entre otras organizaciones, hasta un total de más de 50 compañías en cuya gestión participa activamente. Ha recibido la Medalla de Oro al Mérito en el Trabajo y la Medalla de Plata de la Xunta de Galicia. DE CERCA ³Ya tendré tiempo de descansar²

›¿No le apetece descansar ya y disfrutar de todo lo conseguido?

›¿Y tú no crees que ya tendré tiempo de sobra para descansar más adelante? Hay que pensar que sí.

›¿Qué hace fuera del trabajo?

›Mi ocupación fuera del trabajo es dormir, porque me acuesto a las once de la noche y me levanto a las siete de la mañana. Así que lo que hago es trabajar, estar con mi familia todo el tiempo que puedo, ir de viaje con ellos, y hablar con mis amigos y mis empleados. Los sábados siempre me gusta llevar conmigo a un empleado y comemos, charlamos, hablamos de gastos... Y me gusta mucho convertir el fútbol en merienda.

›¿Es deportivista o celtista?

›Soy deportivista. Y soy celtista, porque soy gallego. Y no soy del Lugo porque no está en Primera.

›¿Nunca se ha planteado dar el salto y presidir un equipo?

›Fui vicepresidente del Calvo Sotelo de As Pontes, que después se convirtió en el Endesa. La empresa Calvo Sotelo quería unir más la empresa con la gente del pueblo y buscó a alguien que pudiera hacer ese papel. Yo tenía veintitantos años, pero ya empezaba a despuntar. Ascendimos al equipo a Tercera División, pero fuimos muy mal. El último partido lo teníamos que ganar y venía a jugar contra nosotros el Rácing de Ferrol. Yo conocía al presidente y hablé con él para que nos dejaran ganar. Vinieron a Puentes y los invitamos a comer a todos, pero éramos tan malos que se tuvieron que meter un gol en propia puerta para que ganásemos. Esa fue toda mi experiencia como directivo de fútbol.


LAS FRASES

³Si Reganosa no sale adelante, será la cuarta empresa que catalanes y vascos me tiran abajo² ³Lo económico manda siempre más que lo político. Los políticos se dejan llevar² ³El problema no es tanto Reganosa como los ciclos combinados previstos² ³De todo te aburres, menos del dinero. Yo no he visto a ninguno tirar el dinero² ³Hasta ahora no nos comieron ni Mercadona, ni los franceses, ni los vascos²

Xustiza #19 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Reganosa: a cuestión da necesidade estratéxica e a xeopolítica do gas.

A planta de gas de Ferrol está envolta na polémica pola súa manifesta ilegalidade en moitas frontes, a súa perigosa localización e o seu negativo impacto ambiental. A estas alturas todos recoñecen que a súa localización idónea tería que ser no porto exterior, pero moi poucos cuestiónanse se é unha instalación realmente necesaria. De forma xeral, até polos máis críticos admítese que é unha infraestrutura estratéxica para o desenvolvemento económico de Galiza.

Existen, con todo, multitude de datos que indican con claridade que a regasificadora é a estas alturas un proxecto anacrónico que máis que resultar beneficioso para a economía é todo un risco a medio e longo prazo desde o punto de vista da rendibilidade do investimento e como proxecto impulsor de benestar económico e social.

Desde o punto de vista enerxético, a planta de gas enmárcase nun escenario de gran aumento de demanda mundial deste recurso en vésperas de que se acade o máximo histórico de produción do seu irmán fósil, o petróleo. De feito, as dúbidas sobre o abastecemento global destes recursos finitos están producindo un importante e rápido aumento de prezos que no momento actual rolda os 70 dólares para o barril de Brent e os 8 dólares para o gas, moi lonxe dos 35 dólares de media para o petróleo de hai dous ou tres anos e dos 6 dólares previstos para o gas no ano 2040 (1).

O complicado contorno xeopolítico da enerxía fósil está ben definido nos informes da ASPO (2), nos que se aprecia a clara tendencia á baixa da produción por imperativo xeolóxico mentres a demanda mantén un crecemento continuo debido ao aumento da poboación mundial, ás necesidades de economías emerxentes como China e India e sobre todo ao malgasto enerxético dos países occidentais con EEUU á cabeza. Esta situación ameaza con xerar conflitos internacionais para asegurar o abastecemento debido a que boa parte dos xacementos gasísticos están en rexións consideradas "inestabeis", tal e como xa ocorre cos conflitos de Afganistán e Iraq entre outros. Neste caso, o posicionamento estratéxico para o control dos recursos por parte de EEUU non deixa lugar a dúbidas.


Previsións de producción de gas e petróleo según a ASPO


A incerteza e inestabilidade que xera o aumento da demanda e a posíbel aparición de guerras e incidentes está ben descrita no informe do SIPRI (3) publicado este mes de xuño no que se afirma que "aínda que a maioría dos estados considera hoxe en día que o estalido dun conflito armado é unha medida extrema, é probábel que xurdan conflitos internos debido aos recursos enerxéticos... A importancia estratéxica das rexións ricas en reservas de petróleo e de gas, sen dúbida, aumentará. Non só Oriente Medio, senón tamén África, Asia Central, América do Sur, e o sueste de Asia serán potencialmente zonas de conflito nas décadas vindeiras". Neste sentido, as reservas de gas están moi concentradas en Rusia co 28% mundial e noutros 7 países co 75%.

Con este panorama, é de esperar que tan axiña como a anunciada crise de produción de fósiles estale nos mercados, o gas deixe moi pronto de ser competitivo nos termos en que hoxe se entende a taxa de retorno enerxético para este tipo de combustibles. Se a isto sumámoslle a posibilidade de desabastecemento debido ao exceso de demanda global ou á aparición de conflitos xeopolíticos, a aposta polo gas non ten, con estas previsións, ningún futuro; e o que é peor, convértenos enerxeticamente dependentes nun escenario de alta incerteza.

A declaración da planta de gas como instalación estratéxica por parte das "autoridades" tamén se sustenta en principios de eficiencia e ecoloxía. O tan cacareado "crecemento sostíbel" que como ben expón o Dr. Albert Barlet (4), profesor emérito de física da Universidade de Colorado en Boulder, é coma se un doutor lle dixese a un paciente, "goza vostede dun saudábel cancro". O crecemento continuo é o paradigma da economía de mercado que actuando contra recursos non renovabeis é absolutamente inviábel e non sostíbel dentro deste mundo finito. Esta falacia lóxica está de plena actualidade en boca de políticos e de empresas como Enagas e Acciona que nos venden a moto de que vai ser posíbel un futuro de equilibrio ecolóxico nun planeta en constante crecemento.

En nome deste crecemento sostíbel dísenos que o gas natural emite un 40% menos de CO2 que o carbón, e un 33% menos que o petróleo, pero trátasenos de ocultar que a pesar diso é responsábel de emisións cada vez maiores, porque é necesario queimar case o triplo de gas que de fuel para producir 1 Mw de enerxía. A contaminación por este gas invernadoiro está aumentando, xa que a súa utilización está crecendo rapidamente en Europa (especialmente no estado español) e nos Estados Unidos. Ademais, o metano, o compoñente principal do GNL é tamén un gas invernadoiro, só que 21 veces máis potente que o propio CO2. E ao longo de todo o proceso de licuefacción, regasificación, transporte e combustión, emítese unha cantidade moi importante deste nocivo gas xa que dada a súa extraordinaria volatilidade pérdese aproximadamente un 15% do total. O gas natural non ten futuro nun marco sostíbel por non ser renovábel e altamente contaminante. No caso de Ferrol é sabido que a regasificadora empregará hipoclorito sódico para eliminar plancton e microorganismos da auga que utilizará no proceso de regasificación, devolvendo esta auga morta varios graos por baixo da súa normal temperatura. Isto poderá afectar enormemente ao ecosistema e sen dúbida poderá prexudicar gravemente os recursos marisqueiros.

Polo que se ve, Reganosa unicamente é estratéxica para o capital investidor que busca beneficios a curto e pode que, moi collido polos pelos, a medio prazo da man da política incondicional do mercado, desde a dereita á esquerda gobernante ao uso e sorpresivamente doutros que querendo defender prazas de poder non foron capaces de superar neste asunto un enfoque localista nunha cuestión como a enerxética que a estas alturas é globalización en estado puro. Un asunto que con toda seguridade marcará o rumbo dos acontecementos do planeta nos próximos anos se non somos quen de perfilar un novo modelo que se centre na sustentabilidade. Un novo modelo baseado no aforro, a eficiencia, a reutilización, a reciclaxe, a renovabilidade e, sobre todo, nunha nova forma de organización da sociedade que profunde na democracia e permita aos cidadáns ser donos das súas decisións. Unha proposta tremendamente complexa e moi afastada do que calquera político dos que nos toca está disposto a considerar. Ten sempre a palabra o pobo responsábel e organizado se este quere dispor da verdade e da liberdade.

(1). GEOPOLITICS OF NATURAL GAS. An Analysis of Prospective Developments in the Natural Gas Trade and Geopolitical Implications. James A. Baker III Institute for Public Policy, Energy Forum. Ryce University.

(2). Association for the Study of Peak Oil & Gas.

[ASPO PORTUGAL - síto da secção portuguesa da Associação para o Estudo do Pico do Petróleo e do Gás - ASSOCIATION FOR THE STUDY OF PEAK OIL AND GAS – ASPO]

A ASPO é uma rede internacional de cientistas e investigadores que se debruçam sobre a questão do Pico de Hubbert.


Esta associação tem como objectivos:

Estudar a disponibilidade de Petróleo e Gás na Natureza;
Modelar o esgotamento, tomando em devida conta a economia, a tecnologia e a política;
Divulgar este tema crítico e alertar para as consequências para a Humanidade

Xustiza #20 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

XUÑO 8 : MANIFESTACION CONTRA AS NOVAS AMEAZAS DE REGANOSA

Reganosa é o maior escándalo de corrupción política, económica e mediática da democracia e pode chegar a converterse nunha enorme traxedia de seguir coa súa actividade no interior da ría. Non existen medios materiais nin técnicos capaces de evitala diante dos elevados riscos de accidentes.

Tras 8 anos de loita, en defensa da vida e do ben común, agora, ante as NOVAS AMEAZAS DE REGANOSA:

- Voadura da canle de entrada a ría.
- Ampliación da capacidade de regasificación.
- Transporte de GNL en camión cisterna.
- Emprazamento da Celulosa na nosa Ría

O Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol
Convoca unha MANIFESTACIÓN
Domingo, 8 de Xuño, ás 12 horas, no Porto de Curuxeiras – Ferrol

Nunca é tarde para defendernos, nunca é tarde para evitar unha traxedia.
¡ Movilicémonos ¡
¡ PLANTA DE GAS FORA DA RÍA ¡

Acude e da difusión

espartano #21 28/Maio/2008 espartano
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Sintoo moito compañeiros. Non teño tres dias para ler e intentar darlle resposta os copia e pega do "comite antireganosa", que por outro lado estan xa respostados cen ou duascentas voltas por ahi en Internet. Teño que traballar e non son un prexubilado de ouro con todo o dia por diante e tampouco son funcionario que pode estar todo o dia buscando cousas en Google.

Tampouco creo que isto beneficie a seriedade das discusions feitas en Vieiros ou a Eduardo Rego, que plantexou un tema ben interesante e cuxo dialogo ven de ser perxudicado pola morea de "pegadas" feitas sen ton nin son pero a lo menos o impresentabel e incalificabel "comite antireganosa" esta a quedar en evidenza diante de todos os leitores.

Para os que non estean familiarizados coa xa larga historia de Reganosa, a reazon fanatica e histerica do "comite" niste chat e igoal que as que tiveron sempre ante cada nova autorizazon ou permiso ou apoio outorgado a Reganosa no seu longo camiño ate o pleno funcionamento legal e sen problema nengun, que é a sua situazon atual.

O "comite" considera que todo o mundo que non sexa eles esta corrupto ou vendido e isto inclue:
1.- Todas as autoridades competentes que outorgaron os permisos a Reganosa: Concello de Mugardos, Xunta, Governo español, Union Europeia, Porto do Ferrol, Armada, Capitanía Marítima, etc., etc.
2.- Todos os tribunais de xustiza da Galiza, Madrid e Europa que autorizaron o funcionamenteo de Reganosa e denegaron todas as medidas de paralizazon ou cautelares solicitadas por eles.
3.- Todos os representantes do pobo lexitimamente elexidos que expresaron o seu apoio a Reganosa: pleno do concello de Mugardos, pleno do concello do Ferrol, Parlamento galego, parlamento español e parlamento europeio. A isto hai que engadir os sindicatos e as asociazons empresariais.

Como decia Einstein, o que non se pode explicar dentro dunha servilleta de papel non e certo ou esta manipulado.

O funcionamento legal, seguro, sen impato ambiental nengun de Reganosa neste momento colle en istas duas liñas de texto.

Sen mais comentarios.

Xustiza #22 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Libro editado polo Xunta no 97 de Ernesto Penas.

Dada a tendencia sinalada ó aumento da poboación costeira, non é en absoluto descartable que a necesidade de crear emprego leve a establecer excepcións á aplicación do principio de desenvolvemento sostible, especialmente tendo en conta que en determinado tipo de industrias os métodos contra a contaminación son extremadamente custosos e a súa aplicación obrigatoria pode constituírse en importante factor disuasorio para a empresa implicada.

Obsérvase unha clara incompatibilidade entre o interese xeral (instalar industrias que crearán traballo) e o interese particular (a degradación ambiental e destrucción de recursos naturais na zona de instalación) […] O interese xeral de Galicia pode facer necesario a instalación destas ou outras industrias […] a súa radicación precisa conta coa oposición de tódolos concellos ou barrios nos que se intente facelo […] En tal situación pode ser relevante formularse aquela cuestión, […] a posibilidade de sacrificar unha ría […] que podería ter sentido se ten como contrapartida a de garanti-la preservación das demais rías de Galicia.

En canto ás posibles zonas candidatas […] parece obvio que a Ría do Ferrol é a que reúne máis características idóneas: unha importancia relativamente menor dos seus recursos naturais […] unha man de obra con capacitación industrial e unha necesidade social imperiosa de reindustrialización.

Xustiza #23 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Resposta de Fernando Blanco, Conselleiro de Industria, sobre REGANOSA na entrevista que lle fai La Voz de Galicia:

A miña é a única consellería que non lle deu un permiso, e agora parece que a planta púxena eu. O que pasa é que si estou a favor, asúmoo, aínda que no meu partido e nunha parte do electorado teña un custe. ¿Que íamos facer, pechar una empresa con 60.000 millóns de investimento?

Xustiza #24 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

Guillermo romeroro caramelo cesado fulminantemente por opoñerse
a trama Reganosa

Guillermo Romero era presidente da Autoridade Portuaria de Ferrol en febreiro de 2001, cando tocaba regularizar un recheo de 123.000 m2 en Punta Promontoiro, onde só se autorizaran 59.000 m2, e un dragado ilegal que servira para poñer un calado de 14 metros onde só había 12,5. Agora non quere nin sentir falar de Reganosa nin explicar por que foi cesado de urxencia xusto nese intre. "Fixen o que tiña que facer e díxenllo a quen llo tiña que dicir", apón. A mesma pregunta poderíaselle formular a Carmen Becerril. Directora xeral de Política Enerxética no Ministerio de Economía, como tal intercambiou unha interesantísima correspondencia con Guillermo Grandío e Ángel del Real, sucesores de Romero no porto ferrolán en 2001 e 2004 respectivamente. Nunca conseguiu o seu propósito: que a informasen "explicitamente" sobre as condicións de seguridade no tráfico de gaseiros na ría e sobre o cumprimento da norma UNE-EN-1532, que regula a saída destes buques ao mar en caso de emerxencia. A última resposta, a definitiva, foi un "informa favorabelmente" suxeito a 21 condicións. Cando menos, tivo interlocutores, non como o informe do Estado Maior da Zona Marítima do Cantábrico que Defensa meteu nunha gabeta en 1999 e para sempre. Advertía de que a planta afectaba á zona de seguridade do Arsenal e aconsellaba levala a Cabo Prioriño. O almirante xefe Rafael de Morales pasou á reserva nove meses despois de asinalo.

Xustiza #25 28/Maio/2008 Xustiza
[Valora este comentario Positivo 0 Negativo]

REGANOSA: HISTORIA DUN DESPROPÓSITO
A hipoteca do gas
Discutida na rúa e cuestionada nos tribunais, Reganosa está a piques de entrar en funcionamento. Segura ou non para a vida da xente, a regasificadora de Mugardos é aínda máis perigosa para a memoria. A súa xestación é un catálogo da temeridade. Unha reportaxe de Iago Martínez con fotografías de Tamara de la Fuente.

TEMPOS Novos - 08:00 18/07/2007
Tags: enerxía Ferrol gas natural GNL Mugardos Mugardos Reganosa regasificadora
Un titular e unha imaxe viraron de súpeto dez anos de historia de Reganosa. A imaxe pública da planta de Mugardos, unha regasificadora de 435 millóns de euros a piques de entrar en funcionamento, mudou cando a opinión pública coñeceu o que Manuel Fraga e o empresario galego Roberto Tojeiro pactaran en xullo de 2000. Aconteceu o pasado 27 de maio, cando algúns medios, non todos, nin sequera todos os que tiveran acceso ao documento, fixeron público o convenio que o ex presidente da Xunta e o propietario de Gadisa asinaran en San Caetano, baixo unha inusual cláusula de confidencialidade, para garantir a rendibilidade da iniciativa. Dúas semanas despois, o 6 de xuño, unha ducia de barcos facía o resto na ría de Ferrol ao bloquear a entrada do primeiro gaseiro que a planta agardaba para o seu programa de prácticas. A imaxe dos pequenos pesqueiros desafiando o xigantesco perfil do Galicia Spirit mobilizou aos ferroláns e deu paso a un mes inzado de disturbios, polémicas e consignas. Reganosa está na boca de todos.

Regasificadora del Noroeste é unha sociedade creada en 1999 e participada por Endesa Generación (21%), Unión Fenosa (21%), Grupo Tojeiro (18%), Caixa Galicia (10%), a alxerina Sonatrach (10%), a Xunta de Galicia (10%), o Banco Pastor (5%) e Caixanova (5%). A súa planta regasificadora de gas natural licuado (GNL), aínda en probas, ocupa unhas dez hectáreas en Punta Promontoiro, no termo municipal de Mugardos. O peirao e mais os tanques de almacenamento, de onde parten os gasodutos cara ás centrais de ciclo combinado de Sabón e As Pontes, están situados sobre un recheo na beira sur da ría de Ferrol, a uns 800 metros do núcleo urbano de Mugardos e a 1,2 km de Ferrol. Moi cuestionada dende o principio, precisamente pola súa proximidade á poboación, a planta está a ser arestora abertamente contestada por un sector da sociedade ferrolá, como demostraron as cinco mil persoas que saíron ás rúas o pasado 3 de xuño.

"Fixen o que tiña que facer e díxenllo a quen llo tiña que dicir. Non quero volver falar de Reganosa"
Guillermo Romero Caramelo, presidente da Autoridade Portuaria de Ferrol en 2001

Máis que vítimas dun proceso imparábel, foron oportunidades perdidas para reconducir un proxecto que talvez nunca deixou de ser estratéxico para a política enerxética do país. Guillermo Romero era presidente da Autoridade Portuaria de Ferrol en febreiro de 2001, cando tocaba regularizar un recheo de 123.000 m2 en Punta Promontoiro, onde só se autorizaran 59.000 m2, e un dragado ilegal que servira para poñer un calado de 14 metros onde só había 12,5. Agora non quere nin sentir falar de Reganosa nin explicar por que foi cesado de urxencia xusto nese intre. "Fixen o que tiña que facer e díxenllo a quen llo tiña que dicir", apón. A mesma pregunta poderíaselle formular a Carmen Becerril. Directora xeral de Política Enerxética no Ministerio de Economía, como tal intercambiou unha interesantísima correspondencia con Guillermo Grandío e Ángel del Real, sucesores de Romero no porto ferrolán en 2001 e 2004 respectivamente. Nunca conseguiu o seu propósito: que a informasen "explicitamente" sobre as condicións de seguridade no tráfico de gaseiros na ría e sobre o cumprimento da norma UNE-EN-1532, que regula a saída destes buques ao mar en caso de emerxencia. A última resposta, a definitiva, foi un "informa favorabelmente" suxeito a 21 condicións. Cando menos, tivo interlocutores, non como o informe do Estado Maior da Zona Marítima do Cantábrico que Defensa meteu nunha gabeta en 1999 e para sempre. Advertía de que a planta afectaba á zona de seguridade do Arsenal e aconsellaba levala a Cabo Prioriño. O almirante xefe Rafael de Morales pasou á reserva nove meses despois de asinalo.

O conflito, porén, non é novo para Luz Marina, a presidenta da asociación veciñal de Meá, en Mugardos. Tampouco para os seus veciños Manuel Pena e José Pereira. Os tanques de Reganosa, dous impresionantes cilindros de 50 metros de altura e 80 de diámetro que xuntos poden almacenar 300.000 m3 de GNL, están a cen metros das súas casas. Eles néganse a vender, como fixeron Elena Rei e outras seis familias da contorna "por se había expropiacións", mais tamén se negan a pasar o resto da súa vida "a carón dunha ameaza". Teñen medo e téñeno á porta. Talvez por iso fican indiferentes cando len que hai outras cinco plantas semellantes no territorio español a menos de dous quilómetros das vivendas, como explicaba La Voz de Galicia o pasado 5 de xuño e como referendaba, pouco despois, o semanario A Nosa Terra. Os males de Cartagena non consolan a esta xente, e nin sequera a perspectiva é a mesma aos dous lados da estrada que baixa de Meá a Mugardos. A catro pasos da casa de Luz, seguindo o trazado imaxinario do gasoduto que atravesa baixo terra o seu xardín, onde antes vivía Elena e agora hai un cartel de Reganosa que prohibe o paso, as cousas vense doutro xeito.

Son seguras as plantas regasificadoras?

O presidente de Reganosa, Félix Alonso, recoñece que a planta non debera estar onde está senón no porto exterior de Cabo Prioriño, onde a quería instalar Enagás a principios dos noventa, cando era unha empresa pública. Con todo, defende que mesmo no seu actual emprazamento é "totalmente segura". Díxoo en maio na TVG, nunha entrevista que agora lle nega a TEMPOS Novos. A Xunta tamén o cre. Acredita publicamente na seguranza da regasificadora, e faino ademais como administración e como accionista. Talvez por iso o conselleiro Méndez Romeu, como presidente da comisión galega de Protección Civil, deu luz verde ao seu plan de emerxencia exterior, un documento que limita a un radio de 400 metros os efectos nocivos dun posíbel accidente e renuncia a delimitar unha zona de exclusión, sen vivendas, no seu perímetro. É un dos últimos requirimentos administrativos. Unha vez homologado pola comisión nacional do mesmo organismo e aprobado de volta no Consello da Xunta, o Ministerio de Economía poderá autorizar a entrada en funcionamento definitiva de Reganosa.

É obvio que os datos que manexan os que viven a carón dos tanques, coma o resto do Comité Cidadán de Emerxencia (CCE) que coordina Carmelo Teixeiro, principal fronte de oposición á planta, son ben distintos. Saben que non están diante dun problema exclusivo da comarca de Ferrolterra, que hai un feixe de infraestruturas semellantes en todo o mundo e que dende 1959 máis de 40.000 buques navegaron dun continente a outro cargados de gas, mais tamén por iso saben que a oposición é global. Só en 2001 e sen saírmos da área de influencia dos Estados Unidos, segundo Greenpeace, sete proxectos foron desbotados. Un deles, o de Mobile, en Alabama, porque se probou que un accidente podía causar perdas humanas nun radio de 3,3 quilómetros.

O gas non sempre é seguro e iso sábeno de primeira man os directivos de Sonatrach que sentan no consello de administración de Reganosa. Hai só tres anos, unha das súas plantas, a de Skikda, en Alxeria, sufriu un accidente que deixou 23 mortos, 70 feridos e sete desaparecidos. As hemerotecas están aí. Dende 1944, cando 128 pioneiros perderon a vida en Cleveland, a seguranza coñeceu máis excepcións. Talvez non fosen moitas, mais foron abondo para un cumprido mangado de necrolóxicas. Até 2.300 é quen de sumar de memoria Carlos Lareo, comisionado de catástrofes do 061 en Ferrol, mentres repasa a lista negra: Chiapas, Sidney, Savannah, Alxeria, Venezuela, San Juan Ixhuatepec, Quang Ninh, Tabasco, Shandong, Colombia, Nairobi, Bélxica, Novo México e Baviera, en Alemaña, o máis recente que recorda, tres mortos o ano pasado.

Que pode acontecer nun accidente con GNL?

"Reganosa é a maior ameaza que existe hoxe en Europa, un risco innecesario", asegura Lareo. "En caso de accidente, os servizos de emerxencia non poderiamos facer nada, non temos capacidade", explica, e non é o único que o cre. Coma el pensan os outros 109 profesionais, bombeiros e membros de Protección Civil de Ferrolterra, que o ano pasado asinaron un manifesto contra a regasificadora. Para máis, as consecuencias dun sinistro con GNL non están aínda moi claras, nin sequera para os expertos consultados en febreiro pola General Accounting Office (GAO), brazo de investigación técnica do Congreso norteamericano. Nun informe que ten moito que ver coa sospeita de que estas instalacións poidan ser obxectivo terrorista, este organismo recoñece que apenas existen datos científicos precisos, porque os que hai proceden de simulacións informáticas precarias ou son o resultado de experimentos con cantidades moi pequenas. O que si semella probado, porén, é que 30 segundos de exposición á calor que produce un incendio de GNL abondan para provocar queimaduras de segundo grao nun radio de 2,1 km. Esa é a "zona de exclusión térmica", como se denomina tecnicamente, para unha fuga de 37.500 m3, unha oitava parte do que se pode almacenar en Punta Promontoiro.

O lume de gas natural é máis quente que o do fuel e acada os 200 kW/m2, unha calor dez veces maior que a que desprenden as lapas do aceite. Moito, se temos en conta que un fluxo de 12,5 kW/m2 fai arder a madeira en dez minutos e que outro de 37,5 kW/m2, no mesmo intervalo, dana a estrutura do aceiro. É certo que o GNL non é inflamábel en estado líquido, que é como se transporta, a 162 graos centígrados baixo cero, mais cando sube a temperatura e vira gas, como resultado do propio funcionamento da planta ou por contacto co aire, logo dunha fuga, si que pode arder. Evidentemente, isto non ten por que acontecer en Reganosa, mais é un risco potencial tan verosímil como a asfixia ou a conxelación. E por iso, nestes casos, cómpre tomar todas as precaucións.

O difícil é precisar cales deben ser as medidas, porque hai tantas diverxencias entre os académicos como entre as consultoras técnicas. Ao ver do profesor Jerry Havens, da Universidade de Arkansas, habería que construír estas estacións lonxe da poboación, entre 3 e 5,5 km, mentres que para James Fay, docente no prestixioso Instituto Tecnolóxico de Masachussets (MIT), abonda con deixar 1.600 metros entre os tanques e as vivendas. Nin sequera hai avinza sobre o comportamento físico do GNL. Sandia National Laboratories asegura que a dispersión do gas ten un alcance máxi